این قانون بیان می‌کند که یک بانک خارجی، یعنی بانکی از کشور دیگر، تنها در صورتی مجاز به فعالیت تجاری در کالیفرنیا است که مجوز مناسب برای یک شعبه یا دفتر نمایندگی محلی داشته باشد. این امر در صورتی که بانک طبق مقررات فدرال در یک نمایندگی یا شعبه فدرال فعالیت می‌کند، اجباری نیست. بانک‌های خارجی همچنان می‌توانند فعالیت‌های خاص دیگری مانند رسیدگی به وام‌های املاک و مستغلات و کسب و کار امانی را انجام دهند، حتی اگر دفتر محلی نداشته باشند. علاوه بر این، اگر یک شرکت فرعی با مالکیت اکثریت یک بانک خارجی در کالیفرنیا فعالیت کند، این به معنای فعالیت خود بانک خارجی در آنجا نیست.

این قانون بیان می‌کند که یک بانک خارجی، یعنی بانکی از کشور دیگر، تنها در صورتی می‌تواند یک دفتر نمایندگی یا شعبه در کالیفرنیا افتتاح و اداره کند که مجوز مناسب برای انجام کسب و کار در داخل ایالت را داشته باشد. این الزام در بخش خاصی از قانون شرکت‌ها به تفصیل آمده است.

یک بانک خارجی نمی‌تواند بدون دریافت تأیید و مجوز از کمیسر ایالتی، شعبه یا نمایندگی در کالیفرنیا افتتاح یا اداره کند. با این حال، آنها می‌توانند شعب فدرال را بدون نیاز به تأیید ایالتی افتتاح کنند. برای دریافت تأیید، بانک باید نشان دهد که خود و مدیرانش معتبر و از نظر مالی باثبات هستند، سابقه خوبی دارد و می‌تواند شعبه یا نمایندگی را مسئولانه مدیریت کند. بانک همچنین باید ثابت کند که دفتر جدیدش موفق خواهد بود، از قوانین پیروی خواهد کرد و به نفع عموم خواهد بود. اگر قرار است شعبه‌ای ایجاد شود، کشور مبدأ بانک باید به بانک‌های کالیفرنیا اجازه تأسیسات بانکی مشابه را بدهد. اگر این موارد اثبات نشود، درخواست رد خواهد شد. پس از تأیید و تکمیل تمام مراحل، مجوز صادر خواهد شد.

اگر یک بانک خارجی که در کالیفرنیا دفتر دارد بخواهد آن دفتر را جابجا کند، ابتدا باید از کمیسر ایالتی اجازه بگیرد. کمیسر این جابجایی را تأیید خواهد کرد اگر تشخیص دهد که برای بانک ایمن و برای عموم مردم مفید است. اگر مکان جدید نزدیک باشد، نباید به آسایش عمومی لطمه بزند، یا باید برای ایمنی بانک ضروری باشد. اگر مکان جدید دور باشد، بانک باید نشان دهد که جابجایی احتمالاً موفقیت‌آمیز خواهد بود و به آسایش عمومی در مکان قدیمی لطمه نمی‌زند، در حالی که برای عموم در مکان جدید مفید است. پس از تأیید، بانک باید هنگام جابجایی، مجوز قدیمی خود را پس دهد.

این قانون مشخص می‌کند که بانک‌های خارجی دارای دفاتر نمایندگی یا شعبه در کالیفرنیا چه کارهایی می‌توانند و چه کارهایی نمی‌توانند انجام دهند. اگر دفتر یک نمایندگی غیرسپرده‌پذیر باشد، نمی‌تواند هیچ سپرده‌ای را بپذیرد. نمایندگی‌های سپرده‌پذیر فقط می‌توانند سپرده‌ها را از کشورهای خارجی یا نهادهایی که عمدتاً در خارج از کشور مستقر هستند، بپذیرند. شعب محدود و عمده‌فروشی می‌توانند شرایط سپرده‌گذاری اضافی داشته باشند، به عنوان مثال، پذیرش سپرده‌های بزرگ 250,000 دلار یا بیشتر. هیچ شعبه‌ای مجاز به انجام فعالیت‌های امانی نیست مگر اینکه توسط بخش خاص دیگری مجاز باشد. علاوه بر این، بانک‌های خارجی نمی‌توانند فعالیت‌هایی را انجام دهند که طبق قوانین کشور خودشان مجاز نیستند یا برای بانک‌های کالیفرنیا مجاز نیستند. تمام این فعالیت‌ها همچنین تحت نظارت کمیسر مربوطه باقی می‌مانند.

این قانون توضیح می‌دهد که چگونه بانک‌های خارجی (بانک‌های سایر کشورها) که در کالیفرنیا فعالیت می‌کنند، باید از قوانین خاصی پیروی کنند، گویی که آنها بانک‌های تجاری محلی هستند. این قوانین بسته به اینکه بانک خارجی شعبه‌ای دارد که سپرده‌های مشتریان را نگهداری می‌کند یا خیر، کمی متفاوت است.

برای آن دسته از بانک‌ها که سپرده نمی‌پذیرند، باید به مقرراتی که معمولاً برای بانک‌های داخلی اعمال می‌شود، مانند فصول مربوط به حاکمیت شرکتی و کنترل‌های مالی، پایبند باشند.

برای آن دسته از بانک‌ها که شعب سپرده‌پذیر دارند، مجموعه گسترده‌تری از قوانین اعمال می‌شود که حوزه‌هایی مانند عملیات مالی، حاکمیت شرکتی و مدیریت دارایی-بدهی را پوشش می‌دهد. اگر بین قوانین مربوط به بانک‌های خارجی و سایر مقررات اعمال‌شده تضادی وجود داشته باشد، قانون خاص بانک‌های خارجی ارجحیت دارد.

ممکن است برای اعمال مؤثر این قوانین بر بانک‌های خارجی، تغییراتی لازم باشد، مانند تعریف اصطلاحات برای تأییدیه‌های هیئت مدیره و نحوه رسیدگی به حقوق صاحبان سهام. هنگام محاسبه محدودیت‌های مالی، تنها دارایی‌ها و بدهی‌های شعب کالیفرنیا باید در نظر گرفته شود و دارایی‌ها و بدهی‌های دفاتر خارج از ایالت نادیده گرفته شود.

این قانون ایجاب می‌کند که هرگاه کمیسر از بانک‌های تجاری کالیفرنیا گزارش بخواهد، بانک‌های خارجی فعال در این ایالت نیز باید گزارشی ارائه دهند. این بانک‌های خارجی باید در دفاتر خود (به استثنای شعب فقط خودپرداز) اطلاعیه‌ای را نمایش دهند که هر کسی می‌تواند گزارش مالی درخواست کند و باید جزئیات تماس برای دریافت آن را ارائه دهند. اولین گزارش رایگان است. گزارش باید شامل اطلاعات تنظیم‌شده یا آخرین ترازنامه و صورت سود و زیانی باشد که به کمیسر ارائه شده است.

بانک‌های خارجی که انواع خاصی از دفاتر را در کالیفرنیا اداره می‌کنند، باید به وضوح به مشتریان اطلاع دهند که سپرده‌هایشان توسط شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) محافظت نمی‌شود. این الزام تابع مقررات خاصی است که توسط کمیسر تعیین می‌شود.

این قانون در مورد بانک‌های خارجی که اجازه فعالیت در کالیفرنیا را دارند اعمال می‌شود و از آنها می‌خواهد که حتی اگر مشمول برخی مقررات فدرال نباشند، از مقررات خاصی در مورد نرخ بهره و نحوه رسیدگی به سپرده‌ها تبعیت کنند. این امر تضمین می‌کند که این بانک‌های خارجی با بانک‌های مستقر در ایالت برابری رقابتی داشته باشند. کمیسر این اختیار را دارد که در صورت لزوم، برای حفاظت از سلامت، ایمنی یا رفاه عمومی، این مقررات را به سرعت وضع یا لغو کند، بدون اینکه نیاز به رعایت الزامات رویه‌ای معمول باشد.

این قانون از بانک‌های خارجی که اجازه فعالیت در کالیفرنیا را دارند، می‌خواهد که دارایی‌های خود در داخل ایالت را از دارایی‌های خارج از ایالت جدا نگه دارند. علاوه بر این، اگر یک بانک خارجی با مشکل مالی مواجه شود، طلبکاران ناشی از عملیات آن در کالیفرنیا، پیش از هر طلبکار دیگری، حق اولویت بر دارایی‌های بانک در داخل ایالت را دارند.

این قانون نحوه فعالیت بانک‌های خارجی (غیرآمریکایی) در کالیفرنیا را تنظیم می‌کند. بانک‌های خارجی باید دارایی‌های خاصی، مانند وجه نقد یا ابزارهای مالی امن، را نزد یک بانک محلی مورد تأیید به صورت سپرده نگهداری کنند. این کار تضمین می‌کند که آنها وجوه کافی برای پوشش بدهی‌های خود در کالیفرنیا را دارند. مبلغ سپرده‌گذاری شده باید حداقل تعیین شده توسط کمیسر ایالتی را برآورده کند، که معمولاً حداقل 1% از بدهی‌های بانک خارجی در کالیفرنیا است. بانک‌ها نمی‌توانند این دارایی‌ها را بدون تأیید برداشت کنند. اگر یک بانک خارجی مجوز خود را از دست بدهد یا با مشکل مالی مواجه شود، ممکن است از این دارایی‌ها برای حمایت از طلبکاران و عموم مردم استفاده شود. دارایی‌های سپرده‌گذاری شده از سایر ادعاها یا رهن‌ها آزاد هستند و کمیسر بر رعایت مقررات نظارت می‌کند و دارای حق وثیقه در این سپرده‌ها است.

این بخش الزامات مربوط به بانک‌های خارجی را که در کالیفرنیا شعبه دارند، تشریح می‌کند. توضیح می‌دهد که چه مواردی به عنوان «بدهی‌های تعدیل‌شده» و «دارایی‌های واجد شرایط» محسوب می‌شوند. بدهی‌های تعدیل‌شده، بدهی‌های کسب‌وکار محلی بانک هستند، منهای برخی موارد مستثنی مانند هزینه‌ها و بدهی‌ها به دفاتر مرتبط. دارایی‌های واجد شرایط شامل برخی سپرده‌ها و ذخایر است که طبق مقررات تعریف شده‌اند.

این بخش مقرر می‌دارد که چنین بانک‌هایی باید دارایی‌های واجد شرایط را تا سقف 108 درصد بدهی‌های تعدیل‌شده خود نگهداری کنند. نهاد نظارتی ایالتی، که به عنوان کمیسر شناخته می‌شود، می‌تواند الزامات خاصی را برای اطمینان از ثبات مالی بانک و حمایت از بستانکاران و منافع عمومی تعیین کند. در صورت لزوم، کمیسر همچنین می‌تواند از بانک‌ها بخواهد که این دارایی‌ها را برای امنیت بیشتر توسط یک بانک مستقر در کالیفرنیا نگهداری کنند.

اگر یک بانک خارجی بخواهد شعبه یا دفتر نمایندگی خود را در کالیفرنیا ببندد، ابتدا باید از کمیسر تأیید بگیرد. بانک می‌تواند این شرط را دور بزند اگر از قوانین خاصی در بخش دیگری از قانون پیروی کند.

کمیسر تعطیلی را تأیید خواهد کرد اگر این کار برای بانک ایمن باشد و تأثیر منفی بر عموم نداشته باشد. اگر این شرایط برآورده نشوند، درخواست رد خواهد شد.

پس از دریافت تأیید و برآورده شدن تمام شرایط، بانک باید دفتر را ببندد و مجوز فعالیت خود را در آنجا بازگرداند.