این بخش مشخص می‌کند چه کسانی می‌توانند و چه کسانی نمی‌توانند عضو یک انجمن بازنشستگی باشند. اگر قانون صراحتاً بگوید کسی واجد شرایط نیست، نمی‌تواند بپیوندد. با این حال، مگر اینکه به طور خاص مستثنی شده باشند، اکثر افرادی که در این بخش یا قوانین اصلاح بازنشستگی مرتبط ذکر شده‌اند، واجد شرایط عضویت هستند.

به طور خاص، افرادی که در مشاغلی کار می‌کنند که توسط قانون جامع اشتغال و آموزش فدرال سال 1973 تأمین مالی می‌شوند، نمی‌توانند به انجمن بازنشستگی بپیوندند. استثنای این قانون برای کارکنان فعال اطفاء حریق است که به دلیل قوانین متفاوت اعضای ایمنی، واجد شرایط هستند.

افسران و کارمندان فعلی شهرستان به طور خودکار با شروع سیستم بازنشستگی به انجمن بازنشستگی می‌پیوندند. کارمندان جدید یک ماه پس از شروع کارشان عضو می‌شوند، مگر اینکه مقررات خاصی خلاف آن را بگوید. این مقررات ممکن است به کارمندان 60 ساله یا مسن‌تر اجازه دهد که از عضویت انصراف دهند. اگر این کارمندان به سن 70 سالگی برسند، شهرستان هر سال تصمیم می‌گیرد که آیا آنها می‌توانند به کار خود ادامه دهند یا خیر.

این قانون بیان می‌کند که برخی از کارکنان و مسئولان، همانطور که در بخش 101851 قانون بهداشت و ایمنی ذکر شده است، به طور خودکار به سیستم بازنشستگی مرجع بهداشتی ملحق نمی‌شوند. در عوض، اینکه آیا آنها می‌توانند مزایای بازنشستگی دریافت کنند، توسط آنچه بخش 101851 بیان می‌کند، تعیین می‌شود.

این قانون مشخص می‌کند که کارمندان و مسئولان اداره بیمارستان شهرستان کرن به طور خودکار به انجمن بازنشستگی کارمندان شهرستان کرن نمی‌پیوندند. در عوض، واجد شرایط بودن آنها بر اساس قوانین خاصی در مقررات مربوط به بهداشت و ایمنی تعیین می‌شود.

با این حال، هر کارمندی که توسط اداره بیمارستان پس از تاریخ مشخصی استخدام شود، عضو انجمن بازنشستگی خواهد بود، بر اساس قوانینی که در بخش دیگری از قانون بهداشت و ایمنی آمده است.

این بخش بیان می‌کند که کلیه کارکنان دادگاه عالی در یک شهرستان، به استثنای قضات و کسانی که در سایر طرح‌های بازنشستگی هستند، به محض اینکه هیئت نظارت شهرستان با رأی چهار پنجم، مصوبه‌ای را برای شمول آنها تصویب کند، به یک انجمن بازنشستگی ملحق خواهند شد. این عضویت از ماه پس از تصویب مصوبه آغاز می‌شود. کارکنان جدید یک ماه پس از شروع به کار به انجمن می‌پیوندند. اصطلاح «افسر یا وابسته دادگاه عالی» شامل نقش‌هایی مانند کمیسرها، گزارشگران دادگاه، منشی‌ها، تندنویسان، بازرسان و سایر کارکنان دادگاه که توسط شهرستان حقوق دریافت می‌کنند، می‌شود.

این بخش از قانون بیان می‌کند که کلیه مسئولین و کارمندان یک ناحیه/منطقه تحت شرایط خاصی به یک انجمن بازنشستگی می‌پیوندند. اگر نهاد حاکم ناحیه/منطقه، هیئت نظارت باشد، برای شامل کردن ناحیه/منطقه در انجمن بازنشستگی، رأی چهار پنجم لازم است. برای سایر نواحی/مناطق، رأی دو سوم از نهاد حاکم و رضایت اکثریت از هیئت (board) مورد نیاز است. کارمندان جدید در اولین روز ماه بعدی پس از شروع استخدام به انجمن می‌پیوندند.

علاوه بر این، اگر قبل از ۱ ژانویه ۱۹۷۶، توافقی در مورد خرید سابقه خدمت قبلی از طریق انجمن بازنشستگی وجود داشته باشد، تاریخ عضویت می‌تواند به زمانی که کارمند کار خود را با ناحیه/منطقه آغاز کرده است، تنظیم شود. اعضا همچنین می‌توانند طبق بخش مشخص شده دیگری، از انجمن خارج شوند.

این بخش از قانون، هرگونه اقدام گذشته‌ای را که توسط هیئت مدیره یک منطقه در خصوص عضویت در یک انجمن طبق بخش ۳۱۵۵۷ انجام شده است، تأیید و معتبر می‌کند. این قانون تضمین می‌کند که عضویت مسئولین و کارمندانی که در انجمن گنجانده شده‌اند، از زمان اضافه شدنشان، به طور قانونی به رسمیت شناخته شده و کاملاً مؤثر باشد.

این بخش توضیح می‌دهد که وقتی یک منطقه بخشی از سیستم بازنشستگی می‌شود، چه اتفاقی برای کارمندان می‌افتد. کارمندانی که قبلاً بخشی از خدمت شهرستان هستند و طبق بخش‌های خاصی منصوب شده‌اند، بدون هیچ وقفه خدمتی یا از دست دادن اعتباری در سیستم بازنشستگی باقی خواهند ماند. کارمندان جدیدی که به منطقه می‌پیوندند، از اولین روز ماه پس از شروع کارشان، عضو سیستم بازنشستگی خواهند شد.

این قانون مربوط به افرادی است که قبل از ۱ ژوئیه ۱۹۶۹ در نقش‌های اجرای قانون یا اطفاء حریق استخدام شده‌اند. اگر آنها به طور مستمر به عنوان اعضای ایمنی کسورات پرداخت کرده باشند، به صورت عطف به ماسبق عضو ایمنی می‌شوند. اگر آنها به درستی کسورات پرداخت نکرده باشند، همچنان می‌توانند با پرداخت مابه‌التفاوت به همراه سود قبل از بازنشستگی، اعتبار دریافت کنند. اگر تصمیم به انجام چنین پرداخت‌هایی دارند، باید تا ۱ آوریل ۱۹۷۵ به هیئت بازنشستگی اطلاع دهند. این قانون تنها در شهرستان‌هایی اجرایی می‌شود که هیئت ناظران محلی تصمیم به تصویب آن از طریق یک آیین‌نامه بگیرد.

این قانون به کارمندان قدیمی اجرای قانون اجازه می‌دهد تا در سیستم بازنشستگی شهرستان، «عضو ایمنی» شوند، به شرطی که حداقل ۱۰ سال در اجرای قانون کار کرده باشند و اکنون در مشاغلی مشغول به کار باشند که واجد شرایط این عضویت هستند. آنها می‌توانند انتخاب کنند که از ماه پس از شروع کار خود در شهرستان، وضعیت عضو ایمنی را کسب کنند.

برای این کار، آنها باید قبل از بازنشستگی، مبلغ اضافی به بازنشستگی خود بپردازند تا تفاوت حق بیمه (مشارکت‌ها) برای آن سال‌های خدمت را، با احتساب سود، پوشش دهند.

اما، این قانون تنها زمانی در یک شهرستان اجرایی می‌شود که هیئت نظارت شهرستان به اعمال آن رأی دهد.

این قانون به شرایط واجد شرایط بودن کارمندان شهرستان برای تبدیل شدن به «اعضای ایمنی» بر اساس جمعیت شهرستان و معیارهای استخدامی خاص می‌پردازد. برای شهرستان‌هایی با بیش از 2 میلیون نفر جمعیت، کارمندانی که تا 1 ژانویه 1958 مشغول به کار بودند و قبل از آن برای این وضعیت درخواست داده بودند، در همان تاریخ به عضویت ایمنی درآمدند. برای شهرستان‌هایی با جمعیت بین 500,000 تا 2 میلیون نفر، همین شرایط واجد شرایط بودن برای کارمندانی که تا 1 ژانویه 1960 مشغول به کار بودند، اعمال می‌شود. پس از این تاریخ‌ها، کارمندان جدید زیر 35 سال در موقعیت‌های شغلی مربوطه، به طور خودکار یک ماه پس از شروع به کار، عضو ایمنی می‌شوند.

این قانون کالیفرنیا به افراد بالای ۳۵ سال که به عنوان کارآگاه یا بازپرس در برخی شهرستان‌ها کار می‌کنند، اجازه می‌دهد تا علی‌رغم محدودیت‌های سنی معمول، عضو ایمنی شوند. آنها باید این گزینه را هنگام شروع کار خود در شهرستان انتخاب کنند. این افراد همچنین می‌توانند با پرداخت تفاوت مشارکت‌ها، به همراه سود، قبل از بازنشستگی، برای خدمات گذشته خود به عنوان عضو ایمنی اعتبار کسب کنند.

اما این قانون تنها در صورتی در یک شهرستان اجرایی می‌شود که هیئت نظارت آن شهرستان با رأی اکثریت تصمیم به اجرای آن بگیرد.

این قانون بیان می‌کند که یک فرد تنها در صورتی «عضو ایمنی» محسوب می‌شود که وظایف اصلی شغلی او شامل اجرای فعال قانون، آتش‌نشانی یا کار نجات غریق باشد. اگر آنها به یک شغل دیگر در شهرستان تغییر دهند که شامل این وظایف نباشد، عضو باقی می‌مانند اما دیگر «عضو ایمنی» محسوب نمی‌شوند.

این قانون توضیح می‌دهد که چگونه مسئولین و کارمندان یک ناحیه که عضو یک انجمن بازنشستگی هستند، می‌توانند از آن خارج شوند. ابتدا، اکثریت مسئولین و کارمندان ناحیه باید درخواستی را برای خروج امضا کنند. سپس، هیئت مدیره می‌تواند با تصویب یک مصوبه، رسماً آنها را خارج کند. پس از تأیید، کارمندان پس‌اندازهای خود را در انجمن دریافت می‌کنند، درست مانند زمانی که شغل خود را ترک کرده بودند. اگر بازنشسته‌ای از ناحیه وجود نداشته باشد، مشارکت‌های ناحیه به یک طرح بازنشستگی واجد شرایط مالیاتی دیگر منتقل می‌شود. هرگونه انتقال یا بازپرداخت باید با الزامات مالیاتی فدرال مطابقت داشته باشد. تاریخ مؤثر خروج، پایان ماهی است که مصوبه در آن تصویب شده است.

این قانون توضیح می‌دهد که اگر یک منطقه از سیستم بازنشستگی خاصی خارج شود، چه اتفاقی می‌افتد. منطقه همچنان باید سهم خود را از هرگونه کسری مالی (بدهی اکچوئری تأمین‌نشده) مربوط به مزایای بازنشستگی کارمندانش که بازنشسته شده‌اند یا در آینده بازنشسته خواهند شد، بپردازد.

مبلغی که منطقه باید بپردازد، با استفاده از بدهی تأمین‌نشده کل سیستم و کسری بر اساس مشارکت‌های گذشته منطقه در مقایسه با مشارکت‌های همه شرکت‌کنندگان در طول پنج سال محاسبه می‌شود. این مبلغ باید طبق یک جدول زمانی که توسط هیئت بازنشستگی تعیین می‌شود، پرداخت شود که نباید طولانی‌تر از زمان مجاز برای پرداخت بدهی‌های باقیمانده سیستم باشد.

منطقه یا ناظران آن مسئول انجام این پرداخت‌ها هستند و نمی‌توانند از آنها اجتناب یا آنها را به تأخیر بیندازند. هیئت بازنشستگی باید هنگام برخورد با هر منطقه در حال خروج، سلامت مالی سیستم بازنشستگی را تضمین کند.

این بخش تأیید می‌کند که وقتی یک منطقه خارج می‌شود، باید سهم خود را از بدهی‌های تأمین‌نشده بپردازد و توضیح می‌دهد که این پرداخت‌ها چگونه محاسبه می‌شوند.

این قانون بیان می‌کند که اگر یک منطقه بخواهد به انجمن بازنشستگی یک شهرستان بپیوندد، ممکن است لازم باشد کمک‌های مالی خود را تنظیم کند. اگر به دلیل شرایط خاص، کمک‌های مالی منطقه برای پوشش هزینه‌ها به طور مساوی با شهرستان کافی نباشد، منطقه باید از طریق یک قرارداد پرداخت‌های اضافی انجام دهد. برعکس، اگر پرداخت‌های منطقه بیشتر از حد لازم باشد، آنها می‌توانند بر سر قراردادی برای پرداخت کمتر توافق کنند. این قراردادها همچنین می‌توانند شامل بندهایی در مورد انجام پرداخت‌های اضافی همسو با شهرستان در صورت لزوم باشند. مناطق مجاز به انعقاد این قراردادها هستند.

این قانون به کارمندان خاصی که در اجرای قانون یا اطفاء حریق کار می‌کنند و قبل از سال 1955 بخشی از سیستم بازنشستگی بوده‌اند، اجازه می‌دهد تا دوباره به عنوان «اعضای ایمنی» طبقه‌بندی شوند. اگر این را انتخاب کنند، باید به صورت کتبی به هیئت بازنشستگی اطلاع دهند.

به عنوان اعضای ایمنی، وضعیت آنها از اولین روز ماه دوم پس از دریافت اطلاع آنها اعمال می‌شود. آنها همچنین می‌توانند انتخاب کنند که برای خدمات گذشته خود از سال 1955 اعتبار دریافت کنند، گویی در آن زمان اعضای ایمنی بوده‌اند. برای دریافت این اعتبار، آنها باید تفاوت بین آنچه مشارکت کرده‌اند و آنچه به عنوان اعضای ایمنی پرداخت می‌کردند، به علاوه سود آن را بپردازند.

این تصمیم نهایی است و قابل تغییر نیست. اگر آنها پرداخت مشارکت‌های اضافی خود را قبل از بازنشستگی تکمیل نکنند، آن پرداخت‌ها از دست خواهد رفت. آنها مزایای عضویت ایمنی را دریافت نخواهند کرد، بلکه به مزایای عمومی بازخواهند گشت. مشارکت‌ها می‌تواند به صورت یکجا یا از طریق کسورات ماهانه انجام شود.