طرح بازنشستگی 3 یک طرح بازنشستگی اختیاری و بدون مشارکت برای اعضای عمومی در شهرستان‌های طبقه 25 است، مشروط بر اینکه هیئت نظارت شهرستان و نمایندگان کارکنان موافقت کنند. این طرح برای کارکنان جدیدی که آن را انتخاب می‌کنند و کارکنان موجودی که به آن منتقل می‌شوند، اعمال می‌شود. در صورت بروز تعارض، این طرح بر سایر مقررات بازنشستگی ارجحیت دارد. چندین ماده در این فصل، به ویژه آنهایی که مربوط به بازنشستگی از کارافتادگی و مزایای فوت هستند، برای این طرح قابل اجرا نیستند. اصلاحات در طرح اعمال نخواهد شد مگر اینکه هم کارفرما و هم نمایندگان کارکنان موافقت کنند و هیئت نظارت آن را تصویب کند. مستمری بازنشستگی بر اساس مقرراتی که در دوره فعالیت فرد معتبر بوده‌اند محاسبه می‌شود، مگر اینکه توافق دیگری صورت گیرد.

این بخش اصطلاحات مهمی را که در ماده مربوط به سیستم‌های بازنشستگی استفاده می‌شود، تعریف می‌کند. «هیئت» همان هیئت بازنشستگی است و «کارفرما» به شهرستان یا منطقه‌ای اشاره دارد که سیستم بازنشستگی در آن فعالیت می‌کند. «سیستم فدرال» اساساً تامین اجتماعی است و «حقوق نهایی» جزئیات نحوه محاسبه مستمری بازنشستگی را بر اساس میانگین حقوق سه سال توضیح می‌دهد. «عضو» به معنای کسی است که به صورت دائم کار می‌کند، به استثنای اعضای ایمنی. «مبلغ بیمه اولیه» همان تامین اجتماعی شما در سن 65 سالگی است. «خدمت» شامل زمان اشتغال و دوره‌های خاص از کارافتادگی می‌شود؛ مگر اینکه مشخص شده باشد، شامل مرخصی بدون حقوق، خدمت نظامی یا سایر خدمات عمومی نمی‌شود.

(a) این بخش توضیح می‌دهد که اعضای عمومی نیازی به پرداخت مشارکت به طرح بازنشستگی ذکر شده در اینجا ندارند، مگر اینکه در بخش دیگری خلاف آن ذکر شده باشد. اگر عضوی به این طرح بازنشستگی منتقل شود، مشارکت‌های قبلی خود را به همراه سود آن، ظرف نه ماه از زمان انتخاب انتقال، بازپس خواهد گرفت. این بازپرداخت شامل سود انباشته شده تا تاریخ مشخصی قبل از پردازش بازپرداخت خواهد بود.

(b) اعضا نمی‌توانند برای خدماتی که قبل از پیوستن به این طرح انجام داده‌اند، اعتبار بازنشستگی دریافت کنند، مگر در شرایط متقابل یا از پیش موجود خاصی که در جای دیگری مشخص شده است. زمان دوری از کار، چه به دلیل از کارافتادگی و چه مرخصی تأیید شده، تداوم خدمت را قطع نمی‌کند، اگرچه مرخصی بدون حقوق در محاسبات مزایا لحاظ نخواهد شد.

این قانون به اعضای صندوق بازنشستگی شهرستان اجازه می‌دهد تا برای سابقه خدمت گذشته خود در شهرستان که در غیر این صورت نمی‌توانستند ادعا کنند، حق بیمه پرداخت کرده و سابقه بازنشستگی دریافت کنند. اما این سابقه برای احراز شرایط بازنشستگی یا مزایای اضافی محاسبه نمی‌شود. اعضا باید هزینه این سابقه را قبل از بازنشستگی به صندوق بازنشستگی پرداخت کنند، که این پرداخت می‌تواند به صورت یکجا یا اقساطی طی حداکثر 10 سال انجام شود. آنها باید پرداخت را قبل از بازنشستگی تکمیل کنند تا سابقه را دریافت کنند. تصمیم برای فعال‌سازی این قانون در یک شهرستان بر عهده هیئت نظارت آن شهرستان است که باید برای عملیاتی شدن آن قطعنامه‌ای را تصویب کند.

این بخش رویه‌ها و مزایای بازنشستگی برای اعضای یک طرح بازنشستگی را تشریح می‌کند. برای بازنشستگی، یک عضو باید شرایط سنی و خدمتی خاصی را احراز کند. هر کسی که ۱۰ سال خدمت داشته باشد، دارای حق مکتسبه است و می‌تواند برای بازنشستگی درخواست دهد. در سن ۶۵ سالگی، اعضا می‌توانند برای بازنشستگی عادی درخواست دهند، در حالی که افراد ۵۵ سال به بالا می‌توانند بازنشستگی پیش از موعد را انتخاب کنند. مستمری بازنشستگی عادی بر اساس سال‌های خدمت و آخرین حقوق و مزایا محاسبه می‌شود و محدودیت‌هایی در میزان آن هنگام ترکیب با تامین اجتماعی دارد. بازنشستگی پیش از موعد شامل محاسبه متفاوتی است که مستمری را با یک ضریب مرتبط با سن تعدیل می‌کند.

هیئت مدیره بازنشستگی، بر اساس توصیه اکچوئری و دستورالعمل‌های فدرال، عوامل لازم برای محاسبه مستمری را تنظیم می‌کند. اعضا باید سال‌های خدمت را تأیید کرده و در زمان درخواست بازنشستگی، مدرک سن خود را ارائه دهند. آنها باید بلافاصله پس از بازنشستگی، مبلغ تامین اجتماعی واقعی خود را ارائه دهند تا مستمری آنها بر این اساس تعدیل شود. کارفرما آخرین حقوق و مزایا و سال‌های خدمت را برای محاسبه مستمری تأیید می‌کند.

اگر یک فرد بازنشسته فوت کند، همسر بازمانده او نیمی از مستمری او را برای تمام عمر دریافت می‌کند، به شرطی که حداقل یک سال قبل از بازنشستگی با او ازدواج کرده باشد. اگر همسری وجود نداشته باشد، یا اگر همسر فوت کند، مستمری به فرزندان عضو زیر 18 سال می‌رسد. فرزندان تا زمانی که 18 ساله شوند، ازدواج کنند یا فوت کنند، این حمایت را دریافت می‌کنند. با این حال، اگر فرزندان مجرد دانشجوی تمام‌وقت باشند، می‌توانند آن را تا سن 21 سالگی دریافت کنند.

یک عضو می‌تواند انتخاب کند که در طول زندگی خود مستمری کمتری دریافت کند تا اطمینان حاصل شود که فردی با منافع مالی مشروع در زندگی او، که به صورت کتبی انتخاب شده است، پس از فوت او نیز مستمری را دریافت کند. این گزینه نباید هزینه‌های اضافی برای سیستم بازنشستگی ایجاد کند.

اگر پس از تصویب این قانون شروع به کار کنید و واجد شرایط عضویت در بازنشستگی باشید، باید بین یک طرح بازنشستگی جدید تحت این قانون یا طرح قدیمی که قبلاً وجود داشت، یکی را انتخاب کنید. شما باید ظرف 60 روز از شروع کار خود، انتخاب خود را به هیئت مدیره اطلاع دهید. کارفرمایان باید قبل از اینکه تصمیم بگیرید، اطلاعاتی در مورد هر دو طرح به شما بدهند.

این قانون به اعضای عمومی اجازه می‌دهد تا ظرف ۱۸۰ روز از تاریخ لازم‌الاجرا شدن این ماده، انتخاب کنند که به یک طرح بازنشستگی جدید منتقل شوند. تصمیم برای انتقال داوطلبانه است اما پس از اتخاذ، قابل تغییر نیست.

مزایای اعضایی که منتقل می‌شوند، توسط طرح جدید تعیین می‌شود. با انتقال، این اعضا از تمام حقوق خود نسبت به مزایای بازنشستگی، بازماندگان، از کارافتادگی و فوت قبلی صرف‌نظر می‌کنند. با این حال، آنها می‌توانند برای حداکثر ۲۴ ماه خدمت عمومی که قبل از ۳۱ دسامبر ۱۹۶۹ انجام شده است، اعتبار دریافت کنند، بدون اینکه مجبور به پرداخت حق بیمه اضافی باشند.

اعضایی که تصمیم به انتقال می‌گیرند و بعداً شغل خود را ترک می‌کنند اما مجدداً استخدام می‌شوند، نمی‌توانند پس از بازگشت به کار، تصمیم خود را تغییر دهند.

این قانون بیان می‌کند که تا زمانی که بررسی رسمی بعدی از وضعیت مالی سیستم بازنشستگی انجام شود، سهم مالی کارفرما در طرح بازنشستگی توسط هیئت مدیره و بر اساس توصیه یک اکچوئر تعیین خواهد شد. اکچوئر متخصصی است که ریسک‌های مالی را با استفاده از ریاضیات و آمار ارزیابی می‌کند.