Section § 21000

Explanation
اگر کسب و کاری دارید که وسایل مردم، مثلاً خودروها را، به عنوان ضمانت برای وام می‌پذیرد، طبق این قانون شما یک سمسار محسوب می‌شوید.

Section § 21000.7

Explanation

این قانون روشن می‌کند که وقتی چیزی را با حسن نیت می‌خرید، این به منزله دریافت آن کالا به عنوان وثیقه برای وام محسوب نمی‌شود. به عبارت دیگر، اگر واقعاً در حال خرید کالا هستید، نباید تلقی شود که شما از آن کالاها برای تضمین وام استفاده می‌کنید.

همانطور که در این بخش استفاده شده است، «دریافت کالا به عنوان وثیقه برای وام» شامل خرید کالا با حسن نیت نمی‌شود.

Section § 21001

Explanation

این قانون تعریف می‌کند که «جبران» برای یک وام یا تأخیر در ایفای تعهد مالی به چه معناست. این شامل فقط هزینه‌هایی مانند بهره و انبارداری نمی‌شود، بلکه هرگونه هزینه‌های مرتبط را نیز در بر می‌گیرد که با یک وام یا مهلت برای بازپرداخت بدهی همراه است.

«جبران» شامل هزینه‌ها، بهره، پرداخت‌ها، هزینه‌های انبارداری، و کلیه سایر هزینه‌های از هر نوع در ارتباط با یک وام یا مهلت است.

Section § 21002

Explanation

«مال وثیقه» به اقلامی اشاره دارد که به عنوان تضمین وام نگهداری می‌شوند، در حالی که مالکیت یا سند آن نزد وام‌گیرنده باقی می‌ماند، نه نزد رهن‌گیرنده. از سوی دیگر، «مال واگذارشده» زمانی است که مالکیت از وام‌گیرنده به رهن‌گیرنده منتقل شده است. مال واگذارشده به طور مشخص با مال وثیقه متفاوت است.

(a)CA مالی Code § 21002(a) همانطور که در این بخش استفاده شده است، «مال وثیقه» مالی است که به عنوان تضمین برای وام نگهداری می‌شود، که مالکیت آن نزد وثیقه‌گذار باقی می‌ماند و طبق بخش 21201 به رهن‌گیرنده منتقل نشده است.
(b)CA مالی Code § 21002(b) «مال واگذارشده» مالی است که مالکیت آن طبق بخش 21201 از وثیقه‌گذار به رهن‌گیرنده منتقل شده است. مال واگذارشده، مال وثیقه نیست.

Section § 21003

Explanation
این بخش از قانون، «ماه» را به عنوان دوره‌ای تعریف می‌کند که به مدت 30 روز تقویمی متوالی طول می‌کشد.