مقررات عمومیتعاریف
Section § 21000
Section § 21000.7
این قانون روشن میکند که وقتی چیزی را با حسن نیت میخرید، این به منزله دریافت آن کالا به عنوان وثیقه برای وام محسوب نمیشود. به عبارت دیگر، اگر واقعاً در حال خرید کالا هستید، نباید تلقی شود که شما از آن کالاها برای تضمین وام استفاده میکنید.
Section § 21001
این قانون تعریف میکند که «جبران» برای یک وام یا تأخیر در ایفای تعهد مالی به چه معناست. این شامل فقط هزینههایی مانند بهره و انبارداری نمیشود، بلکه هرگونه هزینههای مرتبط را نیز در بر میگیرد که با یک وام یا مهلت برای بازپرداخت بدهی همراه است.
Section § 21002
«مال وثیقه» به اقلامی اشاره دارد که به عنوان تضمین وام نگهداری میشوند، در حالی که مالکیت یا سند آن نزد وامگیرنده باقی میماند، نه نزد رهنگیرنده. از سوی دیگر، «مال واگذارشده» زمانی است که مالکیت از وامگیرنده به رهنگیرنده منتقل شده است. مال واگذارشده به طور مشخص با مال وثیقه متفاوت است.