Section § 1460

Explanation
این قانون بیان می‌کند که یک بانک تجاری در کالیفرنیا مجاز نیست تنزیل مجدد کند، پول قرض بگیرد، یا از دارایی‌های خود به عنوان وثیقه برای وام‌ها استفاده کند، مگر اینکه از شرایط و محدودیت‌های خاصی که در این بخش از قانون مشخص شده است، پیروی کند.

Section § 1461

Explanation
بانک‌های تجاری در کالیفرنیا می‌توانند هنگام قرض گرفتن پول، از دارایی‌های خود به عنوان وثیقه استفاده کنند، اما ارزش آن دارایی‌ها نباید بیش از 150 درصد مبلغ قرض گرفته شده باشد، مگر اینکه از کمیسر اجازه کتبی بگیرند.

Section § 1462

Explanation

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که یک بانک تجاری در کالیفرنیا می‌تواند تا سقف برابر با حقوق صاحبان سهام خود پول قرض بگیرد. اگر بانک نیاز به قرض گرفتن بیش از این مبلغ داشته باشد، ابتدا باید تأیید کتبی از کمیسر مالی دریافت کند. علاوه بر این، مجموع پول قرض گرفته شده و هرگونه سپرده تضمین شده با اوراق ضمانت نباید از حقوق صاحبان سهام بانک فراتر رود، مگر اینکه توسط کمیسر تأیید شود.

یک بانک تجاری می‌تواند از طریق تنزیل یا به طرق دیگر پول قرض بگیرد، و می‌تواند پول را با تضمین اموال غیرمنقول متعلق به بانک قرض بگیرد، به مبلغی که از حقوق صاحبان سهام آن تجاوز نکند، اما نباید پول را، مگر طبق مفاد بخش‌های (1464) و (1465)، بیش از این مبلغ بدون تأیید کتبی قبلی کمیسر قرض بگیرد.
مبالغ پول قرض گرفته شده توسط یک بانک تجاری به همراه مبلغ هر یک از سپرده‌های آن که با اوراق ضمانت تضمین شده‌اند، نباید در هیچ زمانی از مبلغ حقوق صاحبان سهام آن بدون تأیید کتبی قبلی کمیسر تجاوز کند.

Section § 1463

Explanation
این قانون به یک بانک تجاری اجازه می‌دهد تا دارایی‌های خود را به عنوان تضمین برای سپرده‌های نهادهای مختلف، از جمله دولت ایالات متحده، پس‌اندازهای پستی، املاک ورشکستگی، ایالت کالیفرنیا، زیرمجموعه‌ها و مناطق آن، وثیقه بگذارد. علاوه بر این، با تأیید کمیسر، یک بانک می‌تواند با وثیقه گذاشتن دارایی‌های خود، وجوه قابل پرداخت به سایر ایالت‌ها را نیز تضمین کند.

Section § 1464

Explanation
این قانون به بانک‌های تجاری اجازه می‌دهد تا به طور خاص برای خرید اوراق قرضه، گواهی‌های خزانه‌داری، اسناد یا سایر تعهدات صادر شده توسط دولت ایالات متحده، پول قرض بگیرند.

Section § 1465

Explanation
این بخش از قانون به یک بانک تجاری اجازه می‌دهد تا هنگام قرض گرفتن پول از موسسات مالی فدرال اصلی مانند فدرال رزرو، FDIC یا بانک وام مسکن فدرال، از دارایی‌های خود به عنوان وثیقه یا تضمین استفاده کند.

Section § 1466

Explanation
این قانون بیان می‌کند که یک بانک تجاری می‌تواند دو نوع گواهی سپرده (CD) صادر کند. یک نوع قابل معامله است و می‌تواند از طریق ظهرنویسی و تسلیم از یک شخص به شخص دیگر منتقل شود. نوع دیگر غیرقابل معامله است و فقط از طریق سوابق (یا دفاتر) بانک قابل انتقال است.

Section § 1467

Explanation
این قانون به بانک‌های تجاری کوچک در شهرهایی با جمعیت 5000 نفر یا کمتر اجازه می‌دهد تا به عنوان نماینده یا دلال برای فروش بیمه و وام‌های املاک و مستغلات فعالیت کنند، به شرطی که تا 1 اکتبر 1949 قبلاً در چنین فعالیت‌هایی مشغول بوده و مجوزهای لازم را داشته باشند. این بانک‌ها می‌توانند از این خدمات کارمزد و پورسانت کسب کنند، اما باید از کلیه الزامات نظارتی پیروی کنند. مهم این است که آنها مجاز به تضمین وام‌ها یا حق بیمه‌ها نیستند، و همچنین مجاز به تضمین صحت اظهارات ارائه شده توسط بیمه‌گذار نمی‌باشند.