این قانون به کارکنان دولتی بازنشسته یا ذینفعان آنها اجازه می‌دهد تا کسوراتی را از مزایای بازنشستگی خود برای اهداف خاصی مجاز کنند. این کسورات می‌تواند برای پرداخت حق بیمه‌های مختلف، کمک به اتحادیه‌های اعتباری، کمک‌های مالی به سازمان‌های خیریه یا مالیات استفاده شود. هیئت مدیره مسئول مدیریت مزایای بازنشستگی، موظف است پرداخت‌های دستور داده شده را به مؤسسات یا سازمان‌های مشخص شده ارسال کند. آنها همچنین می‌توانند برای پردازش این کسورات، هزینه کمی دریافت کنند.

این قانون به اعضای بازنشسته یا ذینفعان آنها اجازه می‌دهد تا مزایای بازنشستگی ماهانه خود را مستقیماً به حساب بانکی خود واریز کنند. این مجوز قابل ابطال است، به این معنی که می‌توان آن را تغییر داد یا لغو کرد. پس از انجام واریز، مسئولیت هیئت مدیره به طور کامل پوشش داده می‌شود. اگر هرگونه پرداختی پس از فوت بازنشسته یا ذینفع انجام شود، آن وجوه باید به سیستم بازنشستگی بازگردانده شود.

هیئت مدیره می‌تواند از بانک‌ها اطلاعاتی را برای تأیید فوت و اطمینان از عدم انجام پرداخت‌های غیرمجاز درخواست کند. «حساب» ذکر شده می‌تواند شامل تراست‌های خاصی مانند «تراست میلر» باشد که به واجد شرایط شدن برای کمک‌های دولتی مانند مدیکال کمک می‌کند.

این قانون در مورد این است که وقتی کسی فوت می‌کند، چه اتفاقی برای مستمری بازنشستگی می‌افتد. اگر عضوی بازنشسته شده و فوت کند، هر مبلغ بازنشستگی که کسب کرده اما هنوز به او پرداخت نشده است، به شخصی که او به عنوان ذینفع خود تعیین کرده است، پرداخت می‌شود. همین قانون در مورد شخصی که مستمری بازماندگان را دریافت می‌کند و فوت می‌کند نیز صدق می‌کند؛ مستمری پرداخت نشده او نیز به ذینفعش می‌رسد. ذینفع می‌تواند شامل یک شرکت، تراست یا ماترک باشد، نه فقط افراد.

این قانون در مورد سیستم‌های بازنشستگی در نوع خاصی از شهرستان‌ها اعمال می‌شود و به اعضای بازنشسته یا ذینفعان آنها اجازه می‌دهد تا پرداخت‌های بازنشستگی خود را مستقیماً به بانک یا حساب پیش‌پرداخت خود ارسال کنند. هیئت مدیره مسئول سیستم بازنشستگی باید روش‌هایی را برای بازنشستگان فراهم کند تا به صورت‌حساب‌ها دسترسی داشته باشند و خطاهای پرداخت را پیگیری کنند.

اگر پرداخت‌های بازنشستگی پس از فوت ذینفع انجام شود، باید بازگردانده شوند. هیئت مدیره می‌تواند برای این منظور اطلاعات مالی مربوط به بازنشستگان متوفی را از بانک‌ها دریافت کند. تا نوامبر 2027، سیستم باید گزارشی در مورد استفاده و مدیریت این حساب‌های پیش‌پرداخت به کمیته‌های خاص دولتی ارائه دهد.

این قانون در تاریخ 1 ژانویه 2028 لغو خواهد شد.

اگر چک یا حواله پرداخت بازنشستگی گم یا از بین برود، هیئت مدیره مسئول می‌تواند صدور یک پرداخت المثنی را تأیید کند، بدون اینکه از دریافت‌کننده وثیقه بخواهد. این چک جدید همان تاریخ و مبلغ چک اصلی را خواهد داشت و هرگونه مشکلی که از صدور المثنی‌ها ناشی شود، به حساب پرداخت مربوطه منظور خواهد شد.

این قانون تنها زمانی در یک شهرستان فعال می‌شود که هیئت نظارت محلی با تصویب یک قطعنامه تصمیم به اجرای آن بگیرد.

این قانون می‌گوید که یک بررسی سلامت مالی، که «ارزیابی اکچوئری» نامیده می‌شود، باید ظرف یک سال پس از شروع یک سیستم بازنشستگی عمومی و پس از آن هر سه سال یک بار انجام شود. یک اکچوئر این فرآیند را هدایت می‌کند و تجربیات اعضا را بررسی کرده و دارایی‌ها و بدهی‌های صندوق را مقایسه می‌کند. بر این اساس، هیئت مدیره حداقل ۴۵ روز قبل از شروع سال مالی جدید، تغییراتی را در نرخ‌های بهره و مبالغ مشارکت پیشنهاد می‌کند. این کار به اطمینان از مدیریت صحیح صندوق بازنشستگی کمک می‌کند. اگر یک منطقه در داخل شهرستان به طور جداگانه عمل کند، هیئت مدیره توصیه‌هایی را به طور خاص برای آن منطقه نیز ارائه می‌دهد، اما فقط در صورتی که توسط هیئت نظارت شهرستان تأیید شود.

این قانون به هیئت مدیره اجازه می‌دهد تا میزان مشارکت شهرستان‌ها یا مناطق را در سیستم‌های بازنشستگی برای اعضای جدید تعیین کند. این مشارکت به عنوان درصدی از حقوق آتی محاسبه می‌شود که همراه با آنچه اعضا مشارکت می‌کنند، تمامی مزایای مورد انتظار را پوشش خواهد داد. اگر این مبلغ همه چیز را پوشش ندهد، بدهی باقیمانده باید حداکثر طی 30 سال پرداخت شود.

این بخش از قانون به هیئت بازنشستگی یک شهرستان اجازه می‌دهد تا زمان پرداخت تعهدات بازنشستگی را به ۳۰ سال افزایش دهد، اما فقط در صورتی که هیئت نظارت شهرستان بتواند نشان دهد که این امر از نظر مالی ضروری است. اگر انجام این کار صندوق را در معرض خطر قرار دهد، هیئت بازنشستگی می‌تواند درخواست را رد کند. همچنین مهم است که توجه داشته باشید این کار فقط یک بار قابل انجام است.

این بخش مسئولیت‌های هیئت‌های نظارت شهرستان و هیئت‌های حاکمه منطقه را در تعدیل نرخ‌های مالی مربوط به بازنشستگی مشخص می‌کند. هر سال مالی، ظرف ۹۰ روز، آنها باید نرخ‌های بهره، نرخ‌های مشارکت اعضا و اعتبارات را بر اساس توصیه‌های هیئت تغییر دهند. با این حال، آنها نمی‌توانند این نرخ‌ها را به گونه‌ای تعیین کنند که مزایای بازنشستگی فردی را، همانطور که در این فصل یا تحت قانون اصلاح بازنشستگی کارکنان عمومی کالیفرنیا سال ۲۰۱۳ مشخص شده است، کاهش دهد. برای مناطقی که توسط هیئت نظارت اداره نمی‌شوند، آنها نیز باید نرخ‌های خود را در همان بازه زمانی تعدیل کنند، مگر اینکه هیئت نظارت شهرستان به طور خاص این مقرره را با رأی اکثریت تصویب کند.

این بخش تضمین می‌کند که محاسبات و مفروضات انجام شده توسط کارشناسان بیمه (اکچوئرها) در ارزیابی‌های مورد نیاز، مستقل باقی بمانند و مشمول مذاکرات اجباری تحت قانون مایرز-میلیاس-براون نباشند. با این حال، اذعان دارد که هیئت‌ها یا سرپرستان همچنان باید توصیه‌های حاصل از این ارزیابی‌ها را با سازمان‌های کارمندی پیش از تصمیم‌گیری در مورد هر اقدامی، مورد بحث قرار دهند. برای مناطقی که توسط هیئت شهرستان اداره نمی‌شوند، هیئت حاکمه نیز باید با نمایندگان کارمندان ملاقات و مشورت کند. علاوه بر این، مقرره در بخش (ب) تنها در شهرستان‌هایی اعمال می‌شود که هیئت نظارت (شورای سرپرستان) آن را با رأی اکثریت تصویب کرده باشد.

هدف اصلی این قانون، حفظ سلامت مالی و ارزیابی مستقل سیستم‌های بازنشستگی است.

این قانون به هیئت نظارت در برخی شهرستان‌ها اجازه می‌دهد تا بودجه اضافی برای پوشش هرگونه کمبود مالی که ممکن است به دلیل تصویب مقررات خاص مربوط به سیستم‌های بازنشستگی ایجاد شود، اختصاص دهند. آنها می‌توانند پرداخت‌ها را در طول ۳۰ سال توزیع کنند. هیئت می‌تواند این تصمیم را حتی اگر هیئت سیستم بازنشستگی آن را توصیه نکرده باشد، اتخاذ کند.

این قانون، ارائه آگاهانه اطلاعات غلط یا پنهان کردن حقایق مهم برای کسب یا تأثیرگذاری بر مزایای بازنشستگی را غیرقانونی می‌داند. این شامل دروغ گفتن در درخواست‌ها، جعل اسناد، یا دریافت نادرست پرداخت‌ها از سیستم بازنشستگی در صورت عدم واجد شرایط بودن است. اگر کسی آگاهانه این اقدامات غیرقانونی را انجام دهد یا به دیگران در انجام آن کمک کند، ممکن است با حبس، جریمه‌های سنگین، یا هر دو مواجه شود. علاوه بر این، افراد مجرم ممکن است ملزم به بازپرداخت هرگونه مزایای دریافت شده به ناحق شوند. این قوانین مکمل سایر قوانین هستند و جایگزین آن‌ها نمی‌شوند.

«مستمری» نوعی پرداخت است که شخص برای باقی عمر خود دریافت می‌کند. این مبلغ از آنچه که او در زمان عضویت در یک برنامه خاص مشارکت کرده، تامین می‌شود.

این قانون به همسر سابق یک عضو که بخشی از مستمری بازنشستگی را از سیستم دریافت می‌کند، اجازه می‌دهد تا ذینفعانی را تعیین کند که در صورت فوت همسر سابق، این پرداخت‌ها را ادامه دهند. اگر ذینفعی تعیین نشود، پرداخت‌ها به ورثه همسر سابق می‌رسد. با این حال، این پرداخت‌ها در صورت فوت عضو اصلی یا همسر بازمانده او متوقف خواهد شد.

این قانون فقط در مورد شهرستان‌هایی اعمال می‌شود که طبق قوانین خاص کالیفرنیا، «درجه یک» طبقه‌بندی شده‌اند.

این قانون به همسر سابق یک عضو سیستم بازنشستگی اجازه می‌دهد تا ذینفعانی را انتخاب کند که پس از فوت همسر سابق، پرداخت‌ها را دریافت خواهند کرد، مشروط بر اینکه این پرداخت‌ها از سهم دارایی مشترک در بازنشستگی عضو باشد. اگر ذینفعی تعیین نشود، ورثه همسر سابق به جای آن پرداخت‌ها را دریافت خواهند کرد. این پرداخت‌ها با فوت عضو یا همسر بازمانده متوقف می‌شوند.

این قانون فقط در شهرستان‌هایی اعمال می‌شود که هیئت نظارت با تصویب یک قطعنامه تصمیم به اجرای آن گرفته باشد. تا زمانی که این اتفاق نیفتد، این قانون در آن شهرستان‌ها فعال نخواهد بود.

این بخش درباره اصطلاحات مورد استفاده در هیئت‌های بازنشستگی و سرمایه‌گذاری خاص شهرستان است. در جایی که یک هیئت سرمایه‌گذاری در یک شهرستان تأسیس شده باشد، بخش‌های مختلفی مشخص می‌کنند که «هیئت» به این هیئت سرمایه‌گذاری اشاره دارد. علاوه بر این، برخی بخش‌ها هم برای هیئت بازنشستگی و هم برای هیئت سرمایه‌گذاری اعمال می‌شوند؛ در این موارد، «هیئت» به هر دو اشاره دارد. برای ماده 17 یک قانون خاص، «هیئت» به معنای هیئت مدیره سیستم بازنشستگی کارکنان عمومی است. در هر مورد دیگری، «هیئت» به عنوان هیئت بازنشستگی درک می‌شود.

این قانون نحوه استفاده از اصطلاح «هیئت» را در بخش‌های مختلف مربوط به سیستم‌های بازنشستگی در یک شهرستان خاص که در آن هیئت سرمایه‌گذاری وجود دارد، روشن می‌کند. این قانون مشخص می‌کند که چه زمانی «هیئت» به هیئت سرمایه‌گذاری اشاره دارد و چه زمانی می‌تواند به معنای هیئت سرمایه‌گذاری یا هیئت بازنشستگی باشد. همچنین شرایطی را تعریف می‌کند که در آن «هیئت» به هیئت مدیره سیستم بازنشستگی کارکنان دولتی یا منحصراً به هیئت بازنشستگی اشاره دارد. این قانون فقط در شهرستانی اعمال می‌شود که طبق اصلاحات خاصی به عنوان طبقه اول طبقه‌بندی شده است.

این بخش به نحوه محاسبه «حقوق قابل کسب» یک عضو برای مزایای بازنشستگی می‌پردازد. این به معنای میانگین حقوقی است که عضو دریافت می‌کند، بر اساس روزهای کاری معمول سایر افراد با مشاغل مشابه و نرخ پرداخت. حقوق به تعویق افتاده زمانی که کسب شود، نه زمانی که پرداخت شود، به عنوان حقوق قابل کسب محسوب می‌شود.

شهرستان‌ها می‌توانند «رتبه» را برای گروه‌هایی از کارمندان مشابه تعریف کنند، اما کارمندان منفرد نمی‌توانند به تنهایی یک گروه باشند. قوانین محاسبه «حقوق قابل کسب» نباید با رأی دادگاه در پرونده انجمن معاونان کلانتر شهرستان آلامدا در تضاد باشد.

برخی پرداخت‌ها در «حقوق قابل کسب» گنجانده نمی‌شوند، مانند پرداخت‌هایی که برای افزایش مزایای بازنشستگی درست قبل از بازنشستگی در نظر گرفته شده‌اند، پرداخت‌های یک‌باره که به همه کارمندان مشابه داده نمی‌شوند، یا پرداخت‌های بیش از حد معمول برای مرخصی استفاده نشده یا خدمات اضافی خارج از ساعات کاری عادی. همچنین، پرداخت‌های پایان خدمت که از محدودیت‌های سالانه تجاوز می‌کنند، شامل نمی‌شوند.

این قانون با تصمیمات پرونده‌های قضایی قبلی در مورد محاسبات حقوق بازنشستگی همسو است.

این قانون فقط در مورد شهرستان‌های خاصی در کالیفرنیا اعمال می‌شود، همانطور که در قوانین گذشته مشخصی تعریف شده است. این قانون بیان می‌کند که انواع خاصی از مزایا مانند طرح‌های کافه تریا، کمک هزینه‌های حمل و نقل، خودرو و امنیت، برای اهداف مزایا، بخشی از حقوق کارمند محسوب نمی‌شوند. این قانون به طور خودکار اعمال نمی‌شود. مقامات شهرستان باید با رأی اکثریت تصمیم بگیرند که آن را برای کارمندان جدید اجرا کنند. با این حال، این قانون می‌تواند برای کارمندان فعلی که نماینده ندارند نیز اعمال شود، اگر شهرستان با رأی خود چنین تصمیمی بگیرد و آن کارمندان موافقت کنند. تصمیمات و توافقات قبلی قبل از این قانون معتبر و بدون تغییر باقی می‌مانند.

این قانون نحوه محاسبه پاداش بازنشستگی نهایی برای اعضای سیستم‌های بازنشستگی دولتی خاص در کالیفرنیا را توضیح می‌دهد. این قانون بیان می‌کند که اگر فردی در موقعیت‌های مختلف در سیستم‌های بازنشستگی گوناگون که دارای توافقات متقابل هستند کار کرده باشد، این دوره‌ها هنگام محاسبه حقوق بازنشستگی نهایی او به رسمیت شناخته می‌شوند، مشروط بر اینکه او به طور همزمان از هر دو سیستم بازنشسته شود. دوره انتظار بین مشاغل نباید بیش از 90 روز باشد—یا شش ماه اگر توسط قانون دیگری مشخص شده باشد—مگر اینکه تغییر شغل قبل از 18 ژوئیه 1961 رخ داده باشد. این قانون همچنین به صورت عطف به ماسبق برای کسانی که عضویتشان قبل از 1 اکتبر 1957 به پایان رسیده است، اعمال می‌شود، به شرطی که آنها بازنشستگی تعویق‌یافته را ظرف 90 روز یا شش ماه مشخص شده انتخاب کرده باشند.

این قانون فقط در مورد یک شهرستان خاص که بر اساس قوانین گذشته تعریف شده است، اعمال می‌شود و افزایش‌های خاصی در مزایا را تحت عنوان «غرامت» برای بازنشستگی شامل نمی‌شود، اگر این افزایش‌ها پس از تاریخ مشخصی و بسته به داشتن نمایندگی رخ داده باشند. اگر شما عضو یک سازمان کارمندی هستید، افزایش‌های طرح‌های مزایای کافه تریا یا انعطاف‌پذیر پس از 1 ژانویه 1996، شامل نمی‌شوند. برای کسانی که عضو سازمانی نیستند، این موضوع در مورد افزایش‌های پس از 1 ژانویه 1995 اعمال می‌شود، به شرطی که قبل از دریافت هرگونه مزایای نقدی، به صورت کتبی موافقت کنند. با این حال، این قانون تا زمانی که ناظران شهرستان رسماً تصمیم به اجرای آن در آنجا نگیرند، به اجرا در نخواهد آمد.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که «حقوق قابل کسب» برای محاسبه مزایای خاص، شامل اضافه کاری نمی‌شود، مگر در شرایط خاص. اضافه کاری که محاسبه می‌شود باید در ساعات کاری عادی باشد اما از حداکثر هفته کاری فدرال تجاوز کند. با این حال، این قانون برای کارمندانی که مشمول قانون اصلاح بازنشستگی کارمندان دولتی کالیفرنیا مصوب (2013) هستند، اعمال نمی‌شود.

این بخش فقط مربوط به شهرستان لس آنجلس است و مشخص می‌کند که چه نوع پرداخت‌های اضافی برای مزایای بازنشستگی در «حقوق قابل کسب» گنجانده می‌شوند. این موارد بر اساس پرونده‌های دادگاهی خاصی تعیین شده‌اند و شامل پاداش‌ها و کمک‌هزینه‌های مشخصی مانند پاداش حفظ ایستگاه گشت، پاداش ترفیع موقت، و تفاوت شیفت شب هستند.

موارد ذکر شده در یک قطعنامه به تفصیل آمده‌اند و هرگونه تغییر در این موارد باید بین شهرستان و اتحادیه‌های کارمندی توافق شود یا از طریق تصمیمات شهرستان صورت گیرد. اگر قرار باشد تغییرات دیگری اعمال شود، به قطعنامه یا توافق دیگری نیاز خواهد بود.

این قانون تنها زمانی اجرایی می‌شود که هیئت نظارت شهرستان آن را با رأی‌گیری تصویب کند.

این بخش از قانون، «غرامت نهایی» را برای برخی از اعضای سیستم بازنشستگی شهرستان در کالیفرنیا تعریف می‌کند. توضیح می‌دهد که غرامت نهایی، میانگین حقوق سالانه‌ای است که یک عضو در طول سه سال انتخابی خود یا، در صورت عدم انتخاب، سه سال قبل از بازنشستگی خود کسب کرده است. اگر عضو کمتر از سه سال سابقه خدمت داشته باشد، حقوق نهایی او بر اساس میانگین حقوقش در طول دوره خدمتش محاسبه می‌شود که به یک رقم سالانه تبدیل شده است. با این حال، این موضوع برای اعضایی که تحت قانون اصلاح بازنشستگی کارکنان عمومی کالیفرنیا سال ۲۰۱۳ هستند، اعمال نمی‌شود.

حقوق نهایی به میانگین حقوق سالانه‌ای اشاره دارد که یک عضو انتخاب می‌کند از هر سالی قبل از بازنشستگی‌اش استفاده کند. اگر سالی را انتخاب نکند، سال قبل از بازنشستگی استفاده می‌شود.

این قانون فقط در شهرستان‌هایی اعمال می‌شود که دولت محلی تصمیم گرفته است آن را با رأی‌گیری تصویب کند. همچنین، این قانون شامل کسانی نمی‌شود که تحت پوشش قانون اصلاح بازنشستگی کارکنان عمومی کالیفرنیا مصوب 2013 هستند.

این قانون نحوه محاسبه مزایای نهایی بازنشستگی را برای کارکنان خاصی مانند کارکنان موقت، فصلی، متناوب یا پاره‌وقت تعریف می‌کند. بر اساس این قانون، مزایای نهایی آنها بر مبنای یک‌سوم از کل درآمدشان در طول معادل سه سال کار تمام‌وقت محاسبه می‌شود.

عضو می‌تواند هنگام درخواست بازنشستگی، دوره‌ای را که این درآمدها از آن به دست آمده‌اند، انتخاب کند. اگر انتخابی صورت نگیرد، درآمدهای دوره بلافاصله قبل از بازنشستگی آنها استفاده خواهد شد. این قانون برای کارکنانی که تحت پوشش قانون اصلاح بازنشستگی کارکنان عمومی کالیفرنیا مصوب ۲۰۱۳ هستند، اعمال می‌شود.

این بخش نحوه محاسبه «حقوق نهایی» را برای برخی از طرح‌های بازنشستگی کارکنان شهرستان لس‌آنجلس تعریف می‌کند. برای کسانی که از ۱ ژوئیه ۲۰۰۱ یا پس از آن بازنشسته می‌شوند یا فوت می‌کنند، این مبلغ بر اساس میانگین درآمد در یک سال انتخابی قبل از بازنشستگی است، یا اگر سالی انتخاب نشود، سال قبل از آن. این قانون برای طرح‌هایی به نام طرح‌های بازنشستگی B، C و D برای اعضای عمومی و طرح B برای اعضای ایمنی اعمال می‌شود.

این قانون فقط شهرستان لس‌آنجلس را تحت تأثیر قرار می‌دهد و تنها در صورتی اجرایی می‌شود که با رأی اکثریت هیئت نظارت شهرستان تأیید شود.

این قانون در مورد محاسبه مجدد مستمری‌های بازنشستگی و فوت برای اعضای خاص در شهرستان‌ها صحبت می‌کند، در صورتی که بخش خاصی از قانون در آنجا لازم‌الاجرا شود. اگر به دلیل این محاسبه مجدد، افزایش‌هایی در مستمری‌ها وجود داشته باشد، این افزایش‌ها فقط از تاریخ اجرایی شدن آن در شهرستان به بعد اعمال خواهد شد. با این حال، این قانون تنها در صورتی در یک شهرستان اجرایی می‌شود که هیئت نظارت محلی با رأی اکثریت تصمیم به فعال کردن آن بگیرد.

"مشارکت‌های عادی انباشته شده" به کل مبلغ مشارکت‌های عادی اشاره دارد که یک عضو به حساب انفرادی خود واریز کرده است، به همراه هرگونه بهره‌ای که در طول زمان به آن اضافه شده است.

این قانون «مشارکت‌های اضافی انباشته‌شده» را به عنوان مجموع تمام پرداخت‌های اضافی که توسط یک عضو به حساب شخصی او انجام شده است، به همراه سودی که این مشارکت‌ها در طول زمان کسب کرده‌اند، تعریف می‌کند.

این قانون تعریف می‌کند که چه چیزی به عنوان یک «منطقه» تحت مقررات کالیفرنیا واجد شرایط است، به استثنای مناطق آموزشی (مدارس) اما شامل بسیاری از نهادهای دیگر. یک منطقه می‌تواند هر منطقه جدیدی در یک شهرستان باشد که تحت قوانین ایالتی تشکیل شده یا شامل چندین شهرستان است، با شرایط خاص. این تعریف شامل سازمان‌هایی می‌شود که توسط بودجه شهرستان تأمین مالی می‌شوند و انجمن‌هایی که تحت قوانین ایالتی خاص تشکیل شده‌اند، و همچنین شهرها، آژانس‌های عمومی و سایر نهادهای دولتی محلی. سازمان‌های غیرانتفاعی مرتبط با نمایشگاه‌های کشاورزی، برخی از اپراتورهای موزه، و انجمن‌های توسعه اقتصادی که توسط شهرستان‌ها تأمین مالی می‌شوند نیز می‌توانند به عنوان منطقه واجد شرایط باشند. علاوه بر این، آژانس‌های عمومی خاص مانند منطقه مدیریت کیفیت هوای ساحل جنوبی و نهادهای وابسته به سیستم‌های بازنشستگی شهرستان نیز تحت این تعریف قرار می‌گیرند. این تعریف جامع کمک می‌کند تا مشخص شود کدام نهادها می‌توانند در سیستم‌های بازنشستگی شهرستان و تحت مقررات خاص ایالتی گنجانده شوند.

این بخش تعریف می‌کند که چه کسی برای اهداف این قانون در یک شهرستان «کارمند» محسوب می‌شود. این شامل مأموران و افرادی است که حقوقشان توسط هیئت نظارت یا قانون تعیین و توسط شهرستان پرداخت می‌شود. همچنین شامل مأموران یا کارکنان دادگاه عالی تحت این فصل، افراد شاغل در مناطقی که از وجوه منطقه تأمین مالی می‌شوند، و اعضایی که از صندوق خدمات مدارس شهرستان حقوق دریافت می‌کنند و انتخاب کرده‌اند که در سیستم باقی بمانند، می‌شود. علاوه بر این، افرادی را که به طور دائم توسط یک کمیسیون تشکیل آژانس محلی استخدام شده‌اند، از جمله مدیران اجرایی، در بر می‌گیرد.

این بخش تعریف می‌کند که چه کسانی در کالیفرنیا به عنوان «افسر صلح شهرستان» واجد شرایط هستند. این شامل کلانترها، معاونان، مارشال‌ها، پاسبان‌ها و رتبه‌های مشابه می‌شود، به جز کسانی که عمدتاً به عنوان اپراتور تلفن، منشی، تندنویس، ماشین‌کار یا مکانیک کار می‌کنند. علاوه بر این، شامل بازرسان، کارآگاهان و محققانی می‌شود که برای دادستان شهرستان کار می‌کنند و وظیفه اصلی آنها تحقیق در مورد جرایم است. با این حال، دادستان‌های محلی، وکلای مدافع عمومی یا بازرسان وکیل مدافع عمومی را شامل نمی‌شود.

این بخش تعریف می‌کند که چه کسانی برای اهداف بازنشستگی خاص، به عنوان «دادستان محلی»، «وکیل مدافع عمومی محلی» و «بازپرس وکیل مدافع عمومی محلی» واجد شرایط هستند. این بخش مشخص می‌کند که «دادستان محلی» می‌تواند یک وکیل شهرستان یا شهر باشد که در نقش‌های مرتبط با اجرای قوانین کیفری در دفتر دادستان منطقه یا دادستان شهر، با عناوینی مانند معاون دادستان منطقه یا دادستان ارشد شهر، و غیره مشغول به کار بوده است. برای واجد شرایط بودن، آنها باید پس از تاریخ مشخصی که یک بخش خاص در شهرستان آنها قابل اجرا شده است، بازنشسته شده باشند. «وکیل مدافع عمومی محلی» شامل کسانی است که در دفاتری مانند وکیل مدافع عمومی یا نقش‌های مشابه مشغول به کار بوده‌اند و باید قبل از بازنشستگی عناوین خاصی را داشته باشند. به همین ترتیب، «بازپرس وکیل مدافع عمومی محلی» به عنوان کسی تعریف می‌شود که کارش شامل تحقیق در مورد جرایم یا قوانین کیفری است، با اشتغال در دفاتر مربوطه قبل از تاریخ بازنشستگی مشخص شده.

اصطلاح «عضو ایمنی» به افراد خاصی اشاره دارد که با یک سیستم بازنشستگی مرتبط هستند. اولاً، این شامل اعضای سیستم‌های بازنشستگی خاصی می‌شود که با اطلاع کتبی انتخاب می‌کنند عضو ایمنی شوند. ثانیاً، شامل افرادی می‌شود که توسط یک شهرستان، ناحیه یا دادگاه در آن شهرستان استخدام شده‌اند و وظایف اصلی آنها شامل اجرای فعال قانون، اطفاء حریق، خدمات نجات غریق، یا مشاوره گروهی و نظارت در کانون اصلاح و تربیت نوجوانان است، مشروط بر اینکه این وظایف توسط هیئت نظارت پذیرفته شده باشند. در نهایت، این شامل افراد خاصی در شهرستان‌هایی می‌شود که شرایط ویژه‌ای در آنها اعمال می‌گردد.

این قانون «عضو ایمنی» را به عنوان فردی تعریف می‌کند که در نقش‌هایی مانند افسران تعلیق مراقبتی و مشاوران نوجوانان استخدام شده است. وظیفه اصلی این افراد نظارت و کنترل مجرمان جوان در مراکز امنیتی برای جلوگیری از آسیب است.

با این حال، این تعریف تنها در یک شهرستان اجرایی می‌شود اگر هیئت نظارت آن شهرستان با تصویب یک قطعنامه تصمیم به اجرای آن بگیرد.

این قانون بیان می‌کند که پرسنل اجرای قانون که در یک منطقه بهبود بندر کار می‌کنند، "اعضای ایمنی" محسوب می‌شوند. این طبقه‌بندی آنها را مشمول قوانین و مزایای خاصی می‌کند که در سایر بخش‌های این فصل مربوط به اعضای ایمنی توضیح داده شده است.

این قانون به هیئت نظارت در برخی شهرستان‌های کالیفرنیا اجازه می‌دهد تا با سازمان‌های کارمندی در مورد اعمال قوانین خاص بازنشستگی مذاکره کنند. آنها می‌توانند بحث کنند که آیا کارمندان شهرستان که عضو ایمنی نیستند، باید هزینه‌های افزایش یافته بازنشستگی یا بدهی‌های تأمین نشده را بپردازند یا خیر.

اگر کارمندان در نهایت این هزینه‌ها را بپردازند، این پرداخت باید بر اساس مشاوره کارشناسان بازنشستگی باشد و توسط هیئت بازنشستگی تأیید شود. با این حال، این قوانین تنها در صورتی اعمال می‌شوند که هیئت نظارت به فعال کردن آنها در شهرستان رأی دهد.

این قانون تعریف می‌کند که چه کسی «عضو» انجمن بازنشستگی محسوب می‌شود. این شامل هر کسی می‌شود که طبق ماده (4) بخشی از عضویت است، و همچنین اعضای ایمنی که در بخش‌های خاصی مشخص شده‌اند. همچنین افرادی را در بر می‌گیرد که رسماً انتخاب کرده‌اند که بخشی از ماده (9) باشند.

این قانون مشخص می‌کند که چه کسانی برای مزایا یا موقعیت‌های خاص در دفاتر اجرای قانون و حقوقی در شهرستان‌های خاص کالیفرنیا واجد شرایط هستند. این شامل نقش‌های مختلفی مانند کلانترها، معاونان، ضابطین دادگستری، مارشال‌ها و افسران دادگاه می‌شود. در شهرستان‌های درجه سه، همانطور که توسط بخش‌های قانونی خاص تعریف شده است، این شامل معاونان و مارشال‌ها می‌شود. در شهرستان‌های درجه هشت، افسران صلح در اداره پارک‌های منطقه‌ای گنجانده شده‌اند، اما فقط در صورتی که توسط قطعنامه هیئت شهرستان تأیید شود. علاوه بر این، دادستان‌های محلی و وکلای تسخیری نیز ممکن است در صورت تأیید هیئت شهرستانشان، گنجانده شوند.

این بخش توضیح می‌دهد که چه کسانی برای مزایا یا طبقه‌بندی‌های خاص مربوط به نقش‌های اطفاء حریق فعال واجد شرایط نیستند. به طور خاص، اشاره می‌کند که دفترداران، تندنویسان، آشپزها، کارگران، سرکارگران آتش‌نشانی مناطق شهرستان، آتش‌نشانان آماده‌باش، و انواع خاصی از آتش‌نشانان که شغل اصلی‌شان شامل اطفاء حریق فعال نمی‌شود، واجد شرایط نیستند. همچنین پرسنل داوطلب و افتخاری مرتبط با آتش‌نشانی که بدون حقوق هستند و به طور منظم وظایف رسمی را انجام نمی‌دهند نیز شامل می‌شوند.

این قانون بیان می‌کند که در شهرستان‌های کالیفرنیا با جمعیتی بیش از 500,000 نفر، برخی از کارکنان درگیر در نجات غریق به عنوان افرادی که در "اجرای فعال قانون" مشغول هستند، طبقه‌بندی می‌شوند. این کارگران عمدتاً کارهایی مانند نجات در آب و حفظ ایمنی سواحل را انجام می‌دهند که گاهی اوقات به معنای انجام وظایفی مشابه افسران پلیس، آتش‌نشانان یا مقامات ایمنی است. با این حال، این قانون کسانی را که مشاغل اصلی‌شان بی‌ارتباط با نجات غریق است، مانند نقش‌های دفتری یا مکانیکی، حتی اگر گاهی اوقات برای وظایف نجات فراخوانده شوند، مستثنی می‌کند.

علاوه بر این، در شهرستان‌هایی با جمعیتی بیش از چهار میلیون نفر، این طبقه‌بندی شامل افرادی با نقش‌های ایمنی عمومی، مانند رؤسای بخش یا مدیران منطقه که وظایف ایمنی عمومی را بر عهده دارند نیز می‌شود.

این قانون بیان می‌کند که بازرسان و مدیران کلاهبرداری رفاهی در برخی شهرستان‌ها واجد شرایط مزایای بازنشستگی اعضای ایمنی نیستند، مگر اینکه هیئت نظارت شهرستان از طریق رأی اکثریت تصمیم دیگری بگیرد.

این قانون بیان می‌کند که بازرسان و مدیران حمایت از کودک در برخی شهرستان‌های کالیفرنیا (به‌طور خاص در شهرستان‌های طبقه‌بندی شده به عنوان رده شانزدهم) واجد شرایط برای مقررات خاصی هستند. با این حال، این مقررات تنها زمانی اعمال خواهند شد که هیئت نظارت شهرستان تصمیم به تصویب آن از طریق مصوبه‌ای که با رأی اکثریت به تصویب رسیده است، بگیرد.

این بخش واجد شرایط بودن دادستان‌های محلی، وکلای تسخیری محلی، و بازرسان وکلای تسخیری محلی را در برخی شهرستان‌های کالیفرنیا برای تغییر طبقه‌بندی از استخدام عمومی به خدمت حفاظتی، که بر مزایای بازنشستگی آنها تأثیر می‌گذارد، تشریح می‌کند. برای سابقه خدمت گذشته در مشاغلی که اکنون موقعیت‌های حفاظتی محسوب می‌شوند، اگر آن نقش‌ها طبقه‌بندی مجدد شده باشند، زمان خدمت آنها می‌تواند بر این اساس تبدیل شود.

کارمندان تازه واجد شرایط، یک فرصت 90 روزه برای انصراف از این طبقه‌بندی دارند. مزایای این نقش‌ها از فرمول‌های خاصی پیروی می‌کند و تضمین می‌کند که از مزایای سایر اعضای حفاظتی فراتر نرود. با این حال، این نقش‌ها برای سایر مزایا معادل افسران صلح شهرستان در نظر گرفته نمی‌شوند.

شهرستان‌ها می‌توانند این بخش را از طریق مصوبه هیئت نظارت فعال کنند. قراردادهای موجود مانع از بحث در مورد این شرایط در طول مدت آنها نمی‌شوند. نکته مهم این است که این قانون بر هیچ شخصی که قبل از لازم‌الاجرا شدن آن در شهرستان مربوطه فوت کرده باشد، تأثیری نخواهد داشت.

این قانون بیان می‌کند که برخی از سمت‌های اجرایی قانون، مانند کلانترها و معاونانشان، و بازرسانی که برای دادستان منطقه کار می‌کنند، در صورتی که پس از لازم‌الاجرا شدن این بخش شروع به کار کرده باشند، واجد شرایط برای یک مقرره خاص هستند. با این حال، این تنها یک جایگزین برای بخش دیگری است و فقط در برخی از شهرستان‌های کالیفرنیا که بر اساس تعاریف قانونی خاص به عنوان "درجه دو" طبقه‌بندی شده‌اند، اعمال می‌شود. علاوه بر این، هیئت نظارت شهرستان باید با رأی اکثریت موافقت کند تا این بخش در شهرستان آنها به اجرا درآید.

این قانون «بهره عادی» را به عنوان نرخ بهره سالانه 2.5 درصد تعریف می‌کند. این بهره دو بار در سال، در ۳۰ ژوئن و ۳۱ دسامبر، به صورت مرکب محاسبه می‌شود. این نرخ تا زمانی که هیئت مدیره مربوطه تصمیم به تغییر آن بگیرد، معتبر باقی می‌ماند.

این قانون «مزایای بازنشستگی» را به عنوان ترکیبی از حقوق بازنشستگی و یک مقرری سالانه تعریف می‌کند.

این قانون اصطلاح «نظام بازنشستگی» را به عنوان هر نظامی که تحت این فصل یا نسخه قبلی آن ایجاد شده است، تعریف می‌کند. به طور خاص بیان می‌کند که نظام بازنشستگی برای کارکنان شهرستان، که در اصل در سال 1937 تأسیس شده است، همچنان فعال است و تحت این فصل اداره می‌شود.

این قانون تعریف می‌کند که «سازمان دولتی» شامل چه مواردی می‌شود. این می‌تواند دولت فدرال، دولت ایالتی، یا هر یک از ادارات یا سازمان‌های آنها باشد. همچنین شامل شهرستان‌ها، شهرها، شرکت‌های دولتی، شرکت‌های شهرداری و مناطق عمومی می‌شود که به طور کامل یا جزئی در یک شهرستان در کالیفرنیا واقع شده‌اند. علاوه بر این، شامل کمیسیون‌های تشکیل نهاد محلی نیز می‌شود. قابل ذکر است که بخش 31468 در اینجا اعمال نمی‌شود.

این قانون به مقامات شهرستان اجازه می‌دهد تا برای مدتی که به عنوان عضو شورای شهر خدمت کرده‌اند، اعتبار کسب کنند، حتی اگر برای آن حقوقی دریافت نکرده باشند. اما این قاعده تنها در صورتی در یک شهرستان اجرایی می‌شود که هیئت نظارت شهرستان با رأی اکثریت آن را تصویب کند. همچنین مهم است که توجه داشته باشید این قانون شامل مقاماتی که تحت پوشش قانون اصلاح بازنشستگی کارکنان عمومی کالیفرنیا مصوب 2013 هستند، نمی‌شود.

این قانون می‌گوید که کار کردن در نیروی دریایی بازرگانی ایالات متحده از 7 دسامبر 1941 تا 15 اوت 1945 به عنوان «خدمت عمومی» محسوب می‌شود. مهم نیست که آیا فرد در آن زمان از دولت ایالات متحده حقوق دریافت کرده است یا خیر. اما، این فقط در صورتی محاسبه می‌شود که آنها نتوانند از آن در هیچ سیستم بازنشستگی با بودجه عمومی که قبل از عضویت در این سیستم به آن پیوسته‌اند، مزایای بازنشستگی دریافت کنند. هم اعضای فعلی و هم اعضای بازنشسته یک انجمن بازنشستگی شهرستان می‌توانند برای این خدمت اعتبار خریداری کنند که بر مستمری آنها تأثیر می‌گذارد. برای اعضای بازنشسته، هر افزایشی که از خرید این اعتبار حاصل می‌شود، مانند این است که خدمت در زمان بازنشستگی اعتبار یافته است، از جمله افزایش‌های هزینه زندگی، و پس از انتخاب آنها برای خرید یا پرداخت کامل هزینه اعتبار آغاز می‌شود.

اما این قانون در هیچ شهرستانی اجرا نخواهد شد مگر اینکه هیئت نظارت شهرستان با رأی‌گیری آن را در آنجا اعمال کند.

این بخش بیان می‌کند که هرگونه تغییر ایجاد شده در این فصل، بر مزایا یا مستمری‌های بازنشستگی اعضایی که بازنشسته شده‌اند، خانواده‌هایشان یا ذینفعانشان، در صورتی که عضو قبل از لازم‌الاجرا شدن اصلاحیه بازنشسته شود، تأثیری نخواهد داشت. این همچنین شامل مزایای مربوط به اعضایی می‌شود که قبل از بازنشستگی و قبل از لازم‌الاجرا شدن تغییرات فوت می‌کنند.

این قانون بیان می‌کند که اگر شما بخشی از یک طرح جبران خدمات تعویقی هستید، می‌توانید همچنین به یک سیستم بازنشستگی یک سازمان دولتی بپیوندید. این بدان معناست که شما می‌توانید به طور همزمان در هر دو طرح شرکت کنید.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که چگونه اعتبار خدمت در سیستم‌های بازنشستگی عمومی مدیریت می‌شود. شما نمی‌توانید برای یک شغل، در دو سیستم بازنشستگی عمومی مختلف اعتبار خدمت دریافت کنید. با این حال، می‌توانید همزمان در یک سیستم بازنشستگی و یک طرح جبران خدمات معوق، مانند ۴۰۱(k)، شرکت کنید، به شرطی که آنها الزامات مالیاتی خاصی را برآورده کنند. همچنین می‌توانید بخشی از یک طرح بازنشستگی عمومی و یک طرح بازنشستگی اضافی شرکت باشید، اگر شرایط خاصی رعایت شود، مانند تأیید طرح اضافی توسط سازمان امور مالیاتی داخلی (IRS) و عدم تأثیر آن بر حقوق بازنشستگی اصلی شما. اگر با قوانین جدیدتر اصلاح بازنشستگی تضادی وجود داشته باشد، قوانین جدیدتر اعمال خواهند شد.

این بخش بیان می‌کند که اگر یک شهرستان یا ناحیه در کالیفرنیا تصمیم گرفته باشد یک قانون خاص را برای کارمندان خود با تصویب یک آیین‌نامه یا مصوبه اعمال کند، می‌تواند بعداً تصمیم بگیرد که اعمال آن قانون را برای کارمندان جدیدی که پس از تاریخ مشخصی استخدام می‌شوند، متوقف کند. آنها این کار را با تصویب یک آیین‌نامه یا مصوبه دیگر برای ایجاد این تغییر انجام می‌دهند.

این قانون به یک شهرستان یا ناحیه اجازه می‌دهد تا مزایای اضافی را برای کارمندان فعلی متوقف کند، اگر قبلاً قانونی را برای ارائه مزایای بیشتر از مزایای پایه تصویب کرده بودند. کارمندانی که انتخاب می‌کنند این مزایای اضافی را خاتمه دهند، باید کاملاً مطلع شوند و سندی را امضا کنند که بیانگر این است که آنها می‌دانند این تصمیم دائمی است و با اراده خودشان و بدون هیچ فشاری گرفته شده است. شهرستان یا ناحیه باید به وضوح مشخص کند که پس از این انتخاب، چه مزایایی اعمال می‌شود، و این تصمیم بر محاسبات بازنشستگی تأثیر می‌گذارد. هنگامی که مزایا خاتمه یافت، یک کارمند نمی‌تواند به مزایای قبلی بازگردد مگر اینکه یک قانون جدید وضع شود.

این قانون برای نیروهای امدادی/امنیتی (safety workers) اعمال نمی‌شود و مختص نوع خاصی از شهرستان‌ها در کالیفرنیا است.

این قانون به یک شهرستان یا منطقه اجازه می‌دهد تا برخی از مزایای بازنشستگی افزایش‌یافته را برای کارمندان فعلی، در صورتی که آنها انتخاب کنند که از آن انصراف دهند، متوقف کند. این قانون به آنها اجازه نمی‌دهد که مزایای پایه مورد نیاز قانون را پایان دهند. کارمندانی که می‌خواهند انصراف دهند باید توضیح کتبی در مورد تأثیر این تصمیم دریافت کنند، یک سوگندنامه امضا کنند که می‌دانند این تصمیم نهایی است و مجبور به آن نشده‌اند. اگر آنها انصراف دهند، محاسبات خاصی برای مزایای بازنشستگی تغییر خواهد کرد که بر مواردی مانند مستمری بازنشستگی و تعدیل هزینه زندگی تأثیر می‌گذارد. این تصمیمات دائمی هستند مگر اینکه هیئت حاکمه تصمیم بگیرد که این مزایای افزایش‌یافته را دوباره در آینده ارائه دهد.

این قانون مختص یک شهرستان از طبقه دهم است که در مفاد قانونی مرتبط تعریف شده است.

این بخش توضیح می‌دهد که اگر یک شهرستان یا ناحیه مزایای کارمندان خود را فراتر از حقوق پایه افزایش دهد، می‌تواند بعداً به کارمندان اجازه دهد که از این مزایای اضافی انصراف دهند. برای این کار، کارمندان باید اخطار کتبی ارائه دهند و تأیید کنند که می‌دانند این تغییرات دائمی هستند و با اراده آزاد انتخاب شده‌اند. قبل از هر تصمیمی، شهرستان یا ناحیه باید به وضوح تأثیر توقف این مزایا را توضیح دهد.

پس از انصراف یک کارمند، مزایای بازنشستگی او بر اساس مقرراتی خواهد بود که پس از انتخاب او فعال هستند، نه مقررات قبلی. با این حال، سابقه خدمت قبلی آنها همچنان با مقررات قدیمی محاسبه خواهد شد. کارمندان نمی‌توانند این تصمیم را لغو کنند مگر اینکه شهرستان یا ناحیه رسماً آن مزایای اضافی را دوباره معرفی کند. این قانون برای اعضای ایمنی اعمال نمی‌شود و مختص شهرستان‌های خاصی است.

این قانون به هیئت‌های حاکمه شهرستان یا منطقه اجازه می‌دهد تا مزایای بازنشستگی اضافی اختیاری را برای کارمندان خاتمه دهند، در صورتی که کارمندان با ارائه اطلاع کتبی انتخاب کنند که از آن خارج شوند. با این حال، مزایای پایه اجباری قابل خاتمه نیستند. قبل از اینکه کارمندان بتوانند از این مزایا خارج شوند، باید از پیامدها مطلع شوند، سوگندنامه‌ای را امضا کنند که در آن درک خود را تأیید می‌کنند، و تأیید کنند که انتخاب آزادانه انجام شده است.

اگر کارمندان از این مزایا خارج شوند، مزایای بازنشستگی آینده آنها بر اساس احکام قابل اجرای باقی‌مانده محاسبه خواهد شد، نه احکام خاتمه یافته. برای خدمت گذشته، مزایای از قبل کسب شده بر اساس طرح‌های قبلی باقی می‌مانند. کارمندانی که از این مزایا خارج می‌شوند، هیچ تعدیل هزینه زندگی از طرح قدیمی دریافت نخواهند کرد و بازپرداخت مشارکت‌های انجام شده برای آن مزایا را دریافت خواهند کرد.

تصمیم برای خروج برای کارمند و خانواده‌اش الزام‌آور است و قابل برگشت نیست مگر اینکه هیئت حاکمه مجدداً ساختار مزایای قبلی را تصویب کند. این قانون فقط برای شهرستان‌های طبقه‌بندی شده به عنوان رده (25) بیست و پنجم، طبق یک تعریف خاص، اعمال می‌شود.

این قانون به هیئت حاکمه یک شهرستان یا منطقه خاص اجازه می‌دهد تا مزایای اضافی کارمندان را، فراتر از مزایای استاندارد، در صورتی که قبلاً افزایش یافته بودند، خاتمه دهد. برای این کار، آنها به یک آیین‌نامه یا قطعنامه نیاز دارند. کارمندان می‌توانند با یک اعلام کتبی، به این مزایای اضافی پایان دهند. قبل از انجام چنین انتخابی، کارمندان باید توضیح روشنی از پیامدها دریافت کنند و یک سوگندنامه را امضا کنند که تأیید می‌کند آنها می‌دانند این تصمیم دائمی و داوطلبانه است.

پس از انتخاب، خاتمه بر محاسبات بازنشستگی تأثیر می‌گذارد—خدمت گذشته از مزایای قدیمی استفاده می‌کند، در حالی که خدمت آینده از تنظیمات جدید استفاده می‌کند. اگر کارمندان تحت شرایط مشخصی ترک خدمت کرده و بازگردند، ممکن است مزایای بالاتری را حفظ کنند، بسته به زمانی که ترک خدمت کرده‌اند. این قوانین عمدتاً بر کارمندان یک شهرستان از طبقه چهارم، همانطور که در بخش‌های خاصی از قانون تعریف شده است، تأثیر می‌گذارد.

این قانون در مورد سیستم بازنشستگی شهرستان کنترا کاستا اعمال می‌شود، به شرطی که هیئت نظارت شهرستان با رأی اکثریت آن را تصویب کند. این قانون به هیئت اجازه می‌دهد تا از طریق توافق با انجمن معاونان کلانتر، مزایای بازنشستگی متفاوتی را برای کارکنان ایمنی و کارکنان مشابه بدون نماینده در اداره کلانتر تعیین کند.

هیئت می‌تواند برخی از مزایای افزایش‌یافته‌ای را که قبلاً ارائه کرده بود، تغییر دهد یا خاتمه دهد، اما مزایای اساسی را نمی‌تواند. اگر کارکنان تصمیم به خاتمه این مزایا بگیرند، این تصمیم دائمی است. قبل از خاتمه مزایا، کارکنان باید کاملاً مطلع شده و داوطلبانه موافقت کنند.

برای کارکنانی که از مزایای خاصی انصراف می‌دهند، مقرری بازنشستگی آنها ممکن است برای دوره‌های خدمت گذشته و آینده به طور متفاوتی محاسبه شود. کارکنان نمی‌توانند این انتخاب را لغو کنند مگر اینکه هیئت مجدداً آن مزایا را برقرار کند. این انتخاب‌ها برای همسران کارکنان و سایر افرادی که ممکن است ادعای مزایا داشته باشند، الزام‌آور است.

این قانون به هیئت‌های حاکمه شهرستان یا منطقه اجازه می‌دهد تا مزایای افزایش یافته خاصی را برای کارمندان فعلی، در صورت تصویب اولیه، کاهش دهند، اما نه مزایای اساسی مورد نیاز قانون را. کارمندان می‌توانند انتخاب کنند که مزایای افزایش یافته را خاتمه دهند، اما باید به طور کامل از پیامدها مطلع شوند و یک سوگندنامه را امضا کنند که تایید کننده درک و انتخاب داوطلبانه آنهاست.

پس از انتخاب، خاتمه این مزایا غیرقابل برگشت است مگر اینکه شهرستان یا منطقه دوباره آنها را تصویب کند. مزایای بازنشستگی کارمندان بر اساس شرایط جدید قابل اجرا محاسبه خواهد شد و آنها باید حداقل الزامات را برای بازنشستگی برآورده کنند. در صورت انصراف از تعاریف خاص یا تعدیلات هزینه زندگی، آن شرایط بر این اساس تغییر می‌کنند.

هر پولی که برای مزایای اکنون خاتمه یافته پرداخت شده است، بازگردانده می‌شود، و این انتخاب برای خانواده یا ذینفعان کارمند الزام‌آور است. این قانون مختص یک طبقه خاص از شهرستان‌ها است و برای پرسنل ایمنی اعمال نمی‌شود.

این قانون «خزانه‌دار» را به عنوان خزانه‌دار شهرستان یا هر نهاد دیگری که هیئت مدیره آن را برای فعالیت در این سمت در بخش‌های خاصی مجاز کند، تعریف می‌کند. این موضوع در مورد این است که چه کسی می‌تواند تحت شرایط خاصی به عنوان خزانه‌دار عمل کند.

این قانون به یک عضو اجازه می‌دهد تا سابقه خدمت بازنشستگی اضافی خریداری کند، اما مستلزم آن است که این خرید ظرف 120 روز پس از بازنشستگی عضو تکمیل شود. با این حال، این قاعده تنها در صورتی اعمال می‌شود که هیئت نظارت شهرستان با تصویب یک قطعنامه، تصمیم به اجرای آن در شهرستان بگیرد.

این قانون بیان می‌کند که اگر عضوی از یک سیستم بازنشستگی در یک شهرستان درجه یک در کالیفرنیا بخواهد اعتبار خدمت بازنشستگی اضافی (که اساساً به معنای افزودن زمان کار بیشتر به حساب بازنشستگی آنهاست) خریداری کند، باید این خرید را ظرف 120 روز پس از بازنشستگی رسمی خود انجام دهد. این فقط در مورد شهرستان‌های خاصی اعمال می‌شود و به چندین بخش مرتبط اشاره دارد که نحوه و نوع خدماتی که می‌توان خریداری کرد را مشخص می‌کنند.

این قانون بیان می‌کند که از 1 ژانویه 2004، شهرستان‌ها یا مناطق نمی‌توانند سیاست‌هایی را اتخاذ کنند که مزایای بازنشستگی را فقط به برخی از اعضای عمومی ارائه دهند یا مزایای متفاوتی را در زیرگروه‌های یک طبقه‌بندی عضویت ارائه دهند. تمامی نقش‌های مشابه، صرف‌نظر از نمایندگی، باید فرمول بازنشستگی یکسانی با کارکنان واحد چانه‌زنی داشته باشند، مگر اینکه یک توافق خاص، معروف به تفاهم‌نامه (MOU)، تحت قانون مایرز-میلیاس-براون وجود داشته باشد.

تغییرات بین طبقه‌بندی‌های عضویت مجاز است، و این قانون در مورد اعضای خاصی که در بخش دیگری پوشش داده شده‌اند، اعمال نمی‌شود.

این قانون به هیئت نظارت در نوع خاصی از شهرستان اجازه می‌دهد تا مزایای بازنشستگی متفاوتی را برای برخی گروه‌های کارگران، اما نه همه آنها، ایجاد کند. آنها می‌توانند این کار را با تصویب یک مصوبه یا ایجاد تغییرات در قراردادهای موجود انجام دهند. این می‌تواند شامل فرمول‌های مختلفی برای محاسبه مزایای بازنشستگی برای گروه‌های خاص، مانند کارگران اتحادیه‌ای یا کارگران بدون نماینده، از یک تاریخ مشخص باشد. ممکن است از اعضا خواسته شود که بخشی از سهم‌الشرکه‌هایی را که طبق قوانین جدید مورد نیاز بود، پرداخت کنند. این پرداخت‌ها بخشی از پس‌انداز بازنشستگی انباشته شده آنها خواهد شد. قوانین جدید و هرگونه پرداخت الزامی باید در توافقی بین هیئت شهرستان و نمایندگان کارمندان، در صورتی که شامل کارگران اتحادیه‌ای باشد، تأیید شود. این تغییرات فقط بر کسانی تأثیر می‌گذارد که پس از تصویب قوانین جدید بازنشسته می‌شوند و تنها در صورتی لازم‌الاجرا خواهند شد که هیئت شهرستان به اعمال این قانون رأی دهد.

این بخش تضمین می‌کند که تمامی مزایای ارائه شده تحت این فصل، از قوانین فدرال مربوط به طرح‌های کارمندان دولتی پیروی کنند. این شامل قوانینی در مورد زمان شروع پرداخت مزایا، نحوه توزیع آنها، و هرگونه مزایای فوت است که ممکن است پس از فوت یک عضو اعمال شود.

این بخش به هیئت نظارت در برخی شهرستان‌ها اجازه می‌دهد تا از طریق یک مصوبه، نحوه محاسبه مزایای بازنشستگی برای کارمندان ایمنی جدید را تعیین کند. این کارمندان باید ظرف 45 روز از شروع کار، بین دو محاسبه بازنشستگی یکی را انتخاب کنند. اگر آنها انتخاب نکنند، یک گزینه پیش‌فرض اعمال می‌شود. پس از انتخاب، این تصمیم قابل تغییر نیست. هیئت مدیره همچنین می‌تواند فرمول‌های بازنشستگی متفاوتی را برای گروه‌های مختلف کارمندان ایمنی، بر اساس توافقات انجام شده با آن کارمندان، تعیین کند. علاوه بر این، مصوبه می‌تواند کارمندان را مسئول پرداخت بخشی یا تمام آنچه که به طور معمول سهم‌الشرکه آنها یا کارفرما خواهد بود، کند. مهم است که توجه داشته باشید تقسیم‌بندی در واحدهای چانه‌زنی صرفاً به منظور ارائه مزایای بازنشستگی متفاوت مجاز نیست، اگرچه گروه‌های مختلف می‌توانند به طور جداگانه مذاکره کنند. علاوه بر این، تاریخ شروع مصوبه ممکن است با تاریخ تصویب آن مطابقت نداشته باشد.

اگر عضوی از یک سیستم بازنشستگی در حین خدمت سربازی فوت کند، بازماندگان او می‌توانند مزایایی دریافت کنند، طوری که انگار عضو به شغل غیرنظامی خود بازگشته و سپس فوت کرده است. با این حال، این شامل مزایای بازنشستگی اضافی انباشته شده از زمان سپری شده در خدمت سربازی نمی‌شود. فوت‌هایی که در طول خدمت سربازی رخ می‌دهند، برای اهداف مزایا، فوت‌های مرتبط با شغل محسوب نمی‌شوند، اما زمان سپری شده در خدمت سربازی برای احراز حق عضو در طرح بازنشستگی محاسبه می‌شود. این قانون برای فوت‌هایی که از ۱ ژانویه ۲۰۰۷ به بعد رخ می‌دهند، اعمال می‌شود.

این قانون تضمین می‌کند که اگر یک سیستم بازنشستگی دولتی در کالیفرنیا به پایان برسد، تا حدی به پایان برسد، یا دریافت کمک‌ها را متوقف کند، مزایای بازنشستگی که یک عضو تا کنون کسب کرده است، تا زمانی که این مزایا تامین مالی شده باشند، قابل سلب نیستند. این حمایت مطابق با الزامات فدرال برای طرح‌های کارمندان دولتی است.

این بخش از قانون شرایط جدایی از خدمت یک کارمند شهرستان یا منطقه را قبل از اینکه بتوانند دوباره قبل از بازنشستگی شروع به کار کنند، مشخص می‌کند. آنها می‌توانند یا به سن بازنشستگی عادی برسند یا یک وقفه واقعی از شغل قبلی خود داشته باشند، همانطور که توسط قانون مالیات فدرال ایالات متحده تعریف شده است. هیئت مدیره مسئول، قوانین خاصی را برای آنچه که به عنوان جدایی مشروع واجد شرایط است، ایجاد خواهد کرد. علاوه بر این، این قانون تضمین می‌کند که هیچ پرداختی قبل از برآورده شدن این شرایط انجام نمی‌شود. اگر قوانین سخت‌گیرانه‌تری در قانون اصلاح بازنشستگی کارکنان عمومی کالیفرنیا وجود داشته باشد، آن قوانین ارجحیت خواهند داشت.

این بخش بیان می‌کند که عضوی که در حین اشتغال به سن بازنشستگی عادی می‌رسد و شرایط خاصی را برآورده می‌کند، به طور کامل مستحق مزایای بازنشستگی خود است. آنها می‌توانند با ارائه درخواست کتبی، همانطور که در مواد مشخص شده دیگر توضیح داده شده است، بازنشسته شوند.

با این حال، حتی اگر این شرایط برآورده شوند، مزایا ممکن است در صورت بروز شرایط قانونی سلب‌کننده خاص، همانطور که در بخش‌های دیگر قانون ذکر شده است، از بین بروند.