این بخش توضیح می‌دهد که در صورت وجود تعارض بین انواع مختلف اسناد حاکم، کدام یک اولویت دارد. اساساً، اگر بین هر سندی و قانون تضادی وجود داشته باشد، قانون برنده است. اگر اساسنامه و اعلامیه اطلاعات متضادی داشته باشند، اعلامیه اولویت دارد. اگر بین آیین‌نامه داخلی و اساسنامه یا اعلامیه عدم تطابق وجود داشته باشد، اسناد اخیر (اساسنامه یا اعلامیه) ارجحیت دارند. در نهایت، اگر قواعد اجرایی با آیین‌نامه داخلی، اساسنامه یا اعلامیه مغایرت داشته باشند، آن اسناد (آیین‌نامه داخلی، اساسنامه یا اعلامیه) بر قواعد اجرایی مقدم هستند.

این قانون بیان می‌کند که اسناد ملکی نمی‌توانند شامل قوانین تبعیض‌آمیزی باشند که قوانین حقوق مدنی خاصی را نقض می‌کنند. اگر چنین قوانین تبعیض‌آمیزی وجود داشته باشد، هیئت مدیره مالکان باید اسناد را برای حذف آنها تغییر دهد، بدون نیاز به تأیید مالکان. اگر هیئت مدیره اسناد را به‌روزرسانی کند، باید آنها را رسماً ثبت کند. اگر هیئت مدیره پس از درخواست، این قوانین را حذف نکند، افراد یا مقامات می‌توانند برای اجرای حذف آنها شکایت کنند. دادگاه‌ها همچنین می‌توانند هزینه‌های قانونی را به برنده دعوی اعطا کنند.

این بخش به هیئت مدیره انجمن مالکان خانه اجازه می‌دهد تا برخی از اسناد حاکم را اصلاح کند تا مقرراتی را که به طور خاص به یک سازنده کمک می‌کند تا ساخت یا فروش بخش‌هایی از یک پروژه ملکی را به پایان برساند، حذف کند. این تغییرات تنها پس از اتمام تمامی فعالیت‌های ساخت و ساز و فروش توسط سازنده قابل انجام است. هیئت مدیره می‌تواند قوانینی را در مورد مواردی مانند دسترسی سازنده به مناطق مشترک حذف کند، اما نمی‌تواند قوانین مربوط به مراحل خاص را تا زمانی که آن مراحل به پایان نرسیده‌اند، تغییر دهد. قبل از انجام این تغییرات، هیئت مدیره باید 30 روز قبل به تمامی اعضا اطلاع دهد و یک جلسه علنی برگزار کند که در آن اعضا بتوانند نظرات خود را بیان کنند. همچنین، بیش از نیمی از اعضای واجد شرایط (کسانی که بیش از دو ملک ندارند) باید هرگونه تغییر را تأیید کنند.