این قانون با هدف اطمینان از منصفانه بودن نرخ‌های بیمه مالکیت، از بالا بودن بیش از حد، پایین بودن ناکافی یا تبعیض‌آمیز بودن آن‌ها جلوگیری می‌کند. این قانون رقابت سالم را بین شرکت‌های بیمه مالکیت تشویق می‌کند، اما اجازه کنترل مستقیم بر تعیین سطوح نرخ را نمی‌دهد. تمرکز بر ارتقای رفاه عمومی است، در حالی که ثبات مالی در صنعت بیمه مالکیت نیز تضمین می‌شود.

این قانون شرکت‌های بیمه عنوان، شرکت‌های عنوان تحت پوشش، و شرکت‌های امانت‌داری تحت کنترل در کالیفرنیا را ملزم می‌کند که جداول نرخ‌ها و فرم‌های بیمه‌نامه عنوان خود را به کمیسر بیمه ایالتی ارائه دهند. این ارائه‌ها باید شامل کل هزینه‌ای باشد که از عموم دریافت می‌شود، و هر بخشی از هزینه که مربوط به کار یک شرکت عنوان تحت پوشش است را بدون نیاز به اظهارنامه جداگانه، با جزئیات بیان کند. تغییرات نرخ پیشنهادی یا اظهارنامه‌های جدید باید حداقل (30) روز قبل از لازم‌الاجرا شدن ارائه شوند و باید پوشش و خدمات ارائه شده را توضیح دهند.

این قانون نحوه تعیین نرخ‌ها برای بیمه عنوان را مشخص می‌کند. نرخ‌ها نباید بیش از حد بالا یا بیش از حد پایین باشند. یک نرخ زمانی بیش از حد بالا تلقی می‌شود که به طور غیرمنطقی گران باشد و رقابت کافی در بازار وجود نداشته باشد. یک نرخ زمانی بیش از حد پایین است که ثبات مالی شرکت را به خطر اندازد یا رقابت را کاهش دهد. نرخ‌ها همچنین باید ملاحظات مالی گذشته و آینده، زیان‌ها و هزینه‌ها را منعکس کنند. بیمه‌گران عنوان مختلف می‌توانند سیستم‌های هزینه متفاوتی داشته باشند و نرخ‌ها را می‌توان بر اساس اندازه معامله، هزینه‌ها، موقعیت مکانی و سایر عوامل مرتبط طبقه‌بندی کرد.

این قانون به کمیسر بیمه اجازه می‌دهد تا قوانینی برای گزارش‌دهی داده‌های مالی از شرکت‌های بیمه عنوان در کالیفرنیا ایجاد کند. هدف این است که عملکرد اقتصادی آنها، شامل سود و بازده سرمایه‌گذاری، ردیابی شود. بیمه‌گران عنوان باید داده‌های خود را سالانه با استفاده از یک طرح آماری که توسط کمیسر ایجاد شده است، ارسال کنند؛ این طرح ممکن است در صورت نیاز به‌روزرسانی شود. کمیسر می‌تواند سازمان‌های مشورتی را برای کمک به جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها انتخاب کند، اما هر طرح یا تغییر جدیدی باید قبل از لازم‌الاجرا شدن، با رویه‌های دولتی خاصی مطابقت داشته باشد. داده‌های جمع‌آوری شده به بررسی پرونده‌های نرخ کمک می‌کند اما نمی‌تواند برای هزینه‌های غیرمجاز، تضاد با قوانین موجود، یا محدود کردن رقابت استفاده شود. بیمه‌گران عنوان ملزم به ثبت مجدد نرخ‌های فعلی خود نیستند، اما هنگام تغییر نرخ‌ها باید از مقررات پیروی کنند.

این قانون بیان می‌کند که قبل از اینکه یک شرکت بیمه عنوان، که شامل شرکت‌های بیمه عنوان، شرکت‌های عنوان تحت پوشش یا شرکت‌های امانت‌داری تحت کنترل می‌شود، بتواند از نرخ جدیدی در کسب و کار خود استفاده کند، ابتدا باید آن را حداقل به مدت 30 روز در دسترس عموم قرار دهد. این نرخ باید در هر دفتر شرکت در شهرستانی که در آن اعمال خواهد شد، نمایش داده شود و هیچ افزایش نرخی نمی‌تواند برای قراردادهایی که قبلاً قبل از تاریخ اجرایی شدن نرخ جدید توافق شده‌اند، اعمال شود.

این قانون ایجاب می‌کند که بیمه‌گران عنوان، شرکت‌های عنوان تحت پوشش و شرکت‌های امانت‌داری تحت کنترل، جداول نرخ‌های خود را در هر دفتر مربوطه در دسترس عموم قرار دهند. این نرخ‌ها باید به وضوح با فونتی نه کوچکتر از 10-نقطه چاپ شده و تاریخ‌های اعتبارشان را نشان دهند. شرکت‌ها همچنین باید بنا به درخواست به هر فرد علاقه‌مند، نسخه‌ها یا خلاصه‌هایی از این جداول نرخ را ارائه دهند.

این قانون به شرکت‌های عنوان خاصی اجازه می‌دهد تا در صورتی که نرخ‌های جدیدشان کمتر از نرخ‌های فعلی باشد، سریع‌تر از آنها استفاده کنند. نرخ‌های جدید می‌توانند قبل از 30 روز پس از ثبت، در صورتی که قبلاً عمومی شده و در دسترس قرار گرفته باشند، اجرایی شوند.

با این حال، کمیسر بیمه ایالت همچنان اختیار نظارت بر این کاهش نرخ‌ها را دارد تا از انطباق آنها با مقررات اطمینان حاصل کند.

علاوه بر این، پنج سال پس از اجرایی شدن این قانون، یک بررسی انجام خواهد شد تا مشخص شود که آیا این نرخ‌های پایین‌تر باعث مشکلات مالی برای بیمه‌گران عنوان می‌شوند و به طور بالقوه آنها را در معرض خطر ورشکستگی قرار می‌دهند یا خیر.