نماینده شخصی یک ماترک مسئول مدیریت آن است و باید در انجام این کار از مراقبت و دقت متعارف استفاده کند. آنچه مراقبت متعارف محسوب می‌شود، به جزئیات خاص ماترک بستگی دارد. آنها فقط باید اختیارات خود را زمانی اعمال کنند که با مراقبت و دقت لازم باشد، و از اعمال اختیارات خودداری کنند اگر مراقبت و دقت خلاف آن را ایجاب کند.

اگر یک نماینده شخصی، مانند یک مدیر اجرایی که دارایی را اداره می‌کند، وظایف خود را به درستی انجام ندهد، ممکن است مجبور شود هرگونه ضرر یا سود از دست رفته‌ای را که ناشی از این اشتباه است، جبران کند. آنها همچنین ممکن است ملزم شوند هر سودی را که از نقض وظیفه خود به دست آورده‌اند، بازگردانند. با این حال، اگر نماینده بر اساس آنچه می‌دانسته، به طور معقول و با حسن نیت عمل کرده باشد، دادگاه ممکن است تصمیم بگیرد مسئولیت او را کاهش دهد یا از بین ببرد، اگر این کار منصفانه به نظر برسد.

اگر نماینده شخصی که امور ترکه (اموال متوفی) را اداره می‌کند، طبق بخش 9601 بدهکار بهره باشد، باید مبلغ بیشتر را بپردازد؛ یا بهره با نرخ قانونی احکام قضایی، یا بهره‌ای که واقعاً دریافت کرده است.

اما، اگر او به طور معقول و با حسن نیت عمل کرده باشد، دادگاه ممکن است او را از پرداخت، چه جزئی و چه کامل، معاف کند، اگر در شرایط موجود منصفانه به نظر برسد.

این قانون بیان می‌کند که یک نماینده شخصی—کسی که امور دارایی فرد متوفی را مدیریت می‌کند—نمی‌تواند شخصاً مسئول بدهی‌های متوفی یا وعده‌های پرداخت خسارت او شناخته شود، مگر اینکه یک توافق کتبی وجود داشته باشد. این توافق باید یا توسط خود نماینده شخصی امضا شود یا توسط کسی که آنها به طور خاص و کتبی برای امضا کردن به جای خودشان مجاز کرده‌اند.

این قانون بیان می‌کند که یک نماینده شخصی، مانند مدیر ترکه، شخصاً مسئول قراردادهایی که در حین مدیریت ترکه منعقد می‌کند، نیست، مشروط بر اینکه به وضوح نشان دهد که از طرف ترکه عمل می‌کند. اگر آنها به وضوح مشخص نکنند که نماینده ترکه هستند، ممکن است شخصاً مسئول شناخته شوند.