این قانون به نماینده شخصی اجازه می‌دهد تا اموال منقول یا غیرمنقول ماترک را تحت شرایط خاصی بفروشد. آنها می‌توانند آن را بفروشند اگر برای پرداخت بدهی‌ها، مالیات یا هزینه‌های اداره ماترک لازم باشد، یا اگر به نفع افراد ذینفع در ماترک باشد. علاوه بر این، فروش در صورتی مجاز است که وصیت‌نامه به طور خاص دستور آن را داده باشد یا اختیار انجام آن را فراهم کرده باشد.

اگر شخصی که اداره اموال متوفی را بر عهده دارد، در صورت لزوم اموال را نفروشد، هر کسی که با ماترک در ارتباط است می‌تواند از دادگاه بخواهد که او را مجبور به فروش کند. این اتفاق می‌تواند بیفتد اگر فروش برای پرداخت بدهی‌ها، تأمین نفقه خانواده، پوشش هزینه‌های اداره یا مالیات‌ها لازم باشد، یا اگر به نفع ماترک باشد، یا اگر وصیت‌نامه آن را ایجاب کند.

باید در مورد جلسه دادگاه اطلاع‌رسانی شود، طبق قوانین مشخص شده، و شخصی که ماترک را اداره می‌کند باید حداقل پنج روز قبل از جلسه، ابلاغیه‌ای دریافت کند.

این قانون توضیح می‌دهد که وقتی یک وصیت‌نامه نحوه یا نوع ملکی را که باید فروخته شود مشخص می‌کند، چه اتفاقی می‌افتد. به طور معمول، نماینده شخصی باید از این دستورالعمل‌ها پیروی کند. با این حال، اگر دادگاه تشخیص دهد که این امر برای ماترک یا افراد ذینفع بهتر است، می‌تواند به نماینده اجازه دهد که به گونه‌ای متفاوت عمل کند. در چنین مواردی، دادگاه جزئیات نحوه انجام فروش را مشخص خواهد کرد. هر شخص ذینفع می‌تواند از دادگاه بخواهد که برنامه‌های فروش را تغییر دهد، اما باید دیگران را از جلسه رسیدگی مطلع کند.

این قانون به نماینده شخصی یک ماترک این انعطاف‌پذیری را می‌دهد که تصمیم بگیرد چگونه فروش اموال ماترک را مدیریت کند. آنها می‌توانند انتخاب کنند که کدام ملک را اول بفروشند، تصمیم بگیرند که تمام یا فقط بخشی از سهم ماترک در ملک را بفروشند، و فروش را به صورت عمومی یا خصوصی انجام دهند.

این قانون به نماینده شخصی که یک ترکه را اداره می‌کند اجازه می‌دهد تا دارایی‌های خاصی را به عنوان یک گروه واحد بفروشد، اگر این کار منطقی‌تر باشد، مثلاً اگر این دارایی‌ها معمولاً با هم استفاده می‌شوند یا به نحوی به هم مرتبط هستند. برای اطمینان از اینکه این کار به نفع ترکه است، نیاز به تأیید دادگاه دارند. قیمت فروش این دارایی‌ها باید حداقل 90 درصد ارزش ارزیابی شده آن‌ها باشد، چه به صورت جداگانه ارزیابی شده باشند و چه به عنوان یک گروه. اگر اموال غیرمنقول (مانند ملک) درگیر باشد، فروش از قوانین و محدودیت‌های فروش اموال غیرمنقول پیروی می‌کند؛ اگر اموال منقول (مانند وسایل شخصی) باشد، از قوانین فروش اموال منقول پیروی می‌کند.

وقتی فردی که مسئول اداره یک ترکه است، ملکی را به قیمتی بیش از ارزش ارزیابی شده آن می‌فروشد، باید کل پولی را که به دست آورده، از جمله هر سود اضافی، گزارش دهد. اما اگر آن را به قیمتی کمتر از ارزش ارزیابی شده و با رعایت قوانین بفروشد، مجبور نیست هیچ ضرری را که از آن فروش ناشی می‌شود، جبران کند.