این بخش توضیح می‌دهد که چه زمانی یک دعوای حقوقی یا اقدام قانونی می‌تواند در دادگاه‌های کالیفرنیا به عنوان «پرونده مدنی محدود» تلقی شود. برای اینکه یک پرونده واجد شرایط باشد، باید سه معیار اصلی را برآورده کند: مبلغ پول درگیر نباید بیش از 35,000 دلار باشد؛ نوع راه حل یا نتیجه‌ای که فرد از دادگاه می‌خواهد باید از نوعی باشد که در پرونده‌های مدنی محدود مجاز است؛ و نوع اقدام قانونی باید تحت پوشش قوانین خاصی باشد که مشخص می‌کنند چه چیزی می‌تواند یک پرونده مدنی محدود باشد یا چه چیزی تحت صلاحیت دادگاه عالی قرار می‌گیرد. برخی از قوانین خاصی که می‌توانند اعمال شوند شامل پرونده‌های مربوط به مسائل حقوقی خانه‌های متحرک، چک‌های برگشتی، و برخی تخلفات کد وسایل نقلیه، در میان موارد دیگر، هستند.

این قانون مشخص می‌کند که چه مواردی در کالیفرنیا به عنوان «دعوای مدنی محدود» شناخته می‌شوند. یک پرونده در صورتی محدود تلقی می‌شود که مبلغ مورد اختلاف 35,000 دلار یا کمتر باشد. این شامل پرونده‌های مربوط به پول، اموال، انحلال شرکت، اختلافات قراردادی، سلب حق رهن، و اعلامیه‌های قانونی، و موارد دیگر می‌شود. استثنائاتی نیز وجود دارد، مانند پرونده‌های مربوط به مالیات یا سایر مسائل قانونی که با معیارهای «محدود» مطابقت ندارند. رویه‌ها یا دفاعیات خاص، مانند تجدیدنظرخواهی یا ادعاهای تقلب، نیز می‌توانند در دسته مدنی محدود قرار گیرند، مشروط بر اینکه ارزش پولی در محدوده تعیین شده باشد.

این بخش توضیح می‌دهد که برخی پرونده‌های مدنی که معیارهای خاصی را برآورده می‌کنند، می‌توانند در بخش دعاوی کوچک رسیدگی شوند. اگر بین قوانین مربوط به دعاوی کوچک و قوانین مربوط به پرونده‌های مدنی محدود تعارضی وجود داشته باشد، قوانین مربوط به دعاوی کوچک اولویت دارند. علاوه بر این، این بخش قدرت یا اختیارات موجود بخش دعاوی کوچک را تغییر نمی‌دهد.