دادگاه باید عنوان خواهان را در برابر ادعاهای همه خواندگان بررسی و تعیین کند. دادگاه نباید حکم غیابی صادر کند، بلکه در همه موارد باید مدارک مالکیت خواهان را مطالبه کند و مدارکی را که ممکن است در خصوص ادعاهای هر یک از خواندگان ارائه شود، بشنود، به جز ادعاهایی که صحت آنها توسط خواهان در دادخواست پذیرفته شده است. دادگاه باید مطابق با مدارک و قانون حکم صادر کند.
تثبیت مالکیتحکم
Section § 764.010
این قانون میگوید که در یک اختلاف ملکی، دادگاه باید فعالانه ادعای خواهان در مورد ملک را بررسی کند و هرگونه ادعای متقابل از سوی خواندگان را در نظر بگیرد. دادگاه نمیتواند بدون مدرک صرفاً فرض کند که خواهان حق دارد؛ بلکه به مدرک واقعی مالکیت نیاز دارد. حتی اگر کسی برای مخالفت با خواهان حاضر نشود، دادگاه همچنان باید مدارک را قبل از تصمیمگیری بررسی کند. تصمیم نهایی باید بر اساس مدارک و قانون مربوطه باشد.
اختلاف ملکی عنوان خواهان حکم غیابی
Section § 764.020
این قانون توضیح میدهد که در یک پرونده حقوقی که در آن یک هبه یا تراست (امانت) در وصیتنامه مورد سؤال قرار میگیرد، چه اتفاقی میافتد. وصیتنامه میتواند به عنوان مدرک استفاده شود و هرگونه اختلاف در مورد آن باید در همان پرونده حل و فصل شود. اگر دادگاه امور حسبی قبلاً در مورد معنای وصیتنامه تصمیم گرفته باشد، آن تصمیم نهایی است. با این حال، هر کسی که در پرونده دخیل است، همچنان حق دارد در صورت اجازه قانون، درخواست محاکمه با هیئت منصفه کند.
(a)CA آیین دادرسی مدنی Code § 764.020(a) اگر در دعوایی تحت این فصل، اعتبار یا تفسیر یک هبه، وصیت مال غیرمنقول، وصیت مال منقول، یا تراست، تحت یک وصیتنامه یا سندی که ادعای وصیتنامه بودن دارد، چه به تأیید دادگاه امور حسبی رسیده باشد یا نرسیده باشد، مطرح باشد:
(1)CA آیین دادرسی مدنی Code § 764.020(a)(1) وصیتنامه یا سندی که ادعای وصیتنامه بودن دارد، به عنوان دلیل قابل پذیرش است.
(2)CA آیین دادرسی مدنی Code § 764.020(a)(2) تمامی سؤالات مربوط به اعتبار هبه، وصیت مال غیرمنقول، وصیت مال منقول، یا تراست باید به طور قطعی در همان دعوا تعیین تکلیف شود.
(3)CA آیین دادرسی مدنی Code § 764.020(a)(3) اگر وصیتنامه به تأیید دادگاه امور حسبی رسیده باشد و هبه، وصیت مال غیرمنقول، وصیت مال منقول، یا تراست توسط حکم قطعی دادگاه امور حسبی تفسیر شده باشد، این تفسیر در مورد ساختار صحیح آن قطعی و لازمالاجرا است.
(b)CA آیین دادرسی مدنی Code § 764.020(b) هیچیک از مفاد این بخش، یک طرف را از حق محاکمه با هیئت منصفه در هر موردی که طبق قانون، این حق در حال حاضر اعطا شده است، محروم نمیکند.
تفسیر وصیتنامه، دادگاه امور حسبی، اعتبار هبه، تعیین تکلیف تراست، حکم قطعی، حقوق محاکمه با هیئت منصفه، وصیت مال غیرمنقول، وصیت مال منقول، قابلیت پذیرش دلیل، دعوای دادگاهی، تعیین تکلیف حقوقی، تفسیر قطعی، حق هیئت منصفه
Section § 764.030
این قانون بیان میکند که به محض صدور یک تصمیم نهایی توسط دادگاه در یک پرونده مربوط به ملک، آن تصمیم قطعی است و برای هر کسی که ادعایی نسبت به ملک دارد، چه در پرونده دخیل بوده باشد و چه نبوده باشد، اعمال میشود. این شامل کسانی میشود که ادعاهای فعلی یا آتی دارند، و چه این ادعاها واضح باشند یا نباشند. با این حال، استثنایی برای افرادی وجود دارد که ادعاهایشان در زمان ثبت اخطار دعوا (lis pendens) یا در زمان ثبت حکم، ثبت نشده بود، مگر اینکه بخش دیگری به گونهای متفاوت مقرر کرده باشد.
حکم در دعوا برای تمام اشخاص زیر، صرف نظر از هرگونه ناتوانی قانونی، لازمالاجرا و قطعی است:
(a)CA آیین دادرسی مدنی Code § 764.030(a) تمام اشخاص معلوم و نامعلوم که طرف دعوا بودهاند و هرگونه ادعایی نسبت به ملک دارند، اعم از حال یا آتی، محقق یا احتمالی، قانونی یا عادلانه، مستقل یا مشاع.
(b)CA آیین دادرسی مدنی Code § 764.030(b) به استثنای آنچه در بخش 764.045 پیشبینی شده است، تمام اشخاصی که طرف دعوا نبودهاند و هرگونه ادعایی نسبت به ملکی دارند که در زمان ثبت اخطار دعوا (lis pendens) یا در صورت عدم ثبت آن، در زمان ثبت حکم، به ثبت نرسیده بود.
ادعاهای ملکی اخطار دعوا (lis pendens) حکم لازمالاجرا
Section § 764.045
این قانون بیان میکند که حکم دادگاه در مورد یک ملک، بر ادعای شخص دیگری نسبت به آن ملک تأثیری ندارد، اگر آن شخص در دعوای مربوطه شرکت نداشته باشد و شرایط خاصی رعایت شده باشد. این شرایط شامل این است که ادعا قبل از ثبت اخطارهای قانونی مربوطه، به طور رسمی ثبت شده باشد یا اینکه خواهان با بازرسی ملک از وجود آن ادعا مطلع شده باشد. با این حال، این قانون بر حقوق کسی که ملک را با حسن نیت خریداری کرده است، تأثیری نمیگذارد.
به استثنای مواردی که در بخش 1908 پیشبینی شده است، حکم بر ادعای مربوط به ملک یا بخشی از آن که متعلق به شخصی است که طرف دعوا نبوده است، تأثیری ندارد، مشروط بر اینکه هر یک از شرایط زیر برآورده شود:
(a)CA آیین دادرسی مدنی Code § 764.045(a) ادعا در زمان ثبت اخطار دعوای در جریان (lis pendens) یا در صورت عدم ثبت آن، در زمان ثبت حکم، در سوابق موجود بوده باشد.
(b)CA آیین دادرسی مدنی Code § 764.045(b) ادعا در زمان ثبت اخطار دعوای در جریان (lis pendens) یا در صورت عدم ثبت آن، در زمان صدور حکم، واقعاً برای خواهان معلوم بوده باشد یا از بازرسی ملک به طور معقول آشکار میشد. هیچ یک از مفاد این بند نباید به گونهای تفسیر شود که حقوق خریدار با حسن نیت یا وثیقهگیرنده در ازای ارزش که با خواهان یا قائممقامان او معامله میکند، را تضعیف کند.
ادعای ملک، اخطار دعوای در جریان، لیس پندنس، حکم، خریدار با حسن نیت، ادعای ثبت شده، بازرسی ملک، اطلاع خواهان، اخطار قانونی، ادعاهای شخص ثالث، وثیقهگیرنده، قائممقامان خواهان، بازرسی معقول، دعوای ملکی، ادعاهای ثبت نشده، خرید با حسن نیت
Section § 764.060
این قانون به این معنی است که اگر کسی ملکی را بخرد یا در ازای آن وام بگیرد (و وثیقهگیرنده شود) بدون اینکه از مشکلات مربوط به یک حکم دادگاه مرتبط با آن ملک اطلاعی داشته باشد، حقوق او محافظت میشود. حتی اگر مشکلی قانونی در آن حکم وجود داشته باشد، مالکیت یا ادعای او بر ملک معتبر باقی میماند، مشروط بر اینکه با حسن نیت عمل کرده باشد و از آن مشکل بیاطلاع بوده باشد.
حمایت از خریدار حقوق وثیقهگیرنده مسائل مربوط به حکم ملک
Section § 764.070
این بخش از قانون بیان میکند که هر حکم قضایی به طور خودکار برای ایالت یا ایالات متحده الزامآور نیست، مگر اینکه آنها به طور خاص به عنوان طرف دعوا در پرونده گنجانده شوند. در مورد ایالات متحده، علاوه بر این، باید قانون فدرال نیز وجود داشته باشد که اجازه دهد حکم قضایی منافع آن را تحت تأثیر قرار دهد و برای آن الزامآور باشد.
صرف نظر از هر حکم دیگری از این فصل، رأی در دعوا برای موارد زیر الزامآور یا قطعی نیست:
(a)CA آیین دادرسی مدنی Code § 764.070(a) ایالت، مگر اینکه به صورت جداگانه به عنوان طرف دعوا به آن ملحق شده باشد.
(b)CA آیین دادرسی مدنی Code § 764.070(b) ایالات متحده، مگر اینکه ایالات متحده به صورت جداگانه به عنوان طرف دعوا به آن ملحق شده باشد و قانون فدرال اجازه دهد که رأی در دعوا نسبت به منافع آن الزامآور یا قطعی باشد.
حکم الزامآور، ایالت ملزم نیست، منافع ایالات متحده، مجوز فدرال، پیوستن به دعوا، حکم قطعی، طرفین دعوای حقوقی، مشارکت ایالت، مشارکت فدرال، اصحاب دعوا، الزامات قانون فدرال، استثنای حکم، طرف دعوا
Section § 764.080
این قانون به دعاوی حقوقی مربوط به تعیین مالکیت زمین میپردازد، زمانی که توافقی تحت بخشهای خاصی از قانون منابع عمومی وجود دارد. هنگامی که کسی پروندهای را برای تأیید مالکیت زمین آغاز میکند، دادگاه توافقات مربوطه را بررسی کرده و تصمیم میگیرد که آیا آنها استانداردهای قانونی را برآورده میکنند یا خیر. اگر توافقی معتبر باشد، دادگاه رسماً مشخص میکند که چه کسی چه چیزی را طبق توافقنامه مالک است. پروندهای نمیتواند آغاز شود مگر اینکه کمیسیون اراضی ایالتی پس از یک جلسه استماع عمومی، توافقنامه را تأیید کرده باشد. همچنین، افراد عادی میتوانند اختلافات حقوقی مربوط به این توافقات را آغاز کنند یا در آنها شرکت کنند. همه این پروندهها باید ظرف یک سال به محاکمه کشیده شوند، مگر اینکه دلیل موجهی برای تأخیر وجود داشته باشد.
(a)CA آیین دادرسی مدنی Code § 764.080(a) در هر دعوایی که برای تثبیت مالکیت زمینی اقامه شود که مشمول توافقی بوده که طبق بخش 6307 یا 6357 قانون منابع عمومی منعقد شده است، در زمان تعیین شده برای محاکمه، دادگاه، به درخواست هر یک از طرفین، شواهدی را در مورد ماهیت توافق دریافت خواهد کرد. پس از دریافت آن شواهد، دادگاه یک بیانیه تصمیم صادر خواهد کرد. در مورد توافقی که طبق بخش 6357 منعقد شده است، بیانیه تصمیم باید شامل شرحی از حقایق اساسی و تعیین اینکه آیا توافقنامه معیارهای بخش 6357 و سایر قوانین قابل اجرا در مورد اعتبار توافقات خط مرزی را برآورده میکند یا خیر، باشد. در مورد توافقی که طبق بخش 6307 منعقد شده است، بیانیه تصمیم باید حقایق مربوطه را شرح دهد و حاوی تعیین این باشد که آیا الزامات بخش 6307 قانون منابع عمومی، بخشهای 3 و 4 از ماده 10 قانون اساسی کالیفرنیا، و سایر قوانین قابل اجرا برآورده شدهاند یا خیر. اگر دادگاه توافق را معتبر تشخیص دهد، حکم در دعوا، مالکیت را برای طرفین نامبرده در توافقنامه، مطابق با توافقنامه تثبیت خواهد کرد. اگر حکم قبل از تاریخ لازمالاجرا شدن توافقنامه صادر شود، حکم باید تصریح کند که پس از تاریخ لازمالاجرا شدن، مالکیت برای طرفین مطابق با توافقات تثبیت میشود. با این حال، هیچ دعوایی نمیتواند طبق این بخش اقامه شود مگر اینکه کمیسیون اراضی ایالتی پس از یک جلسه استماع عمومی، توافقنامه را تأیید کرده باشد. تمام این دعاوی باید ظرف یک سال از تاریخ ثبت درخواست تعیین وقت رسیدگی، در تقویم دادگاه قرار گیرند، مگر اینکه دادگاه این زمان را به دلیل موجه تمدید کند.
(b)CA آیین دادرسی مدنی Code § 764.080(b) هیچ چیز در این بخش نباید به گونهای تفسیر شود که حق اعضای عمومی را برای اقامه یا شرکت در دعاوی که اعتبار توافقات منعقد شده طبق بخش 6307 یا 6357 قانون منابع عمومی را به چالش میکشند، محدود کند. هر دعوایی که توسط یکی از اعضای عمومی اقامه شود، باید ظرف یک سال از تاریخ ثبت درخواست تعیین وقت رسیدگی، در تقویم دادگاه قرار گیرد، مگر اینکه دادگاه این زمان را به دلیل موجه تمدید کند.
تثبیت مالکیت مالکیت زمین توافقات خط مرزی
