این قانون هیئت را ملزم می‌کند که سوابق فعالیت‌های خود و فهرستی از تمامی فیزیوتراپیست‌های دارای مجوز را نگهداری کند. این فهرست شامل نام هر فیزیوتراپیست، آخرین آدرس شناخته شده او و جزئیات پروانه اوست. هر فرد علاقه‌مند می‌تواند با درخواست به هیئت و پرداخت هزینه‌ای که صرفاً پوشش‌دهنده مخارج تهیه لیست است، یک نسخه از این فهرست را درخواست و دریافت کند.

این قانون ساختار هزینه‌ها را برای مجوزها و رویه‌های مختلف فیزیوتراپی مشخص می‌کند. قبل از 1 مارس 2009، هزینه درخواست برای فیزیوتراپیست 75 دلار بود و پس از آن تاریخ به 125 دلار افزایش یافت. هیئت مدیره می‌تواند این هزینه‌ها را تنظیم کند، اما آنها نمی‌توانند از 300 دلار تجاوز کنند. هزینه‌های آزمون بر اساس هزینه‌های واقعی ایجاد و اجرای آزمون‌ها است. مجوزهای صادر شده قبل از 1 مارس 2009، 75 دلار هزینه داشتند که پس از آن به 100 دلار افزایش یافت. هزینه‌های تمدید برای مجوزهایی که قبل از 1 آوریل 2009 منقضی می‌شدند، 150 دلار بود که پس از آن به 200 دلار افزایش یافت. هزینه‌های دستیاران فیزیوتراپیست مشابه است اما در مبالغ و شرایط کمی تفاوت دارد. برای تمدیدها، هزینه‌های تأخیر نیمی از مبلغ تمدید است. سایر هزینه‌ها شامل 50 دلار برای گواهی‌های المثنی و 60 دلار برای تأییدیه‌ها است، که باز هم با محدودیت‌های حداکثری برای میزان تنظیم آنها همراه است.