Section § 5600

Explanation

این قانون به هیئت تجدیدنظر اجازه می‌دهد تا درخواست کند که دستور دادگاه برای توقیف اموال یک خوانده صادر شود. این توقیف به عنوان تضمینی برای پرداخت غرامت به کارگر مصدوم یا افراد تحت تکفل او است. این اتفاق می‌تواند در صورتی رخ دهد که خوانده ممکن است بدون اطلاع مستقیم مورد شکایت قرار گیرد، یا اگر کارفرمایی بیمه لازم برای آسیب‌های محل کار را تهیه نکرده باشد. مبلغ توقیف شده نمی‌تواند از حداکثر غرامت تخمینی که طرف مصدوم ممکن است دریافت کند، بیشتر باشد.

هیئت تجدیدنظر می‌تواند، پس از ثبت درخواست توسط یا به نمایندگی از یک کارمند مصدوم، افراد تحت تکفل کارمند، یا هر طرف ذینفع دیگر، به دفتردار دادگاه عالی هر شهرستان دستور دهد تا قرار توقیف اموال صادر کند که به کلانتر اجازه می‌دهد اموال خوانده را به عنوان تضمین پرداخت هرگونه غرامتی که ممکن است در هر یک از موارد زیر اعطا شود، توقیف کند:
(a)CA کار Code § 5600(a) در هر موردی که در بخش 415.50 قانون آیین دادرسی مدنی ذکر شده است.
(b)CA کار Code § 5600(b) در صورتی که کارفرما در تأمین پرداخت غرامت طبق الزامات ماده 1 (شروع از بخش 3700) از فصل 4 قسمت 1 کوتاهی کرده باشد.
توقیف اموال باید به مبلغی باشد که توسط هیئت تجدیدنظر تعیین شده است و از بیشترین غرامت احتمالی علیه خوانده در آن موضوع تجاوز نکند.

Section § 5601

Explanation
این قانون بیان می‌کند که قواعد بخش خاصی از قانون آیین دادرسی مدنی در مورد رسیدگی‌های مربوط به توقیف اموال اعمال می‌شود و هیئت تجدیدنظر به جای دادگاه عمل می‌کند.

Section § 5602

Explanation
این قانون بیان می‌کند که یک دستور دادگاهی به نام «قرار توقیف اموال» تنها می‌تواند توسط هیئت تجدیدنظر صادر شود. با این حال، اگر مشخص باشد که کارفرما در زمان آسیب دیدگی کارمند، بیمه مسئولیت داشته است، این دستور صادر نخواهد شد. همچنین، اگر بعداً مشخص شود که کارفرما بیمه بوده است، هیئت تجدیدنظر باید توقیف را لغو کند و می‌تواند شرکت بیمه را به جای کارفرما به عنوان طرف مسئول در پرونده قرار دهد.

Section § 5603

Explanation
وقتی دادگاه دستور توقیف اموال را صادر می‌کند (که در واقع یک ادعای قانونی بر روی دارایی برای تضمین پرداخت بدهی است)، باید املاک و مستغلات کارفرما را نسبت به سایر انواع اموال در اولویت قرار دهد.