این بخش به کارفرمایان اجازه می‌دهد تا برای یک معافیت موقت درخواست دهند، که یک استثنای موقت از استانداردهای خاص ایمنی یا بهداشت شغلی است. کارفرمایان می‌توانند این معافیت را دریافت کنند اگر نشان دهند که به دلیل عدم دسترسی به منابع یا تغییرات لازم در تأسیساتشان، نمی‌توانند استاندارد را تا مهلت مقرر رعایت کنند، به شرطی که در این مدت فعالانه برای حفظ ایمنی کارکنان تلاش کنند و برنامه‌ای برای رعایت هرچه سریع‌تر داشته باشند.

معافیت موقت باید اقدامات ایمنی جایگزینی را که اتخاذ خواهد شد، مشخص کند و تنها پس از اطلاع‌رسانی به کارکنان و دادن فرصت شنیده شدن به آنها صادر می‌شود. یک دستور موقت (پیش از جلسه استماع) می‌تواند صادر شود اگر محل کار در انتظار جلسه استماع ایمن باشد. این دستورات موقت به زمان لازم برای رعایت یا یک سال، هر کدام که کمتر باشد، محدود می‌شوند، اما می‌توانند حداکثر دو بار تمدید شوند، هر بار برای حداکثر 180 روز.

این بخش مشخص می‌کند که درخواست کارفرما هنگام درخواست معافیت موقت، که اساساً مجوزی است برای عدم رعایت موقت برخی استانداردهای ایمنی کار، باید شامل چه مواردی باشد.

درخواست باید مشخص کند که از کدام استاندارد ایمنی درخواست معافیت دارند و توضیح دهد که چرا نمی‌توانند آن را رعایت کنند. باید اقدامات انجام شده و برنامه‌ریزی شده برای محافظت از کارکنان را با ذکر تاریخ فهرست کند. کارفرما همچنین باید نشان دهد که چه زمانی و چگونه قصد دارد استاندارد را رعایت کند، باز هم با ذکر تاریخ‌ها.

در نهایت، باید اثباتی وجود داشته باشد که کارکنان از درخواست و حق خود برای درخواست جلسه استماع آگاهند. این شامل به اشتراک گذاشتن خلاصه‌ای از درخواست و نصب آن در محلی است که کارکنان بتوانند آن را ببینند.