این قانون بیان می‌کند که کالیفرنیا می‌خواهد تردد ایمن و آسان عابران پیاده را برای همه تضمین کند، چه با پای پیاده، چه با ویلچر، واکر یا کالسکه باشند. این قانون بر ایمن‌سازی خیابان‌ها و بزرگراه‌ها برای عابران پیاده تأکید دارد و با کاهش تصادفات و جراحات عابران پیاده، پیاده‌روی بیشتر را تشویق می‌کند.

این قانون از کمیسر پلیس بزرگراه کالیفرنیا می‌خواهد که با مؤسسه مطالعات حمل و نقل دانشگاه کالیفرنیا همکاری کند تا گزارشی را تا ۱ ژانویه ۲۰۲۸ به مجلس قانونگذاری ارائه دهد. این گزارش باید بر تصادفات ترافیکی مربوط به عابران پیاده و چگونگی تأثیر تغییرات قانونی بر ایمنی عابران پیاده تمرکز کند. همچنین مهم است که این گزارش از قوانین خاص گزارش‌دهی دولتی پیروی کند. این قانون پس از ۱ ژانویه ۲۰۳۲ دیگر معتبر نخواهد بود.

رانندگان باید به عابران پیاده‌ای که در خط‌کشی‌های مشخص یا نامشخص در حال عبور هستند، حق تقدم بدهند، مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد. عابران پیاده نمی‌توانند ناگهان وارد ترافیک شوند یا بی‌مورد آن را هنگام عبور کند کنند. هم رانندگان و هم عابران پیاده باید برای تضمین ایمنی احتیاط کنند. رانندگان باید هنگام نزدیک شدن به عابران پیاده در خط‌کشی‌ها، سرعت خود را کاهش دهند یا اقدامات احتیاطی لازم را انجام دهند. افسران پلیس نمی‌توانند عابران پیاده را به دلیل تخلفات جزئی متوقف کنند، مگر اینکه خطر فوری برخورد وجود داشته باشد، اما عابران پیاده همچنان باید محتاط باشند. رانندگان نیز وظیفه مستمری برای احتیاط در اطراف عابران پیاده دارند.

این قانون بیان می‌کند که یک خط عابر پیاده مشخص شده را نمی‌توان بدون اطلاع‌رسانی حداقل 30 روزه به عموم و فرصتی برای بیان نظراتشان، حذف کرد. این اطلاعیه باید در خط عابر پیاده‌ای که قرار است حذف شود نصب گردد و باید به مردم بگوید که چگونه می‌توانند نظرات خود را در مورد حذف ارائه دهند.

اگر عابر پیاده‌ای از خیابان عبور می‌کند و از تونل یا پل عابر پیاده‌ای که در آن محل موجود است استفاده نمی‌کند، باید به وسایل نقلیه حق تقدم بدهد، به خصوص اگر وسایل نقلیه آنقدر نزدیک باشند که خطرآفرین باشند.

اشکالی ندارد که حتی در جاهایی که تونل یا پل عابر پیاده وجود دارد، خط‌کشی عابر پیاده نیز نصب شود.

پلیس فقط در صورتی می‌تواند عابر پیاده را به دلیل عدم استفاده از تونل یا پل جریمه کند که خطر واقعی برخورد با وسیله نقلیه وجود داشته باشد. عابران پیاده همچنان باید مراقب ایمنی خود باشند و رانندگان نیز باید مراقب عابران پیاده باشند.

اگر در جاده راه می‌روید و از خط‌کشی عابر پیاده استفاده نمی‌کنید، باید به وسایل نقلیه اجازه دهید اول عبور کنند تا از خطر مستقیم جلوگیری شود. با این حال، رانندگان نیز باید مراقب عابران پیاده باشند و ایمنی آنها را تضمین کنند. افسران پلیس تنها در صورتی می‌توانند شما را به دلیل عدم رعایت حق تقدم برای خودروها متوقف کنند که خطر فوری تصادف وجود داشته باشد.

همه، هم عابران پیاده و هم رانندگان، باید مراقب و هوشیار باشند تا از تصادفات جلوگیری کنند.

این قانون بیان می‌کند که عابران پیاده تنها در صورتی باید از خطوط عابر پیاده عبور کنند که بین تقاطع‌های دارای چراغ راهنمایی یا کنترل پلیس باشند. پلیس نمی‌تواند عابری را به دلیل عبور از خارج از خط عابر پیاده متوقف کند، مگر اینکه خطر آشکاری برای برخورد با وسیله نقلیه متحرک یا وسیله‌ای با نیروی انسانی مانند دوچرخه وجود داشته باشد. عابران پیاده همچنان باید برای ایمنی خود احتیاط لازم را به عمل آورند و رانندگان نیز موظفند برای جلوگیری از برخورد با هر عابر پیاده‌ای در خیابان احتیاط کنند.

این قانون، قوانینی را برای عابران پیاده که در جاده‌های خارج از مناطق تجاری یا مسکونی راه می‌روند، مشخص می‌کند. عابران پیاده باید نزدیک به لبه سمت چپ جاده راه بروند، مگر اینکه راه ایمنی برای عبور وجود نداشته باشد یا ترافیک آن را ناامن کند، در این صورت می‌توانند در سمت راست راه بروند. افسران پلیس نباید عابران پیاده را به دلیل نقض این قوانین پیاده‌روی متوقف کنند، مگر اینکه خطر واضحی از برخورد وجود داشته باشد. به عابران پیاده و رانندگان یادآوری می‌شود که برای اطمینان از ایمنی، احتیاط و مراقبت لازم را به عمل آورند.

این قانون اسکی یا سورتمه سواری در جاده را در صورتی که باعث اختلال در ترافیک وسایل نقلیه شود، غیرقانونی می‌داند. با این حال، اگر فردی با سرعت آهسته، شبیه به پیاده‌روی، اسکی کند، مانند یک عابر پیاده با او رفتار می‌شود و همان حقوق و مسئولیت‌های یک عابر پیاده در خیابان را دارد.

این بخش به وزارت حمل و نقل و مقامات محلی اجازه می‌دهد تا عابران پیاده، دوچرخه‌ها و برخی وسایل نقلیه موتوری را از استفاده از آزادراه‌ها و بزرگراه‌ها منع یا محدود کنند. اگر این محدودیت‌ها اعمال شوند، باید تابلوهایی برای اطلاع‌رسانی به مردم نصب شود. با این حال، سرنشینان یک خودروی از کار افتاده می‌توانند برای کمک گرفتن به نزدیکترین خروجی پیاده‌روی کنند. اگر یک شهرستان بخواهد این محدودیت‌ها را در یک آزادراه واقع در یک شهر اعمال کند، شهر باید آن آیین‌نامه را تأیید کند. علاوه بر این، هر آیین‌نامه جدیدی که دسترسی عابران پیاده را پس از سال 2005 ممنوع می‌کند، باید با اثبات اینکه پیاده‌روی در آنجا ناامن است زیرا امکانات عابران پیاده وجود ندارد، توجیه شود.

این قانون به مقامات محلی در کالیفرنیا اجازه می‌دهد تا قوانینی وضع کنند که مردم را از عبور از خیابان‌ها در خارج از گذرگاه‌های عابر پیاده منع کند. با این حال، افسران پلیس نمی‌توانند کسی را به دلیل نقض یکی از این قوانین محلی متوقف کنند، مگر اینکه واضح باشد که خطر فوری برخورد با یک وسیله نقلیه متحرک یا وسیله‌ای که با نیروی انسانی حرکت می‌کند، وجود دارد. با وجود این قوانین، هم عابران پیاده و هم رانندگان همچنان باید مراقب باشند و به ایمنی یکدیگر توجه کنند.

این قانون تعریف می‌کند که «نابینا»، «کاملاً نابینا» و «تا حدی نابینا» برای بخش‌های خاص به چه معناست. این قانون بیان می‌کند که نابینایی شامل حدت بینایی مرکزی است که در چشم بهتر، حتی با عینک، از (20/200) تجاوز نکند، یا داشتن میدان دید بسیار محدود که از (20) درجه بیشتر نباشد.

این قانون بیان می‌کند که عابران پیاده نباید در مسیر دوچرخه حرکت کنند اگر پیاده‌رویی در نزدیکی آن برایشان وجود دارد. با این حال، یک افسر پلیس تنها زمانی می‌تواند عابر پیاده‌ای را به دلیل حضور در مسیر دوچرخه متوقف کند که خطر فوری برخورد با وسیله‌ای متحرک آشکار باشد. با این وجود، از عابران پیاده انتظار می‌رود که مراقب ایمنی خود باشند، و دوچرخه‌سواران نیز باید برای اطمینان از ایمنی عابران پیاده در جاده احتیاط کنند.

این قانون توقف وسیله نقلیه را به نحوی که خطوط عابر پیاده یا پیاده‌روها را مسدود کند، چه علامت‌گذاری شده باشند و چه نشده باشند، غیرقانونی می‌داند. با این حال، به رانندگان اجازه می‌دهد تا با رعایت قوانین خاص، گردش‌های مشخصی را در چراغ قرمز انجام دهند، مانند گردش به راست یا گردش به چپ از یک خیابان یک‌طرفه به یک خیابان یک‌طرفه دیگر.

اگر راننده‌ای قوانین ترافیکی خاصی را که مربوط به چراغ‌های راهنمایی و حق تقدم عابر پیاده است، نقض کند و در نتیجه آن، فردی غیر از خود راننده آسیب ببیند، مرتکب یک تخلف قانونی جزئی (infraction) شده است. مجازات این تخلف در بخش دیگری توضیح داده شده است.