این قانون بیان می‌کند که اگر هر نهاد دولتی یا شرکت خدمات عمومی در کالیفرنیا بخواهد زمینی را که در حال حاضر به عنوان پارک عمومی استفاده می‌شود، برای هدف دیگری تملک کند، باید به نهاد مسئول پارک غرامت بپردازد. این غرامت می‌تواند به صورت پول یا زمین دیگر برای جایگزینی فضای پارک و امکانات آن باشد.

اگر نهادی که قصد تملک زمین پارک را دارد، همان نهادی باشد که آن را اداره می‌کند، باید از قوانین مربوط به هر دو بخش تملک و اداره پیروی کند و اطمینان حاصل کند که وجوه یا زمین فراهم شده است و زمین‌های پارک جدید طبق بخش‌های خاصی از قانون تملک یا بهبود یابند.

اگر زمین و امکانات پارک تصرف شوند، نهاد عامل باید آنها را با موارد جدید جایگزین کند. اما اگر تنها بخش کوچکی (کمتر از (10) درصد، اما نه بیشتر از یک جریب) تملک شود، نهاد می‌تواند انتخاب کند که زمین جدیدی نخرد. در عوض، آنها می‌توانند پول دریافتی را صرف بهبود بخشیدن به زمین پارک باقی‌مانده کنند، اما باید یک جلسه استماع عمومی برگزار کنند و با رأی اکثریت از هیئت قانون‌گذاری خود تأییدیه بگیرند.

این قانون مشخص می‌کند که اگر زمین و تأسیسات یک پارک تملک شود، چه میزان غرامت یا زمین جایگزین باید پرداخت شود، مگر اینکه بخش خاص دیگری اعمال شود. جایگزین باید از نظر اندازه و کیفیت برابر باشد تا اطمینان حاصل شود که کسانی که از پارک اصلی استفاده می‌کردند، همچنان بتوانند از پارک جدید استفاده کنند. گزینه‌ها شامل خرید زمین و تأسیسات جدید مطابق با موارد قبلی است، یا ترکیبی از زمین جدید و غرامت مالی برای جبران تفاوت، همیشه با اطمینان از اینکه به طور مشابه برای همان جامعه قابل دسترسی هستند.

این بخش از قانون رویه تملک یک پارک توسط نهاد دیگر را تشریح می‌کند. اگر نهاد تحصیل‌کننده غرامت یا زمین پیشنهاد دهد، هیئت عامل پارک می‌تواند پس از تأیید انطباق با الزامات خاص و برگزاری جلسه استماع عمومی، با شرایط موافقت کند. اما، اگر کمتر از 10 درصد از پارک ایالتی تملک شود، آنها می‌توانند رویه‌های موجود خود را دنبال کنند. پس از آن، اطلاعیه‌ها باید ظرف 45 روز در پارک نصب شوند. ساکنان می‌توانند توافق را در دادگاه به چالش بکشند. اگر ظرف شش ماه توافقی حاصل نشود، موضوع می‌تواند برای تعیین غرامت به دادگاه ارجاع شود. دادگاه اختیار دارد پیشنهادات را بر اساس انطباق با الزامات قانونی خاص تأیید یا رد کند.

اگر پارکی با پارک دیگری جایگزین شود، پارک جدید باید از نظر ویژگی‌ها و اندازه مشابه باشد و به راحتی برای همان جامعه قابل دسترسی باشد. با این حال، پارک می‌تواند ویژگی‌های متفاوتی داشته باشد، اگر از نظر قانونی مجاز باشد و دلایل محکمی برای آن وجود داشته باشد. این تغییر باید توسط کمیسیون پارک توصیه شود و پس از یک جلسه استماع عمومی که جامعه مطلع شده و می‌تواند نظرات خود را به اشتراک بگذارد، با رأی سه‌چهارم از نهاد حاکم تأیید شود.

این قانون به وضوح بیان می‌کند که این فصل اجازه تملک زمین‌های پارک عمومی را نمی‌دهد، به این معنا که هیچ کس نمی‌تواند آن را بخرد، مبادله کند، به زور تصرف کند یا به هر طریق دیگری به دست آورد.