این قانون بیان می‌کند که وقتی تأسیسات پسماند جامد مقررات را نقض می‌کنند، می‌توانند جریمه شوند، اما تنها پس از آنکه اخطار مناسب به آنها داده شده و فرصت اصلاح مشکل را داشته‌اند. جریمه‌های جمع‌آوری شده توسط سازمان‌های اجرایی محلی نمی‌توانند به بودجه عمومی آنها واریز شوند؛ بلکه باید به طور خاص برای تقویت تلاش‌های نظارتی بر پسماند، مانند افزایش برنامه‌های اجرایی یا اصلاح محل‌های دفن غیرقانونی زباله، استفاده شوند.

در همین حال، جریمه‌های جمع‌آوری شده توسط هیئت مدیره ایالتی باید در یک صندوق ویژه به نام حساب جریمه‌های اجرایی واریز شوند. این صندوق، که بخشی از یک صندوق امانی بزرگ‌تر است، می‌تواند برای حمایت از اجرای و پیاده‌سازی قوانین مدیریت پسماند استفاده شود.

این قانون به یک هیئت مدیره یا سازمان اجرایی اجازه می‌دهد تا شخصی را که قوانین مربوط به مجوز تأسیسات پسماند جامد یا هر مقررات یا دستورات قابل اجرای دیگر را نقض می‌کند، تا سقف ۵,۰۰۰ دلار در روز جریمه کند. این جریمه می‌تواند برای هر روزی که تخلف ادامه دارد صادر شود و به صورت اداری اعمال گردد. هنگام تصمیم‌گیری در مورد میزان جریمه، سازمان باید عوامل خاصی را که در بخش دیگری از قانون ذکر شده‌اند، در نظر بگیرد.

این قانون به یک سازمان اجرایی یا هیئت مدیره اجازه می‌دهد تا در صورتی که یک تأسیسات پسماند جامد یا محل دفن زباله در حال نقض قوانین خاصی باشد یا تهدیدی برای سلامت، ایمنی یا محیط زیست ایجاد کند، دستوری صادر کند. این دستور یک برنامه زمانی برای تأسیسات یا محل تعیین می‌کند تا مشکلات را برطرف کند. اگر تخلفات تا مهلت مقرر اصلاح نشوند، سازمان می‌تواند برای هر روزی که تخلف ادامه یابد، جریمه‌ای تا سقف 5,000 دلار اعمال کند.

این بخش توضیح می‌دهد که چه اتفاقی می‌افتد وقتی یک نهاد اجرایی محلی، با وجود تلاش زیاد، نمی‌تواند تخلفی را برطرف کند. در چنین مواردی، هیئت، از طریق مدیر اجرایی خود، می‌تواند وارد عمل شود و اقدام کند، به شرطی که هم هیئت و هم نهاد اجرایی موافق باشند که این کار ایده خوبی است.

با این حال، هیئت ابتدا باید هم به نهاد اجرایی و هم به متخلف در مورد برنامه‌های خود اطلاع دهد و به آنها فرصت دهد تا مشکل را برطرف کنند. علاوه بر این، قبل از اقدام هیئت، باید یک جلسه عمومی برگزار شود. هیئت همان اختیارات نهاد محلی را برای اجرای قانون دارد.

اما در مواردی که عدم اقدام نهاد اجرایی خطری فوری برای سلامت عمومی، ایمنی یا محیط زیست ایجاد می‌کند، هیئت می‌تواند بلافاصله وارد عمل شود تا وضعیت را در صورت لزوم مدیریت کند.

اگر کسی از دستور نهایی یک سازمان اجرایی محلی یا هیئت مدیره پیروی نکند، دادستان کل می‌تواند از دادگاه بخواهد که با صدور یک دستور منع (injunction) جلوی او را بگیرد. این دستور می‌تواند موقت یا دائمی باشد تا از تخلفات بیشتر جلوگیری کند. وکلای سازمان‌های محلی نیز می‌توانند برای اجرای قوانین مربوط به تأسیسات پسماند جامد، درخواست دستورات قضایی کنند.

وکلای این سازمان‌ها می‌توانند به دادگاه مراجعه کنند تا جریمه‌های مدنی را به یک حکم قضایی تبدیل کرده و جریمه‌ها را وصول کنند. آنها باید یک کپی تأیید شده از تصمیم جریمه را ارائه دهند، و دادگاه این را به عنوان یک حکم عادی پردازش خواهد کرد که مانند هر دستور قضایی دیگری قابل اجراست. هرگونه هزینه ثبت دادگاه پرداخت نشده باید قبل از تسویه مبلغ جریمه پوشش داده شود. جریمه‌های وصول شده به سازمانی که وکیل آن را نمایندگی می‌کند، پرداخت می‌شود.

این قانون توضیح می‌دهد که مقامات چگونه باید در مورد جریمه‌ها یا اقدامات مربوط به مسائل مجوز یا تخلفات تصمیم‌گیری کنند. در این فرآیند، آنها باید جدیت و شرایط تخلف، از جمله تأثیر آن بر سلامت عمومی و محیط زیست را در نظر بگیرند. مقامات بررسی می‌کنند که آیا تخلفات به سرعت اصلاح شده‌اند، آیا نشان‌دهنده الگوی تکراری عدم رعایت هستند و آیا عمدی بوده‌اند.

همچنین، آنها ارزیابی می‌کنند که آیا متخلف قبل از شروع تحقیقات موضوع را گزارش کرده است و آیا این موضوع خارج از کنترل او بوده است. در نهایت، مهم است که در نظر گرفته شود آیا متخلف برنامه‌های پیشگیرانه برای جلوگیری از تخلفات آینده دارد، مانند برنامه‌های انطباق، آموزش کارکنان، ممیزی‌ها، سیستم‌های گزارش‌دهی و برنامه‌های تشویقی.

این بخش توضیح می‌دهد که دستورات مربوط به مدیریت پسماند در کالیفرنیا چه زمانی لازم‌الاجرا می‌شوند و چگونه می‌توان آنها را به طور موقت متوقف کرد. به طور معمول، این دستورات بلافاصله پس از ابلاغ، لازم‌الاجرا هستند. اما اگر دستور بر مالک یا بهره‌بردار یک تأسیسات پسماند جامد تأثیر بگذارد، آنها می‌توانند درخواست توقف موقت کنند، در صورتی که دستور با خدمات عمومی ضروری تداخل ایجاد کند. این درخواست باید کتبی باشد و نشان دهد که چگونه دستور فوری بر سلامت عمومی یا محیط زیست تأثیر می‌گذارد.

در صورت موافقت، مدیر اجرایی ظرف سه روز تصمیم می‌گیرد که آیا توقف دستور را اعطا کند یا خیر. اگر موافقت نشود، هیئت درخواست را ظرف دو هفته یا در جلسه بعدی خود بررسی می‌کند. سایر افرادی که چنین دستوراتی را دریافت می‌کنند نیز می‌توانند درخواست توقف کنند که هیئت آن را با زمان‌بندی مشابه بررسی می‌کند.

فرآیند ابلاغ این دستورات می‌تواند از طریق تحویل حضوری، پست سفارشی با مدرک دریافت، یا خدمات پست سریع که مدرک تحویل را ارائه می‌دهند، انجام شود.

این بخش از قانون از نهادهای دولتی خاصی می‌خواهد که در صورت دریافت ابلاغیه دستور اجرایی، از تأسیسات پسماند جامد یا محل‌های دفن زباله بازرسی کنند. آنها باید بررسی کنند که آیا هیچ قانون یا شرط مجوزی نقض شده است یا خیر.

هر نهاد باید تلاش کند تا اقدامات خود را هماهنگ کند تا از موازی‌کاری جلوگیری شود و رعایت قوانین را برای تأسیسات آسان‌تر کند.

قبل از اعمال جریمه، نهادها باید: نقض را به تأسیسات اطلاع دهند، جلساتی برای شفاف‌سازی قوانین و بحث در مورد اقدامات داوطلبانه برای انطباق پیشنهاد دهند، و عوامل مختلفی را هنگام تصمیم‌گیری در مورد اقدامات اجرایی در نظر بگیرند. علاوه بر این، اگر نهادهای دیگر نیز در حال تحقیق در مورد مسائل مشابه در تأسیسات هستند، تأسیسات می‌تواند درخواست جلسه مشترک با تمام طرف‌های درگیر را داشته باشد.

این قانون ایجاب می‌کند که هر سازمان اجرایی سوابق شکایات، ارجاعات یا بازرسی‌ها را در مورد تأسیسات یا محل‌های پسماند جامد نگهداری کند. این سازمان همچنین باید اقدامات مجاز را در خصوص این مسائل انجام دهد، حتی اگر این فعالیت‌ها لزوماً به مجوز نیاز نداشته باشند، به شرطی که در حوزه صلاحیت آن سازمان قرار گیرند.