این بخش از قانون، اصطلاح «کمیسیون» را به معنای کمیسیون اراضی ایالتی تعریف می‌کند.

این قانون روشن می‌کند که هرگاه اصطلاح «شهر» به کار رود، شامل مکان‌هایی نیز می‌شود که همزمان «شهر و شهرستان» محسوب می‌شوند.

این بخش روشن می‌کند که وقتی قانون به «نفت و گاز» اشاره می‌کند، فقط منظور نفت و گاز طبیعی به طور خاص نیست. بلکه شامل انواع دیگر هیدروکربن‌ها نیز می‌شود که مواد شیمیایی مشابهی هستند که از هیدروژن و کربن ساخته شده‌اند.

این قانون مقرر می‌دارد که هرگاه به یک مقام یا گروه عمومی اجازه یا اختیار تصمیم‌گیری داده شود، آنها همیشه باید این کار را به گونه‌ای انجام دهند که به نفع کل ایالت باشد.

این قانون بیان می‌کند که حتی اگر برخی از فصول سال‌های (1921) و (1923) توسط قانون اراضی دولتی سال (1938) لغو شدند، هرگونه حقوق، مجوزها، اجاره‌نامه‌ها یا توافق‌نامه‌هایی که تحت آن فصول قبل از لغو ایجاد شده‌اند، همچنان معتبر هستند. همچنین تضمین می‌کند که حقوق و وظایف کسانی که اراضی دولتی را قبل از (11) ژوئن (1938) خریداری کرده‌اند، بدون تغییر باقی می‌ماند.

این قانون مالکیت و مدیریت کالیفرنیا بر اراضی جزر و مدی، اراضی غرقاب، و سواحل آب‌های قابل کشتیرانی را تشریح می‌کند و آنها را به عنوان امانت برای مصارف عمومی مانند تجارت، ماهیگیری و کشتیرانی نگهداری می‌کند. ایالت دارای اختیار کامل برای کنترل و استفاده از این اراضی تحت دکترین امانت عمومی است. حتی زمانی که دولت‌های محلی این اراضی را مدیریت می‌کنند، باید این کار را مطابق با تعهدات امانت عمومی انجام دهند و اطمینان حاصل کنند که منافع ایالتی تحت‌الشعاع اولویت‌های محلی قرار نمی‌گیرد. کمیسیون اراضی ایالتی نظارت را برای حفظ منافع ایالتی تضمین می‌کند.

این قانون توضیح می‌دهد که اراضی تحت امانت عمومی در کالیفرنیا نهایتاً تحت نظارت ایالت هستند، و ایالت وظیفه دارد از منافع عمومی مربوطه حفاظت کند. ایالت، به نمایندگی از تمامی کالیفرنیایی‌ها، امانت‌گذار اصلی است، در حالی که کسانی که اراضی خاصی به آنها واگذار شده است، به عنوان امین برای مدیریت آن اراضی عمل می‌کنند. امین‌ها باید وظایف خود را بر اساس اصول امانت مانند وفاداری، مراقبت، نگهداری سوابق دقیق، اطمینان از مولد بودن دارایی امانت، و عدم استفاده از دارایی امانت برای منافع شخصی انجام دهند. آنها باید شفاف باشند و این اراضی را به گونه‌ای مدیریت کنند که به نفع تمامی ساکنان ایالت باشد.

اگر به امین‌ها دستورالعمل‌های خاصی داده نشود، آنها باید از اصول رایج امانت که توسط دادگاه‌ها تعیین شده است، پیروی کنند. امین‌ها می‌توانند اقدامات قانونی برای حفاظت از اراضی انجام دهند، مانند جلوگیری از مزاحمت‌ها، و این اصول قوانین مصوب مجلس قانونگذاری یا وظایف قانون اساسی ایالت در خصوص امانت عمومی را لغو نمی‌کنند.