این بخش نحوه اعمال تعاریف خاص را در بخش‌های مختلف بخش مالی تشریح می‌کند. بیان می‌کند که تعاریف موجود در این ماده در سراسر بخش استفاده می‌شوند. همچنین توضیح می‌دهد که تعاریف فصل 1 و بخش 1750 نیز در سراسر بخش به کار می‌روند. نکته مهم این است که «این بخش» بسته به نوع موسسه مالی به مقررات متفاوتی اشاره دارد: برای بانک‌های دولتی کالیفرنیا، شامل چندین بخش از قوانین ایالتی است؛ برای انجمن‌های پس‌انداز دولتی کالیفرنیا، شامل این بخش و یک بخش خاص دیگر است.

این قانون کالیفرنیا تعریف می‌کند که منظور از «کالیفرنیا» در زمینه‌های مختلف مرتبط با مؤسسات مالی چیست. این قانون مشخص می‌کند که برای انجمن‌های پس‌انداز ایالتی و فدرال، «کالیفرنیا» به انجمن‌هایی اشاره دارد که تحت قوانین ایالتی سازماندهی شده‌اند یا دفتر مرکزی خود را در این ایالت دارند. برای شرکت‌های وام صنعتی، «کالیفرنیا» به معنای آنهایی است که تحت قوانین ایالتی سازماندهی شده‌اند. برای دفاتر انجمن‌های پس‌انداز یا شرکت‌های وام صنعتی، به دفاتری اشاره دارد که در داخل ایالت واقع شده‌اند. در نهایت، برای شرکت‌هایی غیر از شرکت‌های سپرده‌گذاری، به معنای شرکت‌هایی است که تحت قوانین ایالتی سازماندهی شده‌اند.

این قانون تعریف می‌کند که «بانک خارجی دارای مجوز ایالتی کالیفرنیا» در رابطه با فروش یا ادغام چیست. این به بانکی از کشور دیگر اشاره دارد که مجوز فعالیت شعبه یا نمایندگی در کالیفرنیا را دارد. بانک باید این مجوز را یا درست قبل از فروش یا ادغام، در صورتی که در حال فروش یا ادغام شدن است، داشته باشد، یا در زمان فروش یا ادغام، در صورتی که در حال خرید یا باقی ماندن است.

اصطلاح 'شرکت سپرده‌پذیر' به هر شرکتی اشاره دارد، چه در سطح ایالتی و چه در سطح فدرال، که سپرده‌ها را نگهداری یا مدیریت می‌کند.

اصطلاح «شرکت سپرده‌گذاری فدرال» به یک انجمن بانکداری ملی یا یک انجمن پس‌انداز فدرال اشاره دارد. اساساً، اینها مؤسسات مالی هستند که تحت قوانین فدرال تنظیم می‌شوند.

این بخش از قانون تعریف می‌کند که “خارجی” به چه معناست، هنگامی که در مورد انجمن‌های پس‌انداز، شرکت‌های وام صنعتی، دفاتر آنها یا سایر شرکت‌ها صحبت می‌شود. اساساً، این به نهادهایی اشاره دارد که خارج از کالیفرنیا اما در داخل ایالات متحده سازماندهی شده یا واقع شده‌اند.

این بخش، یک شرکت سپرده‌گذاری «بیمه‌شده» را شرکتی تعریف می‌کند که سپرده‌های آن توسط شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) بر اساس قانون بیمه سپرده فدرال محافظت می‌شوند.

اصطلاح «قانون اقامتگاه» به انواع مختلفی از قوانین اشاره دارد که بر اساس موقعیت و ماهیت مؤسسه بانکی مربوطه تعیین می‌شود. برای یک شرکت سپرده‌گذاری فدرال، به قانون ایالات متحده اشاره دارد. برای یک شرکت سپرده‌گذاری ایالتی، به قانون ایالت خاصی که شرکت در آن تأسیس شده است، اشاره دارد. برای یک بانک خارجی، به قانون کشوری که بانک در آن سازماندهی شده است، اشاره دارد.

این قانون توضیح می‌دهد که «ادغام» در مواردی که شامل یک شرکت سپرده‌گذاری فدرال می‌شود، به چه معناست. اگر قانون فدرال اجازه ادغامی را بدهد که منجر به تشکیل یک شرکت سپرده‌گذاری فدرال جدید شود، این عمل یک «تجمیع» محسوب می‌شود. قوانین مربوط به ادغام‌ها، با تعدیلات لازم، در مورد این تجمیع‌ها نیز اعمال می‌گردد.

در این بخش، اصطلاح «سهم» بسته به نوع انجمن پس‌انداز به دو چیز متفاوت اشاره دارد. برای یک انجمن پس‌انداز ایالتی کالیفرنیا، به معنای سهمی از سهام تضمینی است. برای یک انجمن پس‌انداز فدرال، به معنای سهمی از سهام سرمایه است. این تمایز برای درک نوع سهامی که هر انجمن می‌تواند منتشر کند، مهم است.

این قانون تعریف می‌کند که «سهامدار» در دو زمینه به چه معناست:

(a) برای یک انجمن پس‌انداز ایالتی کالیفرنیا که می‌تواند سهام تضمینی منتشر کند، سهامدار کسی است که رسماً سهام تضمینی را در اختیار دارد.

(b) برای یک انجمن پس‌انداز فدرال که می‌تواند سهام سرمایه منتشر کند، سهامدار کسی است که رسماً سهام سرمایه را در اختیار دارد.