این قانون به کمیسر اجازه می‌دهد تا شرکت‌های فعال در زمینه وام‌های صنعتی را بازرسی و تحقیق کند. آنها می‌توانند در هر زمان دفاتر، حساب‌ها و سوابق شرکت را بررسی کنند تا مطمئن شوند که شرکت از قوانین پیروی می‌کند. این شامل بازدید از دفاتر شرکت و دسترسی به پرونده‌ها و گاوصندوق‌ها می‌شود، چه شرکت به طور مستقل کار کند و چه بخشی از یک گروه بزرگتر باشد.

این قانون توضیح می‌دهد که کمیسر می‌تواند اطلاعات را با نهادهای دولتی مختلفی به اشتراک بگذارد، که این نهادها می‌توانند از این ایالت، ایالت‌های دیگر، ایالات متحده، یا حتی کشورهای خارجی باشند. کمیسر ممکن است اطلاعات را به طور خاص به سازمان‌هایی که مؤسسات مالی را تنظیم می‌کنند، برنامه‌هایی مانند تضمین وام، نهادهای تنظیم‌کننده کسب‌وکار، یا سازمان‌های اجرای قانون ارائه دهد، به ویژه اگر جرم مشکوک یا نقض قانونی وجود داشته باشد. این قانون همچنین روشن می‌کند که اینها تنها برخی از سناریوهایی هستند که در آنها اشتراک‌گذاری اطلاعات ممکن است اتفاق بیفتد و جامع نیستند.