این قانون مشخص می‌کند که یک بانک یا شرکت امانی در کالیفرنیا چه زمانی می‌تواند املاک و مستغلات را خریداری، نگهداری، اجاره یا تملک کند. آنها می‌توانند این کار را برای نیازهای تجاری خود مانند دفاتر، نگهداری سوابق یا توسعه آتی کسب و کار انجام دهند. بانک‌ها همچنین می‌توانند اموال را در صورتی که به تسویه بدهی‌ها کمک کند یا از طریق سلب رهن (مصادره) تملک کنند. علاوه بر این، آنها می‌توانند اموال را برای حفاظت از منافع مالی خود خریداری کنند. همچنین، بانک‌ها می‌توانند اموال متعلق به خود را بفروشند یا اجاره دهند و در صورت دریافت تأیید کمیسر، آنها را با اموال دیگر مبادله کنند.

این بخش بیان می‌کند که بانک‌ها یا شرکت‌های امانی باید املاک غیرمنقولی را که برای اهداف خاصی طبق بخش 1320 مجاز نیستند، به محض اینکه بتوانند هرگونه زیان ناشی از وام‌ها یا سرمایه‌گذاری‌های مرتبط را پوشش دهند، بفروشند. علاوه بر این، بانک‌ها نمی‌توانند از املاک غیرمنقولی که به این روش به دست آورده‌اند برای انجام کسب و کارهای غیرمجاز استفاده کنند، مگر در مواردی که برای وصول بدهی‌های معوق لازم باشد.

این قانون چگونگی مشارکت بانک‌های تجاری در کالیفرنیا را در توسعه املاک و مستغلات برای افزایش فرصت‌های شغلی و امکانات توضیح می‌دهد. بانک‌ها می‌توانند به طور مستقیم یا از طریق مشارکت‌ها و شرکت‌ها در پروژه‌های املاک و مستغلات سرمایه‌گذاری کنند، اما کل سرمایه‌گذاری بدون تأیید ویژه نمی‌تواند از محدودیت‌های خاصی، مانند 10 درصد از دارایی‌های بانک، تجاوز کند. بانک‌ها قبل از شروع این سرمایه‌گذاری‌ها، بر اساس سلامت مالی بانک و ایمنی طرح سرمایه‌گذاری، به تأیید کمیسر نیاز دارند. پس از تأیید، می‌توانند ادامه دهند مگر اینکه کمیسر ظرف 45 روز تصمیم دیگری بگیرد.

این قانون، پخش عمدی شایعات یا اظهارات دروغین را که به اعتبار مالی یا ثبات یک بانک در کالیفرنیا آسیب می‌رساند، غیرقانونی می‌داند. اگر کسی چنین کاری کند، ممکن است به جنحه (بزه کوچک) متهم شود که می‌تواند منجر به جریمه‌ای تا سقف 1000 دلار، یک سال زندان، یا هر دو شود. همچنین یک استثنا را ذکر می‌کند و بیان می‌دارد که بخش دیگری از قانون (بخش 329) در اینجا اعمال نمی‌شود.

این قانون به بانک‌ها و شرکت‌های امانی اجازه می‌دهد تا صندوق امانات اجاره دهند و اموال شخصی را در محل خود نگهداری کنند. هنگامی که مشتری قرارداد اجاره یا نگهداری را امضا می‌کند، باید بلافاصله (اگر در محل امضا شده باشد) یا ظرف 10 روز (اگر در جای دیگری امضا شده باشد) یک نسخه دریافت کند. قرارداد نباید حاوی هیچ فضای خالی باشد که پس از امضا پر شود. اگر چندین نفر قرارداد را امضا کرده و در یک آدرس زندگی می‌کنند، می‌توان یک نسخه را به یکی از آنها داد، در حالی که سایرین نیز باید نسخه خود را دریافت کنند. اگر بانک از این قانون پیروی نکند، مسئول هرگونه خسارت واقعی است که مشتری متحمل می‌شود. مشتریان می‌توانند علاوه بر این، از سایر راه‌حل‌های قانونی نیز استفاده کنند.

این قانون بیان می‌کند که یک بانک نمی‌تواند هیچ مال یا منفعتی در یک مال را خریداری کند، اگر هر مدیر، مسئول اجرایی، یا شخص کنترل‌کننده بانک شخصاً یا مالاً در آن دخیل باشد، مگر با تأیید قبلی هیئت مدیره بانک. همچنین، قیمت خرید نباید از ارزش روز بازار آن مال بیشتر باشد. «شخص کنترل‌کننده» در بخش دیگری از قانون به تفصیل تعریف شده است.

این بخش بانک‌ها را از تحصیل، نگهداری یا اعطای اعتبار برای اوراق بهادار خود یا اوراق بهادار یک شخص کنترل‌کننده منع می‌کند. اگر بانکی این قوانین را نقض کند، با جریمه‌های مالی سنگینی روبرو خواهد شد که معادل دو برابر بالاترین ارزش اوراق بهادار یا اعتبار مربوطه است.

استثنائاتی وجود دارد، مانند زمانی که اقدامات برای جلوگیری از زیان در بدهی‌های گذشته ضروری است یا زمانی که توسط یک کمیسر تأیید شده باشد. معاملات خاصی که برای جلوگیری از زیان یا بازخرید اوراق بهادار لازم هستند نیز معاف هستند.

این قانون بیان می‌کند که هر مدیر بانکی در کالیفرنیا مرتکب جنحه می‌شود اگر در اقدامات متقلبانه منجر به ورشکستگی بانک مشارکت کند یا اگر آگاهانه قانون را نقض کند یا از وظایف قانونی خود به عنوان مدیر غفلت ورزد.

اگر بانکی ورشکست شود، این ورشکستگی متقلبانه تلقی می‌شود مگر اینکه تحقیقات نشان دهد که بانک مسئولانه و در چارچوب قانون اداره شده است.

این قانون می‌گوید که اگر یک مدیر، امین، مسئول، یا کارمند یک بانکی که تحت قوانین ایالت سازماندهی شده است، پول بانک را نزد شرکت دیگری سپرده‌گذاری کند، با این توافق، چه صریح و چه ضمنی، که شرکت دریافت‌کننده سپس به هر مدیر، امین، مسئول، یا کارمند بانک وام دهد، این عمل یک جرم جنایی (فِلونی) محسوب می‌شود.

اگر شما کارمند یک بانک هستید، مثلاً یک افسر، تحویلدار یا کارمند، یا برای یک بانکدار انفرادی کار می‌کنید، در صورتی که با علم به اینکه بانک یا بانکدار قادر به پرداخت بدهی‌هایش نیست، سپرده قبول کنید، مرتکب تخلف قانونی شده‌اید. انجام این کار یک جنحه محسوب می‌شود که نوعی جرم است.

این قانون می‌گوید که اگر یک بانک یا نماینده آن بر اساس یک قانون تجاری خاص (بخش 7507.6) اخطاریه‌ای دریافت کرده باشد، باید جزئیات آن اخطاریه را به شخصی که برای پیدا کردن یا بازپس‌گیری یک خودرو به او کار واگذار می‌کند، اطلاع دهد. این اطلاع‌رسانی باید همزمان و به همان روشی که کار واگذاری انجام می‌شود، صورت گیرد. منظور از «واگذاری» در اینجا، تعریفی است که در قوانین تجاری آمده است.