در کالیفرنیا، بیشتر جرایم باید با یک اتهام رسمی که به عنوان کیفرخواست یا اعلام جرم شناخته می‌شود، تحت پیگرد قانونی قرار گیرند. با این حال، استثنائاتی وجود دارد، از جمله پرونده‌های مربوط به عزل مقامات مدنی ایالت، جرایم مرتبط با خدمت نظامی در زمان جنگ، جنحه‌ها و تخلفات، و جنایاتی که متهم قبلاً در برابر قاضی تحقیق به جرم اقرار کرده است، در صورتی که قانون اجازه دهد.

این قانون به سادگی بیان می‌کند که در یک پرونده کیفری، شخصی که متهم شده و با اتهامات روبرو است، به عنوان متهم شناخته می‌شود.

این قانون حقوق متهم در یک پرونده کیفری را بیان می‌کند. اولاً، آنها حق دارند به یک محاکمه سریع و علنی دسترسی داشته باشند. ثانیاً، در حالی که متهم می‌تواند انتخاب کند که خودش از خود دفاع کند یا وکیل داشته باشد، در پرونده‌های بسیار جدی (مانند پرونده‌های مربوط به مجازات اعدام)، او باید وکیل داشته باشد. ثالثاً، متهمان می‌توانند شاهدان خود را بیاورند و با شاهدان علیه خود در دادگاه مواجه شوند. با این حال، استثنائات شامل استفاده از شواهد شنیداری (hearsay) در صورتی که از نظر قانونی مجاز باشد، و قرائت اظهارات کتبی (deposition) یک شاهد در صورت اجازه قانون است.

این قانون به دادگاه اجازه می‌دهد تا در صورتی که تماشاگری در حال ارعاب یک شاهد باشد، او را از دادگاه اخراج کند. قبل از این کار، دادگاه باید جلسه‌ای برگزار کند و متقاعد شود که تماشاگر واقعاً شاهد را می‌ترساند و اخراج او برای شهادت کامل و آزادانه شاهد ضروری است. این قانون تضمین می‌کند که این اخراج تنها راه برای کمک به شاهد جهت ارائه شهادت کامل است. با این حال، این قاعده شامل اخراج مطبوعات یا متهم از روند دادرسی نمی‌شود.

اگر کسی دستگیر شود اما سپس بدون محاکمه آزاد شود یا بی‌گناه شناخته شود، و او بی‌بضاعت (یعنی پول کافی ندارد) محسوب شود، سازمان بازداشت‌کننده باید او را به جایی که در ابتدا دستگیر شده بود برگرداند، به شرطی که بیش از ۲۵ مایل دورتر برده شده باشد.

این قانون بیان می‌کند که در پرونده‌های کیفری، دولت‌های محلی یا وکلای آنها نمی‌توانند متهم را برای هزینه‌های مربوط به تحقیق، تعقیب قضایی، یا تجدیدنظر متهم کنند. با این حال، این قاعده در پرونده‌های مدنی اعمال نمی‌شود.

استثنائاتی وجود دارد که در آنها می‌توان هزینه‌ها را دریافت کرد، از جمله نقض قوانین و کدهای ایالتی خاص، مانند برخی قوانین بیمه، کار، مالیات، و بیمه بیکاری. همچنین، برخی قوانین ایالتی ممکن است اجازه بازیابی این هزینه‌ها را بدهند، همانطور که توسط یک قانون یا دستور دادگاه مجاز شده است، اما نه برای آیین‌نامه‌های محلی.

این قانون همچنین روشن می‌کند که اداره‌های نظارت بر آزادی مشروط را از ارزیابی هزینه‌های مجاز توسط قوانین دیگر محدود نمی‌کند. این قانون "هزینه‌ها" را به عنوان پرداخت به پرسنل حقوقی و مجری قانون تعریف می‌کند، به استثنای هزینه‌های مربوط به جبران آسیب‌های ناشی از اقدامات مجرمانه.

این قانون بیان می‌کند که یک شخص نمی‌تواند مجرم شناخته شود، مگر از طریق تصمیم هیئت منصفه، یا تصمیم دادگاه در صورتی که هیئت منصفه استفاده نشود، یا با اقرار به گناه.

این قانون می‌گوید که برخی از قوانین مربوط به ثبت و ابلاغ اسناد در پرونده‌های مدنی، می‌توانند در پرونده‌های کیفری نیز استفاده شوند، مگر اینکه قوانین خاص دیگری خلاف آن را بیان کنند.

علاوه بر این، شورای قضایی باید قوانین استانداردی را برای نحوه ثبت و ابلاغ الکترونیکی اسناد در دادگاه‌های کیفری سراسر ایالت ایجاد کند.

این بخش اصطلاحات خاصی را تعریف می‌کند که در بخش‌های مشخصی از قانون مجازات کالیفرنیا استفاده می‌شوند. «دادگاه صالح» به دادگاهی اشاره دارد که صلاحیت رسیدگی به جرم ذکر شده را دارد. «قلمرو قضایی» به منطقه جغرافیایی مربوط می‌شود که یک دادگاه می‌تواند صلاحیت کیفری خود را در آن اعمال کند. «سند اتهامی» شامل اسناد قانونی مانند کیفرخواست‌ها و شکایات است. «دادستان» شامل عناوین مختلفی برای وکلایی است که جرایم را به نمایندگی از مردم تعقیب می‌کنند. اصطلاح «شهرستان» همچنین شامل شهر و شهرستان، و شهر می‌شود. «پرونده جنایی» شامل جرایم سنگین (جنایات) و گاهی جنحه‌ها یا تخلفات است، در حالی که «پرونده جنحه یا تخلف» فقط شامل اتهامات کمتر بدون جرایم سنگین می‌شود.