این قانون تاکید می‌کند که اصول بنیان‌گذاری ایالات متحده بر اساس داشتن انتخابات آزاد، عادلانه و رقابتی است. با این حال، با گذشت زمان، تمرکز قدرت سیاسی در دست نمایندگان فعلی که مدت طولانی در قدرت بوده‌اند، انتخابات را کمتر دموکراتیک و رقابت را برای نامزدهای جدید دشوارتر کرده است.

این قانون اشاره می‌کند که قانون‌گذارانی که برای دوره‌های نامحدود خدمت می‌کنند و از منابع دولتی به نفع خود استفاده می‌کنند، محیطی را ایجاد می‌کنند که ورود صداهای جدید به سیاست بسیار دشوار است. این امر منجر به ظهور سیاستمداران حرفه‌ای می‌شود که بیشتر با بوروکراسی همسو هستند تا با مردم.

برای رفع این مشکل، قانون پیشنهاد می‌کند که قدرت‌های نمایندگی فعلی محدود شود؛ با اعمال محدودیت‌هایی بر مزایای بازنشستگی، تنظیم کارکنان و خدمات تامین‌شده توسط دولت برای نمایندگان فعلی، و تعیین سقف برای تعداد دوره‌هایی که یک قانون‌گذار می‌تواند خدمت کند. این تغییرات با هدف تضمین انتخابات عادلانه و تشویق نامزدهای جدید انجام می‌شود.

مجلس سنای ایالت کالیفرنیا ۴۰ سناتور دارد که برای دوره‌های ۴ ساله خدمت می‌کنند و نیمی از آنها هر ۲ سال یک بار انتخاب می‌شوند. مجلس نمایندگان ایالت کالیفرنیا ۸۰ عضو دارد که همگی برای دوره‌های ۲ ساله خدمت می‌کنند. هم سناتورها و هم اعضای مجلس نمایندگان، دوره خدمت خود را در اولین دوشنبه ماه دسامبر پس از انتخابات آغاز می‌کنند.

یک فرد می‌تواند در مجموع حداکثر ۱۲ سال در سنا، مجلس نمایندگان، یا ترکیبی از هر دو خدمت کند، و این قانون فقط برای کسانی اعمال می‌شود که پس از وضع این قانون برای اولین بار انتخاب شده‌اند. اعضای مجلس نمایندگان در ماه نوامبر سال‌های زوج انتخاب می‌شوند، در حالی که سناتورها در همان زمان و مکان‌هایی که اعضای مجلس نمایندگان انتخاب می‌شوند، انتخاب می‌گردند.

برای واجد شرایط بودن برای عضویت در مجلس قانون‌گذاری، یک فرد باید رأی‌دهنده باشد، به مدت یک سال در حوزه انتخابیه زندگی کرده باشد، و به مدت سه سال قبل از انتخابات، شهروند ایالات متحده و مقیم کالیفرنیا بوده باشد. همچنین، آنها نباید پس از انتخاب شدن از محدودیت‌های دوره خدمت تجاوز کنند. اگر یک کرسی خالی شود، فرماندار باید فوراً انتخاباتی برای یافتن جایگزین برگزار کند.

این قانون بیان می‌کند که مجلس قانونگذاری کالیفرنیا جلسه عادی خود را ظهر اولین دوشنبه دسامبر هر سال زوج آغاز می‌کند و باید تا نیمه‌شب ۳۰ نوامبر سال زوج بعدی به پایان برساند. اگر موضوع فوری پیش بیاید، فرماندار می‌تواند یک جلسه فوق‌العاده تشکیل دهد که در آن مجلس فقط می‌تواند به مسائل ذکر شده در اعلامیه فرماندار رسیدگی کند. آنها همچنین مجازند هزینه‌های مربوط به جلسه را مدیریت کنند.

این بخش قانون‌گذاران کالیفرنیا را از پذیرش انواع خاصی از درآمد برای جلوگیری از تعارض منافع محدود می‌کند. قانون‌گذاران نمی‌توانند از لابی‌گرها یا کسانی که اخیراً با مجلس قانون‌گذاری قرارداد داشته‌اند، پول دریافت کنند. اگر چنین کنند، باید به مدت یک سال از تأثیرگذاری بر قوانینی که از نظر مالی بر این اشخاص تأثیر می‌گذارد، خودداری کنند.

هزینه‌های سفر تنظیم شده است، با قوانینی در مورد زمان‌هایی که این کمک‌هزینه‌ها قابل مطالبه هستند، عمدتاً در زمان‌هایی که مجلس قانون‌گذاری در تعطیلات است. علاوه بر این، این قانون محدودیت‌هایی را برای مزایای بازنشستگی تعیین می‌کند و مزایای مبتنی بر حقوق بیش از 500 دلار در ماه را محدود می‌کند، مگر اینکه در حین خدمت کسب شده باشد. تعدیلات برای هزینه‌های زندگی می‌تواند پس از بازنشستگی انجام شود، اما با قوانین خاصی در مورد دوره‌های خدمت گذشته.

هر کسی که پس از ۱ نوامبر ۱۹۹۰ به مجلس قانونگذاری کالیفرنیا انتخاب شود یا در آن خدمت کند، باید به برنامه تامین اجتماعی فدرال بپیوندد. ایالت فقط سهم کارفرما از هزینه‌های تامین اجتماعی را پوشش می‌دهد. قانونگذاران از خدمت خود مزایای بازنشستگی یا مستمری دیگری کسب نخواهند کرد، زیرا خدمت قانونگذاری به عنوان یک شغل حرفه‌ای در نظر گرفته نشده است. این قانون مزایایی را که قبلاً طبق قوانین دیگر قبل از تصویب این قانون کسب شده‌اند، لغو نمی‌کند، اما هیچ مزایای جدیدی به جز تامین اجتماعی کسب نخواهد شد.

این بخش قوانین مربوط به مدیریت رفتار و فعالیت‌های اعضای مجلس قانونگذاری کالیفرنیا را تشریح می‌کند. هر مجلس می‌تواند اعضا را با اکثریت دو سوم اخراج یا تعلیق کند و می‌تواند در طول دوره تعلیق، حقوق و مزایا را قطع کند. اعضای تعلیق شده تا پایان تعلیق، تمام حقوق و اختیارات سمت خود را از دست می‌دهند.

قانونگذاران نمی‌توانند پاداش افتخاری یا هدایایی را بپذیرند که ممکن است تضاد منافع ایجاد کند، و باید از قوانینی که چنین اقداماتی را ممنوع می‌کند، پیروی کنند. اعضا از پذیرش غرامت برای حضور یا اقدامات در برابر آژانس‌های دولتی که ممکن است بر قانونگذاری تأثیر بگذارد، محدود شده‌اند. پس از ترک سمت، اعضای سابق نمی‌توانند به مدت یک سال در مجلس قانونگذاری لابی‌گری کنند.

مجلس قانونگذاری موظف است قوانینی را برای جلوگیری از درگیر شدن اعضا در فعالیت‌های متضاد تصویب و اجرا کند، در حالی که مردم قدرت اجرای این حکم را برای خود محفوظ می‌دارند.

این بخش قوانین و رویه‌های هر یک از مجلسین قانون‌گذاری کالیفرنیا را تشریح می‌کند. این قانون از هر مجلس می‌خواهد که افسران خود را انتخاب کند، قوانین را تصویب کند و یک دفتر ثبت وقایع (ژورنال) از روند کاری خود نگهداری کند. بیشتر جلسات و نشست‌های کمیته‌ها باید برای عموم آزاد باشد و مردم حق دارند آن‌ها را ضبط و پخش کنند، البته با رعایت قوانینی برای جلوگیری از اخلال. ضبط‌های صوتی و تصویری باید ظرف 24 ساعت به صورت آنلاین عمومی شوند و حداقل برای 20 سال نگهداری شوند. با این حال، جلسات غیرعلنی ممکن است به دلایل خاصی مانند مسائل پرسنلی، مسائل امنیتی یا مشاوره‌های حقوقی برگزار شوند. فراکسیون‌های احزاب سیاسی نیز می‌توانند به صورت خصوصی تشکیل جلسه دهند. مجلس قانون‌گذاری باید برای جلسات غیرعلنی اطلاع‌رسانی و دلایل را ارائه دهد و این قوانین را از طریق قطعنامه یا قانون اجرا کند. در نهایت، هیچ یک از مجلسین نمی‌تواند بدون رضایت دیگری برای بیش از 10 روز جلسه را تعطیل کند.

این قانون کل هزینه‌های مجلس قانون‌گذاری کالیفرنیا را برای حقوق، هزینه‌های عملیاتی و تجهیزات محدود می‌کند. در سال اول پس از تصویب قانون، هزینه‌ها نمی‌تواند از 950,000 دلار به ازای هر عضو یا 80% از هزینه‌های سال قبل، هر کدام که کمتر باشد، تجاوز کند. در سال‌های آینده، هزینه‌ها فقط می‌تواند مطابق با همان افزایش درصدی سقف هزینه‌های ایالت از ماده XIII B قانون اساسی کالیفرنیا افزایش یابد.

این قانون کالیفرنیا فرآیند و قواعد مربوط به نحوه معرفی، بررسی و تصویب لوایح در مجلس قانونگذاری ایالتی را تشریح می‌کند. در جلسات عادی، یک لایحه نمی‌تواند تا ۳۱ روز پس از معرفی مورد بررسی قرار گیرد، مگر اینکه با رأی سه چهارم اعضا از این الزام چشم‌پوشی شود. لوایح باید به مدت سه روز در هر یک از مجلسین با عنوان خوانده شوند، اما این مورد نیز می‌تواند با رأی دو سوم اعضا لغو شود. قبل از تصویب، لوایح و اصلاحات باید به مدت ۷۲ ساعت به صورت آنلاین در دسترس باشند، مگر اینکه وضعیت اضطراری اعلام شده توسط فرماندار خلاف آن را ایجاب کند.

اکثر قوانین در اول ژانویه پس از یک دوره انتظار ۹۰ روزه از زمان تصویبشان لازم‌الاجرا می‌شوند، در حالی که قوانین ناشی از جلسات فوق‌العاده ۹۱ روز پس از پایان آن جلسات به اجرا درمی‌آیند. برخی استثناها، مانند قوانین مالیاتی یا مسائل فوری، بلافاصله لازم‌الاجرا می‌شوند. اساسنامه‌های اضطراری، که برای حفظ صلح عمومی، سلامت یا ایمنی ضروری هستند، به رأی دو سوم اعضا نیاز دارند و نمی‌توانند ساختار هیچ منصبی را تغییر دهند یا امتیازات ویژه اعطا کنند.

این قانون بیان می‌کند که وقتی مجلس قانونگذاری کالیفرنیا تغییراتی را در قوانین ابتکاری، انتشار اوراق قرضه، یا اصلاحات قانون اساسی برای تصویب رأی‌دهندگان پیشنهاد می‌کند، نمی‌تواند این تغییرات را مشروط به تأیید یا مخالفت یک منطقه محلی خاص یا بر اساس نتایج رأی‌گیری خاصی کند. به عبارت دیگر، قانون باید به طور یکنواخت در سراسر ایالت اعمال شود، صرف نظر از اینکه مناطق مختلف چگونه رأی می‌دهند.

علاوه بر این، این تدابیر نمی‌توانند شامل گزینه‌هایی باشند که باعث شود قوانین مختلفی بسته به اینکه درصد مشخصی از آرا موافق یا مخالف آنها داده شده است، به اجرا درآیند.

این قانون بیان می‌کند که یک قانون باید فقط یک موضوع اصلی را پوشش دهد و این موضوع باید به وضوح در عنوان قانون ذکر شود. اگر یک قانون شامل موضوعاتی باشد که در عنوان ذکر نشده‌اند، آن بخش‌ها نامعتبر هستند. همچنین، شما نمی‌توانید فقط با ارجاع به عنوان یک قانون، آن را تغییر دهید؛ هرگونه تغییر ایجاد شده مستلزم بازنویسی بخش مربوطه با اصلاحات گنجانده شده است.

این بخش فرآیند تبدیل یک لایحه به قانون در کالیفرنیا را تشریح می‌کند. پس از تصویب یک لایحه توسط مجلس قانونگذاری، آن به فرماندار ارسال می‌شود. فرماندار چند گزینه دارد: آن را امضا کرده و به قانون تبدیل کند، آن را وتو کند، یا هیچ کاری انجام ندهد، که در این صورت نیز می‌تواند تحت شرایط خاصی به قانون تبدیل شود. اگر وتو شود، مجلس قانونگذاری می‌تواند با رأی اکثریت دو سوم، وتو را لغو کند. همچنین زمان‌بندی‌ها و شرایط خاصی وجود دارد که تحت آن یک لایحه در صورت عدم اقدام فرماندار، به طور خودکار به قانون تبدیل می‌شود، از جمله جزئیاتی در مورد رسیدگی به وضعیت‌های اضطراری مالی و تخصیص بودجه.

فرماندار می‌تواند اقلام بودجه را تنظیم کند و باید هرگونه تغییر را به مجلس مبدأ توجیه کند. مجلس مبدأ می‌تواند این تغییرات را مجدداً بررسی کرده و مانند وتو، آنها را لغو کند. علاوه بر این، در صورت بروز وضعیت اضطراری مالی، فرماندار می‌تواند جلسه ویژه‌ای را برای رسیدگی به مسائل مالی فراخواند و مجلس قانونگذاری باید قبل از بررسی لوایح دیگر یا تعطیلی، به این موضوع رسیدگی کند.

این بخش جزئیات فرآیند ایجاد و تصویب بودجه کالیفرنیا را هر ساله شرح می‌دهد. فرماندار باید ظرف ۱۰ روز اول سال، بودجه‌ای را به مجلس قانونگذاری پیشنهاد دهد که شامل جزئیات هزینه‌ها و برآوردهای درآمدی است. اگر هزینه‌ها از درآمدها بیشتر باشد، فرماندار باید پیشنهاد دهد که چگونه بودجه اضافی تأمین شود. سازمان‌های دولتی موظفند اطلاعات لازم را برای تهیه این بودجه ارائه دهند.

یک لایحه بودجه که هزینه‌های پیشنهادی را فهرست می‌کند، باید همراه بودجه باشد و بلافاصله در هر دو مجلس قانونگذاری معرفی شود. مجلس قانونگذاری باید بودجه را تا ۱۵ ژوئن تصویب کند. هیچ لایحه دیگری که نیاز به بودجه دارد، نمی‌تواند تا زمان تصویب بودجه به فرماندار ارسال شود، مگر لوایح اضطراری یا لوایح مربوط به مجلس.

هر تخصیص بودجه‌ای خارج از بودجه باید برای یک هدف خاص باشد و برای تصویب نیاز به رأی دو سوم دارد. با این حال، لایحه بودجه و تخصیص‌های مرتبط فقط به رأی اکثریت نیاز دارند، مگر اینکه بر بودجه مدارس دولتی تأثیر بگذارد.

مجلس قانونگذاری می‌تواند بر ارائه و اجرای بودجه‌های سازمان‌های دولتی نظارت کند، اما نمی‌تواند بودجه‌ای را تصویب کند که بیش از درآمدهای تخمینی ایالت برای آن سال باشد. اگر بودجه تا ۱۵ ژوئن تصویب نشود، قانونگذاران حقوق و بازپرداخت‌های خود را از دست می‌دهند تا زمانی که بودجه به فرماندار ارائه شود، و این مبالغ بعداً قابل پرداخت نیستند.

ظرف 10 روز پس از ارائه، تعدیل یا تصویب بودجه، مدیر مالی باید به مجلس گزارش دهد. این گزارش شامل پیش‌بینی‌های درآمد و هزینه‌های صندوق عمومی برای سال آینده و سه سال پس از آن است.

اگر به عنوان عضو مجلس قانونگذاری کالیفرنیا انتخاب شوید، نمی‌توانید در طول دوره نمایندگی خود هیچ شغل یا سمت دولتی دیگری داشته باشید، مگر اینکه آن هم یک سمت انتخابی دیگر باشد.

یک قانونگذار نمی‌تواند در طول جلسات قانونگذاری یا ظرف پنج روز قبل و بعد از این جلسات، مورد شکایت قرار گیرد یا به طور قانونی احضار شود.

این قانون می‌گوید که قوانینی که برای همه در نظر گرفته شده‌اند، باید در تمام موارد به یک شکل عمل کنند. همچنین بیان می‌کند که اگر یک قانون کلی قابل استفاده باشد، آنگاه یک قانون محلی خاص معتبر نیست. اساساً، این قانون برابری و یکنواختی را در اجرای قانون ترویج می‌کند.

این قانون روند استیضاح برخی مقامات ایالتی در کالیفرنیا را توضیح می‌دهد. مجلس ایالتی تنها نهادی است که می‌تواند استیضاح را آغاز کند، در حالی که سنا محاکمه را انجام می‌دهد. برای استیضاح یک فرد، دو سوم اعضای سنا باید از طریق رأی‌گیری ثبت‌شده موافقت کنند. استیضاح شامل مقامات منتخب در سطح ایالت، اعضای هیئت ایالتی تعدیل مالیات و قضات دادگاه‌های ایالتی می‌شود که متهم به سوء رفتار در سمت خود هستند. در صورت محکومیت، مجازات شامل برکناری از سمت و احتمالاً ممنوعیت از تصدی مناصب دولتی در آینده است، اما آنها ممکن است همچنان به طور جداگانه با اتهامات کیفری روبرو شوند.

در کالیفرنیا، قوه مقننه نمی‌تواند بخت‌آزمایی‌ها یا فروش بلیط‌های بخت‌آزمایی را تأیید کند، مگر با استثنائات خاص. مسابقات اسب‌دوانی، از جمله شرط‌بندی روی آن، تحت مقرراتی که توسط قوه مقننه تعیین شده، مجاز است. در حالی که بخت‌آزمایی ایالتی کالیفرنیا مجاز است، کازینوهایی مانند آنهایی که در نوادا و نیوجرسی هستند، ممنوع می‌باشند. با این حال، استاندار می‌تواند با قبایل بومی آمریکا توافق‌نامه‌هایی برای راه‌اندازی دستگاه‌های اسلات، بازی‌های بخت‌آزمایی و بازی‌های کارتی در سرزمین‌های قبیله‌ای منعقد کند. بازی‌های بینگو می‌توانند توسط شهرها و شهرستان‌ها برگزار شوند، اما فقط برای امور خیریه. علاوه بر این، سازمان‌های غیرانتفاعی می‌توانند قرعه‌کشی برگزار کنند، به شرطی که بیشتر سود آن به خیریه برود و قوانین خاصی رعایت شود. قوه مقننه می‌تواند در صورت لزوم، قوانین مربوط به سود قرعه‌کشی را تنظیم کند.

این قانون به قوه مقننه کالیفرنیا اجازه می‌دهد تا مناطق ماهی و شکار را با قوانینی برای حفاظت از حیات وحش در آنها ایجاد کند. همچنین تشکیل یک کمیسیون ماهی و شکار با پنج عضو را تشریح می‌کند که توسط فرماندار منصوب و توسط سنا برای شش سال تأیید می‌شوند. قوه مقننه می‌تواند به این کمیسیون اختیاراتی در مورد مسائل ماهی و شکار بدهد و اعضای کمیسیون می‌توانند با رأی مجلس برکنار شوند.

مجلس قانونگذاری کالیفرنیا تدابیری برای مقابله با شرایط اضطراری ناشی از جنگ یا حملات دشمن دارد. این تدابیر شامل پر کردن موقت مناصب قانونگذاری و فرمانداری می‌شود، در صورتی که تعداد قابل توجهی از اعضا کشته، مفقود یا قادر به انجام وظایف خود نباشند. این قانون همچنین اجازه می‌دهد تا مجلس قانونگذاری تشکیل جلسه دهد، برای پست‌های خالی یا پست‌هایی که توسط افراد غیرمنتخب اشغال شده‌اند، انتخابات برگزار شود، و در صورت لزوم، مکان جدید و موقتی برای دولت ایالتی یا شهرستانی انتخاب شود.

این بخش از قانون اساسی کالیفرنیا بیان می‌کند که قوانین نمی‌توانند به سرعت به عنوان قوانین فوریتی تصویب شوند اگر شامل بودجه‌ای برای تغییر ظاهر بخش‌های تاریخی خاصی از ساختمان کنگره ایالتی یا برای خرید مبلمان با طراحی متفاوت برای آن مناطق باشند. پول برای چنین پروژه‌هایی تنها در صورتی می‌تواند هزینه شود که به طور خاص برای آن منظور کنار گذاشته شده باشد. با این حال، این قانون در مورد تعمیرات و نگهداری عادی ساختمان کنگره، مبلمان و تجهیزات آن اعمال نمی‌شود.