این بخش توضیح می‌دهد که کالیفرنیا به شهرستان‌ها تقسیم شده است که زیرمجموعه‌های ایالتی هستند. مجلس قانون‌گذاری ایالتی قوانین مربوط به ایجاد، ادغام یا تغییر شهرستان‌ها را تعیین می‌کند که نیاز به تأیید اکثریت رأی‌دهندگان دارد. تغییر مرزهای شهرستان نیاز به تأیید هیئت حاکمه هر شهرستان دارد. جابجایی مرکز شهرستان نیاز به رأی دو سوم رأی‌دهندگان شهرستان دارد و فقط یک بار در هر چهار سال می‌توان به آن رسیدگی کرد.

علاوه بر این، هر شهرستان باید مقامات منتخب مانند کلانتر، دادستان و ارزیاب، به همراه یک هیئت حاکمه منتخب داشته باشد که حقوق خود را تعیین می‌کند اما مشمول تأیید رأی‌دهندگان است. مجلس قانون‌گذاری یا هیئت حاکمه همچنین می‌توانند در مورد سایر مقامات و شرایط کارمندان شهرستان تصمیم‌گیری کنند.

در کالیفرنیا، یک شهرستان یا شهر می‌تواند منشور خود را که به منزله یک قانون اساسی محلی است، با کسب رأی اکثریت از ساکنان ایجاد کند. این سند پس از ثبت نزد وزیر امور خارجه (ایالت) رسمی می‌شود. منشورها می‌توانند به همین شیوه تغییر، به‌روزرسانی یا حذف شوند و هرگونه تغییر باید منتشر شود. منشور یک شهرستان بر هر منشور موجود یا قوانینی که با آن همخوانی ندارند، ارجحیت خواهد داشت.

رهبران شهر یا شهرستان یا یک گروه ویژه تشکیل شده می‌توانند تغییراتی را در منشور پیشنهاد دهند. ساکنان نیز می‌توانند از طریق ابتکار مردمی تغییرات را پیشنهاد دهند. ممکن است انتخاباتی برای تصمیم‌گیری در مورد ایجاد یا به‌روزرسانی یک منشور برگزار شود، و این انتخابات می‌تواند توسط ساکنان یا رهبران آغاز شود.

اگر دو پیشنهاد در یک انتخابات با یکدیگر تناقض داشته باشند، پیشنهادی که حمایت بیشتری دارد، معتبر خواهد بود.

این بخش توضیح می‌دهد که منشورهای شهرستان در کالیفرنیا چگونه باید سازماندهی شوند. هیئت حاکمه باید حداقل پنج عضو داشته باشد که یا بر اساس منطقه یا به صورت کلی انتخاب می‌شوند، و برخی از آنها در منطقه‌ای که نمایندگی می‌کنند زندگی می‌کنند. منشورهای شهرستان شامل قوانینی در مورد حقوق اعضا، مدت خدمت، برکناری و موارد دیگر است.

آنها باید یک کلانتر، دادستان منطقه و ارزیاب را انتخاب کنند، در حالی که جزئیات نقش‌های آنها و نحوه انتصاب یا برکناری آنها را مشخص می‌کنند. این منشورها همچنین مسئولیت‌های تمام افسران شهرستان و نحوه پر کردن جایگاه‌های خالی را تشریح می‌کنند. شهرستان‌ها می‌توانند موقعیت‌های کارکنان، وظایف و حقوق را تنظیم کنند. هنگامی که یک منشور تصویب و تأیید شود، می‌تواند قوانین عمومی ایالتی را برای آن شهرستان لغو کند.

شهرستان‌های دارای منشور تمام اختیاراتی را دارند که توسط قانون اساسی ایالت یا قوانین عادی به آنها اعطا شده است.

این قانون بیان می‌کند که شهرهای کالیفرنیا می‌توانند قوانین خود را در مورد امور شهری وضع و اجرا کنند، به شرطی که از منشورهای شهری خود و هر قانون عمومی مربوطه پیروی کنند. منشورهای شهری جدید می‌توانند جایگزین منشورهای قدیمی شوند و بر هر قانون متناقضی در مورد مسائل شهری ارجحیت داشته باشند.

علاوه بر این، شهرها می‌توانند مقررات اضافی را در منشورهای خود در مورد سازماندهی نیروی پلیس، اداره مناطق مختلف در شهر، مدیریت انتخابات شهری، و نحوه انتصاب، پرداخت و مدیریت کارمندان شهری بگنجانند. این اختیارات گسترده هستند اما همچنان باید از محدودیت‌های کلی که در قانون اساسی ذکر شده است، پیروی کنند.

این قانون به یک شهرستان و تمام شهرهای درون آن اجازه می‌دهد تا با هم ادغام شده و آنچه را که به عنوان یک شهر و شهرستان منشوردار شناخته می‌شود، تشکیل دهند. این نهاد جدید، اختیارات ترکیبی هم یک شهر منشوردار و هم یک شهرستان منشوردار را خواهد داشت، اما در صورت بروز هرگونه تضاد، اختیارات شهر منشوردار بر اختیارات شهرستان منشوردار اولویت خواهد داشت.

این بخش توضیح می‌دهد که شهرها و شهرستان‌های کالیفرنیا می‌توانند قوانین و مقررات محلی خود را در زمینه‌هایی مانند پلیس و بهداشت وضع و اجرا کنند، به شرطی که این قوانین با قوانین ایالتی در تضاد نباشند.

این قانون بیان می‌کند که وقتی یک شهر یا شهرستان در کالیفرنیا اقدامی را برای تصمیم‌گیری رأی‌دهندگان پیشنهاد می‌کند، نمی‌تواند به گونه‌ای طراحی شود که فقط بر اساس نحوه رأی مردم، به بخش‌هایی از آن شهر یا شهرستان اعمال شود. همچنین، چنین اقداماتی نمی‌توانند قوانین یا نتایج متفاوتی داشته باشند که به درصد مشخصی از آرای موافق یا مخالف آنها بستگی داشته باشد. «اقدام شهری یا شهرستانی» شامل مواردی مانند پرسش‌های مشورتی، اصلاحیه‌های منشور، یا پیشنهادهای اوراق قرضه است که در سراسر شهر یا شهرستان به رأی گذاشته می‌شوند.

این بخش به شهرستان‌ها در کالیفرنیا اجازه می‌دهد تا در صورت درخواست شهرها، مسئولیت‌های شهری را بر عهده بگیرند. علاوه بر این، اگر هم شهرستان و هم شهر این موضوع را در منشورهای خود داشته باشند، می‌توانند توافقی برای شهرستان جهت رسیدگی به وظایف شهری خاص انجام دهند.

این قانون به یک شهر (شرکت شهرداری) اجازه می‌دهد تا تأسیسات عمومی مانند برق و آب را برای ساکنان خود ایجاد، خریداری و اداره کند. شهر همچنین می‌تواند این خدمات را به افراد خارج از محدوده خود ارائه دهد، مگر اینکه شهر دیگری قبلاً همان خدمات را ارائه می‌دهد و با آن موافقت نکند.

علاوه بر این، افراد یا شرکت‌ها نیز می‌توانند چنین خدماتی را راه‌اندازی کنند، اما باید از قوانین و مقررات شهر پیروی کنند.

این قانون بیان می‌کند که نهادهای دولتی محلی در کالیفرنیا نمی‌توانند پس از اتمام خدمات یا انجام قراردادها، به مقامات دولتی، کارمندان یا پیمانکاران، حقوق یا پاداش اضافی بدهند، مگر اینکه طبق قانون مجاز باشد. علاوه بر این، شهرها و شهرستان‌ها نمی‌توانند از کارمندان خود بخواهند که در محدوده آنها زندگی کنند، اگرچه می‌توانند الزام کنند که کارمندان در فاصله معقول و مشخصی از محل کار خود یا مکان تعیین شده دیگری زندگی کنند.

این قانون می‌گوید که مجلس قانونگذاری کالیفرنیا نمی‌تواند به افراد یا گروه‌های خصوصی اجازه دهد که کنترل نحوه مدیریت بهبودها، پول یا اموال شهرستان یا شهر را به دست بگیرند. آنها همچنین نمی‌توانند به آنها اجازه دهند که وظایف شهرداری را انجام دهند یا مالیات و عوارض جمع‌آوری کنند.

با این حال، مجلس قانونگذاری مجاز است پول عمومی را با سپرده‌گذاری آن در بانک‌ها، اتحادیه‌های اعتباری یا مؤسسات پس‌انداز و وام در کالیفرنیا مدیریت کند. همچنین می‌تواند برای سرمایه‌گذاری و مدیریت پرداخت بدهی‌ها از طریق بانک‌ها و امین‌های خصوصی، چه در داخل و چه در خارج از ایالت، ترتیباتی فراهم کند.

اگر یک دولت محلی جدید ایجاد شود و مناطق دو یا چند شهرستان را پوشش دهد، نمی‌تواند مالیات بر دارایی وضع کند، مگر اینکه اکثر رأی‌دهندگان آن منطقه در یک انتخابات با آن موافقت کنند.

این قانون توضیح می‌دهد که چگونه پول جمع‌آوری شده از عوارض مجوز وسایل نقلیه، که 0.65 درصد از ارزش بازار یک وسیله نقلیه تعیین شده است، توزیع می‌شود. ابتدا، بخشی به صندوق درآمد محلی واریز می‌شود که از دولت‌های محلی حمایت می‌کند. باقیمانده بر اساس قوانین جاری بین شهرها و شهرستان‌ها تقسیم می‌شود. اگر درصد عوارض کاهش یابد، قانون تضمین می‌کند که مبلغ از دست رفته با بودجه‌های اضافی پوشش داده شود، که سپس به همین روش برای حمایت از بودجه‌های دولت محلی توزیع می‌شوند.