این قانون بیان می‌کند که هیئت مدیره مسئول استخدام کارکنان لازم، مانند مأموران و افسران است. علاوه بر این، هیئت مدیره اختیار دارد که وظایف شغلی آنها را تعریف کرده و میزان حقوق آنها را تعیین کند.

این بخش از قانون، مسئولیت‌های هیئت مدیره را در خصوص معاونین تشریح می‌کند. هیئت مدیره اختیار دارد تعداد معاونین برای مقامات انتخابی و انتصابی را تأیید یا رد کند. آنها می‌توانند معاونین را به دلایلی مانند عملکرد ضعیف، کمبود کار یا ناکافی بودن بودجه برکنار کنند. علاوه بر این، هیئت مدیره مسئول تعیین و تغییر حقوق و دستمزد کلیه معاونین است.

این بخش به هیئت مدیره اجازه می‌دهد تا طرح‌های بیمه یا مستمری، از جمله خدمات پزشکی و بیمارستانی، را برای مسئولین و کارکنان منطقه که با آن موافقت می‌کنند، ایجاد و مدیریت کند. کارکنان می‌توانند اجازه دهند بخشی از حق بیمه از حقوقشان کسر شود. این پوشش می‌تواند شامل مزایایی برای افراد تحت تکفل و بازنشستگان باشد. هیئت مدیره می‌تواند از وجوه منطقه برای پوشش باقیمانده حق بیمه‌ها استفاده کند و می‌تواند میزان مشارکت خود را تعیین کند. هیئت مدیره می‌تواند با سازمان‌های مختلف، شرکت‌های غیرانتفاعی یا شرکت‌های بیمه برای راه‌اندازی این طرح‌ها همکاری کند. این قانون سایر قوانین یا مقررات مربوطه را که در مورد کارکنان و مسئولین منطقه اعمال می‌شود، لغو نمی‌کند.