این بخش امکان توافق‌نامه‌های پروژه را بین وزارت کشاورزی و همکاران برای کمک به بازاریابی محصولات کشاورزی در خارج از کشور فراهم می‌کند. این توافق‌نامه‌ها ممکن است بر یک یا چند کشور تمرکز کنند. هر توافق‌نامه باید کالاهای مربوطه، سازمان متقاضی، دلایل مشارکت در بازار، فعالیت‌های برنامه‌ریزی شده، نتایج مورد انتظار، بودجه مورد نیاز و منابع موجود را شرح دهد. فعالیت‌های همکار باید در یک طرح بازاریابی به تفصیل بیان شود که شامل برنامه‌های هزینه‌ای و محدودیت‌های گسترش صادرات است.

طرح بازاریابی سالانه بازبینی می‌شود و نیاز به تأیید مدیر همراه با توافق‌نامه کلی پروژه دارد. بودجه دولتی و همکار باید حسابرسی شود و فعالیت‌ها باید به چالش‌های صادراتی بپردازند. مدیر یا سایر سازمان‌های دولتی می‌توانند بر پروژه نظارت و آن را ارزیابی کنند.

این قانون کالیفرنیا به مدیر اجازه می‌دهد پروژه‌هایی را تأیید کند که به بهبود بازارهای بین‌المللی برای محصولات کشاورزی کمک می‌کنند، با تمرکز بر بازارهای تجاری و منافع بلندمدت. مدیر باید پروژه‌هایی را که از سوی همکاران تازه وارد به بازار، ترویج محصولات جدید، یا فاقد شناسایی فدرال هستند، در اولویت قرار دهد.

تأیید بستگی به عواملی مانند پتانسیل پروژه برای افزایش صادرات کشاورزی کالیفرنیا، تأثیر بلندمدت، منابع و تخصص همکار، حمایت بخش خصوصی، رقابت بازار، و هرگونه چالش فرهنگی، سیاسی یا اقتصادی دارد. هزینه‌ها در مقابل مزایای افزایش صادرات نیز در نظر گرفته می‌شود.

این قانون کالیفرنیا بیان می‌کند که توافق‌نامه‌های پروژه می‌توانند بر ترویج یک محصول کشاورزی واحد یا گروهی از محصولات مرتبط تمرکز کنند. فعالیت‌های اصلی مجاز تحت این توافق‌نامه‌ها با هدف افزایش هر دو کاربرد مصرف‌کننده و تجاری این محصولات هستند. سه دسته اصلی فعالیت وجود دارد: کمک فنی برای حل مسائل تجاری و فروش، توسعه بازار برای کمک به تعاملات بازار خارجی، و ترویج مصرف‌کننده برای بهبود درک عمومی و آگاهی از کالاهای کشاورزی کالیفرنیا.

این بخش از قانون، قوانین مالی مربوط به استفاده از وجوه دولتی را برای اجرای طرح‌های بازاریابی تأیید شده در کشاورزی تشریح می‌کند. وجوه دولتی می‌تواند برای فعالیت‌هایی که به وضوح در طرح بازاریابی تعریف شده‌اند، استفاده شود. مدیر مقرراتی را برای جلوگیری از استفاده غیرمجاز از این وجوه، مشابه دستورالعمل‌های فدرال، ایجاد خواهد کرد. هر سال، حداکثر 500,000 دلار از وجوه دولتی می‌تواند برای هزینه‌های اداری استفاده شود و بیش از 15 درصد از کل وجوه نمی‌تواند به هیچ پروژه واحدی اختصاص یابد، مگر اینکه توسط مدیر و کمیته مشورتی تأیید شود. علاوه بر این، سازمان‌هایی که در پروژه‌ها مشارکت می‌کنند، باید حداقل به اندازه دولت برای هر پروژه کمک مالی کنند.

این بخش از قانون کالیفرنیا تضمین می‌کند که هرگونه اطلاعات حساس ارائه شده توسط سازمان‌های بازاریابی، مانند توافق‌نامه‌های پروژه و برنامه‌های توسعه بازار، محرمانه باقی بماند. مدیر، به همراه مدیر خدمات عمومی و یک کمیته مشورتی، مسئول حفظ محرمانگی این اطلاعات هستند.

مهم‌تر اینکه، این اطلاعات طبق قانون سوابق عمومی کالیفرنیا نیازی به اشتراک‌گذاری با عموم ندارد. همچنین، اگر یک سازمان بازاریابی درخواست کند، کمیته مشورتی می‌تواند یک جلسه خصوصی برای بحث در مورد این اطلاعات برگزار کند، در صورتی که این امر به نفع برنامه تشخیص داده شود.