این قانون توضیح می‌دهد که چگونه یک شرکت در کالیفرنیا می‌تواند تصمیم به انحلال و تصفیه داوطلبانه بگیرد. آنها می‌توانند این کار را یا با کسب تأیید از اکثر اعضای خود یا با تأیید هم هیئت مدیره و هم اعضا انجام دهند. در موارد خاصی، مانند زمانی که شرکت ورشکسته شده باشد، بیش از پنج سال فعالیت تجاری نداشته باشد، یا هیچ عضوی نداشته باشد، هیئت مدیره به تنهایی می‌تواند تصمیم به انحلال شرکت بگیرد. اگر تعداد کافی مدیر برای تصمیم‌گیری وجود نداشته باشد، آنها همچنان می‌توانند شرکت را از طریق رضایت اجماعی، رأی اکثریت مدیران فعلی در صورت چشم‌پوشی از ابلاغیه، یا با رأی تنها مدیر باقی‌مانده منحل کنند. در چنین شرایطی، وظایفی که معمولاً توسط یک هیئت مدیره کامل انجام می‌شود، می‌تواند توسط این مدیران، با رعایت قوانین خاص رضایت و رأی‌گیری، بر عهده گرفته شود.

این قانون روند رسمی تصمیم‌گیری یک شرکت در کالیفرنیا برای پایان دادن به فعالیت‌ها و انحلال آن را تشریح می‌کند. هنگامی که این تصمیم گرفته می‌شود، یک گواهی‌نامه ویژه که این موضوع را تأیید می‌کند، باید فوراً ثبت شود. این گواهی‌نامه باید توسط اکثریت مدیران یا اعضای مجاز امضا شود. گواهی‌نامه باید به وضوح بیان کند که شرکت در حال انحلال است، تعداد آرای موافق با تصمیم (اگر اعضا آن را گرفته‌اند) و صلاحیت امضاکنندگان را تأیید کند. اگر تمامی اعضا با انحلال موافق باشند، همانطور که در جای دیگری ذکر شده است، ممکن است نیازی به ثبت جداگانه این گواهی‌نامه نباشد.

این بخش توضیح می‌دهد که چگونه یک شرکت در کالیفرنیا می‌تواند تصمیم خود را برای انحلال و توزیع دارایی‌ها لغو کند. اگر این لغو قبل از توزیع هرگونه دارایی انجام شود، روند کار بسته به نحوه اتخاذ تصمیم اولیه متفاوت است. این می‌تواند شامل رأی اکثریت اعضا، تصمیم هیئت مدیره و اعضا با هم، یا تصمیم تنها توسط هیئت مدیره باشد. پس از اتخاذ تصمیم برای لغو، گواهی‌ای که انتخاب شرکت برای لغو انحلال را بیان می‌کند، باید تکمیل و ثبت شود. این گواهی شامل جزئیاتی مانند تصمیم لغو، تأیید عدم توزیع دارایی‌ها، و جزئیات خاصی در مورد روند کار مانند نحوه تصویب لغو است.

این بخش توضیح می‌دهد که چگونه یک شرکت در کالیفرنیا می‌تواند به صورت داوطلبانه شروع به تصفیه کند. این فرآیند زمانی آغاز می‌شود که اعضا یا هیئت مدیره تصمیم به انحلال شرکت می‌گیرند. در طول این فرآیند، هیئت مدیره به مدیریت شرکت ادامه می‌دهد تا کسب و کار آن را به طور ایمن تعطیل کرده و امور آن را تسویه کند. شرکت فعالیت‌های عادی خود را متوقف می‌کند، مگر برای پایان دادن به عملیات خود یا زمانی که برای حفظ ارزش آن قبل از فروش دارایی‌هایش ضروری باشد. هیئت مدیره باید تمامی اعضا، به جز کسانی که موافقت کرده‌اند، و همچنین بستانکاران و مدعیان را در مورد فرآیند تصفیه مطلع کند.

هنگامی که یک شرکت بدون مراجعه به دادگاه تعطیل می‌شود، اکثر اعضای هیئت مدیره فعلی باید سندی را امضا کنند که اعلام می‌کند شرکت رسماً منحل شده است. این سند باید تأیید کند که شرکت مراحل تعطیلی را به پایان رسانده، تمام بدهی‌های خود را پرداخت کرده یا برای آنها برنامه‌ریزی کرده، دارایی‌های خود را تعیین تکلیف کرده و فرم‌های مالیاتی نهایی لازم را ارسال کرده است. پس از ثبت این سند، شرکت دیگر فعال نیست، اما همچنان می‌تواند به امور باقی‌مانده رسیدگی کند. وزیر امور خارجه هیئت مالیات حق امتیاز را از این تعطیلی مطلع خواهد کرد.

این بخش به هیئت مدیره یک شرکت اجازه می‌دهد که به جای ثبت گواهی انحلال، از دادگاه بخواهد که شرکت را به طور رسمی تصفیه و منحل کند. دادگاه از تمامی اشخاص ذینفع در شرکت، مانند اعضا و بستانکاران، خواهد خواست که توضیح دهند چرا شرکت نباید منحل شود. افراد می‌توانند ظرف 30 روز پس از اطلاع‌رسانی، به این انحلال اعتراض کنند. اگر آنها حاضر نشوند، حق اعتراض خود را از دست می‌دهند. پس از آن، دادگاه حکم رسمی برای تکمیل انحلال صادر می‌کند.

این قانون توضیح می‌دهد که چگونه یک شرکت در حال انحلال می‌تواند دعاوی بستانکاران شناخته شده را مدیریت کند. این شرکت باید یک اخطار کتبی ارسال کند که جزئیات لازم برای ادعا، آدرس پستی برای ارسال آن، و مهلت ثبت آن را توضیح دهد. این مهلت نباید کمتر از 120 روز از زمان ارسال اخطار باشد و ادعاهایی که تا آن زمان دریافت نشوند، نادیده گرفته خواهند شد. اگر شرکتی ادعایی را رد کند، فرد 90 روز فرصت دارد تا اقدام قانونی را آغاز کند، در غیر این صورت ادعا رد می‌شود. اصطلاح «ادعا» در اینجا شامل بدهی‌های احتمالی یا آنهایی که پس از انحلال شرکت ایجاد می‌شوند، نمی‌شود.