این بخش توضیح می‌دهد که چه مواردی باید در یک توافقنامه ادغام برای شرکت‌هایی که مایل به ادغام هستند، گنجانده شود. این توافقنامه باید توسط هیئت مدیره هر شرکت درگیر تصویب شود. باید شامل شرایط ادغام، هرگونه تغییر در اساسنامه یا آیین‌نامه‌های داخلی شرکت باقی‌مانده، نام‌ها و جزئیات ثبت شرکت‌های درگیر، و نحوه تبدیل یا مبادله عضویت‌ها یا اوراق بهادار باشد. همچنین ممکن است شامل هرگونه شرایط اضافی، مانند پرداخت‌ها به جای عضویت‌های کسری باشد.

به زبان ساده، این قانون تضمین می‌کند که همه اعضای یک طبقه مشابه در یک شرکت، هنگام توزیع وجه نقد، دارایی یا سایر مزایا توسط شرکت، به طور یکسان رفتار شوند. با این حال، این قاعده می‌تواند نادیده گرفته شود اگر همه افراد آن طبقه با آن موافقت کنند یا اگر یک مقام دولتی تأیید کند که شرایط منصفانه است.

این قانون توضیح می‌دهد که چگونه اعضای شرکت‌ها باید جزئیات اصلی هر ادغام را قبل از وقوع آن تأیید کنند. اعضای هر طبقه باید موافقت کنند، و این کار را می‌توانند قبل یا بعد از موافقت هیئت مدیره انجام دهند. اگر شما عضوی هستید که با ایده ادغام موافق نبودید و رأی منفی دادید، 30 روز پس از رسمی شدن ادغام فرصت دارید تا بدون نیاز به اطلاع قبلی، از شرکت خارج شوید. اگر استعفا دهید، مجبور نخواهید بود به هیچ توافق جدیدی که پس از استعفای شما انجام شده، پایبند باشید، و حقوق شما همانند حالتی خواهد بود که گویی ادغامی صورت نگرفته و عضویت شما به طور طبیعی پایان یافته است.

این قانون ایجاب می‌کند که وقتی شرکت‌ها در یک توافق‌نامه مشارکت دارند، مقامات ارشد مانند رئیس هیئت مدیره، رئیس (مدیرعامل) یا معاون رئیس (معاون مدیرعامل)، و همچنین منشی یا معاون منشی، باید توافق‌نامه را به نمایندگی از شرکت‌های خود امضا کنند.

هنگامی که یک ادغام پیشنهادی توسط هیئت مدیره و اعضای شرکت تصویب شود، شرکتی که پس از ادغام باقی می‌ماند، باید توافقنامه ادغام را به همراه گواهی‌های مدیران به مراجع دولتی ارائه دهد. این اسناد باید تعداد اعضای هر طبقه که رأی داده‌اند را بیان کرده و تصویب شرایط ادغام را تأیید کنند. پس از ثبت، ادغام رسمی شده و شرکت‌های درگیر به یک شرکت واحد تبدیل می‌شوند. وزیر امور خارجه می‌تواند نسخه‌های تأیید شده توافقنامه ادغام را بدون نیاز به گواهی‌های مدیران ارائه دهد.

این بخش توضیح می‌دهد که چگونه می‌توان تغییرات (اصلاحیه‌ها) را در یک توافقنامه ادغام ایجاد کرد. ابتدا، هیئت مدیره باید تغییرات را تأیید کند. اگر تغییرات بر بخش‌های مهم توافقنامه تأثیر بگذارد، اعضای شرکت نیز باید آنها را تأیید کنند. فرآیند کسب تأیید از اعضا باید از همان قوانینی پیروی کند که برای توافق بر سند اصلی وجود داشت. پس از کسب این تأییدیه‌ها، توافقنامه به‌روز شده به توافقنامه رسمی ادغام تبدیل می‌شود.

این بخش نحوه رسیدگی به ادغام شرکت‌های کالیفرنیایی با شرکت‌های خارجی را توضیح می‌دهد. این قانون اجازه چنین ادغام‌هایی را می‌دهد، به شرطی که قوانین شرکت خارجی آن را مجاز بداند. اگر یک شرکت تعاونی درگیر باشد، فرآیند باید از قوانین کالیفرنیا پیروی کند. برای شرکت‌های خارجی باقی‌مانده (ادغام‌شونده)، ادغام طبق قوانین خارجی مؤثر است و پس از ثبت اسناد لازم در کالیفرنیا، در اینجا به رسمیت شناخته می‌شود. اگر اسناد ادغام در کالیفرنیا بیش از شش ماه پس از ادغام خارجی ثبت شوند یا اگر اختیارات شرکت داخلی تعلیق شده باشد، ادغام بر اساس تاریخ ثبت در کالیفرنیا مؤثر می‌شود، نه تاریخ خارجی. شرکت‌های خارجی پس از ثبت ادغام، به طور خودکار حق انجام کسب‌وکار در کالیفرنیا را از دست می‌دهند.

این بخش مشخص می‌کند که چه الزامات قانونی خاصی در صورت ادغام یک شرکت تعاونی با انواع مختلف شرکت‌ها، مانند شرکت‌های تجاری، غیرانتفاعی، انتفاع متقابل، انتفاع عمومی و مذهبی، اعمال می‌شود. هر نوع شرکتی که در این ادغام دخیل است، باید از بخش‌های خاصی از قانون که مسئولیت‌ها و رویه‌های آنها را تشریح می‌کند، پیروی کند.

این قانون نحوه ادغام شرکت‌ها در کالیفرنیا با سایر کسب‌وکارها، از جمله شرکت‌های خارجی را توضیح می‌دهد. برای اینکه یک ادغام معتبر باشد، همه طرف‌های درگیر باید از قوانینی که بر آنها حاکم است پیروی کنند و ادغام باید توسط نهادهای حاکم و اعضای مربوطه تصویب شود. موافقت‌نامه‌ای که ادغام را تشریح می‌کند باید شامل جزئیات خاصی مانند شرایط ادغام، هویت طرف باقی‌مانده و نحوه تبدیل عضویت یا سهام باشد. قبل از رسمی شدن ادغام، اسناد لازم باید در ایالت ثبت شوند و اگر هر شرکتی که درگیر است خارجی باشد، قوانین اضافی برای اطمینان از رعایت مقررات در هر دو حوزه قضایی اعمال می‌شود. هر نهاد درگیر باید موافقت‌نامه را امضا کند، معمولاً از طریق مدیران ارشد خود، و در برخی موارد، یک ادغام می‌تواند قبل از نهایی شدن رها یا اصلاح شود.