این بخش، قسمت خاصی از قانون را با عنوان «قانون اوراق بهادار شرکتی سال ۱۹۶۸» نامگذاری می‌کند. هر زمان که در این بخش به «این قانون» اشاره شود، منظور قوانین و مقررات تحت آن نام است.

این بخش تعریف می‌کند که «نماینده» در زمینه معاملات اوراق بهادار چیست. نماینده فردی است که در ازای دریافت پول، نمایندگی یک کارگزار-معامله‌گر یا یک صادرکننده را در خرید یا فروش اوراق بهادار در کالیفرنیا بر عهده دارد. با این حال، افراد خاصی نماینده محسوب نمی‌شوند. این افراد شامل کسانی می‌شوند که فقط انواع خاصی از معاملات معاف را انجام می‌دهند، در این ایالت کسب و کاری ندارند، یا فقط با کارگزاران-معامله‌گران دیگر کار می‌کنند. علاوه بر این، افسران یا مدیران شرکت‌ها فقط در صورتی نماینده محسوب می‌شوند که پاداشی مستقیماً مرتبط با معاملات اوراق بهادار دریافت کنند.

این بخش تعریف می‌کند که «کارگزار-معامله‌گر» در کالیفرنیا چیست. اساساً هر کسی است که در خرید و فروش اوراق بهادار برای خود یا دیگران دخیل است. با این حال، افراد یا نهادهای خاصی کارگزار-معامله‌گر محسوب نمی‌شوند، مانند بانک‌ها، کارمندان کارگزار-معامله‌گرها، یا کسانی که با معافیت‌ها یا مجوزهای خاص کار می‌کنند. همچنین اشاره می‌کند که نمایندگانی که برای کارگزار-معامله‌گرها کار می‌کنند باید شرایط استخدامی خاصی را رعایت کنند، مانند تحت نظارت بودن و استفاده از نام کارگزار-معامله‌گر. علاوه بر این، بورس‌ها می‌توانند برای انتشار اختیار معامله گواهی شوند، اگر برای حمایت از سرمایه‌گذاران مناسب تشخیص داده شود.

«معامله تبدیل نهاد» به تغییر شکل یک کسب و کار اشاره دارد، مانند تبدیل از یک شرکت سهامی به یک شرکت با مسئولیت محدود (LLC)، چه در کالیفرنیا و چه به طور کامل خارج از ایالت. این یک تبدیل نهاد محسوب می‌شود مگر اینکه مالکیت نهاد جدید به عنوان اوراق بهادار تلقی نشود. این نوع معامله، اوراق بهادار فعلی را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد یا شامل مبادله آنها با مالکان موجود تحت بخش‌های خاصی نمی‌شود.

اصطلاح «تضمین شده» در این زمینه به این معنی است که شخصی قول می‌دهد مبلغ اصلی (اصل سرمایه)، هرگونه سود، سود سهام، یا هزینه‌های اضافی را در صورتی که بخواهید قبل از سررسید بفروشید (حق‌الامتیاز بازخرید)، پرداخت کند.

“مشاور سرمایه‌گذاری” کسی است که در ازای دریافت پول، به دیگران در مورد سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار، چه به طور مستقیم و چه از طریق نشریات، مشاوره می‌دهد. استثنائاتی وجود دارد، مانند بانک‌ها، برخی متخصصان و ناشران، که مشارکت آنها صرفاً جنبی یا بخشی از کسب‌وکار معمول آنها بدون دریافت هزینه‌های ویژه است. اما اگر کسی خود را “برنامه‌ریز مالی” بنامد، در صورتی که در ازای دریافت حق‌الزحمه در مورد اوراق بهادار مشاوره دهد، مشاور محسوب می‌شود، مگر اینکه تحت استثنائاتی مانند بانک‌ها یا کارگزاران دارای مجوز قرار گیرد. نکته کلیدی این است که آیا مشاوره و حق‌الزحمه بخشی منظم از کسب‌وکار آنهاست یا خیر.

این قانون توضیح می‌دهد که برخی افراد، که طبق یک قانون فدرال به نام قانون مشاوران سرمایه‌گذاری، «مشاور سرمایه‌گذاری» محسوب نمی‌شوند، در این زمینه نیز به عنوان «مشاور سرمایه‌گذاری» محسوب نمی‌شوند. با این حال، کمیسر ایالتی همچنان می‌تواند هرگونه کلاهبرداری یا فریبی را که ممکن است در آن دخیل باشند، بررسی کرده و علیه آنها اقدام کند، حتی اگر تحت تعریف معمول قرار نگیرند.

«نماینده مشاور سرمایه‌گذاری» فردی است که با یک مشاور سرمایه‌گذاری مرتبط است و در زمینه اوراق بهادار مشاوره می‌دهد، سبدهای سرمایه‌گذاری مشتریان را مدیریت می‌کند، در مورد توصیه‌های مربوط به اوراق بهادار تصمیم‌گیری می‌کند، خدمات مشاوره‌ای را می‌فروشد یا بر دیگرانی که این وظایف را انجام می‌دهند نظارت می‌کند. کارکنان دفتری از این تعریف مستثنی هستند. در کالیفرنیا، این اصطلاح شامل افرادی نیز می‌شود که طبق قوانین فدرال کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) به این عنوان تعریف شده‌اند، به شرطی که در این ایالت فعالیت داشته باشند.

این بخش تعریف می‌کند که 'ناشر' اوراق بهادار چه کسی است. اصولاً هر کسی که اوراق بهاداری را منتشر می‌کند یا قصد انتشار آن را دارد، ناشر است، اما برای انواع مختلف اوراق بهادار، قوانین خاصی وجود دارد. برای انواع خاصی از گواهی‌ها مانند گواهی سپرده یا گواهی‌های امانی رأی‌دهی، ناشر کسی است که به عنوان سپرده‌گذار یا مدیر عمل می‌کند. برای منافع اوراق بهادار در املاک نفت، گاز یا معدن، ناشر کسی است که فعالانه در اکتشاف یا توسعه ملک دخیل است. در مورد تسویه‌های ویاتیکال یا حیات، ناشر کسی است که این منافع کسری را ایجاد یا می‌فروشد. در نهایت، اعضای انجمن‌ها یا صندوق‌های امانی با مسئولیت محدود، شخصاً به عنوان ناشر مسئول نیستند.

این قانون «معامله غیرناشر» را به عنوان فروش اوراق بهادار تعریف می‌کند که در آن ناشر، یعنی نهادی که اوراق بهادار را ایجاد کرده است، مستقیماً یا غیرمستقیم سودی نمی‌برد. اگر حتی بخشی از پرداخت برای اوراق بهادار به ناشر برسد، به نفع او تلقی می‌شود. هنگامی که یک معامله شامل هر دو نوع معامله باشد—یکی به نفع ناشر و دیگری نه—بسته به فصل قانون، به طور متفاوتی با آن برخورد می‌شود. در برخی موارد، به عنوان یک معامله ناشر واحد دیده می‌شود، اما در موارد دیگر، آنها جداگانه در نظر گرفته می‌شوند.

این بخش تعریف می‌کند که «انجمن مالکان» در زمینه املاک و مستغلات چیست. این یک گروه غیرانتفاعی است که برای مدیریت یا مالکیت املاک مشترک، مانند قطعات زمین یا پلاک‌ها، تشکیل شده است. مالکیت یا عضویت در این گروه تنها زمانی قابل انتقال است که شما منافع خود را در ملک مربوطه منتقل کنید. اساساً، عضویت در این انجمن به مالکیت یا داشتن منافع در ملکی که مدیریت می‌کند، گره خورده است.

این بخش اصطلاح «شخص» را تعریف می‌کند تا طیف وسیعی از نهادها را شامل شود، نه فقط افراد بلکه همچنین شرکت‌ها، مشارکت‌ها، شرکت‌های با مسئولیت محدود، سرمایه‌گذاری‌های مشترک، انجمن‌ها، شرکت‌های سهامی، تراست‌ها، سازمان‌های ثبت‌نشده، دولت‌ها، و زیرمجموعه‌های سیاسی دولت‌ها.

«شرکت‌کننده رول‌آپ» نوعی شرکت تضامنی محدود است که برای یک دوره مشخص فعالیت می‌کند و عمدتاً به عنوان یک ابزار سرمایه‌گذاری عمل می‌کند. این شرکت دارایی‌ها را برای مدت محدودی به سرمایه‌گذاران هدایت می‌کند و بیشتر عواید حاصل از فروش یا تامین مالی مجدد دارایی‌ها را به جای سرمایه‌گذاری مجدد، توزیع می‌کند. برخی از شرکت‌های تضامنی، مانند آنهایی که تحت قانون شرکت‌های سرمایه‌گذاری هستند و شرکت‌های توسعه کسب‌وکار خاص، به عنوان شرکت‌کنندگان رول‌آپ محسوب نمی‌شوند.

«معامله تجمیعی» نوعی معامله تجاری است که در آن یک یا چند شرکت یا نهاد با هم ترکیب یا سازماندهی مجدد می‌شوند. این ممکن است شامل فروش اوراق بهادار به سرمایه‌گذاران یا خرید اوراق بهادار شرکت تازه تأسیس باشد. با این حال، همه معاملات مشابه، معامله تجمیعی محسوب نمی‌شوند. به عنوان مثال، معاملاتی که توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) معاف شده‌اند، برخی سازماندهی‌های مجدد، یا آنهایی که شامل شرکت‌های تضامنی محدود خاصی هستند، شامل این تعریف نمی‌شوند. معافیت‌های خاص، موقعیت‌هایی را برجسته می‌کنند که در آنها حمایت از سرمایه‌گذاران حفظ می‌شود یا الزامات گزارش‌دهی اعمال نمی‌شود.

این قانون 'معامله تجمیعی واجد شرایط' را به عنوان معامله‌ای تعریف می‌کند که در آن اوراق بهادار جدید صادر شده در بورس اوراق بهادار ملی تأیید شده‌ای که از حقوق شرکای با مسئولیت محدود حمایت می‌کند، فهرست یا برای فهرست شدن تأیید شده باشند. شرکای با مسئولیت محدود باید حقوقی مانند دریافت غرامت عادلانه برای واحدهای خود و حفظ اوراق بهادار مشابه در نهاد جدید داشته باشند. این قانون همچنین سناریوهایی را مشخص می‌کند که در آنها حقوق شرکای با مسئولیت محدود حمایت شده فرض نمی‌شود. این موارد شامل غرامت نامناسب برای منافع آنها، هزینه‌های معامله ناعادلانه، و هزینه‌های مدیریت نامعقول است. علاوه بر این، شریک عام یا بانی باید هزینه‌های درخواست را در صورتی که معامله تجمیعی تأیید نشود، متحمل شود. پاداش کارگزار برای درخواست آرا باید صرف نظر از نحوه رأی دادن شریک برابر باشد و از محدودیت‌های خاصی تجاوز نکند.

این تعریف از «توسعه املاک و مستغلات» به ترتیبات ملکی اشاره دارد که در آن قطعات زمین با مالکیت جداگانه، مانند قطعات یا بخش‌ها، بخشی از یک مجموعه بزرگتر شامل مناطق مشترک یا عمومی هستند. این مناطق یا منافع مشترک ممکن است با مالکیت مشترک یا توافقات متقابل در مورد استفاده از آنها همراه باشند. مالکیت ملک می‌تواند دائمی، مادام‌العمر یا برای تعداد مشخصی از سال‌ها باشد. مالکان ممکن است این مناطق مشترک را از طریق انجمن‌ها یا با داشتن سهام در پروژه‌های مشترک مدیریت کنند.

این قانون تعریف می‌کند که چه چیزی در مورد اوراق بهادار به عنوان «فروش» یا «پیشنهاد» محسوب می‌شود. اگر اوراق بهادار را بفروشید، مبادله کنید یا حقوق مربوط به آن را تغییر دهید، این یک فروش محسوب می‌شود. تلاش برای فروش یا درخواست از کسی برای خرید اوراق بهادار، «پیشنهاد» نامیده می‌شود. پاداش‌ها یا هدایایی که همراه با اوراق بهادار داده می‌شوند نیز بخشی از فروش تلقی می‌شوند. هدیه سهام قابل ارزیابی (یا سهام با مسئولیت اضافی) یک فروش است. فروش یا پیشنهاد حقوقی مانند حق خرید اوراق بهادار بیشتر، تنها در زمان پیشنهاد اولیه یک فروش است، نه زمانی که این حقوق اعمال می‌شوند. برخی موقعیت‌ها به عنوان فروش محسوب نمی‌شوند، مانند وام‌های واقعی، سود سهام (سهام جایزه)، یا سازماندهی مجدد شرکت‌ها که توسط دادگاه تأیید شده‌اند.

این بخش از قانون به برخی قوانین فدرال مهم در مورد اوراق بهادار و سرمایه‌گذاری اشاره دارد. این بدان معناست که هرگاه به آن قوانین اشاره شود، شامل هرگونه به‌روزرسانی یا تغییرات در آنها می‌شود، چه این به‌روزرسانی‌ها قبل یا بعد از لازم‌الاجرا شدن این قانون اتفاق افتاده باشند.

این قانون توضیح می‌دهد که قرارداد تسویه وایاتیکال یا تسویه عمر چیست. قرارداد تسویه وایاتیکال زمانی است که فردی با بیماری تهدیدکننده حیات، بیمه‌نامه عمر خود را با قیمتی کمتر از مزایای فوت آن می‌فروشد. قرارداد تسویه عمر مشابه است اما نیازی نیست که فروشنده بیمار باشد. برخی معاملات قرارداد تسویه وایاتیکال یا تسویه عمر محسوب نمی‌شوند، مانند انتقال بیمه‌نامه‌های عمر بدون تبلیغات، واگذاری بیمه‌نامه‌ها به عنوان وثیقه وام، استفاده زودهنگام از مزایای بیمه‌نامه، یا انتقال بین نهادهای دارای مجوز، به شرطی که برای حساب‌های شخصی باشند و نه برای فروش مجدد.