این بخش بیان می‌کند که «اموال شخصی» هم شامل اقلام فیزیکی قابل لمس، مانند خودرو، و هم شامل اقلام غیرفیزیکی غیرقابل لمس، مانند سهام یا مالکیت فکری، می‌شود.

این بخش به اصطلاحی به نام «حق تضمین خرید» اشاره دارد. بیان می‌کند که معنای این اصطلاح همانند تعریفی است که در قانون دیگری، به طور خاص بخش 9103 قانون تجارت، ارائه شده است. اساساً، این بخش شما را برای اطلاعات دقیق‌تر در مورد معنای این اصطلاح به قانون دیگری ارجاع می‌دهد.

این قانون بیان می‌کند که وقتی به «مال غیرمنقول» اشاره می‌شود، فقط شامل زمین یا ساختمان‌های فیزیکی نیست، بلکه هرگونه حقوق مرتبط با آن مال را نیز دربرمی‌گیرد.

این بخش اساساً بیان می‌کند که اصطلاح «اوراق بهادار» به همان روشی تعریف شده است که در بخش دیگری از قانون، به طور خاص بخش (8102) قانون تجارت، تعریف شده است.

این بخش به سادگی کلمه «مالیات» را به عنوان وضعیتی تعریف می‌کند که در آن فردی به دلیل ایجاد یک حق رهن مالیاتی ایالتی بر او، به دولت بدهکار است. حق رهن (یا وثیقه) یک ادعای قانونی علیه اموال آن شخص به دلیل این بدهی است.

این قسمت توضیح می‌دهد که «مالیات‌دهنده» به کسی گفته می‌شود که باید مالیات بپردازد.