این قانون بیان می‌کند که اگر به شخصی قدرت یا وظیفه خاصی داده شود، او می‌تواند آن مسئولیت را به یک معاون یا شخص دیگری که قانوناً مجاز است، واگذار کند، مگر اینکه قانونی صراحتاً این کار را منع کرده باشد.

این قانون مشخص می‌کند که چگونه برخی اخطارهای رسمی و اقدامات باید به کارمندان ابلاغ شود. این موارد شامل اخطارهای مربوط به اقدامات انضباطی، خاتمه خدمت، اقدامات پزشکی و استعفا بدون مرخصی است. این اخطارها باید به صورت حضوری، از طریق پست سفارشی با رسید تحویل، یا از طریق یک شرکت خدمات پستی سریع تحویل داده شوند. رویه تحویل در سایر قوانین حقوقی مشخص شده است و اطمینان می‌دهد که گیرندگان مهلت مشخصی برای پاسخگویی دارند.

احضاریه‌ها و اسنادی که حضور فرد یا سوابق را الزامی می‌کنند، باید به صورت حضوری یا از طریق پست سفارشی ابلاغ شوند. اثبات اینکه این اخطارها ابلاغ شده‌اند، باید با یک سوگندنامه مستند شود، همانطور که توسط بخش‌های قانونی خاصی الزامی شده است.