این بخش از قانون بیان می‌کند که تضمین یک سیستم قضایی یکپارچه در سراسر کالیفرنیا بسیار مهم است. ایالت اذعان دارد که شهرستان‌ها نباید هنگام برگزاری محاکمات قتل به دلیل محدودیت بودجه، از نظر مالی دچار مشکل شوند. اگر هزینه‌های یک محاکمه ممکن است به شدت بر بودجه یک شهرستان تأثیر بگذارد، ایالت قصد دارد در چنین موقعیت‌های اضطراری به آن شهرستان‌ها کمک مالی کند.

این قانون به یک شهرستان در کالیفرنیا اجازه می‌دهد تا برای بازپرداخت هزینه‌های محاکمه قتل که از مبلغ حاصل از نرخ مالیات بر دارایی خاصی فراتر می‌رود، از ایالت درخواست کند. محاکمات قتل که در تاریخ 1 ژانویه 2005 یا پس از آن انجام شده‌اند، از فرمول بازپرداخت فعلی پیروی می‌کنند، در حالی که پرونده‌های قدیمی‌تر از قانون قبلی پیروی می‌کنند. بازپرداخت‌ها مشمول محدودیت‌هایی در هزینه‌های سفر و روزانه هستند، مگر اینکه شرایط فوق‌العاده هزینه‌های اضافی را توجیه کند، و هر سفر رفت و برگشت واحد بیش از 1,000 مایل نیاز به تأیید دادستان کل دارد. وجوه اختصاص یافته برای بازپرداخت تا سه سال قابل استفاده هستند، پس از آن در صورت عدم مصرف به صندوق عمومی ایالت بازگردانده می‌شوند.

این قانون توضیح می‌دهد که چگونه شهرستان‌ها در کالیفرنیا می‌توانند هزینه‌های استخدام وکیل یا بازپرس را در صورتی که محاکمه یک پرونده قتل به مکانی دورتر، بیش از 60 مایل، منتقل شود، بازپرداخت کنند. بازپرداخت بر اساس هزینه‌های واقعی است اما نباید از نرخ‌های دریافت شده توسط دفتر دادستان کل برای خدمات مشابه تجاوز کند. همچنین، هزینه‌های سفر معمولاً به 1,000 مایل رفت و برگشت محدود می‌شود، مگر اینکه توسط دادستان کل تأیید شود. این قانون برای پرونده‌هایی که پس از 1 ژانویه 1990 حکم نهایی آنها صادر شده است، اعمال می‌شود، با یک بند ویژه برای شهرستان سیرا که می‌تواند برای هزینه‌های محاکمه یک پرونده خاص، People v. Corjasso، بدون همان محدودیت‌ها درخواست بازپرداخت کند.

این قانون به کنترل‌کننده ایالت اختیار می‌دهد تا قواعد و مقررات لازم را برای اجرای اهداف این فصل ایجاد کند.