این بخش قوانین مربوط به گزارش‌های حسابرسی برای نهادهای محلی در کالیفرنیا را تشریح می‌کند. این قانون ایجاب می‌کند که نهادهای محلی گزارش‌های حسابرسی خود را ظرف نه ماه پس از دوره حسابرسی، مطابق با قانون حسابرسی واحد فدرال، به کنترل‌کننده ارائه دهند. این گزارش‌ها باید استانداردهای حسابرسی دولتی را رعایت کنند. اگر یک نهاد گزارش خود را به موقع ارائه نکند، کنترل‌کننده می‌تواند یک حسابدار برای تکمیل آن استخدام کند و نهاد باید هزینه‌ها را پوشش دهد. با این حال، قبل از انجام این اقدام، به نهاد اخطار و فرصتی برای رعایت داده می‌شود. کنترل‌کننده همچنین مسئول گزارش دادن هرگونه سوء رفتار حرفه‌ای یا عدم رعایت مکرر به هیئت حسابداری کالیفرنیا است.

این قانون ایجاب می‌کند که هر حسابرسی برای یک نهاد محلی در کالیفرنیا باید توسط یک حسابدار رسمی یا حسابدار عمومی انجام شود که دارای مجوز از هیئت حسابداری کالیفرنیا بوده و وضعیت خوبی در آن داشته باشد.

از سال مالی 2013-14 به بعد، یک نهاد محلی نمی‌تواند یک شرکت حسابداری عمومی را برای خدمات حسابرسی استخدام کند، اگر شرکای اصلی حسابرسی قبلاً به مدت شش سال متوالی برای آن نهاد حسابرسی انجام داده باشند. این قانون فقط برای سال‌های پس از سال مالی 2013-14 اعمال می‌شود. با این حال، اگر شرکت‌های حسابداری دیگری در دسترس نباشند، کنترل‌کننده (Controller) می‌تواند این محدودیت را لغو کند.

این قانون از کنترل‌کننده می‌خواهد که تمام حساب‌های مالی مربوط به دولت را مدیریت و گزارش کند. همچنین نگهداری یک سابقه جداگانه برای هر تخصیص بودجه مشخص را الزامی می‌کند تا همیشه بتوانید ببینید چه مقدار پول از هر تخصیص باقی مانده و خرج نشده است.

مسئولیت‌های ذی‌حساب شامل پیگیری هزینه‌ها و درآمدهای دولتی طبق قانون بودجه، با استفاده از یک سیستم حسابداری استاندارد است.

این شامل جزئیات نحوه دریافت وجوه فدرال و ارجاع متقابل آنها با فعالیت‌های ایالتی از طریق یک سیستم درآمد فدرال تثبیت شده است.

علاوه بر این، ذی‌حساب باید گزارش‌های ماهانه در مورد برنامه‌های هزینه هر اداره ارائه دهد و هزینه‌های بودجه‌ای را با هزینه‌های واقعی و برآوردهای درآمد دولتی را با درآمدهای واقعی مقایسه کند. ذی‌حساب همچنین باید کلیه سوابق مربوطه را نگهداری کرده و آنها را برای سیستم داده‌های مالی ایالت در دسترس قرار دهد.

این قانون توضیح می‌دهد که کنترلر مسئول نگهداری یک حساب مالی بین ایالت و خزانه‌دار است. این شامل پیگیری پول موجود در خزانه دولتی در زمان شروع به کار خزانه‌دار، و همچنین تمام وجوهی است که خزانه‌دار دریافت می‌کند. کنترلر همچنین سوابق تمام پرداخت‌هایی را که خزانه‌دار از طریق حواله‌ها انجام می‌دهد، نگهداری می‌کند.

این قانون به کنترل‌کننده اجازه می‌دهد تا مطمئن شود هر کسی که پول دولتی در دست دارد و آن را گزارش یا حسابرسی نکرده است، باید حساب‌هایش را تسویه کند. کنترل‌کننده همچنین می‌تواند دفاتر و سوابق هر کسی را که مسئول دریافت، نگهداری یا پرداخت پول‌های عمومی است، بررسی کند.

حسابرس کل مسئول نظارت بر جمع‌آوری پولی است که به ایالت کالیفرنیا بدهکار است. این شامل اقدام قانونی علیه کسانی می‌شود که در وظایف خود مربوط به ارزیابی، جمع‌آوری یا پرداخت درآمدهای دولتی کوتاهی می‌کنند. حسابرس کل همچنین علیه افرادی اقدام می‌کند که به طور نامناسبی پول یا اموال دولتی را به دست آورده‌اند و آن را باز نمی‌گردانند، و همچنین علیه هر کسی که به دولت بدهکار است.

اقدامات قانونی می‌تواند در شهرستان ساکرامنتو طرح شود، و به این پرونده‌ها می‌توان در آنجا رسیدگی کرد، صرف نظر از اینکه خواندگان کجا زندگی می‌کنند.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که اگر شخصی پول یا اموالی داشته باشد که متعلق به ایالت کالیفرنیا است و به درستی آن را گزارش نکند، چه اتفاقی می‌افتد. اگر شخصی پول ایالت را دریافت کرده یا مدیریت می‌کند و به موقع آن را به کنترلر ایالت گزارش یا تسویه نکند، یا اگر پس از درخواست، ظرف 20 روز پول ایالت را به خزانه‌داری پرداخت نکند، کنترلر می‌تواند از او مطالبه کند. این مطالبه شامل 25 درصد جریمه و 10 درصد سود سالانه است. صورت‌حساب کنترلر می‌تواند به عنوان مدرک در دادگاه استفاده شود. اگر کنترلر اطلاعات کافی برای ارائه جزئیات نداشته باشد، می‌تواند به طور کلی ادعای خود را در اقدامات قانونی مطرح کند.

این قانون ایجاب می‌کند که کنترلر کالیفرنیا و هیئت مالیات فرانشیز برنامه‌ای ایجاد کنند که پرداخت بدهی‌ها را با برداشت پول از بازپرداخت‌های مالیاتی مردم مدیریت کند. این برنامه امکان تعیین اولویت‌های مختلف برای این تهاترها را فراهم می‌کند و می‌تواند شماره‌های تامین اجتماعی را برای افرادی که اظهارنامه‌های مالیاتی مشترک ثبت می‌کنند، تطبیق دهد.

کنترلر باید از نهادهای شرکت‌کننده هزینه‌ای برای پوشش هزینه‌های اجرای برنامه دریافت کند. سازمان‌های دولتی نیز می‌توانند این هزینه را به مبلغ بدهی توسط بدهکار اضافه کنند.

این قانون حکم می‌کند که کنترلر کالیفرنیا باید بدهی‌های سررسید گذشته را از استرداد مالیات ایالتی یک شخص کسر کند. این بدان معناست که اگر کسی مستحق استرداد مالیات باشد، اما بدهی‌های معوق نیز داشته باشد، آن بدهی‌ها قبل از صدور استرداد از آن کسر خواهند شد. این قانون ترتیب اولویت‌بندی این بدهی‌ها را فهرست می‌کند. ابتدا، نفقه فرزند یا خانواده پرداخت نشده که توسط آژانس‌های محلی حمایت از فرزند اجرا می‌شوند، و سپس آنهایی که توسط دیگران اجرا می‌شوند، اولویت دارند. در مرحله بعد، بدهی‌های نفقه همسر پرداخت نشده قرار دارند که به همین ترتیب اولویت‌بندی می‌شوند. جریمه‌های بدهکار به صندوق جبران خسارت در رتبه بعدی قرار می‌گیرند، و سپس پرداخت‌های اضافی مزایا از اداره توسعه اشتغال تحت شرایط خاص. هر بدهی دیگری می‌تواند به ترتیبی که کنترلر تصمیم می‌گیرد، تهاتر شود.

از سال مالیاتی ۲۰۲۴ به بعد، اگر در کالیفرنیا واجد شرایط اعتبار مالیاتی درآمد کسب‌شده، اعتبار مالیاتی فرزند خردسال، یا اعتبار مالیاتی جوانان تحت سرپرستی باشید، بازپرداخت مالیات ایالتی شما برای پوشش بیشتر انواع بدهی‌های پرداخت‌نشده کاهش نخواهد یافت، به استثنای نفقه فرزند یا خانواده پرداخت‌نشده.

این قانون بیان می‌کند که اگر کسی به ایالت کالیفرنیا مالیات بدهکار باشد، ایالت می‌تواند بر روی هرگونه اموال منقول یا پولی که ایالت برای آن شخص نگهداری می‌کند، حق حبس یا ادعای قانونی داشته باشد تا زمانی که مالیات‌ها پرداخت شوند. با این حال، این موضوع شامل حقوق یا دستمزد بدهکار به کارمندان دولت نمی‌شود. اگر یک سازمان دولتی مال یا پولی را برای شخصی نگهداری می‌کند که به آن سازمان مالیات نیز بدهکار است، سازمان باید وجوه یا مال را برای پرداخت بدهی به سازمان دولتی طلبکار منتقل کند. اگر مال یا وجوه مشمول مقررات قانونی خاص دیگری باشند، ابتدا باید آن مقررات رعایت شوند.

اگر پولی برای پوشش مالیات‌ها منتقل شود، شخص بدهکار باید به صورت کتبی، چه حضوری و چه از طریق پست، از این اتفاق مطلع شود. سازمان‌ها نمی‌توانند مال یا پولی را که هنوز در تعهدات موجود گرفتار است، مطالبه کنند و پس از تکمیل انتقال، سازمانی که در ابتدا مال یا مبلغ بدهکار را نگهداری می‌کرده، دیگر مسئولیتی در قبال آن ندارد.

این قانون به کنترلر اختیار می‌دهد تا هر پولی را که یک شخص یا کسب‌وکار به یک سازمان دولتی بدهکار است، در مقابل هر پولی که دولت به آن‌ها بدهکار است، تهاتر کند. اگر مبلغ کافی برای پوشش تمام بدهی‌ها وجود نداشته باشد، کنترلر تصمیم می‌گیرد که چگونه مبلغ موجود را اعمال کند. اگر کسی در زمان مقرر ادعایی را ثبت نکند، رئیس یک سازمان می‌تواند آن را به نمایندگی از او انجام دهد. ادعاهای تأیید شده به گونه‌ای عمل می‌کنند که گویی توسط آن شخص ثبت شده‌اند. هر مبلغ بدهکار بر اساس آنچه پس از کسرها، از جمله استرداد مالیاتی، باقی می‌ماند، محاسبه می‌شود. با این حال، این قانون شامل جوایز بخت‌آزمایی ۹۹ دلار ($99) یا کمتر که توسط خرده‌فروشان بخت‌آزمایی پرداخت می‌شود، نمی‌شود.

این قانون روشن می‌کند که هر پولی که به یک سازمان دولتی بدهکار است، می‌تواند شامل بدهی‌هایی باشد که به یک ناحیه کالج محلی برای مواردی مانند کمک مالی دانشجویی و سایر تعهدات مالی تعلق دارد. اگر کنترل‌کننده تصمیم بگیرد این بدهی‌ها را وصول کند (یا «تهاتر کند»)، پول جمع‌آوری شده مستقیماً به ناحیه کالج محلی ارسال می‌شود.

این بخش به کنترل‌کننده کالیفرنیا اجازه می‌دهد تا پول بدهی به شهرها، شهرستان‌ها یا مناطق ویژه را از مبالغی که ایالت به افراد یا کسب‌وکارها بدهکار است، کسر کند. این اتفاق می‌تواند در صورتی رخ دهد که بدهی ناشی از احکام قضایی، دستورات دادگاه، احکام جلب قضایی، یا مالیات‌های معوقه املاک غیرتضمینی باشد. کنترل‌کننده باید رویه‌های خاصی را دنبال کند و می‌تواند مقداری پول برای هزینه‌های اداری نگه دارد. هنگام تهاتر برای مالیات‌های معوقه املاک، مأموران مالیات باید به بدهکاران اطلاع دهند و به آنها فرصت دهند تا قبل از توقیف بازپرداخت ایالتی‌شان، پرداخت کنند.

این قانون توضیح می‌دهد که ایالت کالیفرنیا چگونه بدهی‌های اشخاص به سازمان‌های دولتی را مدیریت می‌کند، به ویژه در مورد وام‌های دانشجویی با یارانه فدرال که به مؤسسات آموزشی بدهکار هستند. اگر کسی چنین بدهی‌ای داشته باشد، ایالت می‌تواند از بازپرداخت مالیات او برای تهاتر مبلغ بدهی استفاده کند. کنترل‌کننده، که این فرآیند را مدیریت می‌کند، تصمیم می‌گیرد که چگونه وجوه موجود را در صورت ناکافی بودن برای پوشش تمام بدهی‌ها، توزیع کند. علاوه بر این، کنترل‌کننده می‌تواند بخشی از پول بازیابی شده را برای پوشش هزینه‌های اداری مدیریت این تهاترها نگه دارد. این فرآیند از 1 ژانویه 1997 لازم‌الاجرا شده است.

این قانون به کنترل‌کننده کالیفرنیا اجازه می‌دهد تا از وجوه خاصی که به افراد یا نهادها بدهکار است، مانند بازپرداخت مالیات، بردهای لاتاری، یا اموال بلاصاحب، برای پرداخت جریمه‌ها، مجازات‌ها، قبض‌های پارک، هزینه‌های دادگاه و سایر بدهی‌های دولتی معوق استفاده کند. درخواست‌های تهاتر قبض‌های پارک باید ظرف سه سال از تاریخ صدور قبض انجام شود. به محض ارائه درخواست تهاتر، هیچ هزینه اضافی نمی‌تواند اضافه شود. هزینه‌های پردازش این تهاترها از مبلغ بدهی کسر خواهد شد. هیئت مالیات فرانشیز می‌تواند برای تأیید هویت، شماره‌های تامین اجتماعی را از اداره وسایل نقلیه موتوری (DMV) دریافت کند، اما این شماره‌ها سوابق عمومی نیستند و فقط برای اهداف تهاتر استفاده می‌شوند. «سازمان مجاز» برای این فرآیندها شامل کنترل‌کننده، هیئت مالیات فرانشیز و کمیسیون لاتاری ایالت کالیفرنیا است.

این قانون توضیح می‌دهد که چگونه احکام پرداخت نشده، ناشی از پرونده‌های مربوط به کار تحت بخش 98.2 قانون کار که ظرف 90 روز رسیدگی نشده‌اند، می‌توانند با تهاتر آنها در برابر هرگونه استرداد مالیات دولتی یا بردهای لاتاری جمع‌آوری شوند. کمیسر کار می‌تواند این تهاتر وجه را از کنترل‌کننده ایالتی درخواست کند. علاوه بر این، هنگامی که این احکام قطعی می‌شوند، شرکت‌ها باید شماره شناسایی خود را ارائه دهند و افراد باید شماره تامین اجتماعی خود را به کمیسر کار ارائه دهند.

این قانون به کنترل‌کننده مالی کالیفرنیا اجازه می‌دهد تا عوارض پل یا هزینه‌های خط عوارضی با سرنشین بالا پرداخت‌نشده، از جمله هرگونه هزینه‌های مرتبط، را از مبالغی که سازمان‌های دولتی به یک شخص یا نهاد بدهکارند، تهاتر کند. این مبالغ می‌تواند شامل بازپرداخت‌های ناشی از مطالبات مالیاتی یا بردهای لاتاری باشد. درخواست‌های این تهاترها باید ظرف سه سال از تاریخ سررسید عوارض ارائه شوند. کنترل‌کننده قبل از اعمال این تهاترها، هزینه‌های اداری را کسر می‌کند.

این قانون به کنترلر کالیفرنیا اجازه می‌دهد تا با سایر ایالت‌ها برای رسیدگی به بدهی‌های مالیاتی پرداخت نشده همکاری کند. اگر یک شخص یا کسب‌وکار در ایالت دیگری بدهی مالیاتی داشته باشد و در کالیفرنیا مستحق بازپرداخت مالیات باشد، کنترلر می‌تواند آن بازپرداخت را دریافت کرده و به حساب بدهی منظور کند. این فرآیند تنها در صورتی اتفاق می‌افتد که توافقی بین سازمان‌های مالیاتی کالیفرنیا و اداره مالیات ایالت دیگر وجود داشته باشد. کنترلر برای این تهاترها از قوانین خاصی پیروی خواهد کرد و تهاترها تنها پس از تسویه سایر بدهی‌ها به کالیفرنیا یا دولت فدرال اعمال خواهند شد. این توافقنامه همچنین باید نحوه پوشش هزینه‌های اداری توسط سازمان‌های درگیر را مشخص کند.

این قانون به کنترل‌کننده اجازه می‌دهد تا قراردادهای مستمری را برای برخی از کارمندان دولتی، به جز کارمندان سیستم دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، خریداری کند. کارمندان باید تحت یک قانون مالیاتی خاص، یعنی بخش 403(b) قانون مالیاتی IRS، واجد شرایط باشند. برای انجام این کار، طرح مستمری باید الزامات قانون مالیاتی را برآورده کند، کارمند باید با کاهش حقوق برای آن درخواست دهد و تمام قوانین بیمه مربوط به خرید مستمری‌ها باید رعایت شود.

این قانون بیان می‌کند که خزانه‌دار باید از مهر رسمی خود برای تأیید اعتبار تمام حواله‌ها و نسخه‌های اسناد از دفتر خود استفاده کند. خزانه‌دار در نحوه اعمال این مهر انعطاف‌پذیری دارد، که می‌تواند از طریق چاپ، استفاده از دستگاه امضا، مهر لاستیکی، قالب یا دستگاه مهر و موم باشد.

این قانون از حسابرس کل کالیفرنیا می‌خواهد که تا تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۵، دستورالعمل‌هایی را برای کمک به نهادهای محلی در پیشگیری و کشف اشتباهات مالی و کلاهبرداری تدوین کند. این دستورالعمل‌ها باید از استانداردهای موسسه حسابداران رسمی آمریکا پیروی کنند و با ورودی از نهادهای محلی و سازمان‌های مرتبط مانند اتحادیه شهرهای کالیفرنیا تهیه شوند.

حسابرس کل باید این دستورالعمل‌ها را به صورت آنلاین منتشر کند تا به نهادهای محلی، که شامل شهرها، شهرستان‌ها و مناطق ویژه (اما نه مناطق آموزش و پرورش) می‌شوند، در ایجاد کنترل‌های داخلی مؤثر کمک کند. حسابرس کل می‌تواند این دستورالعمل‌ها را در صورت لزوم، با مشورت با نهادهای مربوطه، به‌روزرسانی کند و همچنین می‌تواند نهادهای محلی را برای ارزیابی کنترل‌های داخلی آن‌ها حسابرسی کند.

اگر یک سازمان دولتی کالیفرنیا اوراق قرضه درآمدی منتشر کند، باید هزینه‌های خدمات حسابداری مربوط به آن اوراق را به حسابرس کل بپردازد. این شامل هزینه‌هایی می‌شود که توسط کارمزدهای انتشار اوراق قرضه یا هزینه‌های اداری سالانه پوشش داده نشده‌اند. حسابرس کل یک صورتحساب برای سازمان ارسال می‌کند که باید پرداخت شود، مگر اینکه اختلافی وجود داشته باشد.

این قانون به کنترل‌کننده (مالی) اجازه می‌دهد، با تایید وزارت دارایی، پرداخت‌های اضافی مالیات تامین اجتماعی را برای کارکنان دولتی که در مرخصی استعلاجی بودند، بازپس‌گیرد. فرآیند بازپس‌گیری شامل ادارات دولتی، از جمله دانشگاه‌ها می‌شود. این برنامه از محل مبالغ بازپس‌گرفته شده خودگردان است. این وجوه بازپس‌گرفته شده برای پوشش هزینه‌های برنامه، بازپرداخت سهم‌های اضافی پرداخت شده به کارکنان، و بازگرداندن باقیمانده به منبع اصلی استفاده می‌شود. یک پیمانکار خصوصی می‌تواند با تایید مقامات ذی‌ربط در این برنامه کمک کند. یک «حساب بازپرداخت OASDI» در صندوق گردان حقوق و دستمزد می‌تواند برای مدیریت این فعالیت‌ها استفاده شود، و هرگونه بازپس‌گیری ممکن است توسط اداره تامین اجتماعی به عنوان اعتبار در مقابل سهم‌های فعلی منظور شود.