این قانون به کلانتر اجازه می‌دهد تا از بودجه تخصیص‌یافته برای اهداف خاصی استفاده کند. این اهداف شامل پوشش هزینه‌های مربوط به پرونده‌های جنایی در شهرستان، حفظ آرامش و سرکوب جرم می‌شود. اساساً، این قانون کلانتر را قادر می‌سازد تا هزینه‌های ناشی از انجام این وظایف را مدیریت کند.

این قانون بیان می‌کند که مقررات مربوط به بودجه ویژه کلانتر، برای شهرستان‌هایی که منشور (اساسنامه) خاص خود را دارند و در آن مقررات مشابهی پیش‌بینی شده است، اعمال نمی‌شود.

این قانون به هیئت نظارت یک شهرستان اجازه می‌دهد تا یک صندوق ویژه برای کلانتر ایجاد کند تا هزینه‌های حمل و نقل افراد به مؤسسات دولتی را پوشش دهد. این صندوق باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا همیشه این هزینه‌ها را تأمین کند و در صورت نیاز می‌تواند از 1,000$ بیشتر باشد. این صندوق به طور خاص برای حمل و نقل افرادی است که هزینه‌های جابجایی آنها توسط دولت پرداخت می‌شود. موجودی این صندوق از طریق بازپرداخت‌های دولتی تجدید خواهد شد و از قوانین مشخص شده در ماده (2) پیروی می‌کند.