این بخش به هیئت‌های نظارت شهرستان اجازه می‌دهد تا تأسیساتی را برای تولید برق آبی پس از ۲۹ سپتامبر ۱۹۸۱ و تأسیسات انرژی بادی را پس از اصلاحیه ۱۹۸۲ بسازند، بخرند و توسعه دهند. آنها همچنین می‌توانند خطوط انتقال برای توزیع این برق بسازند. شهرستان‌ها می‌توانند این تأسیسات را خودشان مدیریت کنند یا شخص دیگری را برای انجام آن استخدام کنند. تأمین مالی برای ساخت این نیروگاه‌ها و خطوط انتقال می‌تواند از هر روش قانونی تأمین مالی موجود برای شهرستان باشد.

اگر یک شهرستان در کالیفرنیا نیروگاه‌های برق‌آبی یا بادی و خطوط انتقال را مطابق با بخش 25730 بسازد، می‌تواند این تأسیسات را اجاره دهد یا برق تولیدی را به شرکت‌های خدمات عمومی یا سایر نهادهای عمومی که با برق سروکار دارند، بفروشد. شهرستان می‌تواند این برق را برای نیازهای خود یا برای تولید یا انتقال آب استفاده کند، اما نمی‌تواند برق را مستقیماً به مشتریان فردی بفروشد. هر برقی که فروخته می‌شود باید در نقطه اتصال معروف به «شینه (bus bar)» باشد که نقطه شروع انتقال برق نیروگاه است.

این قانون تصریح می‌کند که اختیار ساخت، تملک و مدیریت پروژه‌های برق آبی فقط در مورد پروژه‌هایی اعمال می‌شود که پس از ۲۹ سپتامبر ۱۹۸۱ آغاز شده‌اند. به همین ترتیب، چنین اختیاری برای پروژه‌های انرژی بادی فقط در مورد پروژه‌هایی اعمال می‌شود که پس از اصلاحات این قانون در سال ۱۹۸۲ شروع شده‌اند.

این قانون بیان می‌کند که یک شهرستان نمی‌تواند املاکی را که قبلاً برای تولید برق آبی یا بادی استفاده می‌شوند، تصرف یا استفاده کند، مگر اینکه شهرستان و مالک فعلی به توافق برسند.