این قانون به قضات کالیفرنیا اجازه می‌دهد که هنگام بازنشستگی، به جای گزینه استاندارد (که مستمری تعدیل‌نشده نامیده می‌شود)، نوع دیگری از حقوق بازنشستگی را انتخاب کنند. آنها می‌توانند بر اساس طرح‌های اختیاری خاصی، مستمری بازنشستگی کمتری را انتخاب کنند، بسته به اینکه قبل یا بعد از 31 دسامبر 2017 بازنشسته شوند.

این انتخاب، یا هرگونه تغییر در آن، باید ظرف 30 روز پس از اولین پرداخت مستمری بازنشستگی ارائه شود. علاوه بر این، اگر مستمری بازماندگان تحت شرایط خاصی اعمال شود، تسویه‌حساب اختیاری فقط بر بخشی از حقوق بازنشستگی تأثیر می‌گذارد که از مبلغ قابل پرداخت به بازمانده بیشتر باشد.

این قانون برای قضاتی است که در یا قبل از ۳۱ دسامبر ۲۰۱۷ بازنشسته می‌شوند و گزینه‌های مختلفی را برای مدیریت مزایای بازنشستگی آنها توضیح می‌دهد. گزینه یک به قاضی اجازه می‌دهد تا مادام‌العمر حقوق بازنشستگی دریافت کند و اگر قبل از استفاده از تمام سهم‌الشرکه خود فوت کند، باقیمانده به ذینفع انتخابی یا ماترک قاضی می‌رسد. گزینه دو پرداخت‌های مادام‌العمر را هم به قاضی و هم پس از او به یک ذینفع تعیین شده می‌دهد. اگر این ذینفع زودتر از قاضی فوت کند یا در صورت طلاق با همسر ذینفع، مزایای قاضی می‌تواند طوری تعدیل شود که گویی هیچ گزینه خاصی انتخاب نشده بود. گزینه سه شبیه گزینه دو است، اما ذینفع تنها نیمی از مستمری بازنشستگی قاضی را دریافت می‌کند. قوانین تعدیل به دلیل فوت ذینفع قبل از قاضی یا طلاق، همانند گزینه دو است. گزینه چهار شامل گزینه‌های مزایای شخصی‌سازی شده‌تری است که از نظر ارزش معادل مستمری پایه هستند و نیاز به تأیید دارند. همچنین بندی وجود دارد که مشخص می‌کند اگر هم قاضی و هم ذینفع قبل از پرداخت کامل تمام سهم‌الشرکه‌ها فوت کنند، چه اتفاقی می‌افتد.

این قانون در مورد گزینه‌های مزایای بازنشستگی موجود برای قضات کالیفرنیا است که پس از ۱ ژانویه ۲۰۱۸ بازنشسته می‌شوند.

(a) گزینه اصلی به قاضی امکان می‌دهد تا در طول زندگی خود، تمام حقوق بازنشستگی را دریافت کند، اما پس از فوت او، هیچ مزایایی به شخص دیگری منتقل نمی‌شود.

(b) گزینه ۱ اجازه می‌دهد در صورتی که قاضی قبل از استفاده از تمام مشارکت‌های بازنشستگی خود فوت کند، پرداخت‌ها به ذینفع یا ورثه او انجام شود.

(c) گزینه ۲ تضمین می‌کند که پس از فوت قاضی، همان پرداخت ماهانه برای تمام عمر به ذینفع او تعلق گیرد، با مقرراتی برای انتقال مشارکت‌های باقی‌مانده به ذینفعان ثانویه.

(d) گزینه ۲ با افزایش، پرداخت‌ها را در صورت تغییر برخی شرایط، مانند فوت ذینفع یا طلاق، تعدیل می‌کند.

(e) گزینه ۳ نیمی از مستمری ماهانه را پس از فوت قاضی به ذینفع او اختصاص می‌دهد، با مقررات مشابه برای ذینفعان ثانویه.

(f) گزینه ۳ با افزایش، با تغییراتی مانند فوت ذینفع یا طلاق سازگار می‌شود.

(g) گزینه ۴ انعطاف‌پذیر است و به قضات اجازه می‌دهد تا مبالغ یا درصدهای مشخصی را برای پرداخت به ذینفعان پس از فوت خود انتخاب کنند.

این بخش بیان می‌کند که اگر حقوق یک قاضی فعلی در همان سمتی که یک قاضی بازنشسته داشته است، افزایش یابد، مزایای بازنشستگی آن قاضی بازنشسته یا ذینفع او نیز برای مطابقت با این حقوق جدید افزایش خواهد یافت. با این حال، افزایش مزایا فقط برای آینده اعمال می‌شود و هیچ حقی برای مطالبه افزایش‌های گذشته در مزایای بازنشستگی ایجاد نمی‌کند.

این قانون به قضاتی که طرح‌های بازنشستگی خاصی را انتخاب می‌کنند، که به آنها تسویه حساب‌های اختیاری دو یا سه گفته می‌شود، اجازه می‌دهد تصمیم بگیرند که از افزایش‌های آتی مقرری بازنشستگی خود صرف‌نظر کنند. اگر این کار را انجام دهند، مقرری آنها بدون افزایش مزایا محاسبه می‌شود. این گزینه فقط برای قضاتی در دسترس است که در تاریخ 31 دسامبر 2017 یا قبل از آن بازنشسته شده‌اند.

یک قاضی می‌تواند ذی‌نفعی را برای دریافت مزایا انتخاب کند، حتی پس از بازنشستگی، با ارائه یک سند کتبی به هیئت مدیره. اما، اگر مزایا از دارایی مشترک (که به طور مشترک توسط یک زوج متاهل مالکیت می‌شود) نشأت می‌گیرد، سهم همسر دیگر نمی‌تواند نادیده گرفته شود، مگر اینکه آنها قبلاً یک دستور تقسیم از طریق دادگاه دریافت کرده باشند. قاضی می‌تواند ذی‌نفعان را به صورت گروهی مشخص کند، و هیئت مدیره صلاحیت آنها را تأیید خواهد کرد. هنگامی که هیئت مدیره با حسن نیت تصمیم پرداخت را می‌گیرد، نمی‌تواند به دلیل نادیده گرفتن سایر ذی‌نفعان قانونی مسئول شناخته شود.

این قانون، قوانین مربوط به ذی‌نفعان قضاتی را که در حین خدمت فوت کرده‌اند و قبلاً فردی را برای دریافت مزایای بازنشستگی خود تعیین کرده بودند، تشریح می‌کند. اگر قاضی این کار را بین 1 ژانویه 2003 و 1 ژانویه 2007 انجام داده باشد، ذی‌نفعان تعیین‌شده گزینه بازنشستگی انتخاب شده را دریافت خواهند کرد. مبلغ مزایا بر اساس آنچه قاضی در صورت بازنشستگی در روز فوت خود دریافت می‌کرد، تعدیل می‌شود. اگر قاضی هنوز واجد شرایط بازنشستگی نبود، پرداخت مزایا تا زمانی که واجد شرایط می‌شد، به تعویق می‌افتد.

اگر ذی‌نفعی این مستمری را دریافت کند، هیچ کس دیگری نمی‌تواند مزایای بازنشستگی را مطالبه کند، مگر اینکه همسر بازمانده واجد شرایط دریافت مستمری خاص دیگری باشد. در این صورت، آن مستمری نیز پرداخت می‌شود و مزایای اصلی بر این اساس تعدیل خواهد شد. علاوه بر این، این قانون هیچ محدودیتی برای مطالبات تحت برنامه تشویقی خدمت تمدید شده ایجاد نمی‌کند.