این بخش تعریف می‌کند که چه کسی طبق این قانون «قاضی» محسوب می‌شود. این تعریف شامل قضات دیوان عالی کشور یا دادگاه تجدیدنظر، و قضات دادگاه‌های عالی، شهری یا صلح می‌شود. اما، قضات بازنشسته دادگاه صلح به طور خودکار قاضی محسوب نمی‌شوند، صرفاً به این دلیل که به طور موقت یا توسط شورای قضایی منصوب شده‌اند. همچنین، این تعریف شامل قضات دادگاه صلحی که انتخاب کرده‌اند به سیستم بازنشستگی کارکنان دولتی بازگردند، نمی‌شود.

این بخش «حقوق» قضات در کالیفرنیا را تعریف می‌کند. این شامل حقوق پایه‌ای است که قضات برای نقش رسمی خود دریافت می‌کنند، اما حقوق اضافی برای ماموریت‌های موقت، انتصابات خاص، یا وظایف اضافی خاصی که در بخش‌های دیگر ذکر شده است را شامل نمی‌شود. آن را به عنوان حقوق عادی یک قاضی در نظر بگیرید، منهای هر گونه پاداش برای کار اضافی.

این قانون تضمین می‌کند که هر جا اصطلاحات «همسر»، «همسر بازمانده» یا «ازدواج» به کار می‌روند، شامل «شریک خانگی» و «شراکت خانگی» نیز می‌شوند. شرکای خانگی طبق قانون خانواده، از همان حقوق و مسئولیت‌هایی برخوردارند که به همسران اعطا می‌شود.

این قانون توضیح می‌دهد که هیئت مدیره سیستم بازنشستگی کارکنان دولتی، سیستم بازنشستگی قضات را نظارت می‌کند و از قوانین مشابه قانون بازنشستگی کارکنان دولتی پیروی می‌کند، به جز در مورد پرداخت‌ها و احکام متناقض. اگر بین این فصل و قانون اصلاح بازنشستگی کارکنان دولتی کالیفرنیا مصوب 2013 تعارضی وجود داشته باشد، قانون اخیر ارجحیت دارد. هنگامی که قانون در رابطه با این فصل به «کنترل‌کننده ایالتی» اشاره می‌کند، عموماً منظور هیئت مدیره است، اگرچه کنترل‌کننده همچنان وظایف خاصی در مورد بخش‌های مشخصی دارد. پرداخت‌ها از صندوق بازنشستگی قضات بر اساس مجوز کنترل‌کننده و بنا به درخواست‌های هیئت مدیره انجام می‌شود.

این قانون توضیح می‌دهد که مزایایی که به یک قاضی بازنشسته، همسر یا فرزند او تعلق دارد، پس از فوت آنها به چه کسی پرداخت می‌شود. ابتدا، پرداخت‌ها به هر بازمانده‌ای که از قبل مزایا دریافت می‌کند، می‌رسد. اگر بازمانده واجد شرایطی وجود نداشته باشد، پرداخت به ذینفعی که توسط متوفی تعیین شده است یا به ماترک متوفی می‌رسد. اگر ماترک نیاز به انحصار وراثت رسمی نداشته باشد و یک تراست (امانت‌نامه) وجود داشته باشد، پول ممکن است به امین جانشین تراست پرداخت شود. اگر تراست وجود نداشته باشد، ممکن است به کسانی که در وصیت‌نامه نامبرده شده‌اند، پرداخت شود. اگر هیچ ذینفعی در این دسته‌ها وجود نداشته باشد، پرداخت طبق ترتیبی که در قانون دیگری مشخص شده است، به نزدیکترین خویشاوندان می‌رسد.