این قانون به بررسی وضعیت مزایای بازنشستگی قاضی‌ای می‌پردازد که به دلیل ازکارافتادگی بازنشسته شده و پس از آن به کار مشغول می‌شود. اگر آنها در هر شغل دیگری کار کنند، مزایایشان ادامه می‌یابد مگر اینکه خلاف آن تصریح شده باشد. اگر پس از بازنشستگی به دادگاهی مأمور شوند، حقوق بازنشستگی آنها به میزان حقوق جدیدشان کاهش می‌یابد. اگر از مشاغل دیگر بیش از حد درآمد کسب کنند، مزایایشان متناسب با آن کاهش می‌یابد و باید درآمد خود را ماهانه گزارش دهند. اگر کاری که پس از بازنشستگی انجام می‌دهند مشابه وظایفی باشد که به دلیل ازکارافتادگی قادر به انجام آنها نبودند، مزایایشان به طور دائم قطع می‌شود. این قانون همچنین جزئیات الزامات گزارش‌دهی را بیان می‌کند و می‌گوید که وقتی یک قاضی بازنشسته به سن بازنشستگی عادی می‌رسد، مزایای او به دلیل درآمدهای قبلی کاهش نمی‌یابد. علاوه بر این، یک قاضی بازنشسته که پس از بازنشستگی ازکارافتادگی کار می‌کند، نمی‌تواند سابقه خدمت در سیستم بازنشستگی عمومی دیگری کسب کند. مجلس قانونگذاری می‌تواند این مزایا را در صورت لزوم تغییر دهد.

این قانون بیان می‌کند که اگر یک قاضی بازنشسته دوباره برای خدمت به عنوان قاضی منصوب یا انتخاب شود، باید وضعیت بازنشستگی خود را پایان دهد و مجدداً به سیستم بازنشستگی قضات بپیوندد. اما، اگر یک قاضی بازنشسته فقط به طور موقت طبق بخش 68543.5 برای خدمت منصوب شود، نیازی به پیوستن مجدد به سیستم بازنشستگی ندارد و برای آن انتصاب موقت، مزایای بازنشستگی اضافی یا اعتبار خدمت کسب نخواهد کرد.

این قانون بیان می‌کند که یک قاضی بازنشسته که توسط دیوان عالی کشور یا دادگاه تجدیدنظر به عنوان کارشناس ارشد یا داور منصوب می‌شود، در صورتی که حقوق بازنشستگی‌اش کمتر از حقوق یک قاضی فعلی از دادگاهی باشد که از آن بازنشسته شده است، مبلغ اضافی دریافت خواهد کرد. علاوه بر این، اگر در شهرستانی غیر از محل اقامت خود کار کنند، هزینه‌های ضروری سفر و اقامت آنها جبران خواهد شد. این پرداخت‌ها و هزینه‌های اضافی توسط دولت پوشش داده خواهد شد.