این قانون ایجاب می‌کند که کدهای تضاد منافع، موقعیت‌های سازمانی را که می‌توانند بر منافع مالی تأثیر بگذارند، به طور خاص فهرست کنند. کارمندان در این موقعیت‌ها باید سرمایه‌گذاری‌ها، منافع تجاری، منافع ملکی و درآمد خود را در صورتی که تحت تأثیر تصمیماتی قرار گیرند که اتخاذ می‌کنند یا در آن مشارکت دارند، افشا کنند. این افشاگری‌ها باید در ابتدا ظرف 30 روز، به صورت سالانه، و هنگام ترک پست انجام شود. کارمندان همچنین باید خود را از تصمیماتی که در آنها منافع مالی دارند و ممکن است به طور مادی تحت تأثیر قرار گیرد، سلب صلاحیت کنند. اگر فردی در یک بازه زمانی مشخص، بدون مشارکت یا دریافت وجه، استعفا دهد، به منزله تصدی یا ترک پست تلقی نمی‌شود. آنها باید یک استعفانامه و یک اظهارنامه تأییدکننده مبنی بر عدم تأثیرگذاری بر تصمیمات یا دریافت وجه ارائه دهند.

اگر برای یک سمت انتخابی نامزد می‌شوید و این سمت تحت پوشش یک کد تضاد منافع است، باید جزئیات مربوط به سرمایه‌گذاری‌ها، اموال، نقش‌های تجاری و درآمد خود را از سال گذشته افشا کنید. این اطلاعات باید تا مهلت مقرر برای مدارک نامزدی شما ارائه شود.

با این حال، اگر قبلاً یک افشای مشابه را ظرف ۶۰ روز گذشته ارائه کرده‌اید، نیازی به ارائه مجدد ندارید. این معافیت در صورتی اعمال می‌شود که شما تحت یک کد تضاد منافع خاص یا تحت بخش 87302.6 افشاگری کرده باشید.

یک آیین‌نامه تضاد منافع باید قبل از اجرایی شدن، توسط یک نهاد بازبین آیین‌نامه تعیین‌شده تأیید شود. سازمان‌ها موظفند آیین‌نامه‌های پیشنهادی خود را تا مهلت مشخصی که توسط نهاد بازبین آیین‌نامه تعیین می‌شود، ارائه دهند. سازمان‌های جدید حداکثر شش ماه پس از تأسیس خود فرصت دارند تا آیین‌نامه‌هایشان را ارائه کنند. پس از دریافت آیین‌نامه پیشنهادی، نهاد بازبین آیین‌نامه 90 روز فرصت دارد تا آن را تأیید کند، یا آن را بازنگری و تأیید کند، یا برای بازنگری و ارائه مجدد ظرف 60 روز به سازمان بازگرداند. پس از تأیید، آیین‌نامه رسماً توسط سازمان تصویب و اجرا می‌شود.

اگر یک نهاد دولتی کد تضاد منافع خود را به موقع ارائه یا به‌روزرسانی نکند، نهاد مسئول بازبینی این کدها می‌تواند به آن نهاد دستور دهد که رعایت کند یا از طرف آن اقدام کند، مثلاً یک کد تضاد منافع برایشان ایجاد کند. اگر این نهاد ظرف 90 روز پس از مهلت مقرر اقدام نکند، یک کمیسیون می‌تواند وارد عمل شود تا دستوراتی صادر کند یا اقدامات مشابهی انجام دهد، اما باید قبل از نهایی کردن کد، ابتدا با آن نهاد صحبت کند.

هر سازمان کالیفرنیا باید آیین‌نامه تضاد منافع خود را زمانی که تغییراتی مانند سمت‌های جدید یا تغییر در وظایف شغلی مربوط به تضاد منافع وجود دارد، به‌روزرسانی کند. این به‌روزرسانی‌ها باید ظرف 90 روز پس از آشکار شدن تغییرات ارائه شوند. اگر ظرف نه ماه به‌روزرسانی نشود، سازمان ممکن است با دستورات دادگاه مواجه شود.

علاوه بر این، سازمان‌های دولتی باید هر دو سال یک بار، تا اول مارس سال‌های فرد، گزارشی ارائه دهند که جزئیات هرگونه تغییر، سمت‌های جدید، منابع درآمد و تغییرات وظایف شغلی را شامل شود.

این قانون می‌گوید که یک سازمان در کالیفرنیا می‌تواند آیین‌نامه تضاد منافع خود را در هر زمان به‌روزرسانی کند، چه به ابتکار خود و چه در صورت درخواست فردی مرتبط با سازمان یا یک ساکن محلی. اگر سازمان ظرف ۹۰ روز به درخواستی پاسخ ندهد، درخواست به‌طور خودکار رد می‌شود. فرد درخواست‌کننده می‌تواند ظرف ۳۰ روز پس از رد درخواست، به یک هیئت بازبینی آیین‌نامه اعتراض کند. این هیئت بازبینی ۹۰ روز فرصت دارد تا یا اعتراض را رد کند یا به سازمان بگوید چه کاری انجام دهد.

این بخش از قانون بیان می‌کند که یک کد یا اصلاحیه تضاد منافع در صورتی که استانداردهای خاصی را برآورده نکند، توسط دادگاه تأیید یا حمایت نخواهد شد. اولاً، باید اطمینان حاصل کند که تمام تضادهای منافع احتمالی پیشگیری یا افشا می‌شوند. ثانیاً، باید وظایف روشنی را برای افراد متأثر فراهم کند. در نهایت، باید بین کارمندان با مسئولیت‌ها و اختیارات متفاوت تمایز قائل شود.

این بخش از قانون بیان می‌کند که هنگام ایجاد یا بازبینی کدهای تضاد منافع، سازمان‌های دولتی ایالتی باید از مجموعه‌ای از قوانین به نام قانون آیین دادرسی اداری پیروی کنند. برای سازمان‌های دولتی محلی، باید فرآیندی وجود داشته باشد که تضمین کند همه افراد درگیر، از جمله مسئولین، کارمندان و ساکنان، اطلاع‌رسانی کافی دریافت کرده و فرصتی برای بیان نظرات خود داشته باشند.

این قانون بیان می‌کند که اگر یک سازمان درخواست کند، کمیسیون به آنها در تهیه آیین‌نامه‌های تعارض منافع کمک خواهد کرد. این کمک می‌تواند شامل مقررات نمونه برای انواع مختلف سازمان‌ها باشد. با این حال، هر سازمان همچنان مسئول تهیه یک آیین‌نامه تعارض منافع است که متناسب با وضعیت منحصر به فرد خود باشد.

این قانون بیان می‌کند که اگر کسی هدیه‌ای به ارزش $50 یا بیشتر در یک ماه از طرف شخص دیگری بدهد، باید هم نام، آدرس و شغل خود، و هم جزئیات اهداکننده را به دریافت‌کننده هدیه فاش کند. این امر زمانی ضروری است که دریافت‌کننده ممکن است مجبور باشد هدیه را به دلیل قوانین تضاد منافع افشا کند. دریافت‌کننده سپس باید جزئیات هم دهنده و هم اهداکننده را در اظهارنامه مالی خود درج کند.

این قانون هیئت‌ها، کمیسیون‌ها یا آژانس‌های بازنشستگی یا مستمری عمومی را ملزم می‌کند که پیوستی حاوی فهرستی از سمت‌هایی که سرمایه‌گذاری‌های عمومی را مدیریت می‌کنند، ایجاد کنند. این سمت‌ها مستلزم آن است که فرد شاغل در آنها اظهارنامه منافع اقتصادی را ارائه دهد. این فهرست باید در وب‌سایت نهاد مربوطه به گونه‌ای منتشر شود که به راحتی قابل یافتن و مشاهده باشد.

اصطلاح «مقام دولتی که سرمایه‌گذاری‌های عمومی را مدیریت می‌کند» شامل هر عضو حقوق‌بگیر یا بدون حقوق یک نهاد دارای قدرت تصمیم‌گیری است. اختیار تصمیم‌گیری شامل قدرت اتخاذ تصمیمات نهایی، اجبار یا جلوگیری از تصمیمات به دلیل قدرت انحصاری یا حق وتو، یا ارائه توصیه‌هایی است که به طور منظم و بدون تغییرات عمده توسط نهادهای عمومی پذیرفته می‌شوند. نهادهایی که تنها برای تحقیق یا ارائه توصیه به دیگران با قدرت تصمیم‌گیری تشکیل شده‌اند، شامل نمی‌شوند.