این قانون بیان می‌کند که کمک‌های مالی و هزینه‌های سیاسی بیش از 100 دلار نمی‌توانند به صورت نقدی پرداخت یا دریافت شوند. اگر کمک‌های مالی نقدی دریافت شوند، باید ظرف مهلت‌های مشخصی بازپرداخت شوند تا به حساب نیایند—72 ساعت برای کمک‌های عادی و 48 ساعت برای کمک‌های دیرهنگام. کمک‌های مالی بیش از 100 دلار باید با یک سند کتبی مانند چک از حساب اهداکننده، که نام اهداکننده و دریافت‌کننده را نشان می‌دهد، مستند شوند. کمک‌های مالی غیرنقدی، که کمک‌های غیرپولی هستند، بیش از 100 دلار باید به صورت کتبی گزارش شوند اگر دریافت‌کننده درخواست کند.

این قانون بیان می‌کند که اگر یک نماینده یا پیمانکار مستقل مبلغ 500 دلار یا بیشتر را از طرف یک نامزد یا کمیته برای هر چیزی غیر از عملیات عادی هزینه کند، نامزد یا کمیته باید این هزینه را طوری گزارش کند که گویی خودشان آن را انجام داده‌اند. این شامل هزینه‌های انجام شده توسط آژانس‌های تبلیغاتی و طرف‌های مشابه می‌شود.

علاوه بر این، اگر یک نماینده فرعی یا پیمانکار فرعی درگیر باشد، آنها باید تمام جزئیات لازم برای گزارش‌دهی را به نماینده اصلی اطلاع دهند، که سپس باید آن را به نامزد یا کمیته منتقل کند. این باید حداقل سه روز قبل از موعد مقرر برای اظهارنامه انتخاباتی مربوطه انجام شود، به جز برای هزینه‌های خاصی که باید ظرف 24 ساعت به نامزد یا کمیته گزارش شوند.

این قانون، قوانین مربوط به ارسال نامه‌های پستی یا الکترونیکی انبوه در انتخابات را مشخص می‌کند. این قانون از نامزدها، کمیته‌های آن‌ها، یا کمیته‌های احزاب سیاسی می‌خواهد که نام، آدرس خیابان و شهر خود را روی هر قطعه از یک ارسال پستی انبوه، یا حداقل روی یکی از برگه‌های ضمیمه شده داخل نامه، درج کنند. آن‌ها می‌توانند از صندوق پستی استفاده کنند اگر آدرسشان به صورت عمومی ثبت شده باشد. برای ارسال‌های الکترونیکی، نام فرستنده باید با عبارت «هزینه پرداخت شده توسط» با اندازه فونت برجسته درج شود. اگر ارسال توسط یک کمیته کنترل می‌شود، نام شخص کنترل‌کننده باید درج شود. «ارسال الکترونیکی انبوه» به معنای ارسال بیش از 200 ایمیل مشابه در یک ماه است که شامل ارتباطات درخواستی نمی‌شود. این قوانین در مورد ارسال‌هایی که هزینه آن‌ها توسط هزینه‌های مستقل پرداخت شده است، اعمال نمی‌شود.

این بخش قوانین مربوط به «ایمیل‌های انتخاباتی» (slate mailers) را تشریح می‌کند که مواد تبلیغاتی برای حمایت یا مخالفت با طرح‌های رأی‌گیری هستند. این ایمیل‌ها باید نام، آدرس و شهر سازمان یا کمیته مسئول را به طور برجسته، چه در بیرون و چه در یک برگه ضمیمه داخل ایمیل، به شکلی خوانا نمایش دهند.

ایمیل باید شامل یک اطلاعیه پررنگ باشد که بیان می‌کند از یک حزب سیاسی رسمی نیست، و باید با یک ستاره (*) مشخص کند که کدام نامزدها یا طرح‌ها برای حضور در ایمیل هزینه پرداخت کرده‌اند. اگر نامزدی به حزبی سیاسی متفاوت از آنچه ایمیل به نظر می‌رسد نمایندگی می‌کند تعلق دارد، عنوان حزبی او باید درج شود.

هرگونه پرداختی برای حضور در ایمیل به معنای رضایت است و مستلزم علامت ستاره است.

این قانون سازمان‌های ارسال‌کننده نامه‌های انتخاباتی را ملزم می‌کند که قبل از استفاده از لوگو یا علامت تجاری مشابه با سازمان‌های دولتی یا برخی سازمان‌های غیردولتی (مانند گروه‌های اجرای قانون یا آتش‌نشانی) که ممکن است به معنای تأیید باشد، اجازه کتبی دریافت کنند.

اگر آنها خود را با استفاده از اصطلاحات مرتبط با ایمنی عمومی معرفی کنند، باید افشا کنند که آیا واقعاً نماینده پرسنل ایمنی عمومی هستند یا به آنها وابسته می‌باشند.

افشای مورد نیاز باید شامل تعداد دقیق باشد اگر آنها نماینده کارکنان ایمنی عمومی هستند، یا بیانیه‌ای مبنی بر اینکه نماینده نیستند، اگر چنین نیست.

افشاییه‌ها باید به طور برجسته و در قالبی خاص، از جمله اندازه قلم، محل قرارگیری در نامه و رنگ‌های متضاد، نمایش داده شوند تا از دید خواننده اطمینان حاصل شود.

اگر کسی از طرف یک نامزد یا کمیته، کمک‌های مالی انتخاباتی جمع‌آوری کند، باید این کمک‌ها را سریعاً به نامزد یا فرد تعیین‌شده او، یا به خزانه‌دار کمیته گزارش دهد. «سریعاً» به این معنی است که نه دیرتر از تاریخ سررسید هر گزارش مالی کارزار انتخاباتی که نامزد یا کمیته باید ارائه کند.

این قانون بیان می‌کند که کمک‌های مالی سیاسی باید از پول شخصی یا پول هر شخص دیگری جدا نگه داشته شود. شما نمی‌توانید این وجوه را با هم مخلوط کنید.

اگر شما یک مقام منتخب هستید یا برای یک پست نامزد شده‌اید، همسر یا شریک زندگی شما نمی‌تواند برای خدماتی که ارائه می‌دهد، از وجوه کمپین شما حقوق دریافت کند.

این قانون، قوانین مربوط به کمک‌های مالی به مسئولین در سازمان‌های دولتی را در طول رسیدگی‌های مربوط به مجوزها، پروانه‌ها، یا حقوق استفاده مشخص می‌کند. «طرف» به کسی اطلاق می‌شود که برای چنین رسیدگی‌هایی درخواست می‌دهد یا درگیر آن است، در حالی که «شرکت‌کننده» فردی ذینفع است که از یک تصمیم حمایت یا با آن مخالفت می‌کند و دارای منافع مالی است.

مسئولین نباید کمک‌های مالی بیش از ۵۰۰ دلار را از این طرف‌ها یا شرکت‌کنندگان در طول رسیدگی و برای ۱۲ ماه پس از تصمیم بپذیرند. اگر این کار را انجام دهند، می‌توانند کمک مالی را ظرف ۳۰ روز بازگردانند تا از سلب صلاحیت جلوگیری شود. کمک‌های مالی همچنین باید در صورت دریافت در ۱۲ ماه گذشته افشا شوند.

انواع خاصی از قراردادها و کمک‌های مالی معاف هستند، مانند قراردادهای مناقصه‌ای یا آنهایی که کمتر از ۵۰,۰۰۰ دلار ارزش دارند. قانون مشخص می‌کند که هم یک فرد و هم شرکت او می‌توانند «نماینده» محسوب شوند، و آنچه را که به عنوان ارتباط با هدف تأثیرگذاری بر یک رسیدگی تلقی می‌شود، تشریح می‌کند.

این قانون هرگونه دریافت یا تحویل کمک‌های مالی انتخاباتی را در داخل ساختمان کنگره ایالتی، ساختمان‌های اداری ایالتی، یا دفاتر تحت حمایت مالی دولت، به جز دفاتر حوزه انتخابیه قانونگذاری، ممنوع می‌کند. تحویل کمک‌های مالی به صورت شخصی به این معناست که خودتان این کار را انجام دهید یا از شخص دیگری بخواهید که آن را برای شما انجام دهد. دریافت کردن به معنای گرفتن کمک‌های مالی انتخاباتی است که به صورت حضوری تحویل داده شده‌اند.

اگر یک کمپین یا سازمان سیاسی هزینه 500 تماس تلفنی یا بیشتر را برای حمایت یا مخالفت با یک نامزد یا طرح رأی‌گیری پرداخت کند، باید در طول هر تماس افشا کند که چه کسی تماس‌ها را مجاز کرده یا تأمین مالی کرده است. این قانون در مورد تماس‌های انجام شده توسط نامزد یا داوطلبان اعمال نمی‌شود. کمپین‌ها نمی‌توانند با مراکز تماس (فروشندگان خدمات تلفنی) که این اطلاعات افشایی را ارائه نمی‌دهند، قرارداد ببندند، و باید سوابق متن تماس‌ها یا ضبط‌ها را نگهداری کنند. با این حال، تماس‌هایی که با هزینه‌های مستقل انجام می‌شوند، از این الزامات معاف هستند.