وضع مالیاتاثر مالیات
Section § 2186
به زبان ساده، این قانون به این معنی است که وقتی شخصی مالیات بدهکار است، با آن طوری رفتار میشود که گویی یک حکم دادگاه علیه او صادر شده است. این امر به بدهی مالیاتی جایگاه حقوقی جدی میدهد، مشابه نحوه اجرای یک حکم قضایی.
Section § 2187
Section § 2188
Section § 2188.1
در کالیفرنیا، زمانی که مستحدثات (مانند ساختمانها) روی زمین مالیاتبندی میشوند اما مالک این مستحدثات با مالک زمین متفاوت است، این مالیات میتواند یا به عنوان حق رهن بر املاک مالک مستحدثات تبدیل شود یا در فهرست غیرتضمینشده ثبت گردد. برای اینکه این مالیات به عنوان حق رهن بر ملک مالک باشد، باید به وضوح در سوابق مالیاتی آن ملک قید شود.
Section § 2188.2
اگر شخصی بناها یا سازههایی (مانند ساختمانها) را در زمینی که متعلق به شخص دیگری است، داشته باشد، هر یک از طرفین میتواند قبل از تاریخ تعیین مالیات، اظهارنامهای را نزد مأمور ارزیابی ثبت کند تا مالکیت جداگانه خود را تأیید کند. این بدان معناست که زمین و بناها برای اهداف مالیاتی به طور جداگانه ارزیابی خواهند شد.
این اظهارنامه نیازی نیست هر سال ثبت شود. تا زمانی که مالکیت تغییر کند یا هر یک از طرفین آن را لغو کند، معتبر باقی میماند.
Section § 2188.3
اگر شما مالک یک کاندومینیوم هستید، این قانون میگوید که واحد شما باید برای مالیات به صورت جداگانه از سایر واحدها ارزشگذاری شود. مالیات بر دارایی فقط یک ادعای قانونی (یا حق رهن) روی کاندومینیوم خاص شماست.
اگر مالکیت یک کاندومینیوم به طور کامل در اختیار یک نفر یا یک نهاد نباشد، باز هم باید به صورت جداگانه ارزشگذاری شود، درست مثل اینکه مالکیت آن کامل است. در این حالت، حق رهن مالیاتی فقط بر روی سهم مالک در آن ملک تأثیر میگذارد. برای این کار، یک توافقنامه کتبی با ارزیاب (مامور مالیاتی) لازم است و این توافق تا زمانی که ملک به صورت کاندومینیوم تقسیم شده باقی بماند، معتبر خواهد بود.
Section § 2188.4
این قانون میگوید که اگر قطعه زمینی برای ۱۵ سال یا بیشتر اجاره داده شود و اجارهنامه مستأجر را ملزم به پرداخت مالیات بر دارایی کند، هم زمینی که تحت اجاره است و هم بقیه زمین باید به طور جداگانه ارزشگذاری شوند. این درخواست باید توسط مستأجر یا مالک زمین قبل از تاریخ سررسید مالیات ارائه شود، به شرطی که مرزهای منطقه اجارهای از هیچ ساختمانی عبور نکند، مگر در امتداد دیوارهای جداکننده، و هر قطعه زمین دسترسی به خیابان داشته باشد. ارزیابی جداگانه تا پایان اجارهنامه یا تا زمانی که کسی درخواست توقف زودتر آن را بدهد، ادامه مییابد.
ارزیاب مالیاتی محلی میتواند تصمیم بگیرد که قبوض و اخطاریههای مالیاتی را برای مالک یا مستأجر ارسال کند. اگر برای مالک ارسال شوند، باید به آخرین آدرس شناخته شده مستأجر نیز فرستاده شوند.
Section § 2188.5
این بخش از قانون توضیح میدهد که چگونه مالیات بر املاک در توسعههای برنامهریزیشده، مانند آپارتمانها یا خانههای شهری، ارزیابی میشود. هر ملک یا قطعه زمین به طور جداگانه ارزشگذاری میشود و ارزیابی مالیاتی شامل ارزش ملک انفرادی و بخشی از فضاهای مشترک، مانند مناطق عمومی، است.
برای واجد شرایط بودن، ملک باید به طور کامل در یک منطقه کد مالیاتی واحد قرار داشته باشد و حقوق استفاده از فضاهای مشترک باید متعلق به مالک ملک باشد. این مقررات برای املاک در توسعههای برنامهریزیشدهای که پس از تغییرات سال 1984 ایجاد شدهاند، اعمال میشود.
Section § 2188.6
این قانون توضیح میدهد که چگونه واحدهای مجزا در یک پروژه کاندومینیوم پیشنهادی میتوانند قبل از ایجاد رسمی کاندومینیوم، به طور جداگانه برای مالیات بر دارایی ارزیابی شوند. برای اجازه دادن به این ارزیابی جداگانه، اسناد الزامی خاصی مانند نقشه نهایی تفکیک، طرح کاندومینیوم و اعلامیه باید ثبت شوند. اگر یک واحد به طور جداگانه ارزیابی شود، حق رهن مالیاتی به جای کل ملک، مختص همان واحد خواهد بود. با این حال، مالک ملک میتواند در زمان ثبت طرح کاندومینیوم، درخواست معافیت از ارزیابی جداگانه را ارائه دهد. ارزیابیهای جداگانه تنها در صورتی اعمال میشوند که این مراحل رویهای برای پروژههایی که پس از 1 ژانویه 1990 ثبت شدهاند، رعایت شده باشد.
Section § 2188.7
این قانون توضیح میدهد که چگونه انواع خاصی از پروژههای مسکن مشترک، مانند پروژههای آپارتمان اشتراکی و تعاونیهای مسکن، میتوانند برای مالیات به صورت جداگانه ارزیابی شوند. اگر یک مالک یا سهامدار درخواست کند، بخش خاص آنها از ملک به صورت جداگانه ارزیابی خواهد شد که این امر بر مالکان آینده نیز تأثیر میگذارد. این ارزیابی بر اساس حق مالک برای سکونت انحصاری در یک قسمت خاص از ملک و سهم او در مناطق مشترک است.
قبل از اینکه ارزیابی جداگانه انجام شود، مالکان باید مطلع شوند و طبق قوانین گروه خود موافقت کنند. اسناد لازم، مانند نقشههای طبقات، نیز باید ثبت شوند. مالیاتهای ارزیابی شده به این روش را میتوان در دو قسط پرداخت کرد و در صورت عدم پرداخت، ممکن است از رویههای استاندارد برای مالیاتهای پرداخت نشده پیروی شود. ارزیاب مالیاتی باید این سازمانهای مسکن را در مورد این قوانین مالیاتی مطلع کند و ممکن است برای راهاندازی اولیه ارزیابیهای جداگانه هزینهای دریافت کند.
Section § 2188.8
این بخش به نحوه ارزیابی املاک اشتراک زمانی در کالیفرنیا برای مالیات بر دارایی میپردازد. اگر درخواست کتبی ارائه شود، ارزیاب هر اشتراک زمانی را به صورت جداگانه برای مالیاتگذاری از اولین تاریخ ایجاد حق حبس مالیاتی که بیش از 60 روز پس از درخواست است، ارزیابی میکند. هنگامی که املاک به صورت جداگانه ارزیابی شوند، برای ارزیابیهای آتی نیز به همین منوال باقی میمانند، مگر اینکه یک ارزیابی واحد درخواست شود. درخواست باید طبق دستورالعملهای سازمان گواهی شده و همراه با مستندات خاصی از جمله نقشههای طبقات و سوابق مالکیت باشد.
ارزیابی جداگانه فقط برای املاک اشتراک زمانی با حق مالکیت مطلق (fee simple interest) اعمال میشود، نه برای آنهایی که دارای حق اجاره (leasehold interest) هستند. مالیات بر املاک جداگانه ارزیابی شده، فقط بر همان بخش حق حبس مالیاتی ایجاد میکند و در صورت عدم پرداخت، میتواند به وضعیت غیرتضمین شده منتقل شود. شهرستانها ممکن است برای رسیدگی به این درخواستها هزینههایی دریافت کنند که از هزینههای واقعی تجاوز نکند. یک سازمان میتواند درخواست بازگشت به ارزیابی واحد را داشته باشد و شهرستان با آن موافقت کرده و هرگونه هزینه مرتبط را متوقف خواهد کرد.
Section § 2188.9
این قانون نحوه ارزیابی جداگانه پروژههای تایمشر برای اهداف مالیاتی در کالیفرنیا را تشریح میکند. هنگامی که یک درخواست کتبی ارائه میشود، ارزیاب مالیاتی باید منافع انفرادی تایمشر را به صورت جداگانه ارزیابی کند، مشروط بر اینکه شرایط خاصی برآورده شود. این شرایط شامل داشتن تأییدیه از اسناد سازمانی و ارائه اطلاعات لازم مانند نقشههای طبقات و فهرست مالکان است. پس از اینکه یک پروژه به صورت جداگانه ارزیابی شد، به همین ترتیب باقی میماند مگر اینکه درخواست خاتمه ارائه شود. مالیاتها بر اساس کل ارزیابی پروژه تایمشر محاسبه شده و به صورت یک قبض واحد به سازمان یا انجمن مالکان ارسال میشود. شهرستان ممکن است برای رسیدگی به این ارزیابیها هزینههایی دریافت کند. این قانون برای انواع خاصی از املاک یا پروژههای تایمشر اعمال نمیشود. علاوه بر این، قانون اجازه میدهد تا تحت شرایط خاصی از ارزیابی جداگانه به ارزیابی واحد تغییر یابد.
Section § 2188.10
این قانون توضیح میدهد که چگونه اموال غیرمنقول یک پارک خانههای متحرک میتواند به طور جداگانه ارزیابی شود، اگر تغییری در مالکیت آن رخ دهد، مثلاً زمانی که سهام یا منافعی در پارک منتقل میشود. اگر هیئت مدیره پارک درخواست کند و اطلاعات لازم را ارائه دهد، ارزیاب ارزیابیهای جداگانه را بیش از 60 روز پس از چنین درخواستی آغاز خواهد کرد. این ارزیابی جداگانه برای مالکان آینده نیز معتبر باقی میماند.
پارک باید یک بهروزرسانی سالانه در مورد تغییرات مالکیت ارائه دهد. هزینه این فرآیند بر اساس هزینههای واقعی است و بین مالکان تقسیم میشود. شهرستان این هزینه را جمعآوری میکند و یک قبض مالیاتی واحد به نهاد پارک ارسال میکند، اما سهم هر مالک را جزئیات میدهد.
مهم این است که این قانون نیازی به رعایت قانون نقشهبرداری تقسیم اراضی ندارد و هیچ تأیید دولتی به جز تأیید ارزیاب لازم نیست. تمامی ارزیابیها تحت نهاد پارک تجمیع میشوند اما برای مالکان تفکیک میگردند. هیئت مدیره پارک مسئول جمعآوری سهم هر مالک از مالیاتها و هزینهها است.
Section § 2188.11
Section § 2189
این قانون توضیح میدهد که چگونه مالیات بر اموال منقول میتواند به عنوان حق حبس (رهن) بر اموال غیرمنقولی که متعلق به همان شخص است، ثبت شود. اگر اموال منقول در تاریخ رهن بر روی ملک غیرمنقول قرار داشته باشد و این حق حبس (رهن) در دفتر مالیات املاک ثبت شده باشد، ملک غیرمنقول مسئول پرداخت مالیات اموال منقول خواهد بود. با این حال، اگر ملک غیرمنقول قبل از انجام ارزیابی مالیات اموال منقول به شخص دیگری فروخته شود و خریدار در آن زمان اموال منقول را نداشته باشد، مالیات به عنوان حق حبس (رهن) بر ملک غیرمنقول نخواهد بود، بلکه به صورت بدون تضمین وصول خواهد شد.
اگر هیچ حق حبسی (رهنی) در دفتر مالیات نشان داده نشود، این امر مالیات اموال منقول را باطل نمیکند، اما مالیات به صورت بدون تضمین وصول خواهد شد. همچنین، اگر حق حبسی (رهنی) به اشتباه علیه ملک شخص دیگری ثبت شود، جریمه دیرکرد تا 10 دسامبر یا اگر 10 دسامبر مصادف با آخر هفته یا تعطیل رسمی باشد، تا روز کاری بعدی اعمال نخواهد شد.
Section § 2189.1
Section § 2189.3
این قانون توضیح میدهد که اگر شما هم املاک و مستغلات و هم اموال شخصی در یک شهرستان دارید، مالیات بر اموال شخصی شما میتواند به عنوان حق حبس بر املاک و مستغلات شما نیز ثبت شود. این اتفاق تنها در صورتی میافتد که تا تاریخ ایجاد حق حبس، ارزیاب مالیاتی موافقت کند که املاک شما برای پوشش مالیات کافی است، به شما گواهی دهد و شما آن را در شهرستان ثبت کنید. اگر مالیات را پرداخت نکنید، اموال شخصی شما میتواند توقیف و فروخته شود تا مالیات پوشش داده شود. این قانون شامل مالیاتهای قبل از مارس 1958 نمیشود و از سال مالی 1959-60 آغاز به کار کرده است.
Section § 2189.5
این قانون توضیح میدهد که مالیات بر اموال شخصی و مستحدثاتی که به یک اجارهنامه برای استخراج منابعی مانند گاز و نفت مرتبط هستند، میتواند توسط ارزش خود اجارهنامه تضمین شود. اگر این مالیاتها به موقع پرداخت نشوند، ملک میتواند توقیف و فروخته شود، مشابه اموال بدون تضمین، ظرف سه سال پس از سررسید شدن مالیات. اقدام قانونی نیز میتواند علیه کسانی که مالیات را بدهکار هستند، انجام شود. اگر مالیاتها تا یک مهلت مشخص پرداخت نشده باقی بمانند، از فهرست مالیاتی تضمینشده به فهرست بدون تضمین منتقل میشوند. این تغییر همچنین شامل هر مالیاتی میشود که در زمان اصلاح قانون در سالهای (1973-74) قبلاً معوقه بوده است.
Section § 2189.6
Section § 2189.7
این بخش به ارزیابی مالیاتی خانههای شناور میپردازد. به طور معمول، این مالیاتها مانند مالیات بر املاک و مستغلات در نظر گرفته میشوند. اما استثنائاتی وجود دارد. اگر مالیاتها توسط اموال غیرمنقول مالک تضمین نشده باشند و در زمان سررسید معمول مالیات بر املاک پرداخت نشوند، میتوان آنها را با استفاده از روشهای متفاوت و «تضمیننشده» وصول کرد. اگر این مالیاتها تا زمانی که رسماً معوق تلقی شوند، همچنان پرداخت نشوند، به فهرست مالیاتهای تضمیننشده منتقل خواهند شد که ممکن است شامل جریمه نیز باشد. علاوه بر این، مالکان میتوانند این مالیاتها را در دو قسط پرداخت کنند، درست مانند مالیات بر املاک، حتی اگر شهرستان آنها به طور خاص این گزینه را مجاز نکرده باشد.
Section § 2189.8
Section § 2190
این قانون توضیح میدهد که مالیاتها چگونه برای کسی که حق تصرف در ملکی دارد که معمولاً از مالیات معاف است، مانند زمینهای دولتی، مدیریت میشوند. در حالی که این حق تصرف در فهرست مالیاتی تضمینشده (secured tax roll) ثبت میشود، اما وثیقه (lien) ایجاد نمیکند، به این معنی که خود ملک به عنوان تضمین برای مالیاتهای پرداختنشده استفاده نمیشود. اگر مالیاتهای مربوط به این حق تصرف به موقع پرداخت نشوند، مأمور جمعآوری مالیات میتواند آن را مانند ملک غیرتضمینشده (unsecured property) در نظر بگیرد و از رویههای خاصی برای جمعآوری استفاده کند. اگر در زمان اعلام نکول (default) برای مالیاتها همچنان پرداخت نشده باقی بمانند، این مالیاتها و هرگونه جریمه به فهرست مالیاتی غیرتضمینشده (unsecured tax roll) برای جمعآوری منتقل میشوند.
Section § 2190.1
Section § 2190.2
Section § 2191.3
این قانون به مأمور مالیات اجازه میدهد تا برای مالیاتهای پرداختنشده بر انواع خاصی از اموالی که با املاک و مستغلات تضمین نشدهاند، اخطاری را ثبت کند. اگر مالیات بر اموال غیرتضمینشده، کالاهای در حال حمل، یا برخی مستحدثات پرداخت نشده باشد، یا اگر ارزیابیهای مالیاتی کشفنشدهای وجود داشته باشد که تقصیر مالک ملک نیست، مأمور مالیات میتواند گواهیای را در دفتر ثبت اسناد شهرستان ثبت کند تا بدهی مالیاتی را رسمی کند. این گواهی شامل جزئیاتی مانند مبلغ بدهی، نام مالک ملک، و آخرین آدرس شناخته شده او خواهد بود. دفتر ثبت اسناد شهرستان باید ظرف 30 روز پس از این ثبت، به مالک ملک اطلاع دهد، با یک هشدار واضح که وثیقه مالیاتی بر اموال غیرتضمینشده اعمال شده است.
Section § 2191.4
Section § 2191.5
Section § 2191.6
این بخش از قانون توضیح میدهد که چگونه یک حق حبس که در نتیجه ثبت گواهی مالیاتی ایجاد شده است، میتواند رفع شود. این حق حبس میتواند یا با پرداخت مالیات بدهی، شامل هرگونه جریمه و سود (بهره)، به علاوه هزینهای برای ثبت رفع آن در هر شهرستانی که حق حبس در آن ثبت شده است، ساقط شود. یا اینکه، اگر مالیات به طور رسمی لغو شود، حق حبس بدون هیچ هزینهای برای ثبت، ساقط میگردد. در هر دو حالت، برای نهایی کردن فرآیند، یک گواهی رفع یا ابطال باید ثبت شود.
Section § 2191.10
Section § 2192
Section § 2192.1
این قانون بیان میکند که مالیاتها یا ارزیابیهای بهبود عمومی که به عنوان حق حبس بر املاک و مستغلات اعلام میشوند، بالاترین اولویت را نسبت به هر حق حبس دیگری بر آن ملک دارند. این بدان معناست که آنها بر هر ادعای دیگری، مانند وامها یا بدهیها، که به آن ملک مرتبط است، مقدم هستند، صرف نظر از اینکه آن ادعاهای دیگر چه زمانی ایجاد شدهاند.
Section § 2192.2
هنگامی که ملکی از طریق حکم دادگاه یا توسط مقامات رسمی مانند کلانتر یا امین فروخته میشود و دارای مالیات یا عوارض ملک پرداخت نشده است (به استثنای فروشهای مالیاتی یا برخی فروشهای قانون مدنی)، پول حاصل از فروش ابتدا باید برای پرداخت آن مالیاتها و عوارض استفاده شود. پس از پوشش هزینههای فروش، مأمور مسئول فروش، پول مالیات را به جمعآوریکننده مسئول این مالیاتها ارسال میکند.
Section § 2193
Section § 2194
این قانون توضیح میدهد که چه زمانی یک حکم مالیاتی تسویه شده و حق حبس (رهن) مربوطه برداشته میشود. حکم زمانی اجرا شده تلقی میشود که مالیات پرداخت شده یا به طور رسمی لغو شود، یا اگر ملک برای پوشش حق حبس (رهن) مالیاتی فروخته شود. با این حال، صرف فروش یک گواهی مالیاتی برای آن مالیات، به منزله پرداخت یا لغو مالیات محسوب نمیشود.
Section § 2195
Section § 2196
این بخش از قانون، روند حذف یک حق حبس (وثیقه) از ملک غیرمنقول را توضیح میدهد، در صورتی که مشخص شود آن حق حبس به اشتباه ثبت شده است. اگر مأمور وصول مالیات تشخیص دهد که حق حبس برای مالیاتها یا هزینههای پرداختنشده به اشتباه اعمال شده است، باید سندی با عنوان «حذف حق حبس نامعتبر» صادر کند. این سند که توسط مأمور وصول مالیات یا معاون وی امضا میشود، جزئیات دلیل نادرست بودن حق حبس را بیان میکند.
سپس ثبتکننده این سند را دریافت کرده، رسماً آن را ثبت میکند و نسخه اصلی را برای اطلاع مالک ملک از حذف حق حبس، برای او ارسال میکند. اصطلاح «نهاد عمومی محلی» به سازمانهایی مانند شهرستانها، شهرها یا نواحی اشاره دارد.