این بخش از قانون نحوه ارزیابی ارزش انواع مختلف واگن‌های ریلی توسط هیئت مدیره را برای اهداف مالیاتی مشخص می‌کند. ارزش واگن‌ها بر اساس هزینه خرید آن‌ها منهای استهلاک، که به روش خط مستقیم محاسبه می‌شود، تعیین می‌گردد. قوانین استهلاک بر اساس نوع واگن متفاوت است؛ بیشتر انواع واگن‌ها دارای برنامه استهلاک ۲۲ ساله منهای سن آن‌ها در زمان خرید هستند، در حالی که واگن‌های 'دیگر' دارای برنامه ۲۵ ساله می‌باشند. این قانون همچنین اشاره می‌کند که بهبودها، که به معنای ارتقاء واگن‌ها هستند، باید در طول عمر باقیمانده واگنی که بهبود یافته است، مستهلک شوند. هزینه خرید به میزان پولی اشاره می‌کند که مالک واگن برای به دست آوردن آن، طبق رویه‌های استاندارد حسابداری، هزینه کرده است.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که هنگام محاسبه برخی میانگین‌ها، برخی زمان‌ها و داده‌ها مستثنی می‌شوند. به طور خاص، اگر یک واگن قطار در کالیفرنیا در حال تعمیر یا بازسازی باشد و برای بیش از 10 نفر-ساعت از سرویس خارج باشد، هر روز خودرو یا مسافت پیموده شده در طول این دوره در میانگین‌ها محاسبه نمی‌شود. با این حال، زمان تعمیر هر واگن قطار تنها تا 90 روز می‌تواند مستثنی شود، مگر اینکه مدرکی ارائه شود که نشان دهد زمان بیشتری لازم است، طبق الزامات هیئت مدیره.