این بخش اجازه ایجاد مناطق بهبود چندخانواری را با رعایت مقررات خاص می‌دهد. با این حال، شهرها نمی‌توانند این مناطق را پس از ۱ ژانویه ۲۰۲۲ تأسیس کنند، مگر اینکه یک قانون جدید آن مهلت را تغییر یا تمدید کند.

این قانون بیان می‌کند که یک شهرستان نمی‌تواند بدون کسب اجازه از شورای حاکم آن شهر، منطقه‌ای را در داخل یک شهر ایجاد کند. به همین ترتیب، یک شهر نمی‌تواند بدون تأیید هیئت نظارت شهرستان، منطقه‌ای را در مناطق غیرشرکتی یک شهرستان تأسیس کند. در نهایت، یک شهر نمی‌تواند بدون رضایت شورای شهر دیگر، منطقه‌ای را در داخل آن شهر دیگر ایجاد کند.

این قانون، روند ایجاد یک منطقه ویژه در یک شهر را تشریح می‌کند. اگر مالکان املاک یا کسب‌وکارها، که هزینه‌ها را متحمل خواهند شد، موافقت کنند که بیش از دو سوم ارزیابی پیشنهادی را بپردازند، می‌توانند درخواستی را به شورای شهر ارائه دهند. این درخواست باید شامل نقشه‌ای از منطقه، شرحی از فعالیت‌ها و بهبودها، و نحوه تامین مالی آن، از جمله هرگونه انتشار اوراق قرضه باشد.

سپس شورای شهر می‌تواند قطعنامه‌ای را برای بررسی تشکیل منطقه تصویب کند. این قطعنامه باید به طور مختصر بهبودهای پیشنهادی، جزئیات ارزیابی، و اینکه آیا ارزیابی املاک یا کسب‌وکارها را هدف قرار می‌دهد، را شرح دهد. باید اطلاعات کافی داشته باشد تا یک مالک بتواند بفهمد چه چیزی درگیر است و منطقه کجا خواهد بود. علاوه بر این، دستور تهیه یک طرح مدیریت توسط یک مهندس حرفه‌ای را صادر می‌کند.

این بخش مشخص می‌کند که طرح منطقه مدیریت باید شامل چه مواردی باشد. این طرح باید شامل نقشه‌ای دقیق باشد که موقعیت املاک و کسب‌وکارها را به همراه نام منطقه نشان دهد. باید مرزهای منطقه را بدون همپوشانی با مناطق موجود دیگر توصیف کند و بهبودها، فعالیت‌ها و هزینه‌های آن‌ها را برای هر سال عملیاتی به تفصیل بیان کند. همچنین میزان کل هزینه‌های سالانه برای بهبودها، نگهداری، عملیات و خدمات بدهی منطقه را مشخص می‌کند. این طرح باید منابع مالی، روش‌های ارزیابی و اینکه آیا اوراق قرضه صادر خواهد شد یا خیر را مشخص کند. علاوه بر این، نحوه جمع‌آوری عوارض و مدت زمان آن‌ها را توضیح می‌دهد که نمی‌تواند از پنج سال تجاوز کند، مگر اینکه برای حداکثر ده سال تمدید شود، یا اگر با اوراق قرضه تأمین مالی شود، بیست سال. این طرح همچنین باید شامل زمان‌بندی اجرا، قوانین، فهرستی از املاک یا کسب‌و‌کارهای ارزیابی‌شده و هرگونه الزامات خاص تعیین‌شده توسط شورای شهر باشد.

این قانون رویه‌هایی را مشخص می‌کند که شورای شهر هنگام پیشنهاد ارزیابی‌های جدید یا افزایش‌یافته بر املاک یا کسب‌وکارها باید رعایت کند. برای ارزیابی‌های املاک، اگر بیش از یک‌سوم آرا در مورد ارزیابی مخالف آن باشد، شهر نمی‌تواند با ارزیابی ادامه دهد. این آرا بر اساس میزان ارزیابی که هر ملک مشمول آن است، وزن‌دهی می‌شوند. برای ارزیابی‌های کسب‌وکار، شهر باید مستقیماً مالکان کسب‌وکارها را در مورد ارزیابی پیشنهادی مطلع کند.

این بخش از قانون، مراحل لازم برای شورای شهر کالیفرنیا را جهت تأسیس یک منطقه جدید پس از یک جلسه عمومی تشریح می‌کند. اگر شورا تصمیم به ادامه کار بگیرد، باید یک «مصوبه تشکیل» را تصویب کند که شامل شرحی از فعالیت‌ها و بهبودهای پیشنهادی، مرزهای منطقه، و نحوه وضع عوارض بر املاک یا کسب‌وکارها باشد. این مصوبه همچنین باید به اعتراضات احتمالی نیز بپردازد.

اگر بیش از یک‌سوم برگه‌های رأی ارائه‌شده به عوارض اعتراض کنند، منطقه نمی‌تواند تأسیس شود. همچنین تصریح شده است که املاک یا کسب‌وکارهای موجود در منطقه مشمول اصلاحات خواهند بود و وجوه جمع‌آوری‌شده فقط برای اهداف مشخص‌شده در داخل منطقه قابل استفاده است. تصویب این مصوبه همچنین وضع عوارض را برای سال‌های مالی طبق طرح منطقه نهایی می‌کند.

هنگامی که یک منطقه ویژه تحت بخش‌های (36716) یا (36717) ایجاد می‌شود، یک اطلاعیه رسمی و نقشه باید توسط دفتردار ثبت شود. اگر هزینه‌های منطقه به طور خاص به مشاغل اعمال می‌شود، اطلاعیه باید این را ذکر کند. سایر قوانین نامرتبط از بخش (4.5) به این مناطق اعمال نمی‌شوند.

شورای شهر این اختیار را دارد که مناطق ویژه‌ای به نام "مناطق منفعت" را در یک حوزه ایجاد کند. هر منطقه بر اساس اینکه چقدر از بهبودها یا فعالیت‌های محلی بهره‌مند خواهد شد، تعیین می‌شود. شورا می‌تواند در هر منطقه عوارض متفاوتی دریافت کند.

اگر این عوارض از مشاغل گرفته می‌شود، شورا می‌تواند مشاغل را نیز بر اساس میزان بهره‌مندی‌شان دسته‌بندی کند. مشاغل مختلف، حتی در یک منطقه، ممکن است بر اساس این دسته‌بندی، عوارض متفاوتی داشته باشند.