این قانون بر اهمیت ترویج دسترسی به پهنای باند در سراسر کالیفرنیا تأکید می‌کند و شرکت‌های برق محلی متعلق به عموم را ملزم می‌سازد که فضای روی تیرها و سازه‌های خود را در اختیار شرکت‌های کابلی و تلفن قرار دهند. آنها باید این کار را با نرخ‌ها و شرایط منصفانه انجام دهند.

ایالت مسئولیت نظارت بر هزینه‌ها و شرایط تعیین شده توسط این شرکت‌ها را بر عهده می‌گیرد، به این معنی که این قانون ایالتی بر هرگونه مقررات محلی متناقض، از جمله در شهرهای منشوردار، ارجحیت دارد.

هدف این است که اطمینان حاصل شود این شرکت‌ها هزینه‌های خود را برای ارائه دسترسی جبران می‌کنند، اما نباید به این شرکت‌های مخابراتی یارانه دهند.

این بخش اصطلاحات کلیدی را که در زمینه خدمات ارتباطی و تاسیساتی در کالیفرنیا استفاده می‌شوند، تعریف می‌کند. «ارائه‌دهنده خدمات ارتباطی» شامل شرکت‌هایی است که خدمات تلویزیون کابلی، ویدئو یا تلفن ارائه می‌دهند. «هیئت حاکمه» به رهبری شرکت‌های برق محلی متعلق به عموم اشاره دارد که ممکن است شامل هیئتی منصوب شده توسط شورای شهر باشد. «تیر چراغ خیابان» تیری است که عمدتاً برای روشنایی خیابان‌ها یا افزایش امنیت به کار می‌رود. «تیر تاسیسات» تیری است که برای خطوط برق یا تلفن استفاده می‌شود، به جز آنهایی که فقط برای انتقال برق با ولتاژ بالا یا تیرهای اختصاصی روشنایی خیابان به کار می‌روند.

این قانون شرکت‌های برق عمومی محلی در کالیفرنیا را ملزم می‌کند که به ارائه‌دهندگان خدمات ارتباطی اجازه دهند از فضا و ظرفیت تیرهای برق خود تحت شرایط و ضوابط معقول استفاده کنند. اگر قراردادی از قبل از سال ۲۰۱۲ وجود داشته باشد، تا زمان انقضا یا فسخ آن معتبر باقی می‌ماند. شرکت‌های برق باید ظرف ۴۵ روز (یا ۶۰ روز برای بیش از ۳۰۰ تیر) به درخواست‌های اتصال پاسخ دهند. در صورت رد درخواست، باید دلیل آن و راهکار دسترسی را توضیح دهند. در صورت تأیید، باید برآورد هزینه کارهای لازم را ارائه دهند که باید در زمان‌بندی‌های مشخصی تکمیل شوند. در شرایط خاص، با توافق طرفین، می‌توان زمان‌بندی‌ها را تمدید کرد. شرکت‌های برق می‌توانند درخواست‌ها را به دلیل ظرفیت، ایمنی، قابلیت اطمینان یا مسائل مهندسی رد کنند و همچنین پروژه‌های آتی خود را در نظر بگیرند. آنها همچنین حق دارند تا در تصمیم‌گیری‌های خود، رعایت قوانین را تضمین کنند.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که اگر یک شرکت برق عمومی در یک منطقه محلی طبق قوانین دیگر مجاز به دریافت هزینه برای استفاده از برق باشد، باید آن هزینه را بر اساس قوانین مشخصی تعیین و جمع‌آوری کند. تعیین این هزینه بر عهده هیئت مدیره شرکت برق است که باید طبق یک فرآیند مشخص انجام شود. با این حال، این قانون به شرکت‌های برق اختیار اضافی برای دریافت هزینه‌هایی که قبلاً به طور قانونی مجاز به دریافت آن‌ها نبوده‌اند، نمی‌دهد.

این قانون محدودیت‌هایی را برای هزینه‌های سالانه‌ای تعیین می‌کند که شرکت‌های برق محلی دولتی در کالیفرنیا می‌توانند از ارائه‌دهندگان خدمات ارتباطی برای استفاده از تیرهای برق و سازه‌های پشتیبانی دریافت کنند. این هزینه‌ها باید بر اساس بخشی از فضای قابل استفاده یا ظرفیت اشغال شده توسط تجهیزات ارائه‌دهنده باشد و اطمینان حاصل شود که از هزینه‌های مالکیت شرکت برق تجاوز نمی‌کند. «فضای قابل استفاده» منطقه‌ای بالای سطح زمین است که می‌تواند سیم‌ها را در خود جای دهد. فرض بر این است که یک اتصال یک فوت را اشغال می‌کند و تیرها معمولاً 13.5 فوت فضای قابل استفاده دارند.

شرکت‌های برق باید اطمینان حاصل کنند که هزینه‌ها از هزینه‌های مورد نیاز تجاوز نمی‌کند و در صورت تولید درآمد اضافی، باید آن‌ها را تعدیل کنند. تیرهای مشترکاً متعلق به چند مالک در صورتی معاف هستند که یک مالک غیر از شرکت برق، کنترل دسترسی را داشته باشد. «هزینه‌های سالانه مالکیت» شامل هزینه‌های سرمایه‌ای و عملیاتی، منهای استهلاک، و به استثنای املاک نامربوط است.

این بخش به شرکت برق محلی متعلق به عموم اجازه می‌دهد تا در صورت یافتن اتصالات بدون مجوز به اموال خود، از تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۲ به بعد، یک هزینه یک‌بار مصرف دریافت کند. این هزینه معادل سه سال از یک هزینه سالانه است. اگر هزینه پرداخت نشود، مالک درخواست تأیید نکند، یا به اتصال بدون مجوز اعتراض نشود، شرکت برق می‌تواند آن را حذف کند. استثنایی برای سیم‌های انشعاب (سرویس افتاده) وجود دارد؛ اگر تأیید اتصال ظرف ۴۵ روز درخواست شود، این اتصالات بدون مجوز تلقی نمی‌شوند.

این قانون به شرکت‌های برق عمومی محلی اجازه می‌دهد تا برای پردازش درخواست‌های اتصال تجهیزات به زیرساخت‌هایشان، یک هزینه یک‌باره دریافت کنند، مشروط بر اینکه این هزینه فقط هزینه‌های واقعی پردازش را پوشش دهد و از آنها تجاوز نکند.

اگر یک شرکت برق محلی متعلق به عموم نیاز به استفاده از فضا روی یک تیر یا سازه داشته باشد که قبلاً توسط یک ارائه‌دهنده ارتباطات استفاده می‌شود، ارائه‌دهنده باید یا هزینه‌های جابجایی را پوشش دهد یا تجهیزات خود را با هزینه خودش بردارد.

اگر ارائه‌دهنده ارتباطات بخواهد چیدمان را جابجا کند، شرکت برق می‌تواند یک هزینه یک‌باره از آنها دریافت کند تا هزینه‌های واقعی جابجایی را پوشش دهد، به شرطی که اختیار انجام این کار را داشته باشد.

این بخش فرآیندی را تشریح می‌کند که یک شرکت برق محلی متعلق به عموم (POEU) در کالیفرنیا باید قبل از تصویب یا افزایش هزینه‌ها یا تغییر شرایط دسترسی برای ارائه‌دهندگان خدمات ارتباطی که از تیرهای برق و سازه‌ها استفاده می‌کنند، دنبال کند. آنها باید یک جلسه علنی عمومی برگزار کنند، با اطلاع‌رسانی مناسب حداقل 14 روز قبل، و داده‌های مربوط به هزینه را 10 روز قبل از جلسه در دسترس عموم قرار دهند. تصمیم برای تصویب یا تغییر هزینه‌ها یا شرایط باید توسط هیئت حاکمه شرکت از طریق یک آیین‌نامه یا مصوبه اتخاذ شود و قابل تفویض نیست. این تصمیم باید در یک جلسه عمومی دوم که حداقل 30 روز پس از جلسه اول برگزار می‌شود، نهایی شود و تغییرات نمی‌توانند تا حداقل 60 روز پس از این تصمیم نهایی لازم‌الاجرا شوند. این بخش در مورد تمدید قراردادها اعمال نمی‌شود، اگر شرایط بدون تغییر باقی بمانند.

اگر با تغییر در هزینه‌ها یا شرایط دسترسی مربوط به شرکت‌های برق محلی متعلق به عموم مخالف هستید، 30 روز فرصت دارید تا اعتراض کتبی ثبت کنید. این اعتراض باید دلیل مخالفت شما و استدلال حقوقی پشت آن را توضیح دهد.

ثبت اعتراض مانع از تأیید استفاده از تیرها یا سازه‌ها توسط شرکت برق نمی‌شود.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که چه زمانی و چگونه می‌توان به طور قانونی یک تصمیم مربوط به هزینه‌ها یا شرایط مربوط به تیرهای برق یا سازه‌های پشتیبانی را به چالش کشید. شما 120 روز فرصت دارید تا پس از لازم‌الاجرا شدن تصمیم، چنین چالشی را آغاز کنید. اگر شما یک شرکت تاسیساتی یا فردی هستید که تحت تأثیر این هزینه قرار گرفته‌اید، باید قبل از مراجعه به دادگاه از قوانین خاصی پیروی کنید. اولاً، شما باید مستقیماً تحت تأثیر قرار گرفته باشید یا عضوی از یک گروه صنفی باشید که نماینده افراد متأثر است. ثانیاً، باید از شرکت تاسیساتی مدارکی را درخواست کنید که ثابت کند هزینه منصفانه است و 30 روز به آنها فرصت دهید تا پاسخ دهند. این مدارک باید نشان دهند که هزینه فقط هزینه‌های ضروری را پوشش می‌دهد. ممکن است مجبور شوید هزینه این کپی‌ها را بپردازید. هرگونه اقدام قانونی باید در دادگاه صالح انجام شود.

این قانون به افراد، نهادها یا انجمن‌های صنفی اجازه می‌دهد تا در صورتی که معتقدند هزینه‌های دریافت شده توسط یک شرکت خدمات عمومی برای استفاده از تیرها یا سازه‌هایش بیش از حد زیاد است، درخواست حسابرسی کنند. درخواست‌کننده باید یک حسابرس مستقل استخدام کرده و هزینه حسابرسی را بپردازد، مگر اینکه در سال گذشته برای همان هزینه حسابرسی انجام شده باشد. با این حال، آنها تنها در صورتی می‌توانند درخواست حسابرسی کنند که هزینه‌ها مستقیماً از آنها یا اعضای انجمنشان دریافت شود. اگر حسابرسی تشخیص دهد که هزینه‌ها نامعقول است، شرکت برق محلی باید آنها را اصلاح کند.