این قانون کالیفرنیا بیان می‌کند که اگر یک مالک قبل از شروع هر کاری، یک توافق‌نامه کتبی و یک ضمانت‌نامه پرداخت به مبلغ حداقل نیمی از ارزش قرارداد را ثبت کند، آنگاه وقتی اختلافی بر سر پرداخت وجود دارد، دادگاه ممکن است مبلغی را که می‌توان از مالک مطالبه کرد، محدود کند. در عوض، در صورت لزوم، اگر کل مبلغ بدهکار به مدعیان (کسانی که به آن‌ها پول بدهکار است) بیشتر از مبلغی باشد که مالک به پیمانکار اصلی بدهکار است، دادگاه می‌تواند به پیمانکار اصلی و ضمانت‌نامه او دستور دهد که مابه‌التفاوت را پرداخت کنند.

این بخش از قانون توضیح می‌دهد که ضمانت‌نامه پرداخت اساساً تضمینی است که همه کسانی که مطالبه پرداخت دارند – مانند پیمانکاران و پیمانکاران فرعی – پول خود را دریافت خواهند کرد. این ضمانت‌نامه توسط یک شرکت بیمه پشتیبانی می‌شود. ضمانت‌نامه می‌تواند توسط مالک ملک، پیمانکار اصلی یا یک پیمانکار فرعی تنظیم شود. اگر کسی پرداخت نشده باشد، می‌تواند یا از طریق فرآیند اجرای حق رهن (یک ادعای قانونی بر روی ملک) اقدام کند یا مستقیماً علیه ضمانت‌نامه برای دریافت پول خود دعوی کند.

این قانون بیان می‌کند که هر بند قراردادی در یک ضمانت‌نامه پرداخت که سعی در کوتاه کردن مهلت شما برای اقامه دعوا دارد، در دو حالت معتبر نیست: (a) اگر مهلت را به کمتر از شش ماه پس از اتمام کار کاهش دهد، یا (b) اگر ضمانت‌نامه قبل از شروع کار ثبت نشده باشد.

این قانون بیان می‌کند که اگر اخطاری به فرد مسئول یا فردی که ضمانت یک تعهد مالی (مانند یک قولنامه امنیتی مالی) را بر عهده دارد، طبق شرایطی که در بخش دیگری (8612) توضیح داده شده، داده شود، آن اخطار باید با قوانین خاصی که در مجموعه مقررات دیگری که از Section 8100 شروع می‌شود، مطابقت داشته باشد.