این قانون می‌گوید که اگر کسی پیشنهاد دهد تنها بخشی از آنچه را که طبق یک قرارداد یا توافق باید انجام دهد، به اتمام برساند، آن پیشنهاد فاقد اعتبار است. به عبارت دیگر، شما نمی‌توانید فقط بخشی از یک معامله را انجام دهید و انتظار داشته باشید که به عنوان انجام تعهدات شما پذیرفته شود.

اگر به کسی پول یا خدمتی بدهکار هستید (بستانکار)، باید مستقیماً به او پیشنهاد انجام آن تعهد را بدهید. اگر چندین بستانکار وجود دارد، می‌توانید پیشنهاد را به هر یک از آنها یا به شخصی که آنها برای وصول مجاز کرده‌اند، ارائه دهید. این کار را باید هر کجا که بستانکار یا نماینده مجاز او حضور دارد، انجام دهید.

اگر یک قرارداد یا توافق مشخص نکرده باشد که کاری چه زمانی باید انجام شود، فردی که باید آن کار را انجام دهد می‌تواند هر زمانی پیشنهاد تکمیل آن را بدهد، به شرطی که قبلاً پس از یک درخواست منطقی، از انجام آن خودداری نکرده باشد.

اگر به درستی پیشنهاد پرداخت بدهی یا انجام تعهدی را بدهید، حتی اگر هنوز آن چیز را عملاً به طلبکار نداده باشید، بهره‌ای که به بدهی شما تعلق می‌گیرد متوقف می‌شود، درست مثل اینکه تعهدتان را به طور کامل انجام داده‌اید.