تعهدات مقرر در قانون - تعهدات - حقوق مدنی - CA

Section § 1708

این قانون بیان می‌کند که هر فرد باید از آسیب رساندن به جسم یا اموال دیگران خودداری کند و نباید حقوق آنها را نقض کند، حتی اگر هیچ توافق رسمی یا قراردادی در کار نباشد.

آسیب رساندن به شخص، خسارت مالی، نقض حقوق، تعهد بدون قرارداد، صدمه شخصی، حفاظت از اموال، حفاظت از حقوق، وظیفه خودداری، تکلیف غیرقراردادی، مسئولیت قانونی

Section § 1708.5

این قانون آزار جنسی (sexual battery) را در کالیفرنیا تعریف می‌کند و موقعیت‌هایی را که مصداق آن هستند، مشخص می‌سازد. فردی مرتکب آزار جنسی می‌شود اگر عمداً باعث تماس ناخواسته با بخش‌های خصوصی فردی دیگر شود یا از بخش‌های خصوصی خود برای ایجاد تماس ناخواسته استفاده کند. همچنین شامل مواردی می‌شود که کاندوم بدون رضایت قبل از تماس برداشته شود. هر کسی که در این زمینه مقصر شناخته شود، می‌تواند برای جبران خسارت مورد شکایت قرار گیرد و دادگاه ممکن است دستوراتی برای جلوگیری از رفتارهای نادرست آتی صادر کند. اصطلاحاتی مانند «بخش خصوصی» و «تماس توهین‌آمیز» معانی خاصی دارند و این قانون علاوه بر سایر حقوق قانونی است که قربانیان ممکن است داشته باشند.

(a) فردی مرتکب آزار جنسی (sexual battery) می‌شود که هر یک از اقدامات زیر را انجام دهد:

(1) با قصد ایجاد تماس مضر یا توهین‌آمیز با بخش خصوصی (intimate part) فردی دیگر عمل کند و در نتیجه آن، تماس جنسی توهین‌آمیزی به طور مستقیم یا غیرمستقیم با آن فرد رخ دهد.

(2) با قصد ایجاد تماس مضر یا توهین‌آمیز با فردی دیگر، با استفاده از بخش خصوصی خود، عمل کند و در نتیجه آن، تماس جنسی توهین‌آمیزی به طور مستقیم یا غیرمستقیم با آن فرد رخ دهد.

(3) به گونه‌ای عمل کند که باعث ترس قریب‌الوقوع از رفتار توصیف شده در بند (1) یا (2) شود و در نتیجه آن، تماس جنسی توهین‌آمیزی به طور مستقیم یا غیرمستقیم با آن فرد رخ دهد.

(4) باعث تماس بین یک اندام جنسی که کاندوم از آن برداشته شده است، و بخش خصوصی فردی دیگر شود که به برداشتن کاندوم رضایت شفاهی نداده است.

(5) باعث تماس بین بخش خصوصی خود و یک اندام جنسی فردی دیگر شود که فرد بدون رضایت شفاهی کاندوم را از آن برداشته است.

(b) فردی که مرتکب آزار جنسی (sexual battery) نسبت به دیگری شود، در قبال آن فرد مسئول جبران خسارات است، از جمله، اما نه محدود به، خسارات عمومی، خسارات خاص، و خسارات تنبیهی.

(c) دادگاه در دعوایی که بر اساس این بخش اقامه می‌شود، می‌تواند اقدامات جبرانی عادلانه (equitable relief) را اعطا کند، از جمله، اما نه محدود به، دستور منع (injunction)، هزینه‌ها، و هر گونه اقدام جبرانی دیگری که دادگاه مناسب تشخیص دهد.

(d) برای اهداف این بخش:

(1) «بخش خصوصی» (Intimate part) به معنای اندام جنسی، مقعد، کشاله ران، یا باسن هر فرد، یا سینه یک زن است.

(2) «تماس توهین‌آمیز» (Offensive contact) به معنای تماسی است که حس معقولی از کرامت شخصی را جریحه‌دار کند.

(e) حقوق و اقدامات جبرانی پیش‌بینی شده در این بخش، علاوه بر هر گونه حقوق و اقدامات جبرانی دیگری است که توسط قانون پیش‌بینی شده است.

آزار جنسی، تماس مضر، تماس توهین‌آمیز، بخش خصوصی، برداشتن کاندوم، رضایت شفاهی، خسارات، اقدامات جبرانی عادلانه، خسارات تنبیهی، خسارات عمومی، خسارات خاص، دستور منع، کرامت شخصی، حس معقول، ترس از تماس

Section § 1708.5

این قانون می‌گوید که اگر یک بزرگسال در موقعیت اقتدار، مانند معلم یا مربی، مرتکب آزار جنسی علیه یک خردسال شود، رضایت کودک در دادگاه دفاع معتبری محسوب نمی‌شود. این قانون توضیح می‌دهد که قرار گرفتن در موقعیت اقتدار به معنای توانایی اعمال نفوذ ناروا بر خردسال است و طیف وسیعی از نقش‌های مقتدرانه احتمالی را فهرست می‌کند. اصطلاح «نفوذ ناروا» به تعریف آن در یک قانون دیگر اشاره دارد.

(a) صرف‌نظر از بخش ۳۵۱۵، رضایت در هیچ دعوای مدنی تحت بخش ۱۷۰۸.۵ دفاع محسوب نخواهد شد، اگر شخصی که مرتکب آزار جنسی می‌شود، بزرگسالی باشد که در موقعیت اقتدار نسبت به صغیر قرار دارد.

(b) برای اهداف این بخش، یک بزرگسال در «موقعیت اقتدار» قرار دارد اگر او، به دلیل آن موقعیت، قادر به اعمال نفوذ ناروا بر یک صغیر باشد. «موقعیت اقتدار» شامل می‌شود، اما محدود به موارد زیر نیست: والد طبیعی، ناپدری/نامادری، والد سرپرست، خویشاوند، شریک هر یک از این والدین یا خویشاوندان، مراقب، رهبر جوانان، مدیر تفریحات، مدیر ورزشی، مربی، معلم، مشاور، درمانگر، رهبر مذهبی، پزشک، کارمند یکی از اشخاص فوق‌الذکر، یا همکار.

آزار جنسی، موقعیت اقتدار، بزرگسال، صغیر، نفوذ ناروا، رضایت، دعوای مدنی، والد طبیعی، معلم، مربی، درمانگر، رهبر جوانان، مدیر تفریحات، مدیر ورزشی، مراقب

Section § 1708.5

اگر کسی اسپرم، تخمک یا جنین را به نحوی که قوانین کیفری خاصی را نقض کند، سوءاستفاده کند، شخص متضرر می‌تواند برای جبران خسارت شکایت کند. اگر برنده شوند، شخص آسیب‌دیده می‌تواند یا خسارات واقعی متحمل شده خود را دریافت کند یا حداقل 50,000 دلار، هر کدام که بیشتر باشد.

سوءاستفاده از مواد ژنتیکی، سوءاستفاده از اسپرم، سوءاستفاده از تخمک، سوءاستفاده از جنین، دعوای خصوصی، خسارات ناشی از سوءاستفاده، نقض بخش 367g، خسارات قانونی، خسارات واقعی، سوءمدیریت مواد تولیدمثلی، نقض قانون مجازات، حقوق مواد ژنتیکی، حداقل مبلغ خسارت، دعوای مدنی برای سوءاستفاده، ضرر ناشی از سوءاستفاده

Section § 1708.6

اگر کسی در یک وضعیت خشونت خانگی به شما آسیب برساند، می‌توانید از او برای جبران خسارت شکایت کنید، به شرطی که ثابت کنید او باعث صدمات شما شده و با شما رابطه خاصی، مانند شریک زندگی یا یکی از اعضای خانواده، داشته است. شما می‌توانید انواع مختلفی از غرامت، از جمله خسارات عمومی، خاص و تنبیهی، دریافت کنید. علاوه بر این، دادگاه ممکن است اشکال دیگری از کمک، مانند حق‌الوکاله یا دستور منع، را به شما اعطا کند. این قانون به سایر حمایت‌های قانونی موجود شما اضافه می‌شود و یک محدودیت زمانی خاص برای طرح این نوع پرونده وجود دارد.

(الف) یک شخص در قبال زیان ناشی از خشونت خانگی مسئول است، اگر خواهان هر دو عنصر زیر را اثبات کند:

(1) وارد آوردن صدمه به خواهان ناشی از سوءاستفاده، همانطور که در بند (الف) ماده 13700 قانون مجازات تعریف شده است.

(2) سوءاستفاده توسط خوانده، شخصی که با خواهان رابطه دارد، همانطور که در بند (ب) ماده 13700 قانون مجازات تعریف شده است، انجام شده است.

(ب) شخصی که مرتکب عمل خشونت خانگی علیه دیگری می‌شود، در قبال آن شخص مسئول جبران خسارت است، از جمله، اما نه محدود به، خسارات عمومی، خسارات خاص، و خسارات تنبیهی مطابق با ماده 3294.

(ج) دادگاه، در دعوایی مطابق با این ماده، می‌تواند به خواهان پیروز، جبران خسارت عادلانه، دستور منع، هزینه‌ها، و هر گونه جبران خسارت دیگری که دادگاه مناسب بداند، از جمله حق‌الوکاله معقول، اعطا کند.

(د) حقوق و راه‌حل‌های ارائه شده در این ماده، علاوه بر هر گونه حقوق و راه‌حل‌های دیگری است که توسط قانون ارائه شده است.

(ه) زمان شروع دعوا تحت این ماده، توسط ماده 340.15 قانون آیین دادرسی مدنی اداره می‌شود.

مسئولیت خشونت خانگی وارد آوردن صدمه تعریف رابطه ...

Section § 1708.7

این قانون توضیح می‌دهد که چه زمانی یک فرد می‌تواند مسئول تعقیب و آزار (استاکینگ) شناخته شود. برای اثبات تعقیب و آزار، سه نکته اصلی باید نشان داده شود: اول، اینکه فردی به طور مداوم رفتاری داشته که قصد آن تعقیب، نظارت یا آزار شخص دیگری بوده است؛ دوم، اینکه این رفتار باعث شده قربانی به طور واقعی از بابت ایمنی خود بترسد یا دچار پریشانی عاطفی قابل توجهی شود؛ و سوم، اینکه یک تهدید مستقیم انجام شده باشد، یا یک دستور منع تعقیب نقض شده باشد. برخی اقدامات، مانند کارهایی که توسط بازرسان خصوصی دارای مجوز یا مقامات در حین انجام وظیفه خود انجام می‌شود، به عنوان تعقیب و آزار محسوب نمی‌شوند. اگر فردی در تعقیب و آزار مقصر شناخته شود، ممکن است ملزم به پرداخت خسارت شود و با دستورات دادگاه برای توقف رفتارش مواجه گردد. این قانون به فعالیت‌هایی که توسط قانون اساسی محافظت می‌شوند، مانند آزادی بیان و اعتراض، لطمه‌ای نمی‌زند.

(a) شخصی در صورتی مسئولیت مدنی (جرم) تعقیب و آزار را دارد که خواهان تمامی عناصر زیر را اثبات کند:

(1) خوانده به الگویی از رفتار مبادرت ورزیده باشد که قصد آن تعقیب، ایجاد ترس، تحت نظر قرار دادن، یا آزار خواهان بوده است. برای اثبات این عنصر، خواهان ملزم است ادعاهای خود را با شواهد مستقل تأییدکننده پشتیبانی کند.

(2) در نتیجه آن الگوی رفتار، یکی از موارد زیر رخ داده باشد:

(A) خواهان به طور منطقی از بابت ایمنی خود، یا ایمنی یکی از اعضای خانواده نزدیک خود، ترسیده باشد. برای اهداف این بند فرعی، «خانواده نزدیک» به معنای همسر، والدین، فرزند، هر شخصی که از طریق خویشاوندی نسبی یا سببی تا درجه دوم مرتبط است، یا هر شخصی که به طور منظم در خانوار خواهان سکونت دارد، یا در شش ماه قبل از هر بخشی از الگوی رفتار، به طور منظم در آن سکونت داشته است.

(B) خواهان دچار پریشانی عاطفی قابل توجهی شده باشد، و الگوی رفتار مذکور باعث شود که یک فرد منطقی نیز دچار پریشانی عاطفی قابل توجهی شود.

(3) یکی از موارد زیر:

(A) خوانده، به عنوان بخشی از الگوی رفتار مشخص شده در بند (1)، تهدیدی معتبر با (i) قصد ایجاد ترس منطقی برای خواهان یا ایمنی یکی از اعضای خانواده نزدیک او، یا (ii) بی‌اعتنایی بی‌پروا به ایمنی خواهان یا یکی از اعضای خانواده نزدیک او، انجام داده باشد. علاوه بر این، خواهان باید حداقل در یک مورد، به وضوح و قاطعانه از خوانده خواسته باشد که الگوی رفتار خود را متوقف و کاهش دهد و خوانده به الگوی رفتار خود ادامه داده باشد، مگر اینکه شرایط اضطراری، ابلاغ این درخواست توسط خواهان را غیرعملی یا ناامن کرده باشد.

(B) خوانده یک دستور منع تعقیب را نقض کرده باشد، از جمله، اما نه محدود به، هر دستوری که طبق بخش 527.6 قانون آیین دادرسی مدنی صادر شده و هر عملی را که در بند (الف) توصیف شده است، ممنوع می‌کند.

(b) برای اهداف این بخش:

(1) «الگوی رفتار» به معنای رفتاری است که از مجموعه‌ای از اعمال در یک دوره زمانی، هرچند کوتاه، تشکیل شده و نشان‌دهنده تداوم هدف باشد. فعالیت‌های محافظت‌شده توسط قانون اساسی در معنای «الگوی رفتار» گنجانده نمی‌شود.

(2) «تهدید معتبر» به معنای تهدید شفاهی یا کتبی، از جمله تهدیدی که از طریق دستگاه ارتباط الکترونیکی منتقل می‌شود، یا تهدیدی که از الگوی رفتار استنباط می‌شود، شامل، اما نه محدود به، اعمالی که در آن خوانده به طور مستقیم، غیرمستقیم، یا از طریق اشخاص ثالث، با هرگونه اقدام، روش، ابزار، یا وسیله‌ای، خواهان را تعقیب، آزار، نظارت، تحت نظر قرار می‌دهد، تهدید می‌کند، یا در اموال او دخالت کرده یا به آن آسیب می‌رساند، یا ترکیبی از اظهارات و رفتارهای شفاهی، کتبی، یا الکترونیکی، که با قصد و توانایی آشکار برای اجرای تهدید انجام شده باشد تا فردی که هدف تهدید است، به طور منطقی از بابت ایمنی خود یا ایمنی خانواده نزدیک خود بترسد.

(3) «دستگاه ارتباط الکترونیکی» شامل، اما نه محدود به، تلفن‌ها، تلفن‌های همراه، رایانه‌ها، ضبط‌کننده‌های ویدئویی، دستگاه‌های فکس، یا پیجرها است. «ارتباط الکترونیکی» همان معنایی را دارد که در زیربخش 12 از بخش 2510 عنوان 18 قانون ایالات متحده تعریف شده است.

(4) «تعقیب کردن» به معنای حرکت در نزدیکی نسبی یک شخص در حین جابجایی آن شخص از مکانی به مکان دیگر یا ماندن در نزدیکی نسبی یک شخص ثابت یا شخصی که حرکاتش به یک منطقه کوچک محدود شده است، می‌باشد، اما شامل تعقیب خواهان در داخل اقامتگاه خوانده نمی‌شود. برای اهداف مسئولیت ایجاد شده توسط بند (الف)، «تعقیب کردن» شامل هیچ فعالیت قانونی بازرسان خصوصی دارای مجوز طبق ماده 3 (شروع از بخش 7520) از فصل 11.3 از بخش 3 قانون کسب و کار و حرفه‌ها، یا پرسنل اجرای قانون یا کارکنان سازمان‌ها، اعم از دولتی یا خصوصی، که در طول و در محدوده استخدام خود، به هرگونه رفتار یا فعالیتی برای به دست آوردن شواهد فعالیت غیرقانونی مشکوک یا سایر سوءرفتارها، نقض مشکوک هر قانون یا مقررات اداری، رفتار کلاهبردارانه مشکوک، یا هر فعالیت مشکوک شامل نقض قانون یا رویه تجاری یا رفتار یک مقام دولتی که به طور نامطلوبی بر رفاه عمومی، سلامت، یا ایمنی تأثیر می‌گذارد، تشویق یا اقدام می‌کنند، نمی‌شود. برای اهداف مسئولیت ایجاد شده توسط بند (الف)، «تعقیب کردن» همچنین شامل هیچ رفتار جمع‌آوری خبری مرتبط با یک رویداد خبری مهم نمی‌شود.

(5) «آزار» به معنای یک روند رفتاری آگاهانه و عمدی است که متوجه شخص خاصی باشد و آن شخص را به طور جدی بترساند، آزار دهد، شکنجه کند، یا وحشت‌زده کند، و هیچ هدف مشروعی نداشته باشد. روند رفتار باید به گونه‌ای باشد که یک فرد منطقی را دچار پریشانی عاطفی قابل توجه کند، و در واقع باعث پریشانی عاطفی قابل توجه در آن شخص شود.

(6) «تحت نظر قرار دادن» به معنای حضور در خارج از مدرسه، محل کار، وسیله نقلیه، اقامتگاه خواهان (به غیر از اقامتگاه خوانده)، یا سایر مکان‌های اشغال شده توسط خواهان است. برای اهداف مسئولیت ایجاد شده توسط بند (الف)، «تحت نظر قرار دادن» شامل هیچ فعالیت قانونی بازرسان خصوصی دارای مجوز طبق ماده 3 (شروع از بخش 7520) از فصل 11.3 از بخش 3 قانون کسب و کار و حرفه‌ها، یا پرسنل اجرای قانون یا کارکنان سازمان‌ها، اعم از دولتی یا خصوصی، که در طول و در محدوده استخدام خود، به هرگونه رفتار یا فعالیتی برای به دست آوردن شواهد فعالیت غیرقانونی مشکوک یا سایر سوءرفتارها، نقض مشکوک هر قانون یا مقررات اداری، رفتار کلاهبردارانه مشکوک، یا هر فعالیت مشکوک شامل نقض قانون یا رویه تجاری یا رفتار یک مقام دولتی که به طور نامطلوبی بر رفاه عمومی، سلامت، یا ایمنی تأثیر می‌گذارد، تشویق یا اقدام می‌کنند، نمی‌شود. برای اهداف مسئولیت ایجاد شده توسط بند (الف)، «تحت نظر قرار دادن» همچنین شامل هیچ رفتار جمع‌آوری خبری مرتبط با یک رویداد خبری مهم نمی‌شود.

(7) «پریشانی عاطفی قابل توجه» نباید به معنای «پریشانی عاطفی شدید» مورد نیاز برای ایجاد عمدی پریشانی عاطفی تفسیر شود. «پریشانی عاطفی قابل توجه» نیازی به نشان دادن علائم فیزیکی پریشانی عاطفی ندارد؛ بلکه، مستلزم ارزیابی کلیه شرایط است تا مشخص شود که آیا خوانده به طور منطقی باعث ترس، اضطراب، یا عذاب عاطفی قابل توجهی در خواهان شده است یا خیر.

(c) شخصی که مرتکب مسئولیت مدنی (جرم) تعقیب و آزار نسبت به دیگری شود، در قبال آن شخص مسئول پرداخت خسارات است، از جمله، اما نه محدود به، خسارات عمومی، خسارات خاص، و خسارات تنبیهی طبق بخش 3294.

(d) در یک دعوای حقوقی طبق این بخش، دادگاه می‌تواند کمک‌های حقوقی عادلانه، از جمله، اما نه محدود به، حکم منع (دستور قضایی) صادر کند.

(e) حقوق و راه‌حل‌های ارائه شده در این بخش تجمعی هستند و علاوه بر هرگونه حقوق و راه‌حل‌های دیگری هستند که توسط قانون ارائه شده‌اند.

(f) این بخش نباید به گونه‌ای تفسیر شود که به هیچ فعالیت محافظت‌شده توسط قانون اساسی، از جمله، اما نه محدود به، آزادی بیان، اعتراض، و تجمع، آسیب برساند.

(g) این قانون اعمال قدرت پلیسی ایالت برای حفاظت از سلامت، ایمنی، و رفاه مردم ایالت کالیفرنیا است و باید به طور گسترده تفسیر شود تا این اهداف را محقق سازد.

تعقیب و آزار تهدید معتبر الگوی رفتار ...

Section § 1708.8

این قانون، نقض فیزیکی یا ضمنی حریم خصوصی افراد را با ثبت تصاویر، ضبط‌ها یا برداشت‌هایی از فعالیت‌های شخصی یا خصوصی آن‌ها بدون اجازه، غیرقانونی می‌داند. این قانون مجازات‌های مالی قابل توجهی از جمله خسارات و جریمه‌ها را پیش‌بینی می‌کند، به ویژه اگر نقض حریم خصوصی با اهداف تجاری صورت گرفته باشد. دفاعیه‌هایی مانند عدم ثبت یا فروش واقعی تصاویر پذیرفته نیست. این قانون فعالیت‌های قانونی نیروهای انتظامی را مستثنی می‌کند و سایر حقوق یا راه‌حل‌های قانونی را محدود نمی‌کند. اگر مواد ثبت‌شده توسط فردی که از غیرقانونی بودن کسب آن‌ها آگاه است، استفاده یا فروخته شود، آن فرد ممکن است مسئول شناخته شود. جریمه‌های جمع‌آوری شده بین نهاد تعقیب‌کننده و بودجه هنری تقسیم می‌شود. نقض‌ها مشمول راه‌حل‌های جدی، از جمله دستور منع، هستند.

(a) شخصی در قبال نقض فیزیکی حریم خصوصی مسئول است، هرگاه آگاهانه و بدون اجازه وارد زمین یا فضای بالای زمین شخص دیگری شود یا به نحو دیگری مرتکب تجاوز گردد تا هر نوع تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی از خواهان را در حال انجام فعالیت خصوصی، شخصی یا خانوادگی ثبت کند و این نقض به گونه‌ای رخ دهد که برای یک فرد معقول توهین‌آمیز باشد.

(b) شخصی در قبال نقض ضمنی حریم خصوصی مسئول است، هرگاه تلاش کند تا به گونه‌ای که برای یک فرد معقول توهین‌آمیز باشد، هر نوع تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی از خواهان را در حال انجام فعالیت خصوصی، شخصی یا خانوادگی، از طریق استفاده از هر وسیله‌ای، ثبت کند، صرف نظر از اینکه تجاوز فیزیکی وجود داشته باشد یا خیر، اگر این تصویر، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی بدون تجاوز امکان‌پذیر نبود مگر اینکه از آن وسیله استفاده می‌شد.

(c) تعرض یا حبس کاذبی که با قصد ثبت هر نوع تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی از خواهان انجام شده باشد، مشمول بندهای (d)، (e) و (h) است.

(d) شخصی که مرتکب هر یک از اعمال توصیف شده در بند (a)، (b) یا (c) شود، تا سه برابر مبلغ هرگونه خسارت عمومی و خاص که مستقیماً ناشی از نقض این بخش باشد، مسئول است. این شخص ممکن است مشمول خسارات تنبیهی نیز باشد، مشروط به اثبات طبق بخش 3294. اگر خواهان اثبات کند که نقض حریم خصوصی با هدف تجاری انجام شده است، شخص همچنین مشمول استرداد هرگونه عواید یا سایر ملاحظات حاصل از نقض این بخش به خواهان خواهد بود. شخصی که مشمول توصیف این بند باشد، همچنین مشمول جریمه مدنی حداقل پنج هزار دلار ($5,000) و حداکثر پنجاه هزار دلار ($50,000) است.

(e) شخصی که شخص دیگری را، صرف نظر از وجود رابطه کارفرما-کارمندی، هدایت، ترغیب، عملاً تحریک یا عملاً باعث شود تا هر یک از مفاد بند (a)، (b) یا (c) را نقض کند، مسئول هرگونه خسارت عمومی، خاص و تبعی ناشی از هر یک از نقض‌های مذکور است. علاوه بر این، شخصی که شخص دیگری را، صرف نظر از وجود رابطه کارفرما-کارمندی، هدایت، ترغیب، عملاً تحریک یا عملاً باعث شود تا این بخش را نقض کند، تا حدی که یک کارفرما طبق بند (b) بخش 3294 مشمول خسارات تنبیهی شود، مسئول خسارات تنبیهی خواهد بود. شخصی که مشمول توصیف این بند باشد، همچنین مشمول جریمه مدنی حداقل پنج هزار دلار ($5,000) و حداکثر پنجاه هزار دلار ($50,000) است.

(f)

(1) انتقال، انتشار، پخش، فروش، پیشنهاد فروش، یا سایر استفاده‌ها از هر تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی که در نقض بند (a)، (b) یا (c) گرفته یا ثبت شده باشد، نقض این بخش محسوب نمی‌شود مگر اینکه شخص، در اولین معامله پس از گرفتن یا ثبت تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی، آن تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی را علناً منتقل، منتشر، پخش، فروخته یا برای فروش عرضه کرده باشد با آگاهی واقعی از اینکه در نقض بند (a)، (b) یا (c) گرفته یا ثبت شده است، و غرامت، ملاحظه یا پاداش، پولی یا غیره، برای حقوق مربوط به تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی که به طور غیرقانونی به دست آمده است، ارائه کرده باشد.

(2) برای اهداف بند (1)، «آگاهی واقعی» به معنای آگاهی، درک و شناخت واقعی است که قبل از زمانی که شخص تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی را خریداری یا کسب کرده است، به دست آمده باشد، مبنی بر اینکه تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی در نقض بند (a)، (b) یا (c) گرفته یا ثبت شده است. خواهان باید آگاهی واقعی را با شواهد روشن و قانع‌کننده اثبات کند.

(3) هر شخصی که به هر شکل، رسانه، قالب یا اثری، تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی را که قبلاً توسط شخص دیگری علناً منتقل، منتشر، پخش، فروخته یا برای فروش عرضه شده باشد، علناً منتقل، منتشر، پخش، می‌فروشد یا برای فروش عرضه می‌کند، از مسئولیت تحت این بخش معاف است.

(4) اگر اولین انتقال عمومی، انتشار، پخش، یا فروش یا پیشنهاد فروش یک تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی توسط یک شخص که در نقض بند (a)، (b) یا (c) گرفته یا ثبت شده است، نقض این بخش محسوب نشود، انتقال عمومی، انتشار، پخش، فروش یا پیشنهاد فروش بعدی آن شخص، در هر شکل، رسانه، قالب یا اثری، از تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی، نقض این بخش محسوب نمی‌شود.

(5) این بخش فقط در مورد تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی اعمال می‌شود که پس از 1 ژانویه 2010 در کالیفرنیا در نقض بند (a)، (b) یا (c) ثبت یا گرفته شده باشد، و در مورد هیچ تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی که خارج از کالیفرنیا گرفته یا ثبت شده باشد، اعمال نمی‌شود.

(6) هیچ یک از مفاد این بند به گونه‌ای تفسیر نمی‌شود که درخواست ویژه برای حذف (special motion to strike) طبق بخش 425.16، 425.17 یا 425.18 قانون آیین دادرسی مدنی را تضعیف یا محدود کند.

(7) این بخش به گونه‌ای تفسیر نمی‌شود که سایر حقوق یا راه‌حل‌های قانونی خواهان در قانون یا انصاف را محدود کند، از جمله، اما نه محدود به، انتشار حقایق خصوصی.

(g) این بخش به گونه‌ای تفسیر نمی‌شود که فعالیت‌های قانونی دیگر پرسنل اجرای قانون یا کارمندان سازمان‌های دولتی یا سایر نهادها، اعم از عمومی یا خصوصی، را که در طول و در محدوده استخدام خود، و با پشتیبانی از یک سوءظن قابل بیان، تلاش می‌کنند هر نوع تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی از یک شخص را در طول یک تحقیق، نظارت یا پایش هرگونه رفتار برای به دست آوردن شواهد فعالیت غیرقانونی مشکوک یا سایر سوءرفتارها، نقض مشکوک هر قانون یا مقررات اداری، رفتار کلاهبردارانه مشکوک، یا هر فعالیتی که شامل نقض قانون یا رویه‌های تجاری یا رفتار مقامات دولتی است که به طور نامطلوبی بر رفاه، سلامت یا ایمنی عمومی تأثیر می‌گذارد، ثبت کنند، تضعیف یا محدود کند.

(h) در هر دعوایی طبق این بخش، دادگاه می‌تواند جبران خسارت عادلانه، از جمله، اما نه محدود به، دستور منع و دستور بازدارنده علیه نقض‌های بیشتر بند (a)، (b) یا (c) را اعطا کند.

(i) حقوق و راه‌حل‌های قانونی ارائه شده در این بخش تجمعی و علاوه بر هرگونه حقوق و راه‌حل‌های قانونی دیگری است که توسط قانون پیش‌بینی شده است.

(j) اینکه هیچ تصویر، ضبط یا برداشت فیزیکی ثبت یا فروخته نشده است، دفاعی در برابر نقض این بخش محسوب نمی‌شود.

(k) برای اهداف این بخش، «با هدف تجاری» به معنای هر عملی است که با انتظار فروش، سود مالی یا سایر ملاحظات انجام شود. یک تصویر بصری، ضبط صدا، یا سایر برداشت‌های فیزیکی با هدف تجاری ثبت شده یا قصد ثبت آن با هدف تجاری وجود داشته است، مگر اینکه قصد فروش، انتشار یا انتقال آن وجود داشته باشد یا در واقع فروخته، منتشر یا منتقل شده باشد.

(l)

(1) برای اهداف این بخش، «فعالیت خصوصی، شخصی و خانوادگی» شامل، اما نه محدود به موارد زیر است:

(A) جزئیات خصوصی زندگی شخصی خواهان در شرایطی که خواهان انتظار معقول از حریم خصوصی دارد.

(B) تعامل با خانواده خواهان یا افراد مهم دیگر در شرایطی که خواهان انتظار معقول از حریم خصوصی دارد.

(C) اگر و تنها پس از محکومیت شخص به نقض بخش 626.8 قانون مجازات، هر فعالیتی که در حضور افراد زیر سن قانونی در هر مکانی که در بند (a) بخش 626.8 قانون مجازات ذکر شده است، رخ دهد.

(D) هر فعالیتی که در یک ملک مسکونی در شرایطی که خواهان انتظار معقول از حریم خصوصی دارد، رخ دهد.

(E) سایر جنبه‌های امور یا نگرانی‌های خصوصی خواهان در شرایطی که خواهان انتظار معقول از حریم خصوصی دارد.

(2) «فعالیت خصوصی، شخصی و خانوادگی» شامل فعالیت غیرقانونی یا مجرمانه دیگری که در بند (g) مشخص شده است، نمی‌شود. با این حال، «فعالیت خصوصی، شخصی و خانوادگی» شامل فعالیت‌های قربانیان جرم در شرایطی که بند (a)، (b) یا (c) اعمال می‌شود، خواهد بود.

(m)

(1) رسیدگی برای بازیابی جریمه‌های مدنی مشخص شده در بند (d) یا (e) می‌تواند در هر دادگاه صالح توسط مشاور حقوقی شهرستان یا وکیل شهر مطرح شود.

(2) جریمه‌های جمع‌آوری شده طبق این بند، به شرح زیر تخصیص می‌یابد:

(A) نیمی به نهاد تعقیب‌کننده تخصیص می‌یابد.

(B) نیمی در صندوق هنر و سرگرمی، که بدین وسیله در خزانه‌داری ایالتی ایجاد می‌شود، واریز می‌گردد.

(3) وجوه موجود در صندوق هنر و سرگرمی که طبق بند (2) ایجاد شده است، می‌تواند توسط شورای هنرهای کالیفرنیا، پس از تخصیص بودجه توسط مجلس قانون‌گذاری، برای اعطای کمک‌های مالی طبق قانون هنرهای کالیفرنیا دیکسون-زنوویچ-مدی سال 1975 (فصل 9 (شروع از بخش 8750) از بخش 1 از عنوان 2 قانون دولتی) هزینه شود.

(4) حقوق و راه‌حل‌های قانونی ارائه شده در این بند تجمعی و علاوه بر هرگونه حقوق و راه‌حل‌های قانونی دیگری است که توسط قانون پیش‌بینی شده است.

(n) مفاد این بخش قابل تفکیک هستند. اگر هر یک از مفاد این بخش یا کاربرد آن باطل اعلام شود، این بطلان بر سایر مفاد یا کاربردهایی که می‌توان بدون مفاد یا کاربرد باطل به آنها اثر بخشید، تأثیری نخواهد داشت.

نقض حریم خصوصی تجاوز فیزیکی نقض ضمنی ...

Section § 1708.9

این قانون برای هر کسی، به جز والدین یا قیم در قبال فرزندشان، غیرقانونی می‌سازد که به کسی که قصد ورود یا خروج از مدرسه یا مرکز بهداشتی درمانی را دارد، آسیب برساند یا او را تهدید کند. همچنین شامل مسدود کردن راه کسی به شیوه‌ای تهدیدآمیز یا با ممانعت فیزیکی می‌شود. قربانیان می‌توانند برای دریافت خسارت و هزینه‌های قانونی شکایت کنند. وکلای دولتی نیز می‌توانند اقدامات قانونی انجام دهند و جریمه اعمال کنند. با این حال، این قانون بر حق آزادی بیان یا اعتراض تأثیری نمی‌گذارد و همچنین مانع از اقدامات معقول افراد برای تضمین ایمنی نمی‌شود. تمرکز بر حفاظت از افراد در مدارس و مراکز بهداشتی درمانی است.

(a) غیرقانونی است که هر شخصی، به جز والدین یا قیمی که در قبال فرزند صغیر خود عمل می‌کند، مرتکب هر یک از اعمال زیر شود:

(1) با زور، تهدید به زور، یا ممانعت فیزیکی که یک جرم خشونت‌آمیز است، عمداً به هر شخصی که قصد ورود یا خروج از یک مرکز را دارد، آسیب برساند، او را ارعاب کند، در کار او ایجاد مزاحمت کند، یا اقدام به آسیب رساندن، ارعاب کردن، یا ایجاد مزاحمت در کار او کند.

(2) با ممانعت فیزیکی غیرخشونت‌آمیز، عمداً به هر شخصی که قصد ورود یا خروج از یک مرکز را دارد، آسیب برساند، او را ارعاب کند، در کار او ایجاد مزاحمت کند، یا اقدام به آسیب رساندن، ارعاب کردن، یا ایجاد مزاحمت در کار او کند.

(b) برای اهداف این بخش:

(1) «مرکز» به معنای هر محوطه مدرسه دولتی یا خصوصی، همانطور که در بند (a) از ماده 626.8 قانون مجازات توصیف شده است، یا هر مرکز بهداشتی درمانی، همانطور که در ماده 1250 قانون بهداشت و ایمنی توصیف شده است، می‌باشد.

(2) «ایجاد مزاحمت» به معنای محدود کردن آزادی حرکت یک شخص است.

(3) «ارعاب کردن» به معنای قرار دادن یک شخص در ترس معقول از آسیب بدنی به خود یا شخص دیگر است.

(4) «غیرخشونت‌آمیز» به معنای رفتاری است که جرم خشونت‌آمیز محسوب نمی‌شود.

(5) «ممانعت فیزیکی» به معنای غیرقابل عبور کردن ورود یا خروج از یک مرکز برای شخص دیگر، یا دشوار یا خطرناک کردن غیرمنطقی عبور و مرور به یا از یک مرکز برای شخص دیگر است.

(c) شخصی که از نقض بند (a) متضرر شده است، می‌تواند دعوای مدنی برای جلوگیری از نقض، برای خسارات جبرانی و تنبیهی، برای دستور منع، و برای هزینه‌های دادرسی و حق‌الوکاله معقول و حق‌الزحمه کارشناس اقامه کند. در خصوص خسارات جبرانی، خواهان می‌تواند، در هر زمان قبل از صدور حکم نهایی، انتخاب کند که به جای خسارات واقعی، مبلغی به عنوان خسارت قانونی به میزان پنج هزار دلار ($5,000) به ازای هر نقض بند (1) از بند (a)، و یک هزار دلار ($1,000) به ازای هر نقض بند (2) از بند (a) دریافت کند.

(d) دادستان کل، دادستان منطقه، یا دادستان شهر می‌تواند دعوای مدنی برای جلوگیری از نقض بند (a)، برای خسارات جبرانی به اشخاص یا نهادهای متضرر از نقض، و برای اعمال جریمه مدنی علیه هر خوانده اقامه کند. جریمه مدنی برای نقض بند (1) از بند (a) نباید از پانزده هزار دلار ($15,000) تجاوز کند، یا بیست و پنج هزار دلار ($25,000) برای نقض دوم یا بعدی. جریمه مدنی برای نقض بند (2) از بند (a) نباید از پنج هزار دلار ($5,000) تجاوز کند، یا بیست و پنج هزار دلار ($25,000) برای نقض دوم یا بعدی.

(e) این بخش نباید به گونه‌ای تفسیر شود که به حق مشارکت در هر فعالیت محافظت شده توسط قانون اساسی، از جمله، اما نه محدود به، آزادی بیان، اعتراض، یا تجمع، آسیب برساند.

(f) تصویب قانونی که این بخش را اضافه کرد، اعمال قدرت پلیسی ایالت برای اهداف حفاظت از سلامت، ایمنی و رفاه مردم کالیفرنیا است، و این بخش باید به طور گسترده تفسیر شود تا آن هدف را محقق سازد.

(g) این بخش نباید به گونه‌ای تفسیر شود که هرگونه اقدامی توسط یک شخص را که تحت شرایط معقول برای محافظت، ایمن‌سازی، تأمین ایمنی، یا جلوگیری از بیماری در هر کودک یا بزرگسال در یک مرکز است، محدود کند، بازدارد، جلوگیری کند، یا اثر بازدارنده‌ای بر آن ایجاد کند.

زور تهدید به زور ممانعت فیزیکی ...

Section § 1708.85

این قانون به افراد اجازه می‌دهد تا در صورتی که شخص دیگری عکس‌ها یا ویدئوهای خصوصی آنها را بدون اجازه به اشتراک بگذارد، اقدام قانونی کنند، به ویژه اگر فرد انتظار داشته که محتوا خصوصی بماند. با این حال، استثنائاتی وجود دارد، مانند زمانی که فرد در محتوا با توزیع عمومی آن موافقت کرده باشد، یا زمانی که موضوع مربوط به یک مسئله عمومی باشد، یا در یک مکان عمومی و بدون انتظار حریم خصوصی ضبط شده باشد. اگر کسی طبق این قانون با موفقیت مورد شکایت قرار گیرد، دادگاه می‌تواند توزیع بیشتر را متوقف کند و ممکن است هزینه‌های قانونی را به قربانی اختصاص دهد. خواهان‌ها می‌توانند برای محافظت از هویت خود در اسناد قانونی از نام مستعار استفاده کنند و تمام طرفین باید این هویت‌ها را محرمانه نگه دارند. این قانون روش‌هایی را برای دسترسی به سوابق دادگاه در چنین مواردی مشخص می‌کند و تضمین می‌کند که سایر حمایت‌های قانونی، مانند حمایت از ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی، بدون تغییر باقی می‌مانند. در نهایت، این قانون خواستار تدوین رویه‌های قضایی مناسب تا سال 2019 است.

(a) دعوای خصوصی علیه شخصی قابل طرح است که عمداً به هر وسیله‌ای یک عکس، فیلم، نوار ویدئویی، ضبط شده، یا هر بازتولید دیگری از شخص دیگر را، بدون رضایت شخص دیگر، توزیع کند، اگر (1) شخص می‌دانست، یا به طور معقول باید می‌دانست، که شخص دیگر انتظار معقولی داشت که محتوا خصوصی باقی بماند، (2) محتوای توزیع شده بخش خصوصی بدن شخص دیگر را نمایان می‌کند، یا شخص دیگر را در حال انجام عمل مقاربت، رابطه جنسی دهانی، لواط، یا سایر اعمال نفوذ جنسی نشان می‌دهد، و (3) شخص دیگر متحمل خسارات عمومی یا خاصی شود که در بخش 48a توضیح داده شده است.

(b) همانطور که در این بخش استفاده شده است، «بخش خصوصی بدن» به معنای هر قسمتی از اندام تناسلی است، و در مورد یک زن، همچنین شامل هر قسمتی از سینه زیر بالای هاله نوک پستان است که بدون پوشش است یا از طریق لباسی که کاملاً مات نیست، قابل مشاهده است.

(1) محتوای توزیع شده تحت توافقی توسط شخصی که در محتوا ظاهر می‌شود برای استفاده و توزیع عمومی آن ایجاد شده بود یا به نحو دیگری توسط آن شخص برای استفاده و توزیع عمومی در نظر گرفته شده بود.

(2) شخصی که محتوای توزیع شده را در اختیار دارد یا مشاهده می‌کند، از شخصی که در محتوا ظاهر می‌شود اجازه دارد تا به هر وسیله‌ای منتشر کند یا محتوا را در یک وب‌سایت اینترنتی قرار دهد.

(3) شخصی که در محتوا ظاهر می‌شود، با در دسترس قرار دادن آن برای عموم مردم، از هرگونه انتظار معقول حریم خصوصی در محتوای توزیع شده صرف نظر کرده است.

(4) محتوای توزیع شده یک موضوع مورد علاقه عمومی را تشکیل می‌دهد.

(5) محتوای توزیع شده در یک مکان عمومی و تحت شرایطی که شخص به تصویر کشیده شده هیچ انتظار معقولی از حریم خصوصی نداشت، عکس‌برداری، فیلم‌برداری، ضبط ویدئویی، ضبط صوتی، یا به نحو دیگری بازتولید شده است.

(6) محتوای توزیع شده قبلاً توسط شخص دیگری توزیع شده بود، مگر اینکه خواهان، از طریق پست سفارشی، اخطاریه‌ای مبنی بر توقف توزیع محتوا به خوانده ابلاغ کرده باشد، و خوانده ظرف 20 روز پس از دریافت اخطاریه، توزیع را متوقف نکرده باشد.

(d) علاوه بر هرگونه جبران خسارت دیگری که طبق قانون موجود است، دادگاه می‌تواند دستور جبران خسارت عادلانه علیه شخصی که بند (a) را نقض می‌کند، صادر کند، از جمله دستور منع موقت، یا دستور موقت اولیه یا دستور منع دائمی که به خوانده دستور می‌دهد توزیع محتوا را متوقف کند. دادگاه می‌تواند دستور منع صادر کند که محرمانگی خواهان را با استفاده از نام مستعار، همانطور که در بند (f) پیش‌بینی شده است، حفظ کند.

(e) دادگاه همچنین می‌تواند، پس از برگزاری یک جلسه استماع با اطلاع‌رسانی صحیح، هزینه‌های معقول وکیل و هزینه‌های دادرسی را به خواهان پیروز اختصاص دهد.

(f)

(1) خواهان در یک دعوای مدنی طبق بند (a)، می‌تواند با استفاده از نام مستعار، اعم از جان دو، جین دو، یا دو، به جای نام واقعی خواهان، اقدام کند و می‌تواند سایر مشخصات شناسایی خواهان را از تمام لوایح و اسناد ثبت شده در دعوا حذف یا ویرایش کند. خواهان که با استفاده از نام مستعار و حذف یا ویرایش مشخصات شناسایی طبق این بخش اقدام می‌کند، باید یک فرم اطلاعات محرمانه برای این منظور را به دادگاه ارائه و به خوانده ابلاغ کند که شامل نام خواهان و سایر مشخصات شناسایی حذف شده یا ویرایش شده است. دادگاه نام خواهان و مشخصات حذف شده یا ویرایش شده را محرمانه نگه خواهد داشت.

(2) در مواردی که خواهان با استفاده از نام مستعار تحت این بخش اقدام می‌کند، مقررات زیر اعمال خواهد شد:

(A) تمام طرفین دیگر و نمایندگان و وکلای آنها باید از این نام مستعار در تمام لوایح، اسناد کشف، و سایر اسناد ثبت شده یا ابلاغ شده در دعوا، و در جلسات استماع، محاکمه، و سایر مراحل دادرسی که برای عموم آزاد است، استفاده کنند.

(B)

(i) هر طرفی که یک لایحه، سند کشف، یا سند دیگری را در دعوا ثبت می‌کند، باید هرگونه مشخصات شناسایی خواهان را از لایحه، سند کشف، یا سند دیگر حذف یا ویرایش کند، به جز فرم اطلاعات محرمانه که طبق این بند ثبت شده است.

(ii) طرفی که مشخصات شناسایی را طبق این بخش حذف یا ویرایش می‌کند، باید یک فرم اطلاعات محرمانه را به دادگاه ارائه و به تمام طرفین دیگر ابلاغ کند که شامل نام خواهان و سایر مشخصات شناسایی حذف شده یا ویرایش شده است. دادگاه نام خواهان و مشخصات حذف شده یا ویرایش شده را محرمانه نگه خواهد داشت.

(C) تمام تصمیمات دادگاه، دستورات، دادخواست‌ها، اسناد کشف، و سایر اسناد باید به گونه‌ای تنظیم شوند که نام یا سایر مشخصات شناسایی خواهان را از افشای عمومی محافظت کنند.

(3) تعاریف زیر برای این بند اعمال می‌شود:

(A) «مشخصات شناسایی» به معنای نام یا هر بخشی از آن، آدرس یا هر بخشی از آن، شهر یا منطقه مسکونی غیرشرکتی، سن، وضعیت تأهل، رابطه با خوانده، و نژاد یا پیشینه قومی، شماره تلفن، آدرس ایمیل، پروفایل‌های رسانه‌های اجتماعی، شناسه‌های آنلاین، اطلاعات تماس، یا هر اطلاعات دیگری، از جمله تصاویر خواهان، که از آن هویت خواهان قابل تشخیص باشد.

(B) «شناسه‌های آنلاین» به معنای هرگونه اطلاعات یا نشانه‌های شناسایی شخصی است که یک فرد را به یک سرویس الکترونیکی، دستگاه، یا برنامه اینترنتی، وب‌سایت، یا حساب پلتفرم خاص مرتبط می‌کند، از جمله، اما نه محدود به، نام‌های دسترسی، کدهای دسترسی، نام‌های حساب، نام‌های مستعار، آواتارها، اعتبارنامه‌ها، تگ‌های بازی، نام‌های نمایشی، هندل‌ها، نام‌های ورود، نام‌های اعضا، هویت‌های آنلاین، نام‌های مستعار، نام‌های صفحه، حساب‌های کاربری، شناسه‌های کاربری، نام‌های کاربری، آدرس‌های یکنواخت منابع (URLs)، نام‌های دامنه، آدرس‌های پروتکل اینترنت (IP)، و آدرس‌های کنترل دسترسی رسانه (MAC).

(4) مسئولیت حذف یا ویرایش نام یا مشخصات شناسایی خواهان از تمام اسناد ثبت شده در دادگاه صرفاً بر عهده طرفین و وکلای آنها است. هیچ چیز در این بخش دادگاه را ملزم نمی‌کند که لوایح یا سایر اوراق را برای رعایت این مقرره بررسی کند.

(5) بنا به درخواست خواهان، منشی دادگاه فقط به شرح زیر اجازه دسترسی به پرونده دادگاه در یک دعوای ثبت شده تحت این بخش را خواهد داد:

(A) به طرفین دعوا، از جمله وکیل طرف.

(B) به شخصی با دستور دادگاه در صورت اثبات دلیل موجه برای دسترسی.

(C) به هر شخصی 60 روز پس از صدور حکم، مگر اینکه دادگاه درخواست خواهان برای مهر و موم کردن سوابق را طبق فصل 3 از بخش 4 از عنوان 2 قوانین دادگاه کالیفرنیا تأیید کند.

(g) در یک دعوا طبق این بخش، خواهان باید در عنوان دادخواست ذکر کند «دعوا بر اساس بخش 1708.85 قانون مدنی».

(h) هیچ چیز در این بخش نباید به گونه‌ای تفسیر شود که حقوق، تعهدات، یا مصونیت‌های یک ارائه‌دهنده خدمات تعاملی را تحت بخش 230 از عنوان 47 قانون ایالات متحده تغییر دهد یا نفی کند. هیچ چیز در این بخش نباید به گونه‌ای تفسیر شود که خواهان را از تأمین یا بازیابی هرگونه جبران خسارت موجود دیگر محدود یا منع کند.

(i) مقررات این بخش قابل تفکیک هستند. اگر هر یک از مقررات این بخش یا اجرای آن نامعتبر تشخیص داده شود، آن بی‌اعتباری بر سایر مقررات یا اجراهایی که می‌توانند بدون مقرره یا اجرای نامعتبر اعمال شوند، تأثیری نخواهد گذاشت.

(j) شورای قضایی باید، در یا قبل از 1 ژانویه 2019، قوانین و فرم‌های مناسب را به منظور اجرای بند (f) تصویب یا بازنگری کند.

عکس‌های خصوصی توزیع ویدئو انتظار حریم خصوصی ...

Section § 1708.86

این قانون در مورد حمایت از افراد در برابر استفاده از تصاویرشان در محتوای صریح جنسی بدون رضایت است. این قانون اصطلاحات مهمی مانند آنچه رضایت محسوب می‌شود، تصاویر تغییریافته و محتوای صریح جنسی را تعریف می‌کند. این قانون به افراد حق می‌دهد که در صورت ایجاد یا به اشتراک‌گذاری این محتواها بدون رضایت، شکایت کنند. با این حال، استثنائاتی وجود دارد، مانند زمانی که محتوا در گزارش‌های قانونی، مراحل قضایی یا اگر ارزش سیاسی یا خبری داشته باشد، استفاده شود. افراد مقصر ممکن است با جریمه‌های مالی روبرو شوند و خساراتی را به فرد متضرر بپردازند. شکایات باید ظرف سه سال از زمانی که فرد از تخلف مطلع شد یا باید مطلع می‌شد، آغاز شوند.

(الف) برای اهداف این بخش:

(۱) «تصویر تغییریافته» به معنای اجرایی است که در واقع توسط فرد به تصویر کشیده شده انجام شده، اما متعاقباً به گونه‌ای تغییر یافته که ناقض این بخش باشد.

(۲) «نماینده مجاز» به معنای وکیل، مدیر برنامه هنری، یا مدیر شخصی است که مجاز به نمایندگی از فرد به تصویر کشیده شده باشد، در صورتی که فرد به تصویر کشیده شده دارای نماینده باشد.

(۳) (الف) «رضایت» به معنای توافقی است که به زبان ساده نوشته شده و آگاهانه و داوطلبانه توسط فرد به تصویر کشیده شده امضا شده باشد و شامل شرح کلی از محتوای صریح جنسی و اثر دیداری-شنیداری باشد که در آن گنجانده خواهد شد.

(ب) فرد به تصویر کشیده شده می‌تواند رضایت خود را با ارائه اخطار کتبی ظرف سه روز کاری از تاریخ اعطای رضایت به شخصی که رضایت به نفع او داده شده بود، لغو کند، مگر اینکه یکی از شرایط زیر برآورده شود:

(۱) به فرد به تصویر کشیده شده حداقل ۷۲ ساعت فرصت داده شود تا شرایط توافق‌نامه را قبل از امضای آن بررسی کند.

(۲) نماینده مجاز فرد به تصویر کشیده شده، تأیید کتبی توافق‌نامه امضا شده را ارائه دهد.

(۴) «فرد به تصویر کشیده شده» به معنای فردی است که در نتیجه دیجیتالی‌سازی، به نظر می‌رسد اجرایی را انجام می‌دهد که در واقع انجام نداده است یا در یک تصویر تغییریافته در حال اجرا است.

(۵) «رفتار شنیع» به معنای رفتاری است که آنقدر پست، فرومایه یا حقیرانه باشد که توسط یک فرد معقول مورد تحقیر و انزجار قرار گیرد.

(۶) «دیجیتالی‌سازی» به معنای به تصویر کشیدن واقع‌گرایانه هر یک از موارد زیر است:

(الف) اعضای برهنه بدن یک انسان دیگر به عنوان اعضای برهنه بدن فرد به تصویر کشیده شده.

(ب) اعضای برهنه بدن تولید شده توسط رایانه به عنوان اعضای برهنه بدن فرد به تصویر کشیده شده.

(ج) فرد به تصویر کشیده شده در حال انجام رفتار جنسی که فرد به تصویر کشیده شده در آن شرکت نداشته است.

(۷) «افشا کردن» به معنای انتشار، در دسترس قرار دادن، یا توزیع برای عموم است.

(۸) «فرد» به معنای یک شخص حقیقی است.

(۹) «سوءنیت» به معنای آن است که خوانده با قصد ایراد ضرر به خواهان یا با رفتار شنیعی که با بی‌اعتنایی عمدی و آگاهانه به حقوق خواهان انجام شده، عمل کرده باشد. یک شخص در معنای این بند زمانی با بی‌اعتنایی آگاهانه عمل می‌کند که از پیامدهای مضر احتمالی رفتار خود آگاه باشد و عمداً از اجتناب از آن پیامدها خودداری کند.

(۱۰) «برهنه» به معنای اندام تناسلی، ناحیه شرمگاهی، مقعد، یا نوک سینه یا هاله سینه زن پس از بلوغ است.

(۱۱) «شخص» به معنای یک انسان یا نهاد حقوقی است.

(۱۲) «خواهان» شامل خواهان متقابل نیز می‌شود.

(۱۳) «رفتار جنسی» به معنای هر یک از موارد زیر است:

(الف) خودارضایی.

(ب) آمیزش جنسی، شامل آمیزش تناسلی، دهانی یا مقعدی، چه بین افراد بدون توجه به جنسیت یا گرایش جنسی و چه بین انسان و حیوان.

(ج) دخول جنسی به واژن یا رکتوم توسط یا با یک شیء.

(د) انتقال مایع منی از طریق رفتار جنسی از آلت تناسلی مستقیماً بر روی فرد به تصویر کشیده شده در نتیجه انزال.

(ه) آزار سادومازوخیستی شامل فرد به تصویر کشیده شده.

(۱۴) «محتوای صریح جنسی» به معنای هر بخشی از یک اثر دیداری-شنیداری است که فرد به تصویر کشیده شده را در حال اجرای برهنه یا در حال انجام یا مورد آزار قرار گرفتن در رفتار جنسی نشان می‌دهد.

(ب) فرد به تصویر کشیده شده علیه شخصی که هر یک از اقدامات زیر را انجام دهد، حق اقامه دعوی دارد:

(۱) محتوای صریح جنسی را ایجاد کرده و عمداً افشا می‌کند و آن شخص می‌داند یا به طور معقول باید می‌دانسته که فرد به تصویر کشیده شده در آن محتوا به ایجاد یا افشای آن رضایت نداده است.

(۲) عمداً محتوای صریح جنسی را افشا می‌کند که آن شخص ایجاد نکرده است و آن شخص می‌داند که فرد به تصویر کشیده شده در آن محتوا به ایجاد محتوای صریح جنسی رضایت نداده است.

(ج) (۱) یک شخص در هیچ یک از شرایط زیر تحت این بخش مسئول نیست:

(الف) شخص محتوای صریح جنسی را در جریان هر یک از موارد زیر افشا می‌کند:

(۱) گزارش فعالیت غیرقانونی.

(۲) انجام وظایف اجرای قانون توسط شخص.

(۳) جلسات استماع، محاکمات، یا سایر مراحل قانونی.

(ب) محتوا هر یک از موارد زیر باشد:

(۱) موضوعی با نگرانی عمومی مشروع.

(۲) اثری با ارزش سیاسی یا خبری یا اثری مشابه.

(۳) تفسیر، نقد، یا افشایی که در غیر این صورت توسط قانون اساسی کالیفرنیا یا قانون اساسی ایالات متحده محافظت می‌شود.

(۲) برای اهداف این زیربخش، محتوای صریح جنسی صرفاً به دلیل اینکه فرد به تصویر کشیده شده یک شخصیت عمومی است، ارزش خبری ندارد.

(د) این امر که یک سلب مسئولیت در محتوای صریح جنسی گنجانده شده باشد و بیان کند که گنجاندن فرد به تصویر کشیده شده در محتوای صریح جنسی غیرمجاز بوده یا اینکه فرد به تصویر کشیده شده در ایجاد یا توسعه محتوا شرکت نداشته است، دفاعی در برابر دعوی تحت این بخش محسوب نمی‌شود.

(ه) (۱) خواهان پیروزی که در نتیجه نقض زیربخش (ب) متحمل ضرر شده است، می‌تواند هر یک از موارد زیر را مطالبه کند:

(الف) مبلغی معادل سود مالی کسب شده توسط خوانده از ایجاد، توسعه، یا افشای محتوای صریح جنسی.

(ب) یکی از موارد زیر:

(۱) خسارات اقتصادی و غیر اقتصادی که مستقیماً ناشی از افشای محتوای صریح جنسی است، از جمله خسارات ناشی از پریشانی عاطفی.

(۲) بنا به درخواست خواهان در هر زمان قبل از صدور حکم نهایی، خواهان می‌تواند به جای آن، غرامت قانونی را برای تمام اعمال غیرمجاز مربوط به دعوی، در خصوص هر یک اثر، به شرح زیر دریافت کند:

(۱) مبلغی کمتر از یک هزار و پانصد دلار (1,500$) و بیشتر از سی هزار دلار (30,000$) نباشد.

(۲) اگر عمل غیرقانونی با سوءنیت انجام شده باشد، مبلغ غرامت قانونی می‌تواند تا حداکثر یکصد و پنجاه هزار دلار (150,000$) افزایش یابد.

(ج) خسارات تنبیهی.

(د) حق‌الوکاله و هزینه‌های معقول وکیل.

(ه) هر گونه جبران خسارت موجود دیگر، از جمله دستور منع.

(۲) جبران خسارات پیش‌بینی شده در این بخش تجمعی است و نباید به گونه‌ای تفسیر شود که جبران خسارتی را که تحت هر قانون دیگری موجود است، محدود کند.

(و) دعوی تحت این بخش باید حداکثر ظرف سه سال از تاریخ کشف یا تاریخ که باید با اعمال دقت معقول کشف می‌شد، آغاز شود.

(ز) مفاد این بخش قابل تفکیک هستند. اگر هر یک از مفاد این بخش یا اجرای آن نامعتبر تشخیص داده شود، این بی‌اعتباری بر سایر مفاد تأثیری نخواهد داشت.

محتوای صریح جنسی تصویر تغییریافته فرد به تصویر کشیده شده ...

Section § 1708.88

این قانون به افراد ۱۸ سال یا بیشتر اجازه می‌دهد که مورد شکایت قرار گیرند اگر آگاهانه تصاویر مستهجن را به صورت الکترونیکی ارسال کنند که گیرنده درخواست نکرده است. تصاویر مستهجن شامل هرگونه عمل جنسی یا اندام تناسلی برهنه است و باید فاقد ارزش جدی در ادبیات، هنر، سیاست یا علم باشند. قربانی که چنین تصاویر ناخواسته‌ای را دریافت می‌کند، می‌تواند برای ناراحتی خود خسارت مطالبه کند، با گزینه‌ای برای خسارات قانونی بین ۱۵۰۰ تا ۳۰,۰۰۰ دلار، و احتمالاً خسارات تنبیهی. آنها همچنین می‌توانند هزینه‌های قانونی را جبران کرده و به دنبال سایر راه‌حل‌ها باشند. با این حال، این قانون در مورد ارائه‌دهندگان خدمات اعمال نمی‌شود یا اگر فردی از دریافت محتوای صریح جنسی انصراف نداده باشد. ارائه‌دهندگان خدمات بهداشتی که تصاویر را برای اهداف پزشکی ارسال می‌کنند نیز معاف هستند.

(a) حق اقامه دعوای خصوصی علیه شخصی ۱۸ سال یا بیشتر که آگاهانه تصویری را که می‌داند یا منطقاً باید بداند ناخواسته است، از طریق وسایل الکترونیکی ارسال می‌کند و حاوی مطالب مستهجن است، قابل طرح است.

(b) برای اهداف این بخش، اصطلاحات زیر معانی زیر را دارند:

(1) «تصویر» شامل می‌شود، اما محدود به آن نیست، یک تصویر بصری متحرک.

(2) «مطالب مستهجن» به معنای مطالبی است، شامل، اما نه محدود به، تصاویری که فردی را در حال انجام عمل آمیزش جنسی، لواط، سکس دهانی، دخول جنسی، یا خودارضایی نشان می‌دهند، یا نشان‌دهنده اندام تناسلی یا مقعد برهنه هر شخص، که در مجموع، برای یک فرد عادی، با اعمال استانداردهای معاصر در سطح ایالت، جذابیت شهوانی دارد، که در مجموع، رفتار جنسی را به شیوه‌ای آشکارا توهین‌آمیز به تصویر می‌کشد یا توصیف می‌کند، و که در مجموع، فاقد ارزش جدی ادبی، هنری، سیاسی یا علمی است.

(3) یک تصویر «ناخواسته» است اگر گیرنده به آن رضایت نداده باشد یا دریافت تصویر را صراحتاً ممنوع کرده باشد.

(c)

(1) خواهان پیروزی که در نتیجه دریافت تصویری برخلاف بند (a) آسیب ببیند، می‌تواند خسارات مادی و معنوی را که مستقیماً ناشی از دریافت تصویر باشد، از جمله خسارات ناشی از ناراحتی روحی، جبران کند.

(2) خواهان پیروزی که در نتیجه دریافت تصویری، که دریافت آن توسط خواهان صراحتاً ممنوع شده بود، برخلاف بند (a) آسیب ببیند، می‌تواند موارد زیر را جبران کند:

(A) خسارات مادی و معنوی که مستقیماً ناشی از دریافت تصویر باشد، از جمله خسارات ناشی از ناراحتی روحی.

(B) بنا به درخواست خواهان در هر زمان قبل از صدور حکم نهایی، خواهان می‌تواند، به جای آن خسارات مشخص شده در زیربند (A)، مبلغی به عنوان خسارت قانونی به مبلغی کمتر از یک هزار و پانصد دلار (1,500 دلار) و نه بیشتر از سی هزار دلار (30,000 دلار) دریافت کند.

(3) خواهان پیروز توصیف شده در بند (1) یا (2) می‌تواند موارد زیر را جبران کند:

(A) حق‌الوکاله و هزینه‌های معقول وکیل.

(B) هر گونه جبران خسارت دیگر موجود، از جمله دستور منع قضایی.

(4) راه‌حل‌های ارائه شده توسط این بخش تجمعی هستند و نباید به گونه‌ای تفسیر شوند که راه‌حلی را که تحت هر قانون دیگری موجود است، محدود کنند.

(d) این بخش در مورد هیچ یک از موارد زیر اعمال نمی‌شود:

(1) ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی، ارائه‌دهنده داده‌های تلفن همراه، یا اپراتور یک برنامه آنلاین یا موبایل، تا آنجا که نهاد مذکور در حال انتقال، مسیریابی یا ارائه اتصالات برای ارتباطات الکترونیکی است که توسط شخص دیگری آغاز شده یا به دستور او انجام شده است.

(2) هر سرویسی که تصاویر یا آثار سمعی و بصری را منتقل می‌کند، از جمله، بدون محدودیت، یک سرویس درخواستی، اشتراکی یا با پشتیبانی تبلیغاتی.

(3) ارائه‌دهنده خدمات بهداشتی که تصویری را برای یک هدف پزشکی مشروع ارسال می‌کند.

(4) فردی که صراحتاً از دریافت تصاویر صریح جنسی در سرویسی که تصویر در آن منتقل می‌شود، انصراف نداده است، در صورتی که چنین گزینه‌ای موجود باشد.

دعوای خصوصی مطالب مستهجن تصویر ناخواسته ...

Section § 1708.89

این قانون به عمل «داکس کردن» می‌پردازد، که زمانی است که شخصی اطلاعات شخصی فرد دیگری را بدون رضایت او به صورت آنلاین به اشتراک می‌گذارد، با قصد ایجاد ترس یا آسیب. اگر قربانی داکس کردن شوید، می‌توانید از فرد مسئول شکایت کنید و به طور بالقوه انواع مختلفی از غرامت‌ها را دریافت کنید، مانند خسارت برای ناراحتی عاطفی و خسارات تنبیهی. دادگاه‌ها همچنین می‌توانند دستوراتی برای توقف داکس کردن صادر کنند و به قربانیان اجازه دهند با استفاده از نام‌های مستعار مانند «جان دو» در مراحل قانونی ناشناس بمانند. با این حال، این قانون بر افرادی که جرایم را به مراجع قانونی گزارش می‌دهند یا اطلاعاتی را که به نظرشان صحیح است برای اهداف قانونی ارائه می‌دهند، تأثیری نمی‌گذارد. مهمتر اینکه، این قانون حمایت‌هایی را که پلتفرم‌های آنلاین تحت قانون فدرال دارند، تغییر نمی‌دهد.

(a) برای اهداف این بخش، اصطلاحات زیر کاربرد دارند:

(1) «داکس کردن» به معنای عملی است که در آن یک شخص، با قصد ایجاد ترس منطقی برای ایمنی شخص دیگر، یا ایمنی خانواده بلافصل شخص دیگر، از طریق یک دستگاه ارتباط الکترونیکی، و بدون رضایت شخص دیگر، و به منظور ایجاد قریب‌الوقوع تماس فیزیکی ناخواسته، آسیب، یا آزار و اذیت توسط شخص ثالث برای آن شخص دیگر، اطلاعات شناسایی شخصی، از جمله، اما نه محدود به، یک تصویر دیجیتالی از شخص دیگر، یا یک پیام الکترونیکی با ماهیت آزاردهنده درباره شخص دیگر را به صورت الکترونیکی توزیع، منتشر، ایمیل، هایپرلینک می‌کند، یا برای دانلود در دسترس قرار می‌دهد، که احتمالاً آن اقدام غیرقانونی را تحریک یا تولید می‌کند.

(2) «ارتباط الکترونیکی» همان معنایی را دارد که این اصطلاح در بند (12) از بخش 2510 از عنوان 18 قانون ایالات متحده تعریف شده است.

(3) «دستگاه ارتباط الکترونیکی» شامل، اما نه محدود به، تلفن‌ها، تلفن‌های همراه، رایانه‌ها، صفحات وب یا وب‌سایت‌های اینترنتی، تلفن‌های اینترنتی، دستگاه‌های ترکیبی سلولی/بی‌سیم، دستیارهای دیجیتال شخصی، ضبط‌کننده‌های ویدئویی، دستگاه‌های فکس، یا پیجرها می‌شود.

(4) «آزار و اذیت» به معنای یک روند رفتاری آگاهانه و عمدی است که متوجه یک شخص خاص است و یک فرد معقول آن را به طور جدی نگران‌کننده، به طور جدی آزاردهنده، به طور جدی عذاب‌آور، یا به طور جدی وحشت‌آور برای آن شخص تلقی می‌کند و هیچ هدف مشروعی ندارد.

(5) «ویژگی‌های شناسایی» به معنای نام یا هر بخشی از آن، آدرس یا هر بخشی از آن، شهر یا منطقه غیرشرکتی محل سکونت، سن، وضعیت تأهل، رابطه با خوانده، و نژاد یا پیشینه قومی، شماره تلفن، آدرس ایمیل، پروفایل‌های رسانه‌های اجتماعی، شناسه‌های آنلاین، اطلاعات تماس، یا هر اطلاعات دیگری، از جمله تصاویر خواهان، است که از آن هویت خواهان قابل تشخیص باشد.

(6) «با ماهیت آزاردهنده» به معنای ماهیتی است که یک فرد معقول آن را به طور جدی نگران‌کننده، به طور جدی آزاردهنده، به طور جدی عذاب‌آور، یا به طور جدی وحشت‌آور برای آن شخص تلقی می‌کند و هیچ هدف مشروعی ندارد.

(7) «شناسه‌های آنلاین» به معنای هرگونه اطلاعات شناسایی شخصی یا نشانه‌هایی است که یک فرد را به یک سرویس الکترونیکی، دستگاه، یا برنامه اینترنتی، وب‌سایت، یا حساب پلتفرم خاص مرتبط می‌کند، از جمله، اما نه محدود به، نام‌های دسترسی، کدهای دسترسی، نام‌های حساب، نام‌های مستعار، آواتارها، اعتبارنامه‌ها، تگ‌های گیمر، نام‌های نمایشی، هندل‌ها، نام‌های ورود، نام‌های عضو، هویت‌های آنلاین، نام‌های مستعار، نام‌های صفحه، حساب‌های کاربری، شناسه‌های کاربری، نام‌های کاربری، آدرس‌های یکنواخت منابع (URLs)، نام‌های دامنه، آدرس‌های پروتکل اینترنت (IP)، و آدرس‌های کنترل دسترسی رسانه (MAC).

(b) یک دعوای خصوصی علیه شخصی که شخص دیگری را داکس می‌کند، قابل طرح است.

(1) خسارات اقتصادی و غیر اقتصادی که مستقیماً ناشی از داکس شدن هستند، از جمله، اما نه محدود به، خسارات ناشی از آسیب فیزیکی، ناراحتی عاطفی، یا خسارت مالی.

(2) خسارات قانونی به مبلغی کمتر از یک هزار و پانصد دلار (1,500$) و نه بیشتر از سی هزار دلار (30,000$).

(3) خسارات تنبیهی.

(4) پس از برگزاری یک جلسه استماع با اطلاع‌رسانی صحیح توسط دادگاه، حق‌الوکاله و هزینه‌های معقول وکیل برای خواهان پیروز.

(d) علاوه بر هرگونه جبران خسارت دیگری که طبق قانون موجود است، دادگاه می‌تواند دستور جبران خسارت عادلانه علیه شخصی که بند (b) را نقض می‌کند، صادر کند، از جمله دستور منع موقت، یا دستور موقت اولیه یا دستور منع دائم که خوانده را به توقف فعالیت‌های داکس کردن ملزم می‌کند. دادگاه می‌تواند دستور منع را برای حفظ محرمانگی خواهان با استفاده از نام مستعار، همانطور که در بند (e) ارائه شده است، صادر کند.

(e)

(1) یک خواهان در یک دعوای مدنی مطابق با بند (b) می‌تواند با استفاده از نام مستعار، اعم از جان دو، جین دو، یا دو، به جای نام واقعی خواهان اقدام کند و می‌تواند سایر ویژگی‌های شناسایی خواهان را از تمام دادخواست‌ها و اسناد ارائه‌شده در دعوا حذف یا ویرایش کند. خواهان که با استفاده از نام مستعار و حذف یا ویرایش ویژگی‌های شناسایی طبق این بخش اقدام می‌کند، باید یک فرم اطلاعات محرمانه برای این منظور که شامل نام خواهان و سایر ویژگی‌های شناسایی حذف یا ویرایش‌شده است، به دادگاه ارائه و به خوانده ابلاغ کند. دادگاه باید نام خواهان و ویژگی‌های حذف یا ویرایش‌شده را محرمانه نگه دارد.

(2) در مواردی که خواهان طبق این بخش با استفاده از نام مستعار اقدام می‌کند، موارد زیر اعمال می‌شود:

(A) تمام طرفین دیگر و نمایندگان و وکلای آنها باید از این نام مستعار در تمام دادخواست‌ها، اسناد کشف، و سایر اسناد ارائه‌شده یا ابلاغ‌شده در دعوا، و در جلسات استماع، محاکمه، و سایر مراحل دادگاهی که برای عموم آزاد است، استفاده کنند.

(B)

(i) هر طرفی که یک دادخواست، سند کشف، یا سند دیگری را در دعوا ارائه می‌کند، باید هرگونه ویژگی شناسایی خواهان را از دادخواست، سند کشف، یا سند دیگر حذف یا ویرایش کند، به استثنای فرم اطلاعات محرمانه ارائه‌شده مطابق با این بند.

(ii) طرفی که ویژگی‌های شناسایی را طبق این بخش حذف یا ویرایش می‌کند، باید یک فرم اطلاعات محرمانه که شامل نام خواهان و سایر ویژگی‌های شناسایی حذف یا ویرایش‌شده است، به دادگاه ارائه و به تمام طرفین دیگر ابلاغ کند. دادگاه باید نام خواهان و ویژگی‌های حذف یا ویرایش‌شده را محرمانه نگه دارد.

(C) تمام تصمیمات دادگاه، دستورات، دادخواست‌ها، اسناد کشف، و سایر اسناد باید به گونه‌ای تنظیم شوند که نام یا سایر ویژگی‌های شناسایی خواهان را از افشای عمومی محافظت کنند.

(3) مسئولیت حذف یا ویرایش نام یا ویژگی‌های شناسایی خواهان از تمام اسناد ارائه‌شده به دادگاه بر عهده طرفین و وکلای آنها خواهد بود. این بخش دادگاه را ملزم نمی‌کند که دادخواست‌ها یا سایر اوراق را برای انطباق با این بند بررسی کند.

(4) بنا به درخواست خواهان، دادگاه دسترسی به سوابق دادگاه در یک دعوای ارائه‌شده طبق این بخش را به افراد زیر محدود خواهد کرد:

(A) یک طرف دعوا، از جمله وکیل یک طرف.

(B) شخصی با دستور دادگاه بر اساس ارائه دلیل موجه برای دسترسی.

(C) شخصی 60 روز پس از صدور حکم، مگر اینکه دادگاه درخواست خواهان برای مهر و موم کردن سوابق را مطابق با فصل 3 از بخش 4 از عنوان 2 از قوانین دادگاه کالیفرنیا تأیید کند.

(f) در یک دعوا مطابق با این بخش، خواهان باید در عنوان دادخواست «دعوا بر اساس بخش 1708.89 قانون مدنی» را ذکر کند.

(g) این بخش هیچ یک از حقوق، تعهدات، یا مصونیت‌های یک ارائه‌دهنده خدمات تعاملی را طبق بخش 230 از عنوان 47 قانون ایالات متحده تغییر نمی‌دهد یا نفی نمی‌کند. این بخش خواهان را از تأمین یا بازیابی هرگونه جبران خسارت موجود دیگر محدود یا منع نمی‌کند.

(h) در یا قبل از 1 ژانویه 2026، شورای قضایی باید قوانین و فرم‌های مناسب را برای اجرای بند (e) تصویب یا بازنگری کند.

(i) این بخش علیه شخصی که صرفاً یکی از کارهای زیر را انجام می‌دهد، اعمال نخواهد شد:

(1) ارائه اطلاعات شناسایی شخصی یا اطلاعات شخصی حساس یک شخص در ارتباط با گزارش فعالیت مجرمانه به کارمند یک سازمان اجرای قانون یا با هرگونه فعالیت تحقیقاتی، حفاظتی، یا اطلاعاتی مجاز قانونی هر سازمان اجرای قانون یا یک سازمان اطلاعاتی ایالات متحده و شخصی که گزارش را ارائه می‌دهد به طور منطقی آن را صحیح می‌داند.

(2) انتشار اطلاعات شناسایی شخصی به منظور، یا در ارتباط با، گزارش رفتاری که به طور منطقی غیرقانونی تلقی می‌شود.

(j) مفاد این بخش قابل تفکیک هستند. اگر هر یک از مفاد این بخش یا کاربرد آن نامعتبر تشخیص داده شود، آن بی‌اعتباری بر سایر مفاد یا کاربردهایی که می‌توان بدون مفاد یا کاربرد نامعتبر اجرا کرد، تأثیری نخواهد گذاشت.

داکس کردن اطلاعات شخصی ارتباط الکترونیکی ...

Section § 1709

اگر کسی عمداً دروغ بگوید تا شخص دیگری را وادار به انجام کاری کند که به او آسیب برساند یا او را در معرض خطر قرار دهد، شخصی که دروغ گفته مسئول هرگونه آسیبی است که وارد شده است.

فریب عمدی واداشتن به ضرر خطر ...

Section § 1710

این قانون فریب را به عنوان هر موقعیتی تعریف می‌کند که در آن کسی دیگران را گمراه کند. این شامل وانمود کردن به حقیقت بودن چیزی که دروغ است، بیان چیزی به عنوان حقیقت بدون داشتن دلیل منطقی برای باور به آن، پنهان کردن حقایق زمانی که موظف به افشای آن‌ها هستید، یا دادن قولی که قصد انجام آن را ندارید، می‌شود.

فریب، به معنای بخش قبلی، یکی از موارد زیر است:

1. پیشنهاد چیزی به عنوان یک واقعیت که حقیقت ندارد، توسط کسی که به حقیقت آن باور ندارد؛

2. اظهار چیزی به عنوان یک واقعیت که حقیقت ندارد، توسط کسی که هیچ دلیل منطقی برای باور به حقیقت آن ندارد؛

3. کتمان یک واقعیت، توسط کسی که موظف به افشای آن است، یا کسی که اطلاعاتی از حقایق دیگر می‌دهد که به دلیل عدم اطلاع‌رسانی آن واقعیت، احتمالاً گمراه‌کننده است؛ یا،

4. قولی که بدون هیچ قصدی برای انجام آن داده شده است.

اظهار نادرست بیانیه دروغ کتمان حقایق ...

Section § 1710.1

اگر کسی با قصد فریب، اقلامی مانند رادیو یا ماشین لباسشویی را بفروشد که علائم شناسایی سازنده آنها برداشته یا تغییر یافته است، مسئول است که 500 دلار به سازنده و سه برابر خسارت وارده به خریدار بپردازد. با این حال، این قانون در صورتی اعمال نمی‌شود که سازنده یا نماینده مجاز او به طور منظم این تغییرات را به عنوان بخشی از کسب و کار انجام دهد.

قصد کلاهبرداری، پلاک نام سازنده، حذف شماره سریال، تغییر علامت شناسایی، مسئولیت مدنی، خسارات سه برابری، جریمه معامله، حمایت از خریدار، شناسایی مخدوش شده، فروش دستگاه مکانیکی، کلاهبرداری دستگاه الکتریکی

Section § 1710.2

اگر ملکی را در کالیفرنیا می‌فروشید یا اجاره می‌دهید، لازم نیست به خریدار یا اجاره‌کننده در مورد فوت شخصی در آنجا اطلاع دهید، اگر این اتفاق بیش از سه سال پیش رخ داده باشد. همچنین نیازی نیست افشا کنید که آیا ساکن قبلی HIV داشته یا بر اثر عوارض مرتبط با ایدز فوت کرده است. با این حال، اگر خریدار یا اجاره‌کننده مستقیماً در مورد این مسائل سؤال کند، شما باید صادقانه پاسخ دهید. این قانون به طور خاص به فوت‌ها و وضعیت HIV می‌پردازد و وظیفه شما را برای اطلاع‌رسانی در مورد سایر شرایط فیزیکی ملک تغییر نمی‌دهد. هدف این قانون تعیین استانداردی برای آنچه فروشندگان باید در مورد این مسائل خاص افشا کنند، است.

(a)

(1) با رعایت بند (d)، مالک ملک غیرمنقول یا وکیل او، یا هر وکیل انتقال‌گیرنده ملک غیرمنقول، ملزم به افشای هیچ یک از موارد زیر به انتقال‌گیرنده نیست، زیرا اینها حقایق اساسی نیستند که نیاز به افشا داشته باشند:

(A) وقوع فوت یک ساکن در ملک غیرمنقول یا نحوه فوت در صورتی که فوت بیش از سه سال قبل از تاریخی که انتقال‌گیرنده پیشنهاد خرید، اجاره یا کرایه ملک غیرمنقول را می‌دهد، رخ داده باشد.

(B) اینکه یک ساکن آن ملک با ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) زندگی می‌کرده یا بر اثر عوارض مرتبط با ایدز فوت کرده است.

(2) همانطور که در این بخش استفاده شده است:

(A) «وکیل» شامل هر شخصی است که طبق بخش 1 (شروع از ماده 10000) از فصل 4 قانون کسب و کار و حرفه‌ها دارای مجوز است.

(B) «انتقال‌گیرنده» شامل خریدار، مستأجر یا اجاره‌کننده ملک غیرمنقول است.

(3) هیچ مبنای دعوایی علیه مالک یا وکیل او یا هر وکیل انتقال‌گیرنده به دلیل عدم افشای حقایق طبق بند (1) ایجاد نخواهد شد.

(b) قصد مجلس قانون‌گذاری این است که حوزه تنظیم مقررات افشاگری مربوط به هر یک از موارد زیر را پوشش دهد:

(1) فوت‌هایی که در ملک غیرمنقول رخ می‌دهند.

(2) وضعیت مثبت HIV یک ساکن قبلی در شرایطی که بر انتقال ملک غیرمنقول یا هر حق مالکیت یا منفعت در ملک غیرمنقول تأثیر می‌گذارد.

(c) این بخش نباید به گونه‌ای تفسیر شود که قانون مربوط به افشاگری در مورد هر وضعیت یا بیماری جسمی یا روانی دیگر را تغییر دهد، و این بخش هیچ مالک یا وکیلی را از هیچ تعهدی برای افشای وضعیت فیزیکی ملک معاف نمی‌کند.

(d) این بخش نباید به گونه‌ای تفسیر شود که مالک یا وکیل او را از اظهار خلاف واقع عمدی در پاسخ به یک پرسش مستقیم از یک انتقال‌گیرنده یا انتقال‌گیرنده احتمالی ملک غیرمنقول، در مورد فوت‌ها در ملک غیرمنقول، مصون کند.

افشای ملک غیرمنقول فوت ساکن وضعیت HIV ...

Section § 1711

اگر کسی گروهی را با هدف فریب دادن آنها گول بزند، قانون فرض می‌کند که او قصد فریب دادن هر فردی از آن گروه را داشته است که عملاً گول خورده است.

فریبکاری، قصد فریب، افراد گمراه شده، نیت فریبکارانه، طبقه اشخاص، فریب عمومی، قربانیان فردی، کلاهبرداری، فریب گروهی، فرض قانونی، گروه فریب خورده، قصد فریبکاری، هدف فریب، عمل گمراه کننده، طبقه فریب خورده

Section § 1712

اگر چیزی را بدون اجازه از شخص دیگری به دست آورید، یا اگر آنها نظر خود را در مورد دادن اجازه تغییر دهند، یا اگر شما به ناحق به آنها فشار آورده‌اید تا آن را به شما بدهند، باید آن را پس دهید. با این حال، استثنائاتی وجود دارد: اگر شما ادعای قانونی قوی‌تری نسبت به آن داشته باشید، یا اگر معامله برای هر دو طرف غیرقانونی بوده باشد، ممکن است بتوانید آن را نگه دارید.

کسی که چیزی را بدون رضایت مالک آن، یا با رضایتی که بعداً فسخ شده است، یا از طریق مطالبه غیرقانونی که مالک در آن زمان نمی‌توانست عاقلانه از آن امتناع کند، به دست می‌آورد، باید آن را به شخصی که از او به این طریق به دست آورده است، بازگرداند، مگر اینکه او حق مالکیتی بر آن به دست آورده باشد که بر حق مالکیت آن شخص دیگر برتری دارد، یا مگر اینکه معامله از هر دو طرف فاسد و غیرقانونی بوده باشد.

تحصیل بدون رضایت رضایت مالک رضایت فسخ شده ...

Section § 1713

این قانون می‌گوید که اگر چیزی به دلیل یک اشتباه متقابل بازگردانده شده باشد، شخصی که آن را دریافت کرده است، مجبور نیست آن را بازگرداند تا زمانی که از اشتباه آگاه شود. اما، اگر اشتباه متقابلی در کار نبوده باشد، بازگرداندن کالا نیازی به درخواست ندارد.

بازگرداندن، اعاده، اشتباه متقابل، بازگرداندن بدون مطالبه، اطلاع از اشتباه، به دست آمده بر اثر اشتباه، تعهدات طرفین، بازگرداندن کالا، آگاهی از خطا، الزام اطلاع‌رسانی قانونی، تصرف بر اثر اشتباه

Section § 1714

این قانون بیان می‌کند که افراد مسئول صدماتی هستند که ناشی از اعمال عمدی یا بی‌احتیاطی آن‌هاست. در مورد سلاح گرم، طراحان، فروشندگان و بازاریابان آن‌ها نیز باید مراقبت معمول را به کار گیرند. این قانون به پرونده‌های مربوط به مستی می‌پردازد و بیان می‌کند که سرو الکل علت اصلی صدمات نیست، بلکه مصرف آن است. به طور کلی، میزبانان اجتماعی را نمی‌توان به دلیل صدمات ناشی از الکلی که سرو می‌کنند، تحت پیگرد قانونی قرار داد، اما اگر یک بزرگسال آگاهانه به فردی زیر ۲۱ سال در خانه خود الکل سرو کند، می‌تواند مسئول صدمات ناشی از آن شناخته شود. این می‌تواند منجر به طرح دعوی توسط افراد زیر سن قانونی یا کسانی شود که توسط آن‌ها آسیب دیده‌اند.

(a) هر کس مسئول است، نه تنها برای نتیجه اعمال عمدی خود، بلکه برای صدمه‌ای که به دیگری وارد می‌شود به دلیل عدم رعایت مراقبت یا مهارت معمول در اداره اموال یا شخص خود، مگر اینکه شخص اخیر، عمداً یا به دلیل عدم رعایت مراقبت معمول، صدمه را به خود وارد کرده باشد. طراحی، توزیع یا بازاریابی سلاح گرم و مهمات از وظیفه استفاده از مراقبت و مهارت معمول که توسط این بخش الزامی شده است، معاف نیست. میزان مسئولیت در این موارد توسط عنوان مربوط به جبران خسارت تعریف شده است.

(b) قصد قانونگذار این است که رویه‌های قضایی در پرونده‌هایی مانند Vesely v. Sager (1971) 5 Cal.3d 153، Bernhard v. Harrah’s Club (1976) 16 Cal.3d 313، و Coulter v. Superior Court (1978) 21 Cal.3d 144 را لغو کند و تفسیر قضایی قبلی این بخش را در رابطه با علت نزدیک (proximate cause) برای صدماتی که در نتیجه فراهم کردن نوشیدنی‌های الکلی برای یک فرد مست وارد می‌شود، احیا کند؛ یعنی اینکه فراهم کردن نوشیدنی‌های الکلی علت نزدیک صدمات ناشی از مستی نیست، بلکه مصرف نوشیدنی‌های الکلی علت نزدیک صدماتی است که توسط یک فرد مست به دیگری وارد می‌شود.

(c) به جز مواردی که در بند (d) آمده است، هیچ میزبان اجتماعی که نوشیدنی‌های الکلی را به هر شخصی ارائه می‌دهد، نمی‌تواند از نظر قانونی مسئول خسارات وارده به آن شخص، یا برای صدمه به شخص یا اموال، یا فوت هر شخص ثالث، که ناشی از مصرف آن نوشیدنی‌ها باشد، شناخته شود.

(d)

(1) هیچ چیز در بند (c) مانع از طرح دعوی علیه یک والد، قیم، یا بزرگسال دیگری نمی‌شود که آگاهانه نوشیدنی‌های الکلی را در محل اقامت خود برای شخصی فراهم می‌کند که می‌داند یا باید می‌دانسته که زیر ۲۱ سال سن دارد، در این صورت، صرف‌نظر از بند (b)، فراهم کردن نوشیدنی الکلی ممکن است علت نزدیک صدمات یا مرگ ناشی از آن شناخته شود.

(2) یک دعوی تحت این بند می‌تواند توسط، یا به نمایندگی از، شخص زیر ۲۱ سال یا توسط شخصی که از سوی فرد زیر ۲۱ سال آسیب دیده است، مطرح شود.

بی‌احتیاطی مراقبت معمول مسئولیت سلاح گرم ...

Section § 1714.01

این قانون بیان می‌کند که شرکای خانگی همان حقوقی را دارند که همسران برای مطالبه غرامت در صورتی که کسی به دلیل سهل‌انگاری به آنها آسیب روانی وارد کند، دارند. این قانون از تعریف شرکای خانگی که در بخش دیگری از قانون خانواده آمده است، استفاده می‌کند.

(a) شرکای خانگی حق مطالبه خسارت بابت ورود آسیب روانی ناشی از سهل‌انگاری را به همان میزانی خواهند داشت که همسران طبق قانون کالیفرنیا مجاز به انجام این کار هستند.

(b) برای منظور این بخش، «شرکای خانگی» همان معنایی را دارد که در بخش ۲۹۷ قانون خانواده ارائه شده است.

شرکای خانگی ورود سهل‌انگارانه جبران آسیب روانی ...

Section § 1714.1

این قانون بیان می‌کند که اگر عمل اشتباه عمدی یک خردسال باعث خسارت شود، والدین یا قیم‌هایی که مسئول خردسال هستند نیز مسئول پرداخت خسارات مدنی می‌باشند. حداکثر مبلغی که آنها باید برای هر حادثه بپردازند ($25,000) است، به علاوه ($25,000) اضافی برای هزینه‌های مربوط به پزشکی در صورت آسیب دیدن کسی. این مبلغ هر دو سال یکبار بر اساس تغییرات هزینه زندگی تعدیل می‌شود. اگر خسارت شامل گرافیتی یا تخلفات مشابه باشد، والدین یا قیم‌ها همچنان تا سقف ($25,000) مسئول هستند. بیمه ملزم به پوشش این خسارات بیش از ($10,000) نیست.

(a) هرگونه عمل سوء رفتار عمدی یک صغیر که منجر به صدمه یا فوت به شخص دیگر یا هرگونه صدمه به اموال شخص دیگر شود، برای تمامی اهداف خسارات مدنی به والدین یا قیمی که حضانت و کنترل صغیر را بر عهده دارد، نسبت داده خواهد شد و والدین یا قیم دارای حضانت و کنترل، به صورت تضامنی و انفرادی با صغیر برای هرگونه خسارت ناشی از سوء رفتار عمدی مسئول خواهند بود.

با رعایت مفاد بند (c)، مسئولیت تضامنی و انفرادی والدین یا قیم دارای حضانت و کنترل یک صغیر تحت این بند، برای هر عمل زیان‌بار صغیر از بیست و پنج هزار دلار ($25,000) تجاوز نخواهد کرد، و در صورت صدمه به شخص، مسئولیت انتسابی بیشتر به هزینه‌های پزشکی، دندانپزشکی و بیمارستانی متحمل شده توسط شخص آسیب‌دیده محدود خواهد شد، که از بیست و پنج هزار دلار ($25,000) تجاوز نکند. مسئولیت تحمیل شده توسط این بخش علاوه بر هر مسئولیتی است که در حال حاضر توسط قانون تحمیل شده است.

(b) هرگونه عمل سوء رفتار عمدی یک صغیر که منجر به تخریب اموال دیگری با رنگ یا ماده‌ای مشابه شود، برای تمامی اهداف خسارات مدنی، شامل هزینه‌های دادگاه و حق‌الوکاله وکیل، به نفع طرف پیروز، به والدین یا قیمی که حضانت و کنترل صغیر را بر عهده دارد، نسبت داده خواهد شد و والدین یا قیم دارای حضانت و کنترل، به صورت تضامنی و انفرادی با صغیر برای هرگونه خسارت ناشی از سوء رفتار عمدی مسئول خواهند بود، که از بیست و پنج هزار دلار ($25,000) تجاوز نکند، مگر طبق آنچه در بند (c) پیش‌بینی شده است، برای هر عمل زیان‌بار صغیر.

(c) مبالغ ذکر شده در بندهای (a) و (b) هر دو سال یکبار توسط شورای قضایی تعدیل خواهد شد تا هرگونه افزایش در هزینه‌های زندگی در کالیفرنیا را منعکس کند، همانطور که توسط میانگین سالانه شاخص قیمت مصرف‌کننده کالیفرنیا نشان داده می‌شود. شورای قضایی این مبلغ تعدیل شده را به نزدیکترین صد دلار گرد خواهد کرد. در یا قبل از اول ژوئیه هر سال فرد، شورای قضایی مبالغ ذکر شده در بندهای (a) و (b) را، همانطور که طبق این بند تعدیل شده‌اند، محاسبه و منتشر خواهد کرد.

(d) حداکثر مسئولیت تحمیل شده توسط این بخش، حداکثر مسئولیتی است که تحت این بخش در زمانی که عمل سوء رفتار عمدی توسط یک صغیر ارتکاب یافته است، مجاز بوده است.

(e) هیچ چیز در این بخش مسئولیتی را بر بیمه‌گر برای خسارتی که ناشی از عمل عمدی بیمه‌گذار است، برای اهداف بخش 533 قانون بیمه، تحمیل نخواهد کرد. بیمه‌گر برای رفتاری که توسط این بخش به والدین یا قیم نسبت داده می‌شود، برای هیچ مبلغی بیش از ده هزار دلار ($10,000) مسئول نخواهد بود.

سوء رفتار عمدی مسئولیت صغیر مسئولیت والدین ...

Section § 1714.2

این قانون افراد را تشویق می‌کند تا احیای قلبی ریوی (CPR) را بیاموزند و در مواقع اضطراری کمک کنند، با محدود کردن مسئولیت قانونی آن‌ها در صورتی که CPR را با حسن نیت انجام دهند. اگر شما یک دوره CPR معتبر را گذرانده‌اید و در طول یک فوریت پزشکی سعی در کمک به کسی دارید، از شکایت بابت حوادث محافظت می‌شوید، مگر اینکه اقدامات شما به شدت بی‌احتیاطانه باشد که به آن سهل‌انگاری فاحش می‌گویند. سازمان‌های محلی و مربیانی که به مردم در یادگیری CPR کمک می‌کنند نیز از حمایت مشابهی در برابر دعاوی قضایی مربوط به آموزش‌هایی که ارائه می‌دهند، برخوردارند. با این حال، این حمایت شامل حال شما نمی‌شود اگر انتظار دریافت دستمزد برای کمک اضطراری که ارائه می‌دهید، داشته باشید.

(a) به منظور تشویق شهروندان به شرکت در برنامه‌های آموزشی خدمات پزشکی اورژانس و ارائه خدمات پزشکی اورژانس به هموطنان، هیچ شخصی که یک دوره پایه احیای قلبی ریوی را که مطابق با استانداردهای انجمن قلب آمریکا یا صلیب سرخ آمریکا برای احیای قلبی ریوی و مراقبت‌های اورژانس قلبی است، تکمیل کرده باشد، و با حسن نیت، احیای قلبی ریوی اورژانسی را در صحنه یک فوریت پزشکی انجام دهد، مسئول هیچ گونه خسارت مدنی ناشی از هرگونه عمل یا ترک فعل توسط آن شخص در ارائه مراقبت اورژانسی نخواهد بود.

(b) این بخش نباید به گونه‌ای تفسیر شود که مصونیت از خسارات مدنی به هر شخصی اعطا کند که رفتار او در ارائه چنین مراقبت اورژانسی، سهل‌انگاری فاحش محسوب شود.

(c) به منظور تشویق سازمان‌های محلی و سایر نهادها به آموزش شهروندان در تکنیک‌های احیای قلبی ریوی، هیچ سازمان محلی، نهاد دولتی یا محلی، یا سایر سازمان‌های عمومی یا خصوصی که حامی، مجازکننده، پشتیبان، تامین‌کننده مالی یا ناظر بر آموزش شهروندان در احیای قلبی ریوی هستند، مسئول هیچ گونه خسارت مدنی ادعا شده ناشی از چنین برنامه‌های آموزشی نخواهد بود.

(d) به منظور تشویق افراد واجد شرایط برای آموزش شهروندان در احیای قلبی ریوی، هیچ شخصی که توسط انجمن قلب آمریکا یا صلیب سرخ آمریکا برای آموزش احیای قلبی ریوی گواهی‌نامه دارد، مسئول هیچ گونه خسارت مدنی ادعا شده ناشی از اعمال یا ترک فعل فردی که آموزش احیای قلبی ریوی را از آن مربی گواهی‌دار دریافت کرده است، نخواهد بود.

(e) این بخش نباید به گونه‌ای تفسیر شود که مصونیت از خسارات مدنی به هر شخصی اعطا کند که چنین مراقبت اورژانسی را به فردی با انتظار دریافت غرامت از آن فرد برای ارائه مراقبت اورژانسی ارائه می‌دهد.

آموزش CPR خدمات پزشکی اورژانس انجمن قلب آمریکا ...

Section § 1714.3

اگر یک کودک زیر ۱۸ سال با شلیک اسلحه به کسی آسیب بزند یا به مالی خسارت وارد کند، والدین یا قیمی که مسئولیت کودک را بر عهده دارد، می‌تواند مسئول جبران خسارت شناخته شود. این موضوع در صورتی اعمال می‌شود که آنها به کودک اجازه داشتن اسلحه را داده باشند یا آن را در جایی گذاشته باشند که کودک بتواند پیدا کند. این قانون می‌تواند علاوه بر سایر مسئولیت‌های قانونی باشد، اما سقفی برای میزان خسارت قابل مطالبه وجود دارد: ۳۰,۰۰۰ دلار برای هر فرد آسیب‌دیده یا فوت‌شده، یا ۶۰,۰۰۰ دلار در مجموع برای هر حادثه.

مسئولیت مدنی، شلیک سلاح گرم، صغیر زیر ۱۸ سال، مسئولیت والدین، مسئولیت تضامنی و انفرادی، علت مستقیم، سقف خسارات، حضانت و کنترل، سلاح گرم در دسترس، خسارات جراحات شخصی، خسارت مالی، مسئولیت قیم، دسترسی به سلاح گرم، محدودیت‌های خسارت، سقف غرامت

Section § 1714.4

اگر کسی آگاهانه به فردی که نفقه فرزند بدهکار است کمک کند تا از پرداخت آن طفره رود، ممکن است ملزم به پرداخت سه برابر ارزش کمک خود شود. اما این مبلغ نمی‌تواند از میزان نفقه فرزند معوقه بیشتر باشد. جریمه مستقیماً به فردی که نفقه به او تعلق می‌گیرد پرداخت می‌شود، اما بدهی اصلی را کاهش نمی‌دهد. اگر بدهی تسویه شود، این قانون اعمال نمی‌شود. به طور خاص، کمک به کسی برای پنهان کردن یا انتقال دارایی‌هایش به منزله کمک به او برای اجتناب از پرداخت است. مؤسسات مالی مسئول نیستند مگر اینکه با آگاهی واقعی از بدهی، عمداً به کسی برای اجتناب از پرداخت کمک کنند و مسئول اقدامات خودسرانه کارکنان نیستند.

(a) هر شخص یا نهاد تجاری که آگاهانه به یک مکلف به پرداخت نفقه فرزند که تعهد پرداخت نفقه فرزند پرداخت نشده دارد، برای فرار، طفره رفتن یا اجتناب از پرداخت نفقه فرزند که توسط دادگاه دستور داده شده یا تأیید شده است، کمک کند، مسئول سه برابر ارزش کمک ارائه شده خواهد بود، مانند ارزش بازار منصفانه دارایی‌های مکلف که منتقل یا پنهان شده‌اند. حداکثر مسئولیت تحمیل شده توسط این بخش نباید از کل تعهد نفقه فرزند معوقه تجاوز کند. هرگونه وجوه یا دارایی جمع‌آوری شده طبق این بخش باید به ذینفع نفقه فرزند پرداخت شود و نباید مبلغ تعهد نفقه فرزند پرداخت نشده را کاهش دهد. پس از تسویه تعهد نفقه فرزند پرداخت نشده، این بخش اعمال نخواهد شد.

(b) برای اهداف این بخش، اقداماتی که برای کمک آگاهانه به یک مکلف به پرداخت نفقه فرزند برای فرار، طفره رفتن یا اجتناب از پرداخت نفقه فرزند که توسط دادگاه دستور داده شده یا تأیید شده است، انجام می‌شود، شامل، با آگاهی واقعی از تعهد نفقه فرزند، کمک به پنهان کردن یا انتقال دارایی‌های مکلف به پرداخت نفقه فرزند است.

(c) این بخش در مورد یک مؤسسه مالی اعمال نمی‌شود مگر اینکه مؤسسه مالی آگاهی واقعی از تعهد نفقه فرزند داشته باشد و با آن آگاهی، آگاهانه به مکلف کمک کند تا از پرداخت تعهد نفقه فرزند فرار، طفره رود یا اجتناب کند. با این حال، یک مؤسسه مالی با آگاهی از انتقال دارایی، وظیفه‌ای برای تحقیق در مورد صحت معامله ندارد و همچنین نباید تلقی شود که آگاهانه به یک مکلف برای فرار، طفره رفتن یا اجتناب از پرداخت تعهد نفقه فرزند کمک کرده است، اگر آن کمک توسط یک کارمند یا نماینده مؤسسه مالی که خارج از شرایط و ضوابط استخدام یا نمایندگی و بدون آگاهی واقعی مؤسسه مالی عمل می‌کند، ارائه شود.

مکلف به پرداخت نفقه فرزند تعهد نفقه فرزند پرداخت نشده فرار طفره رفتن اجتناب ...

Section § 1714.5

این بخش توضیح می‌دهد که اگر شما مالک یا نگهدارنده مکانی هستید که به عنوان پناهگاه یا مرکز اضطراری (مانند زمان حمله یا بلایای طبیعی) تعیین شده است، به طور کلی مسئول جراحات افرادی که در آنجا متحمل می‌شوند، نیستید، مگر اینکه شما یا کارکنانتان عمداً باعث آسیب شده باشید. این قانون از مالکان املاک و دولت در برابر شکایت برای حوادثی که در حین کمک‌رسانی در شرایط اضطراری رخ می‌دهد، محافظت می‌کند. همچنین، کارکنان خدمات بلایای طبیعی در طول وضعیت‌های اضطراری مسئول جراحات یا خسارات مالی نیستند، مگر اینکه عمداً و با قصد آسیب‌رسانی عمل کرده باشند. در نهایت، این قانون هیچ وظیفه از پیش موجودی را تغییر نمی‌دهد و به پرونده‌های قبل از تاریخ مشخصی اعمال نمی‌شود.

(a) هیچ مسئولیتی متوجه کسی، از جمله ایالت کالیفرنیا، شهرستان، شهر و شهرستان، شهر یا هر زیرمجموعه سیاسی دیگر ایالت کالیفرنیا نخواهد بود که مالک یا نگهدارنده هر ساختمان یا محلی است که توسط هر شورای بحران یا هر اداره، نهاد یا مقام دولتی این ایالت یا ایالات متحده به عنوان پناهگاه در برابر عملیات مخرب یا حملات دشمنان ایالات متحده تعیین شده است، یا به عنوان مراکز مراقبت جمعی، ایستگاه‌های کمک‌های اولیه، بخش‌های الحاقی موقت بیمارستان، یا سایر امکانات ضروری برای کاهش اثرات یک وضعیت اضطراری طبیعی، ساخته دست بشر، یا ناشی از جنگ تعیین شده یا مورد استفاده قرار می‌گیرند، برای هرگونه جراحتی که ناشی از استفاده از آن برای چنین مقاصدی باشد و توسط هر شخصی در حین حضور در یا بر روی ساختمان یا محل مذکور، در نتیجه وضعیت ساختمان یا محل مذکور یا در نتیجه هر عمل یا قصور، یا به هر نحوی ناشی از تعیین چنین محلی به عنوان پناهگاه، یا تعیین یا استفاده از آن به عنوان مرکز مراقبت جمعی، ایستگاه کمک‌های اولیه، بخش الحاقی موقت بیمارستان، یا سایر امکانات ضروری برای اهداف اضطراری، متحمل شود، به جز عمل عمدی، از سوی چنین مالک یا متصرف یا خدمتکاران، نمایندگان یا کارکنان وی، زمانی که چنین شخصی به قصد پناهجویی، درمان، مراقبت یا کمک در آنجا، در طول عملیات مخرب یا حملات دشمنان ایالات متحده یا در طول آزمایش‌های دستور داده شده توسط مقامات قانونی یا در طول یک وضعیت اضطراری طبیعی یا ساخته دست بشر، وارد یا بر روی ساختمان یا محل مذکور شده باشد.

(b) صرف‌نظر از هر حکم قانونی دیگر، هیچ کارگر خدمات بلایای طبیعی که در طول وضعیت اضطراری جنگی، وضعیت اضطراری، یا وضعیت اضطراری محلی، آنگونه که این وضعیت‌های اضطراری در بخش 8558 قانون دولتی تعریف شده‌اند، خدمات بلایای طبیعی را انجام می‌دهد، مسئول خسارات مدنی ناشی از صدمه بدنی یا فوت هر شخص یا خسارت به اموال ناشی از هر عمل یا قصور در حین انجام خدمات بلایای طبیعی در هر نقطه در هر حوزه قضایی تحت پوشش چنین وضعیت اضطراری نخواهد بود، به جز عملی که عمدی باشد.

(c) برای اهداف این زیربخش، یک کارگر خدمات بلایای طبیعی زمانی در حال انجام خدمات بلایای طبیعی تلقی می‌شود که در چارچوب مسئولیت‌های خود تحت اختیار سازمان اضطراری دولتی عمل کند.

(d) برای اهداف این زیربخش، «سازمان اضطراری دولتی» به معنای سازمان اضطراری هر ایالت، شهر، شهر و شهرستان، شهرستان، منطقه، یا سایر نهاد دولتی محلی یا نهاد عمومی است که طبق قانون خدمات اضطراری کالیفرنیا (فصل 7 (شروع از بخش 8550) از بخش 1 از عنوان 2 قانون دولتی) مجاز است.

(e) هیچ چیز در این بخش نباید به گونه‌ای تفسیر شود که وظایف یا تعهدات قانونی موجود را تغییر دهد. اصلاحات این بخش که توسط قانون اصلاح‌کننده این بخش انجام شده است، منحصراً در مورد هر اقدام قانونی که در تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون یا پس از آن ثبت شده باشد، اعمال خواهد شد.

کارگر خدمات بلایای طبیعی مسئولیت پناهگاه اضطراری وضعیت اضطراری ...

Section § 1714.6

این قانون بیان می‌کند که اگر شما به دلیل پیروی از دستورات یک فرمانده نظامی یا فرماندار در طول یک وضعیت اضطراری، قانونی را نقض کنید، به طور خودکار مقصر شناخته نخواهید شد یا تحت پیگرد قانونی قرار نخواهید گرفت. این موضوع شامل اقداماتی می‌شود که برای انطباق با دستورات نظامی یا اضطراری لازم هستند، حتی اگر این اقدامات قبل از ایجاد این قانون انجام شده باشند.

نقض هر قانون یا مقرره‌ای، به عنوان یک امر حقوقی، موجب اثبات تقصیر نخواهد شد در صورتی که عمل یا ترک فعل مربوطه برای انطباق با دستور یا اعلامیه هر فرمانده نظامی که مجاز به صدور چنین دستورات یا اعلامیه‌هایی است، الزامی بوده باشد؛ و نه زمانی که عمل یا ترک فعل مربوطه برای انطباق با هر آیین‌نامه، بخشنامه یا دستور فرماندار که تحت قانون خدمات اضطراری کالیفرنیا صادر شده است، الزامی باشد. هیچ شخصی به دلیل نقض هر قانون یا مقرره‌ای تحت پیگرد قانونی قرار نخواهد گرفت، زمانی که نقض چنین قانون یا مقرره‌ای برای انطباق با دستور یا اعلامیه هر فرمانده نظامی که مجاز به صدور چنین دستورات یا اعلامیه‌هایی است، الزامی باشد؛ و نه هیچ شخصی به دلیل نقض هر قانون یا مقرره‌ای تحت پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت، زمانی که نقض چنین قانون یا مقرره‌ای برای انطباق با هر آیین‌نامه، بخشنامه یا دستور فرماندار که تحت قانون خدمات اضطراری کالیفرنیا صادر شده است، الزامی باشد. مفاد این بخش در مورد چنین اعمال یا ترک فعل‌هایی اعمال خواهد شد، چه قبل از تاریخ لازم‌الاجرا شدن این بخش رخ داده باشند و چه پس از آن.

دستورات نظامی بخشنامه فرماندار قانون خدمات اضطراری کالیفرنیا ...

Section § 1714.7

اگر کسی بدون اجازه راه‌آهن در حین تلاش برای سوار شدن به قطار در حال حرکت یا در حین سواری یا پیاده شدن از آن آسیب ببیند، نمی‌تواند از راه‌آهن برای جراحات خود شکایت کند. تنها استثنا این است که آسیب ناشی از عملی عمدی از سوی راه‌آهن باشد که می‌دانستند می‌تواند به کسی آسیب جدی برساند، یا ناشی از بی‌احتیاطی شدید نسبت به خطر آسیب جدی باشد.

هیچ شخصی که در حین سوار شدن، یا تلاش برای سوار شدن به یک لوکوموتیو یا واگن قطار در حال حرکت، بدون اجازه از مالک یا اپراتور راه‌آهن، آسیب ببیند، یا کسی که بدون چنین اجازه‌ای در حین حرکت سوار لوکوموتیو یا واگن قطار شده و در حین سواری یا پیاده شدن آسیب ببیند، نمی‌تواند هیچ خسارتی را از مالک یا اپراتور آن برای چنین آسیب‌هایی مطالبه کند، مگر اینکه این آسیب‌ها مستقیماً ناشی از یک عمل عمدی از سوی مالک یا اپراتور مذکور باشد که با علم به اینکه آسیب جدی نتیجه محتمل آن عمل است، یا با بی‌اعتنایی بی‌پروا و بی‌ملاحظه نسبت به نتیجه محتمل آن عمل انجام شده باشد.

سوار شدن غیرمجاز، صدمات قطار در حال حرکت، مسئولیت راه‌آهن، عمل عمدی، بی‌اعتنایی بی‌پروا، بی‌احتیاطی، آسیب جدی، اختیار اپراتور قطار، بالا رفتن از لوکوموتیوها، حوادث واگن قطار

Section § 1714.8

این قانون بیان می‌کند که ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی صرفاً به این دلیل که وضعیت بیمار بدتر می‌شود یا نتیجه طبیعی یک بیماری یا درمان معقول آن است، مسئول قصور پزشکی نیستند. با این حال، این قانون روشن می‌سازد که ارائه‌دهندگان همچنان می‌توانند پاسخگو باشند اگر در مورد خطرات درمان اطلاع‌رسانی نکرده باشند، در تشخیص اشتباه کرده باشند، یا به درستی درمان نکرده باشند. «ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی» شامل افراد دارای مجوز و مراکزی مانند کلینیک‌ها و مراکز درمانی می‌شود.

مسئولیت ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی سهل‌انگاری حرفه‌ای محافظت در برابر قصور پزشکی ...

Section § 1714.9

این قانون بیان می‌کند که اگر کسی به یک مأمور پلیس، آتش‌نشان یا امدادگر فوریت‌های پزشکی آسیب برساند، نه تنها مسئول آسیب‌های عمدی است، بلکه مسئول حوادث ناشی از عدم احتیاط کافی نیز هست، اما فقط در شرایط خاص. این شرایط شامل مواردی است که فرد از حضور آنها آگاه بوده و همچنان بی‌احتیاطی کرده، قوانینی را نقض کرده که منجر به آسیب شده، قصد آسیب رساندن داشته، یا آتش‌سوزی عمدی ایجاد کرده است. این قانون همچنین اشاره می‌کند که اگر فرد آسیب‌دیده تا حدی مقصر باشد، غرامت او ممکن است کاهش یابد. کارفرمایان در صورت پرداخت مزایای غرامت کارگران، می‌توانند برخی از هزینه‌ها را بازپس گیرند، اما این قانون مستقیماً به خود کارفرمایان اعمال نمی‌شود. این قانون برخی از قواعد قدیمی‌تر مربوط به استثنائات مسئولیت برای آتش‌نشانان را حفظ می‌کند.

(a) صرف‌نظر از قوانین مصوب یا رویه‌های قضایی مغایر، هر شخص نه تنها مسئول نتایج اعمال عمدی خود که موجب صدمه به یک مأمور انتظامی، آتش‌نشان، یا هر پرسنل فوریت‌های پزشکی شاغل در یک نهاد عمومی می‌شود، است، بلکه مسئول هر صدمه‌ای نیز هست که به آن شخص به دلیل عدم رعایت مراقبت یا مهارت متعارف در مدیریت اموال یا شخص خود، در هر یک از شرایط زیر وارد شود:

(1) در صورتی که رفتار موجب صدمه پس از آن رخ دهد که شخص از حضور مأمور انتظامی، آتش‌نشان، یا پرسنل فوریت‌های پزشکی آگاه باشد یا باید آگاه می‌بود.

(2) در صورتی که رفتار موجب صدمه، یک قانون، آیین‌نامه یا مقررات را نقض کند، و خود رفتار موجب صدمه، رویدادی نباشد که واکنش یا حضور مأمور انتظامی، آتش‌نشان، یا پرسنل فوریت‌های پزشکی را تسریع کرده باشد.

(3) در صورتی که رفتار موجب صدمه، با قصد صدمه زدن به مأمور انتظامی، آتش‌نشان، یا پرسنل فوریت‌های پزشکی انجام شده باشد.

(4) در صورتی که رفتار موجب صدمه، آتش‌سوزی عمدی باشد، همانطور که در بخش 451 قانون مجازات تعریف شده است.

(b) این بخش مانع کاهش مبلغ غرامت به دلیل تقصیر نسبی مأمور انتظامی، آتش‌نشان، یا پرسنل فوریت‌های پزشکی در ایجاد صدمه نمی‌شود.

(c) کارفرمای یک آتش‌نشان، مأمور انتظامی یا پرسنل فوریت‌های پزشکی می‌تواند تا سقف مزایای غرامت کارگران و سایر تعهدات کارفرما، از جمله کلیه حقوق، دستمزد، مستمری یا سایر مزایای پرداخت شده به کارمند یا افراد تحت تکفل کارمند، قائم‌مقام حقوقی حقوق اعطا شده توسط این بخش شود.

(d) مسئولیت مقرر در این بخش به کارفرمای مأمور انتظامی، آتش‌نشان، یا پرسنل فوریت‌های پزشکی اعمال نمی‌شود.

(e) این بخش قصد تغییر یا اصلاح استثنای علت مستقل در حقوق عرفی برای قاعده آتش‌نشان را ندارد، همانطور که در پرونده Donohue v. San Francisco Housing Authority (1993) 16 Cal.App.4th 658 بیان شده است.

صدمه مأمور انتظامی، آسیب آتش‌نشان، پرسنل فوریت‌های پزشکی، اعمال عمدی، مراقبت متعارف، مدیریت اموال، رفتار پس از آگاهی، نقض قانون، قصد صدمه زدن، آتش‌سوزی عمدی، تقصیر نسبی، قائم‌مقامی حقوقی، غرامت کارگران، مسئولیت کارفرما، استثنای قاعده آتش‌نشان

Section § 1714.10

این قانون می‌گوید که اگر کسی بخواهد از وکیلی به دلیل توطئه با موکلش در یک اختلاف حقوقی شکایت کند، ابتدا باید از دادگاه اجازه بگیرد. این کار مستلزم متقاعد کردن دادگاه است که شانس خوبی برای پیروزی در پرونده دارند. اگر دادگاه موافقت کند، آن شخص می‌تواند رسماً شکایت خود را ثبت کند. بدون این تأیید، شکایت معتبر نیست. با این حال، این الزام اعمال نمی‌شود اگر وکیل وظیفه خاصی نسبت به شاکی داشته باشد، یا اگر اقدامات وکیل فراتر از وظایف قانونی عادی برای منفعت غیرقانونی خود باشد. اگر کسی بدون رعایت این قوانین شکایت کند، وکیل متهم می‌تواند از این موضوع به عنوان دفاع استفاده کند، اما باید فوراً آن را مطرح کند. هرگونه دستور دادگاه مربوط به این فرآیند قابل تجدیدنظرخواهی است، به این معنی که می‌تواند توسط دادگاه بالاتر بررسی شود.

(a) هیچ دعوایی علیه وکیل برای توطئه مدنی با موکلش که ناشی از هرگونه تلاش برای اعتراض یا مصالحه در یک ادعا یا اختلاف باشد، و بر اساس نمایندگی وکیل از موکل است، نباید در یک شکایت یا سایر اوراق دعوی گنجانده شود مگر اینکه دادگاه دستوری صادر کند که اجازه دهد اوراق دعوی شامل ادعای توطئه مدنی ثبت شود، پس از اینکه دادگاه تشخیص دهد که طرفی که به دنبال ثبت اوراق دعوی است، ثابت کرده است که احتمال معقولی وجود دارد که آن طرف در دعوی پیروز شود. دادگاه ممکن است اجازه ثبت اوراق دعوی را بدهد که ادعای مسئولیت بر اساس چنین توطئه مدنی را دارد، به دنبال ثبت یک دادخواست تأیید شده برای آن، همراه با اوراق دعوی پیشنهادی و سوگندنامه‌های پشتیبان که حقایقی را که مسئولیت بر آن اساس است، بیان می‌کنند. دادگاه باید ابلاغ دادخواست را به طرفی که قرار است دعوی علیه او ثبت شود، دستور دهد و به آن طرف اجازه دهد قبل از تصمیم‌گیری خود، سوگندنامه‌های مخالف را ارائه کند. ثبت دادخواست، اوراق دعوی پیشنهادی و سوگندنامه‌های همراه، اجرای هرگونه قانون مرور زمان قابل اجرا را متوقف خواهد کرد تا تعیین نهایی موضوع، که این حکم، اگر به نفع طرف دادخواست‌دهنده باشد، اجازه خواهد داد که اوراق دعوی پیشنهادی ثبت شود.

(b) عدم اخذ دستور دادگاه در جایی که توسط بند (a) الزامی است، دفاعی در برابر هرگونه دعوی توطئه مدنی که در نقض آن ثبت شده باشد، خواهد بود. این دفاع باید توسط وکیلی که متهم به توطئه مدنی است در اولین حضور آن وکیل از طریق ایراد، درخواست ابطال، یا هر درخواست یا تقاضای دیگری که مناسب باشد، مطرح شود. عدم طرح به موقع دفاع به منزله انصراف از آن خواهد بود.

(c) این بخش در مورد دعوایی علیه وکیل برای توطئه مدنی با موکلش اعمال نمی‌شود، در جایی که (1) وکیل وظیفه قانونی مستقلی نسبت به خواهان دارد، یا (2) اقدامات وکیل فراتر از انجام وظیفه حرفه‌ای برای خدمت به موکل باشد و شامل توطئه‌ای برای نقض یک وظیفه قانونی در جهت منافع مالی وکیل باشد.

(d) این بخش یک دادرسی ویژه با ماهیت مدنی را ایجاد می‌کند. هر دستوری که تحت بند (a)، (b) یا (c) صادر شود و حقوق یک دادخواست‌دهنده یا وکیلی را که اوراق دعوی علیه او ثبت شده یا پیشنهاد شده است، تعیین می‌کند، قابل تجدیدنظرخواهی به عنوان یک حکم نهایی در یک دعوی مدنی خواهد بود.

(e) بند (d) به منزله تغییر در قانون موجود نیست، بلکه اعلام‌کننده آن است.

توطئه مدنی نمایندگی وکیل احتمال معقول ...

Section § 1714.11

این قانون بیان می‌کند که کارمندان یا نهادهای دولتی، مانند سازمان‌های آتش‌نشانی، مسئول هیچ آسیبی که از تجهیزات حفاظت در برابر آتش اهدایی آن‌ها به سازمان‌های آتش‌نشانی داوطلب ناشی شود، نیستند، مگر اینکه اقدامات آن‌ها بسیار بی‌احتیاطانه یا عمداً مضر بوده باشد. با این حال، برای اعمال این حمایت، اهداکننده باید به صورت کتبی دریافت‌کننده را از هرگونه مشکل شناخته شده در تجهیزات مطلع کند. همچنین، سازمان آتش‌نشانی داوطلب دریافت‌کننده باید قبل از استفاده از تجهیزات برای ایمنی عمومی، آن‌ها را بازرسی و تعمیر کند.

(a) به استثنای خسارت یا صدمه‌ای که مستقیماً ناشی از عمل یا ترک فعل سهل‌انگارانه فاحش یا سوء رفتار عمدی یا بی‌مبالاتی شدید اهداکننده باشد، هیچ کارمند دولتی یا نهاد دولتی، از جمله، اما نه محدود به، سازمان آتش‌نشانی، منطقه حفاظت در برابر آتش، یا اداره جنگلداری و حفاظت در برابر آتش، که دستگاه‌ها یا تجهیزات حفاظت در برابر آتش را به یک سازمان آتش‌نشانی داوطلب، منطقه حفاظت در برابر آتش داوطلب، یا گروه آتش‌نشانی داوطلب اهدا می‌کند، مسئول هیچ خسارت یا صدمه‌ای که ناشی از استفاده از آن دستگاه‌ها یا تجهیزات توسط سازمان آتش‌نشانی، منطقه حفاظت در برابر آتش، یا گروه آتش‌نشانی دریافت‌کننده باشد، نیست.

(b)

(1) مصونیتی که این بخش فراهم می‌کند، تنها در صورتی اعمال می‌شود که اهداکننده دستگاه‌ها یا تجهیزات حفاظت در برابر آتش، هرگونه خسارت یا نقص شناخته شده در دستگاه‌ها و تجهیزات را به صورت کتبی به سازمان آتش‌نشانی، منطقه حفاظت در برابر آتش، یا گروه آتش‌نشانی دریافت‌کننده افشا کند.

(2) یک سازمان آتش‌نشانی داوطلب، منطقه حفاظت در برابر آتش داوطلب، یا گروه آتش‌نشانی داوطلب که دستگاه‌ها یا تجهیزات حفاظت در برابر آتش اهدایی را دریافت می‌کند، باید قبل از استفاده برای اهداف ایمنی عمومی، دستگاه‌ها و تجهیزات را بازرسی و تعمیر کند.

مصونیت از مسئولیت، اهدای تجهیزات آتش‌نشانی، سازمان آتش‌نشانی داوطلب، سهل‌انگاری فاحش، سوء رفتار عمدی، اهدای دستگاه آتش‌نشانی، بازرسی تجهیزات ایمنی عمومی، افشای خسارت، مصونیت کارمند دولتی، دستگاه حفاظت در برابر آتش، مسئولیت دریافت‌کننده، اداره جنگلداری، نقص تجهیزات، منطقه حفاظت در برابر آتش، گروه آتش‌نشانی داوطلب

Section § 1714.21

اگر در یک فوریت پزشکی برای کمک به کسی از دفیبریلاتور (AED) استفاده کنید و بابت آن پولی دریافت نکنید، تا زمانی که با حسن نیت عمل کرده باشید، به دلیل اشتباهات احتمالی تحت پیگرد قانونی قرار نخواهید گرفت. همین امر در مورد افرادی که به دیگران آموزش استفاده از AED یا CPR را می‌دهند نیز صدق می‌کند. صاحبان AED نیز در صورت رعایت قوانین ایمنی لازم، مسئول حوادث نیستند. اما اگر کسی با بی‌احتیاطی شدید یا عمداً برای آسیب رساندن عمل کند، این حمایت‌ها اعمال نمی‌شود. همچنین، تولیدکنندگان یا فروشندگان AED همچنان می‌توانند در قبال هرگونه مشکل در محصولاتشان مسئول باشند.

(الف) برای اهداف این بخش، تعاریف زیر اعمال می‌شود:

(۱) «AED» یا «دفیبریلاتور» به معنای دفیبریلاتور خارجی خودکار است.

(۲) «CPR» به معنای احیای قلبی ریوی است.

(ب) هر شخصی که با حسن نیت و بدون دریافت غرامت، مراقبت یا درمان اضطراری را با استفاده از AED در صحنه یک فوریت پزشکی ارائه می‌دهد، مسئول هیچ گونه خسارت مدنی ناشی از هرگونه عمل یا قصور در ارائه مراقبت اضطراری نیست.

(ج) شخص یا نهادی که آموزش CPR و AED را به شخصی که طبق بند (ب) مراقبت اضطراری ارائه می‌دهد، ارائه می‌کند، مسئول هیچ گونه خسارت مدنی ناشی از هرگونه عمل یا قصور شخص ارائه دهنده مراقبت اضطراری نیست.

(د) (۱) شخص یا نهادی که یک AED را برای استفاده اضطراری طبق این بخش تهیه می‌کند، مسئول هیچ گونه خسارت مدنی ناشی از هرگونه عمل یا قصور در ارائه مراقبت اضطراری با استفاده از AED نیست، مشروط بر اینکه آن شخص یا نهاد با بند (ب) از بخش 1797.196 قانون بهداشت و ایمنی مطابقت داشته باشد.

(۲) پزشک و جراح یا سایر متخصصان مراقبت‌های بهداشتی که در انتخاب، قرار دادن یا نصب یک AED طبق بخش 1797.196 قانون بهداشت و ایمنی دخیل هستند، مسئول خسارات مدنی ناشی از اعمال یا قصور در ارائه مراقبت اضطراری با استفاده از آن AED نیستند.

(ه) حمایت‌های مشخص شده در این بخش در مورد صدمات شخصی یا مرگ ناشی از قصور فاحش یا سوء رفتار عمدی یا بی‌ملاحظه شخصی که مراقبت یا درمان اضطراری را با استفاده از AED ارائه می‌دهد، اعمال نمی‌شود.

(و) این بخش تولیدکننده، طراح، توسعه‌دهنده، توزیع‌کننده، نصاب یا تامین‌کننده یک AED یا دفیبریلاتور را از هیچ گونه مسئولیتی تحت هر قانون یا قاعده حقوقی قابل اجرا معاف نمی‌کند.

دفیبریلاتور خارجی خودکار AED مراقبت اضطراری ...

Section § 1714.22

این قانون به ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی اجازه می‌دهد تا داروهای ضد اوپیوئید، مانند نالوکسان، را برای افرادی که در معرض خطر مصرف بیش از حد اوپیوئید هستند، یا دوستان و خانواده‌شان که ممکن است به آنها کمک کنند، تجویز و صادر کنند. همچنین این قانون به این ارائه‌دهندگان امکان می‌دهد تا دستورات کلی (دستورات دائمی) صادر کنند، که توزیع و تجویز این داروها را در شرایط اضطراری آسان‌تر می‌کند. افرادی که این داروها را از طریق این دستورات دریافت می‌کنند، باید آموزش نحوه استفاده از آنها را ببینند. ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی و افرادی که این داروها را با حسن نیت تجویز می‌کنند، تا زمانی که با مراقبت معقول عمل کنند، از مشکلات قانونی، از جمله مسئولیت مدنی یا کیفری، محافظت می‌شوند.

(a) برای اهداف این بخش، تعاریف زیر اعمال می‌شود:

(1) «آنتاگونیست اوپیوئید» به معنای نالوکسان هیدروکلراید یا هر آنتاگونیست اوپیوئید دیگری است که توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده برای درمان مصرف بیش از حد اوپیوئید تأیید شده است.

(2) «برنامه آموزشی پیشگیری و درمان مصرف بیش از حد اوپیوئید» به معنای هر برنامه‌ای است که توسط یک حوزه قضایی بهداشتی محلی اداره می‌شود یا توسط یک حوزه قضایی بهداشتی محلی ثبت شده است تا افراد را برای پیشگیری، تشخیص و واکنش به مصرف بیش از حد اوپیوئید آموزش دهد، و حداقل آموزش در تمام موارد زیر را ارائه می‌دهد:

(A) علل مصرف بیش از حد اوپیوئید.

(B) احیای دهان به دهان.

(D) نحوه تجویز آنتاگونیست اوپیوئید.

(b) یک ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی دارای مجوز که طبق قانون مجاز به تجویز آنتاگونیست اوپیوئید است، می‌تواند در صورت اقدام با مراقبت معقول، آنتاگونیست اوپیوئید را برای فردی در معرض خطر مصرف بیش از حد مرتبط با اوپیوئید یا برای یکی از اعضای خانواده، دوست یا شخص دیگری که در موقعیتی برای کمک به فردی در معرض خطر مصرف بیش از حد مرتبط با اوپیوئید است، تجویز و متعاقباً توزیع یا پخش کند.

(c)

(1) یک ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی دارای مجوز که طبق قانون مجاز به تجویز آنتاگونیست اوپیوئید است، می‌تواند دستورات دائمی برای توزیع آنتاگونیست اوپیوئید به فردی در معرض خطر مصرف بیش از حد مرتبط با اوپیوئید یا به یکی از اعضای خانواده، دوست یا شخص دیگری که در موقعیتی برای کمک به فردی در معرض خطر مصرف بیش از حد مرتبط با اوپیوئید است، صادر کند.

(2) یک ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی دارای مجوز که طبق قانون مجاز به تجویز آنتاگونیست اوپیوئید است، می‌تواند دستورات دائمی برای تجویز آنتاگونیست اوپیوئید به فردی در معرض خطر مصرف بیش از حد مرتبط با اوپیوئید توسط یکی از اعضای خانواده، دوست یا شخص دیگری که در موقعیتی برای کمک به فردی است که در حال تجربه یا به طور معقول مشکوک به تجربه مصرف بیش از حد اوپیوئید است، صادر کند.

(d)

(1) فردی که آنتاگونیست اوپیوئید را بر اساس یک دستور دائمی تجویز یا در اختیار دارد، باید آموزش ارائه شده توسط یک برنامه آموزشی پیشگیری و درمان مصرف بیش از حد اوپیوئید را دریافت کند.

(2) فردی که آنتاگونیست اوپیوئید را مستقیماً از یک تجویزکننده دارای مجوز دریافت می‌کند، ملزم به دریافت آموزش از یک برنامه آموزشی پیشگیری و درمان اوپیوئید نخواهد بود.

(e) یک ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی دارای مجوز که با مراقبت معقول عمل می‌کند، به دلیل صدور نسخه یا دستور بر اساس بند (ب) یا (ج)، مشمول بررسی حرفه‌ای، مسئول در یک دعوای مدنی، یا مشمول پیگرد کیفری نخواهد بود.

(f) صرف نظر از هر قانون دیگری، فردی که آنتاگونیست اوپیوئید را بر اساس نسخه یا دستور دائمی در اختیار دارد یا توزیع می‌کند، به دلیل این در اختیار داشتن یا توزیع، مشمول بررسی حرفه‌ای، مسئول در یک دعوای مدنی، یا مشمول پیگرد کیفری نخواهد بود. صرف نظر از هر قانون دیگری، فردی که به طور دیگری مجاز به تجویز آنتاگونیست اوپیوئید نیست، اما طبق بند (۱) از زیربخش (د) آموزش دیده است، و با مراقبت معقول و با حسن نیت و بدون دریافت غرامت، آنتاگونیست اوپیوئید را به فردی که در حال تجربه یا مشکوک به تجربه مصرف بیش از حد است، تجویز می‌کند، به دلیل این تجویز، مشمول بررسی حرفه‌ای، مسئول در یک دعوای مدنی، یا مشمول پیگرد کیفری نخواهد بود.

آنتاگونیست اوپیوئید نالوکسان هیدروکلراید پیشگیری از مصرف بیش از حد اوپیوئید ...

Section § 1714.23

این بخش از قانون تضمین می‌کند که افرادی که به کسی که از یک واکنش آلرژیک شدید یا آنافیلاکسی رنج می‌برد، با استفاده از سرنگ خودکار اپی‌نفرین کمک می‌کنند، عموماً از پیگرد قانونی برای خسارات مدنی محافظت می‌شوند. این حمایت فقط در صورتی اعمال می‌شود که آنها با حسن نیت عمل کنند و دستورالعمل‌های خاص بهداشت و ایمنی را رعایت کنند. این قانون همچنین سازمان‌های مجاز و پزشکانی را که این دستگاه‌ها را تجویز می‌کنند، از عواقب قانونی محافظت می‌کند، مگر اینکه آنها در رفتارهای بسیار بی‌پروا یا عمدی و مضر مشارکت داشته باشند. نهادها در صورتی که نتوانند سرنگ خودکار اپی‌نفرین را داشته باشند یا از آن استفاده کنند، مسئول نیستند. با این حال، تولیدکنندگان و تأمین‌کنندگان سرنگ‌های خودکار همچنان می‌توانند تحت قوانین دیگر مسئول شناخته شوند.

(a) برای اهداف این بخش، تعاریف زیر اعمال می‌شود:

(1) «آنافیلاکسی» به معنای یک واکنش حساسیت مفرط یا آلرژیک بالقوه تهدیدکننده حیات به یک ماده است.

(A) علائم آنافیلاکسی ممکن است شامل تنگی نفس، خس‌خس سینه، دشواری در تنفس، دشواری در صحبت کردن یا بلعیدن، کهیر، خارش، تورم، شوک یا آسم باشد.

(B) علل آنافیلاکسی ممکن است شامل، اما نه محدود به، نیش یا گزش حشرات، غذاها، داروها و سایر آلرژن‌ها، و همچنین آنافیلاکسی ایدیوپاتیک یا ناشی از ورزش باشد.

(2) «سرنگ خودکار اپی‌نفرین» به معنای یک دستگاه تزریق یکبار مصرف است که برای تزریق خودکار دوز از پیش اندازه‌گیری شده اپی‌نفرین به بدن انسان به منظور پیشگیری یا درمان یک واکنش آلرژیک تهدیدکننده حیات طراحی شده است.

(b)

(1) هر شخصی که در زیربخش (ب) از بخش 1797.197a قانون بهداشت و ایمنی توصیف شده است و یک سرنگ خودکار اپی‌نفرین را، با حسن نیت و بدون دریافت غرامت، به شخص دیگری که به نظر می‌رسد در صحنه یک وضعیت اضطراری دچار آنافیلاکسی شده است، تزریق می‌کند، مسئول هیچ گونه خسارت مدنی ناشی از اعمال یا قصور خود در تزریق سرنگ خودکار اپی‌نفرین نیست، مشروط بر اینکه آن شخص با الزامات و استانداردهای بخش 1797.197a قانون بهداشت و ایمنی مطابقت داشته باشد.

(2)

(A) یک نهاد مجاز مسئول هیچ گونه خسارت مدنی ناشی از هر عمل یا قصوری به غیر از عمل یا قصوری که سهل‌انگاری فاحش یا سوء رفتار عمدی یا بی‌ملاحظه را تشکیل می‌دهد و مربوط به تزریق سرنگ خودکار اپی‌نفرین توسط هر یک از کارکنان، داوطلبان یا نمایندگان آن که یک امدادگر غیرحرفه‌ای است، طبق تعریف بند (۴) از زیربخش (الف) از بخش 1797.197a قانون بهداشت و ایمنی، نخواهد بود، مشروط بر اینکه نهاد با تمام الزامات قابل اجرا بخش 1797.197a قانون بهداشت و ایمنی مطابقت داشته باشد.

(B) عدم نگهداری یا تزریق سرنگ خودکار اپی‌نفرین توسط یک نهاد مجاز منجر به مسئولیت مدنی نخواهد شد.

(3) این زیربخش بر هیچ مصونیت یا دفاع دیگری که طبق قانون موجود است، تأثیری نمی‌گذارد.

(c) حمایت مشخص شده در بند (۱) از زیربخش (ب) در مورد آسیب شخصی یا مرگ ناشی از سهل‌انگاری فاحش یا سوء رفتار عمدی یا بی‌ملاحظه شخصی که با استفاده از سرنگ خودکار اپی‌نفرین مراقبت اضطراری ارائه می‌دهد، اعمال نخواهد شد.

(d) هیچ چیز در این بخش، تولیدکننده، طراح، توسعه‌دهنده، توزیع‌کننده یا تأمین‌کننده سرنگ خودکار اپی‌نفرین را از مسئولیت تحت هر قانون قابل اجرای دیگری معاف نمی‌کند.

(e) یک پزشک و جراح مجاز، مشمول بررسی حرفه‌ای، مسئول در یک دعوای مدنی، یا مشمول پیگرد کیفری برای صدور نسخه یا دستور مطابق با بخش 1797.197a قانون بهداشت و ایمنی نیست، مگر اینکه صدور نسخه یا دستور توسط پزشک و جراح سهل‌انگاری فاحش یا رفتار عمدی یا بدخواهانه را تشکیل دهد.

آنافیلاکسی سرنگ خودکار اپی‌نفرین تزریق با حسن نیت ...

Section § 1714.24

این قانون توضیح می‌دهد که چگونه نهادهای دارای مجوز از اداره مبارزه با مواد مخدر می‌توانند سطل‌هایی را برای جمع‌آوری داروهای ناخواسته از منازل مردم راه‌اندازی کنند. این سطل‌ها برای دفع ایمن هستند و باید الزامات ایمنی و قانونی خاصی را رعایت کنند. اگر یک نهاد این سطل‌ها را بدون دریافت وجه اضافی نگهداری کند و به درستی از قوانین پیروی کند، مسئول هیچ آسیبی که از این سطل‌ها ناشی شود، نخواهد بود، مگر اینکه به طور جدی از مسئولیت‌های خود غفلت کند. آنها باید وضعیت سطل‌ها را به مقامات گزارش دهند، سطل‌ها را به طور منظم نظارت کنند و هرگونه مشکل مانند دستکاری را گزارش دهند. این قوانین کسی را مجبور به راه‌اندازی سطل نمی‌کند؛ این کار داوطلبانه است.

(الف) برای اهداف این بخش، تعاریف زیر اعمال می‌شود:

(1) «جمع‌آوری‌کننده» فقط شامل آن دسته از نهادهایی می‌شود که توسط اداره مبارزه با مواد مخدر فدرال (Drug Enforcement Administration) مجاز و ثبت شده‌اند تا یک ماده کنترل‌شده را به منظور امحاء دریافت کنند، مشروط بر اینکه آن نهاد دارای وضعیت مطلوب (good standing) نزد هر مرجع صدور مجوز مربوطه باشد.

(2) «جبران خسارت» به معنای بازپرداخت یا وجوه دریافتی از مشتری برای جبران هزینه‌های متحمل شده در تهیه، نصب یا نگهداری یک سطل امن بازپس‌گیری دارو است. «جبران خسارت» شامل بازپرداخت یا وجوه دریافتی از هر شخص یا نهاد دیگری، غیر از مشتری، برای جبران هزینه‌های متحمل شده در تهیه، نصب یا نگهداری یک سطل امن بازپس‌گیری دارو نمی‌شود.

(3) «پسماند دارویی تولیدشده در منزل» به معنای دارویی است که دیگر مورد نیاز یا مطلوب مصرف‌کننده نیست و شامل هر سیستم تحویلی، مانند قرص‌ها، مایعات و اسپری‌های استنشاقی می‌شود.

(4) «نگهداری می‌کند» شامل مالکیت، اجاره، بهره‌برداری یا به هر نحو دیگری میزبانی یک سطل امن بازپس‌گیری دارو در محل جمع‌آوری‌کننده است.

(5) «دارو» به معنای داروی تجویزی یا بدون نسخه انسانی یا دامپزشکی است، از جمله، اما نه محدود به، دارویی که در بخش 109925 از قانون بهداشت و ایمنی و بخش 321(g)(1) از عنوان 21 مجموعه قوانین ایالات متحده تعریف شده است. «دارو» شامل مواد کنترل‌شده‌ای است که در برنامه‌های II، III، IV یا V قانون یکپارچه مواد کنترل‌شده کالیفرنیا (بخش 10 (شروع از بخش 11000) از قانون بهداشت و ایمنی) گنجانده شده‌اند، اما شامل ماده کنترل‌شده‌ای که در برنامه I گنجانده شده است، نمی‌شود.

(6) «سطل امن بازپس‌گیری دارو» به معنای یک ظرف جمع‌آوری است که در بخش 1317.75 از عنوان 21 مجموعه مقررات فدرال توصیف شده است.

(ب) هر جمع‌آوری‌کننده‌ای که یک سطل امن بازپس‌گیری دارو را نگهداری می‌کند، در یک دعوای مدنی مسئول نخواهد بود، یا تحت پیگرد کیفری قرار نخواهد گرفت، برای هرگونه صدمه یا آسیبی که ناشی از نگهداری سطل امن بازپس‌گیری دارو توسط جمع‌آوری‌کننده در محل خود باشد، مشروط بر اینکه جمع‌آوری‌کننده، بدون دریافت جبران خسارت، با حسن نیت تمام مراحل زیر را برای تضمین سلامت و ایمنی مصرف‌کنندگان و کارکنان و دفع صحیح پسماند دارویی تولیدشده در منزل موجود در سطل امن بازپس‌گیری دارو در جریان پسماند انجام دهد، مگر اینکه صدمه یا آسیب ناشی از سهل‌انگاری فاحش یا سوء رفتار عمدی و بی‌ملاحظه جمع‌آوری‌کننده باشد:

(1) با تمام قوانین و مقررات ایالتی و فدرال مربوط به جمع‌آوری پسماند دارویی تولیدشده در منزل برای دفع در سطل‌های امن بازپس‌گیری دارو مطابقت داشته باشد، از جمله، اما نه محدود به، قانون فدرال دفع ایمن و مسئولانه دارو مصوب 2010 (Public Law 111-273).

(2) مقامات اجرای قانون محلی و هر اداره بهداشت محیط محلی را در مورد وجود و مکان هر سطل امن بازپس‌گیری دارو در محل جمع‌آوری‌کننده و وضعیت ثبت‌نام جمع‌آوری‌کننده به عنوان یک جمع‌آوری‌کننده نزد اداره مبارزه با مواد مخدر فدرال مطلع کند.

(3) اطمینان حاصل کند که سطل امن بازپس‌گیری دارو در مکانی قرار داده شده است که به طور منظم توسط کارکنان جمع‌آوری‌کننده ثبت‌شده نظارت می‌شود.

(4) اطمینان حاصل کند که تابلوهای قابل رؤیت بر روی سطل امن بازپس‌گیری دارو نصب شده است که به وضوح به مشتریان اطلاع می‌دهد که چه مواد کنترل‌شده و غیرکنترل‌شده‌ای برای قرار دادن در سطل قابل قبول هستند و چه مواردی نیستند، و همچنین ساعات مجاز برای جمع‌آوری را مشخص می‌کند.

(5) اطمینان حاصل کند که دسترسی عمومی به سطل امن بازپس‌گیری دارو به ساعاتی محدود می‌شود که کارکنان جمع‌آوری‌کننده ثبت‌شده حضور دارند و قادر به نظارت بر عملکرد سطل امن بازپس‌گیری دارو هستند.

(6) به طور منظم منطقه اطراف سطل امن بازپس‌گیری دارو را برای دستکاری یا انحراف احتمالی بازرسی کند. سوابق ثبت این بازرسی‌ها باید برای دو سال نگهداری و حفظ شوند، که شامل تاریخ و زمان بازرسی و حروف اول نام و نام خانوادگی کارمند بازرسی‌کننده منطقه باشد. این سوابق باید به صورت کتبی یا الکترونیکی نگهداری شوند و می‌توانند با سوابق مورد نیاز مقررات ایالتی یا فدرال ترکیب شوند. این سوابق می‌توانند برای اثبات بازرسی منظم منطقه استفاده شوند. سایر سوابق یا گزارش‌های الزامی توسط مقررات فدرال یا ایالتی نیز باید حداقل برای دو سال نگهداری شوند، مگر اینکه مقررات دوره طولانی‌تری را الزامی کند.

(7) مقامات اجرای قانون محلی را در مورد هرگونه دستکاری، سرقت یا فقدان قابل توجه مواد کنترل‌شده مشکوک یا شناخته‌شده، ظرف یک روز کاری پس از کشف، مطلع کند. اگر جمع‌آوری‌کننده ساعات کاری روزانه دارد، این اطلاع‌رسانی باید ظرف یک روز تقویمی انجام شود.

(8) مقامات اجرای قانون محلی را در مورد هر تصمیمی برای توقف جمع‌آوری داوطلبانه مواد کنترل‌شده خود مطلع کند و مستندات اطلاع‌رسانی کتبی خود را به واحد ثبت‌نام اداره مبارزه با مواد مخدر فدرال، همانطور که طبق قوانین و مقررات فدرال الزامی است، ارائه دهد.

(ج) هیچ چیز در این بخش نباید به گونه‌ای تفسیر شود که نهادهایی را که ممکن است به عنوان جمع‌آوری‌کننده واجد شرایط باشند، ملزم به تهیه، نگهداری یا در دسترس عموم قرار دادن یک سطل امن بازپس‌گیری دارو در محل خود کند.

سطل امن بازپس‌گیری دارو پسماند دارویی مجوز اداره مبارزه با مواد مخدر ...

Section § 1714.25

این قانون می‌گوید که اگر شما غذا را به یک سازمان غیرانتفاعی یا بانک غذا اهدا کنید، به طور کلی مسئول نخواهید بود اگر کسی از خوردن آن بیمار شود، مشروط بر اینکه در هنگام جابجایی غذا سهل‌انگاری فاحش یا بی‌احتیاطی عمدی نداشته باشید. حتی اگر تاریخ انقضای غذا گذشته باشد، در صورتی که به طور منطقی فکر می‌کنید هنوز برای خوردن مناسب است، تحت حمایت قرار می‌گیرید. سازمان‌های غیرانتفاعی و بانک‌های غذا نیز از شکایت مصون هستند، مگر اینکه در جابجایی غذا بسیار بی‌دقت یا نادرست عمل کرده باشند. این قانون اهدای غذا را برای کمک به نیازمندان تشویق و حمایت می‌کند.

(a) به استثنای آسیب ناشی از سهل‌انگاری فاحش یا سوءرفتار عمدی در آماده‌سازی یا جابجایی غذای اهدایی، هیچ شخص، جمع‌آورنده محصول (gleaner) یا مرکز غذایی که غذای مناسب برای مصرف انسانی را در زمان اهدای آن به یک سازمان خیریه غیرانتفاعی یا بانک غذا اهدا می‌کند، مسئول هیچ خسارت یا آسیبی ناشی از مصرف غذای اهدایی نخواهد بود. مراکز غذایی می‌توانند غذا را مستقیماً به مصرف‌کنندگان نهایی برای مصرف اهدا کنند.

مصونیت از مسئولیت مدنی ارائه شده توسط این بند، صرف نظر از رعایت هرگونه قوانین، مقررات یا آیین‌نامه‌های مربوط به بسته‌بندی یا برچسب‌گذاری مواد غذایی، و صرف نظر از رعایت هرگونه قوانین، مقررات یا آیین‌نامه‌های مربوط به نگهداری یا جابجایی غذا توسط گیرنده پس از اهدای غذا اعمال می‌شود. اهدای غذای غیرفاسدشدنی که برای مصرف انسانی مناسب است اما از تاریخ انقضای برچسب‌گذاری شده توصیه شده توسط تولیدکننده گذشته است، تحت قانون اهدای غذای سامری نیک کالیفرنیا محافظت می‌شود. اهدای غذای فاسدشدنی که برای مصرف انسانی مناسب است اما از تاریخ انقضای برچسب‌گذاری شده توصیه شده توسط تولیدکننده گذشته است، تحت قانون اهدای غذای سامری نیک کالیفرنیا محافظت می‌شود، مشروط بر اینکه شخصی که غذا را به مصرف‌کننده نهایی توزیع می‌کند، با حسن نیت ارزیابی کند که غذای اهدایی سالم است.

(b) یک سازمان خیریه غیرانتفاعی یا یک بانک غذا که با حسن نیت، غذا را بدون هزینه دریافت و توزیع می‌کند و این غذا در زمان توزیع برای مصرف انسانی مناسب است، مسئول آسیب یا مرگ ناشی از غذا نیست، مگر اینکه آسیب یا مرگ نتیجه مستقیم سهل‌انگاری فاحش یا سوءرفتار عمدی سازمان باشد.

(c) هیچ چیز در این فصل نباید به گونه‌ای تفسیر شود که توانایی یک شخص، جمع‌آورنده محصول (gleaner) یا مرکز غذایی برای اهدای غذا را محدود کند.

(d) برای اهداف این بخش:

(1) “بانک غذا” همان معنایی را دارد که در بخش 113783 قانون بهداشت و ایمنی تعریف شده است.

(2) “مرکز غذایی” همان معنایی را دارد که در بخش 113789 قانون بهداشت و ایمنی تعریف شده است.

(3) “جمع‌آورنده محصول (Gleaner)” به معنای شخصی است که محصول کشاورزی اهدایی توسط مالک را برای توزیع رایگان به نیازمندان، یا برای اهدا به یک سازمان غیرانتفاعی جهت توزیع نهایی به نیازمندان، برداشت می‌کند.

(4) “سازمان خیریه غیرانتفاعی” همان معنایی را دارد که در بخش 113841 قانون بهداشت و ایمنی تعریف شده است.

(5) “شخص” به معنای یک فرد، مدرسه، آژانس آموزشی محلی همانطور که در بخش 421 قانون آموزش تعریف شده است، شرکت، مشارکت، شرکت با مسئولیت محدود، سازمان، انجمن، یا نهاد دولتی، از جمله یک خواربارفروش خرده‌فروش، عمده‌فروش، هتل، متل، تولیدکننده، رستوران، کترینگ، کشاورز، و توزیع‌کننده غذای غیرانتفاعی یا بیمارستان است. در مورد یک شرکت، مشارکت، سازمان، انجمن، یا نهاد دولتی، این اصطلاح شامل یک افسر، مدیر، شریک، مدیر یا عضو مدیریتی، شماس، متولی، عضو شورا، یا سایر افراد منتخب یا منصوب مسئول اداره نهاد می‌شود.

اهدای غذا مصونیت حسن نیت ...

Section § 1714.26

این قانون از سازمان‌های غیرانتفاعی و متخصصان پزشکی شرکت‌کننده در برابر مسئولیت قانونی برای صدمات یا خسارات، هنگام ارائه غربالگری‌های رایگان بینایی و راه‌حل‌های موقت عینک، حمایت می‌کند، به شرط رعایت شرایط خاص. این شرایط شامل نظارت غربالگری توسط یک اپتومتریست یا چشم‌پزشک دارای مجوز، امضای سلب مسئولیت توسط بیمار، و عدم جایگزینی برای معاینه کامل چشم است. معافیت از مسئولیت در صورت سهل‌انگاری فاحش، عمل عمدی، یا سوء رفتارهایی مانند خشونت یا جرایم ناشی از نفرت اعمال نمی‌شود. سازمان‌های غیرانتفاعی همچنین باید آموزش‌هایی برای عملکرد ایمن ارائه دهند.

(a) به استثنای خسارت یا صدمه ناشی از سهل‌انگاری فاحش یا عمل عمدی، هیچ مسئولیتی برای هیچ خسارت یا صدمه‌ای از سوی یک سازمان خیریه غیرانتفاعی که غربالگری بینایی را ارائه می‌دهد و، در صورت لزوم، عینک‌های اهدایی یا بازیافتی را فراهم می‌کند، یا یک اپتومتریست، چشم‌پزشک دارای مجوز یا داوطلب آموزش‌دیده شرکت‌کننده که با چنین سازمان خیریه غیرانتفاعی در انجام غربالگری‌های بینایی همکاری می‌کند، وجود ندارد، در صورتی که تمام شرایط زیر رعایت شود:

(1) غربالگری بینایی برای رسیدگی به نگرانی‌های سلامت چشم ارائه می‌شود و، در صورت لزوم، برای ارائه یک راه‌حل موقت در قالب عینک‌های اهدایی یا بازیافتی تا زمانی که بیمار بتواند معاینه کامل و عینک دریافت کند.

(2) غربالگری بینایی به منظور جایگزینی معاینه کامل سلامت چشم که توسط یک اپتومتریست یا چشم‌پزشک دارای مجوز ارائه می‌شود، نیست.

(3) بیمار یک سلب مسئولیت را امضا می‌کند که تأیید می‌کند خدمات ارائه شده یک راه‌حل موقت است تا زمانی که بیمار بتواند معاینه کامل توسط یک اپتومتریست یا چشم‌پزشک دارای مجوز دریافت کند.

(4) هر غربالگری بینایی توسط یک اپتومتریست یا چشم‌پزشک دارای مجوز حاضر نظارت می‌شود.

(5) تعیین نمره عینک و توصیه‌های سلامت چشم توسط یک اپتومتریست یا چشم‌پزشک دارای مجوز حاضر ارائه می‌شود.

(6) نسخه کتبی به بیمار ارائه نمی‌شود.

(7) عینک‌های ارائه شده به بیماران تطابق نزدیک یا تقریبی دارند، در محدوده تلرانس‌های مجاز توسط اپتومتریست یا چشم‌پزشک دارای مجوز حاضر، با نمره تعیین شده در طول غربالگری بینایی.

(8) غربالگری بینایی و عینک‌ها بدون هزینه ارائه می‌شوند.

(9) اپتومتریست، چشم‌پزشک یا داوطلب توسط سازمان غیرانتفاعی مجاز است تا غربالگری بینایی و عینک‌ها را از طرف سازمان غیرانتفاعی ارائه دهد و در چارچوب مسئولیت‌های مجاز خود و دستورالعمل‌های سازمان خیریه غیرانتفاعی هنگام ارائه غربالگری بینایی یا عینک عمل می‌کند.

(10) سازمان خیریه غیرانتفاعی آموزش‌های رویه‌ای، مدیریت ریسک و کنترل کیفیت را، در صورت لزوم، به اپتومتریست، چشم‌پزشک یا داوطلب شرکت‌کننده که غربالگری بینایی یا عینک را ارائه می‌دهد، ارائه می‌کند.

(b) محدودیت مسئولیت ارائه شده در بند (a) قابل اعمال نیست اگر شکایتی توسط یک مقام دولتی ایالتی یا محلی مطابق با قانون ایالتی یا محلی مطرح شود.

(c) محدودیت مسئولیت ارائه شده در بند (a) قابل اعمال نیست اگر رفتار سازمان خیریه غیرانتفاعی، اپتومتریست، چشم‌پزشک یا داوطلب شامل هر یک از انواع سوء رفتار زیر باشد:

(1) یک جرم خشونت‌آمیز.

(2) یک جرم ناشی از نفرت.

(3) عملی که شامل یک جرم جنسی باشد.

(4) عملی که شامل سوء رفتار در نقض قوانین حقوق مدنی فدرال یا ایالتی باشد.

(5) عملی که در حالی که متهم تحت تأثیر مواد مخدر یا الکل بوده انجام شده باشد.

(d) برای اهداف این بخش:

(1) «سازمان خیریه غیرانتفاعی» به معنای سازمانی است که از مالیات بر درآمد فدرال معاف است، به عنوان سازمانی که در بخش 501(c)(3) قانون درآمد داخلی توصیف شده است.

(2) «غربالگری بینایی» به معنای آزمایش یا معاینه یک فرد با استفاده از بخشی از روش‌های معاینه معمول در یک معاینه جامع چشم و تعیین نمره است، که توسط یک اپتومتریست یا چشم‌پزشک دارای مجوز حاضر انتخاب یا هدایت می‌شوند و در چارچوب دستورالعمل‌های سازمان خیریه غیرانتفاعی هستند.

سازمان خیریه غیرانتفاعی غربالگری بینایی عینک‌های اهدایی ...

Section § 1714.29

این قانون مشخص می‌کند که یک کیت تروما برای موقعیت‌های اضطراری، مانند تورنیکه و باند، باید شامل چه مواردی باشد. این قانون افراد عادی را تشویق می‌کند تا در فوریت‌ها با استفاده از چنین کیت‌هایی کمک کنند، بدون ترس از عواقب قانونی تحت قانون سامری نیکوکار، به شرطی که با حسن نیت و بدون دریافت دستمزد برای مراقبت اورژانسی عمل کنند. اگر آنها به دلایل دیگری، مانند شغل عادی‌شان، دستمزد دریافت می‌کنند، این موضوع از حمایت‌های قانون سامری نیکوکار کم نمی‌کند. همچنین اشاره می‌کند که افرادی که به دیگران نحوه استفاده از این کیت‌ها را آموزش می‌دهند، تا زمانی که این کار را داوطلبانه و بدون دریافت دستمزد انجام دهند، محافظت می‌شوند. در نهایت، هیچ الزامی برای مدیران املاک برای استفاده از کیت‌های تروما در طول فوریت‌ها وجود ندارد.

(a) برای اهداف این بخش، «کیت تروما» به معنای کیت واکنش کمک‌های اولیه است که حداقل شامل تمام موارد زیر باشد:

(1) یک تورنیکه مورد تأیید کمیته مراقبت از مصدومان رزمی تاکتیکی.

(2) یک باند کنترل خونریزی.

(3) یک جفت دستکش محافظ بدون لاتکس و یک ماژیک.

(4) یک جفت قیچی.

(5) اسناد آموزشی توسعه‌یافته توسط کمپین ملی آگاهی‌بخشی «خونریزی را متوقف کنید» وزارت امنیت داخلی ایالات متحده یا کمیته تروما کالج جراحان آمریکا، صلیب سرخ آمریکا، کمیته مراقبت از مصدومان اورژانس تاکتیکی، یا هر شریک دیگری از وزارت دفاع ایالات متحده.

(b) مواد و تجهیزات پزشکی مشابه موارد توصیف‌شده در بندهای (1) تا (4)، شامل، از زیربخش (a) و هرگونه اقلام اضافی که توسط مدیر پزشکی آژانس محلی خدمات فوریت‌های پزشکی تأیید شده‌اند، ممکن است به عنوان مکمل، علاوه بر اقلام توصیف‌شده در بندهای (1) تا (4)، شامل، از زیربخش (a) گنجانده شوند، به شرطی که به اندازه کافی یک آسیب تروماتیک را درمان کنند و بتوانند در یک کیت به راحتی در دسترس نگهداری شوند.

(c) زیربخش (b) از بخش 1799.102 قانون بهداشت و ایمنی، «قانون سامری نیکوکار»، در مورد هر امدادگر غیرحرفه‌ای یا شخصی اعمال می‌شود که با حسن نیت و بدون دریافت غرامت، با استفاده از کیت تروما در صحنه یک فوریت، مراقبت یا درمان اورژانسی ارائه می‌دهد.

(d) شخصی که با استفاده از کیت تروما در صحنه یک فوریت، مراقبت یا درمان اورژانسی ارائه می‌دهد و در نتیجه استخدام خود توسط یک نهاد مدیریت املاک، مستأجر یک ساختمان، یا هر کارفرمای خصوصی یا دولتی دیگری غرامت دریافت می‌کند، اما برای ارائه مراقبت پزشکی اورژانسی غرامت دریافت نمی‌کند، برای اهداف بخش 1799.102 قانون بهداشت و ایمنی، مراقبت پزشکی اورژانسی «در ازای غرامت» ارائه نمی‌دهد.

(e) بخش 1799.100 قانون بهداشت و ایمنی در مورد شخص یا نهادی اعمال می‌شود که داوطلبانه، و بدون انتظار و دریافت غرامت، یکی از کارهای زیر را انجام می‌دهد:

(1) آموزش استفاده از کیت تروما را برای ارائه درمان پزشکی اورژانسی به قربانیان تروما ارائه می‌دهد، از جمله، اما نه محدود به، آموزش استفاده از کیت تروما در واکنش اولیه مراقبت اورژانسی به یک تیرانداز فعال.

(2) افرادی را، به غیر از پزشکان و جراحان، پرستاران ثبت‌نام شده، و پرستاران حرفه‌ای دارای مجوز، که در استفاده از کیت تروما برای ارائه درمان پزشکی اورژانسی به قربانیان تروما آموزش دیده‌اند، گواهی می‌دهد.

(f) این بخش مدیر املاک یا شخصی را که توسط یک نهاد مدیریت املاک استخدام شده است، ملزم نمی‌کند که با استفاده از کیت‌های تروما به یک فوریت واکنش نشان دهد.

کیت تروما کمک‌های اولیه تورنیکه ...

Section § 1714.41

اگر کسی آگاهانه به فردی که نفقه فرزند بدهکار است کمک کند تا از پرداخت آن فرار کند، آن کمک‌کننده می‌تواند مجبور شود سه برابر ارزش آنچه برای کمک ارائه کرده است، مانند دارایی‌های پنهان یا دستمزدهای گزارش نشده، را بپردازد. اما این جریمه از کل مبلغ نفقه فرزند سررسید شده تجاوز نخواهد کرد. پول جمع‌آوری شده از این طریق به فردی که قرار است نفقه فرزند را دریافت کند پرداخت می‌شود، اما برای کاهش مبلغ اصلی نفقه پرداخت نشده محسوب نمی‌شود. پس از پرداخت کامل نفقه فرزند، این قانون دیگر اعمال نمی‌شود.

نمونه‌هایی از کمک غیرقانونی شامل استخدام یا پرداخت غیررسمی (زیر میزی) به فرد بدهکار نفقه، بدون گزارش دادن آنها به سامانه ثبت اشتغال کالیفرنیا طبق الزامات است.

(a) هر شخص یا نهاد تجاری که آگاهانه به مکلف به پرداخت نفقه فرزند که دارای تعهد پرداخت نشده نفقه فرزند است، کمک کند تا از پرداخت نفقه فرزند تعیین شده توسط دادگاه یا مورد تأیید دادگاه فرار کند، طفره رود یا اجتناب کند، مسئول سه برابر ارزش کمک ارائه شده خواهد بود، مانند ارزش بازار منصفانه دارایی‌های منتقل شده یا پنهان شده، یا مبلغ دستمزدها یا سایر غرامت‌های پرداخت شده به مکلف به پرداخت نفقه فرزند که گزارش نشده است. حداکثر مسئولیت تحمیل شده توسط این بخش نباید از کل تعهد نفقه فرزند سررسید شده تجاوز کند. هرگونه وجوه یا دارایی‌های جمع‌آوری شده طبق این بخش باید به دریافت کننده نفقه فرزند پرداخت شود و نباید مبلغ تعهد پرداخت نشده نفقه فرزند را کاهش دهد. پس از انجام تعهد پرداخت نشده نفقه فرزند، این بخش اعمال نخواهد شد.

(b) برای اهداف این بخش، اقداماتی که برای کمک آگاهانه به مکلف به پرداخت نفقه فرزند جهت فرار، طفره رفتن یا اجتناب از پرداخت نفقه فرزند تعیین شده توسط دادگاه یا مورد تأیید دادگاه انجام می‌شود، شامل، اما نه محدود به، هر یک از اقدامات زیر است که در زمانی انجام شده باشد که فرد یا نهاد از تعهد نفقه فرزند آگاه بوده یا باید آگاه می‌بوده است:

(1) استخدام یا به کار گماردن مکلف به پرداخت نفقه فرزند به عنوان کارمند در یک تجارت یا کسب و کار و عدم ارائه به موقع گزارش کارمندان جدید به سامانه ثبت نام کارمندان جدید کالیفرنیا که توسط اداره توسعه اشتغال نگهداری می‌شود.

(2) به کار گماردن مکلف به پرداخت نفقه فرزند به عنوان ارائه دهنده خدمات و عدم ارائه به موقع گزارش به اداره توسعه اشتغال طبق الزامات بخش 1088.8 قانون بیمه بیکاری.

(3) درگیر بودن در یک تجارت یا کسب و کار، پرداخت دستمزدها یا سایر اشکال غرامت برای خدمات ارائه شده توسط مکلف به پرداخت نفقه فرزند که طبق الزامات به اداره توسعه اشتغال گزارش نشده است، از جمله، اما نه محدود به، پرداخت نقدی یا از طریق مبادله کالا به کالا یا تهاتر.

فرار از پرداخت نفقه فرزند نفقه فرزند پرداخت نشده مکلف به پرداخت نفقه فرزند ...

Section § 1714.43

این قانون کالیفرنیا، خرده‌فروشان و تولیدکنندگان بزرگی را که بیش از 100 میلیون دلار درآمد سالانه دارند، ملزم می‌کند تا تلاش‌های خود را برای مبارزه با برده‌داری و قاچاق انسان در زنجیره‌های تأمین خود به صورت عمومی افشا کنند. آنها باید این اطلاعات را در وب‌سایت خود یا در صورت نداشتن وب‌سایت، به صورت کتبی و در صورت درخواست ارائه دهند. این افشا باید شامل مواردی مانند تأیید و ممیزی تأمین‌کنندگان، گواهی مواد، استانداردهای پاسخگویی و آموزش کارکنان باشد. هرگونه مشکل در رعایت این قانون می‌تواند توسط دادستان کل از طریق دستور قضایی رسیدگی شود. این قانون از 1 ژانویه 2012 لازم‌الاجرا شده است.

(a)

(1) هر خرده‌فروش و تولیدکننده‌ای که در این ایالت فعالیت تجاری دارد و دارای درآمد ناخالص جهانی سالانه بیش از یکصد میلیون دلار (100,000,000 دلار) است، باید، همانطور که در بند (c) ذکر شده است، تلاش‌های خود را برای ریشه‌کن کردن برده‌داری و قاچاق انسان از زنجیره تأمین مستقیم خود برای کالاهای مادی عرضه‌شده برای فروش، افشا کند.

(2) برای اهداف این بخش، تعاریف زیر اعمال می‌شود:

(A) «فعالیت تجاری در این ایالت» همان معنایی را خواهد داشت که در بخش 23101 قانون درآمد و مالیات ذکر شده است.

(B) «درآمد ناخالص» همان معنایی را خواهد داشت که در بخش 25120 قانون درآمد و مالیات ذکر شده است.

(C) «تولیدکننده» به معنای یک نهاد تجاری است که تولید، کد فعالیت تجاری اصلی آن است، همانطور که در اظهارنامه مالیاتی نهاد که تحت بخش 10.2 (شروع از بخش 18401) از تقسیم 2 قانون درآمد و مالیات ثبت شده است، گزارش شده است.

(D) «خرده‌فروش» به معنای یک نهاد تجاری است که تجارت خرده‌فروشی، کد فعالیت تجاری اصلی آن است، همانطور که در اظهارنامه مالیاتی نهاد که تحت بخش 10.2 (شروع از بخش 18401) از تقسیم 2 قانون درآمد و مالیات ثبت شده است، گزارش شده است.

(b) افشای توصیف شده در بند (a) باید در وب‌سایت اینترنتی خرده‌فروش یا تولیدکننده با یک پیوند واضح و قابل فهم به اطلاعات مورد نیاز که در صفحه اصلی کسب‌وکار قرار داده شده است، منتشر شود. در صورتی که خرده‌فروش یا تولیدکننده وب‌سایت اینترنتی نداشته باشد، اطلاعات افشاشده کتبی باید ظرف 30 روز پس از دریافت درخواست کتبی برای افشا از سوی مصرف‌کننده، به مصرف‌کنندگان ارائه شود.

(c) افشای توصیف شده در بند (a) باید، حداقل، تا چه حد، در صورت وجود، افشا کند که خرده‌فروش یا تولیدکننده هر یک از موارد زیر را انجام می‌دهد:

(1) در تأیید زنجیره‌های تأمین محصول برای ارزیابی و رسیدگی به خطرات قاچاق انسان و برده‌داری مشارکت دارد. افشا باید مشخص کند که آیا تأیید توسط شخص ثالث انجام نشده است.

(2) ممیزی از تأمین‌کنندگان برای ارزیابی انطباق تأمین‌کننده با استانداردهای شرکت در مورد قاچاق و برده‌داری در زنجیره‌های تأمین انجام می‌دهد. افشا باید مشخص کند که آیا تأیید یک ممیزی مستقل و اعلام‌نشده نبوده است.

(3) از تأمین‌کنندگان مستقیم می‌خواهد که گواهی دهند مواد به‌کاررفته در محصول با قوانین مربوط به برده‌داری و قاچاق انسان در کشور یا کشورهایی که در آن فعالیت تجاری دارند، مطابقت دارند.

(4) استانداردهای پاسخگویی داخلی و رویه‌ها را برای کارمندان یا پیمانکارانی که در رعایت استانداردهای شرکت در مورد برده‌داری و قاچاق کوتاهی می‌کنند، حفظ می‌کند.

(5) به کارمندان و مدیریت شرکت، که مسئولیت مستقیم مدیریت زنجیره تأمین را دارند، آموزش در مورد قاچاق انسان و برده‌داری، به ویژه در مورد کاهش خطرات در زنجیره‌های تأمین محصولات، ارائه می‌دهد.

(d) تنها راه چاره برای نقض این بخش، یک اقدام حقوقی است که توسط دادستان کل برای دستور قضایی (دستور منع) اقامه می‌شود. هیچ چیز در این بخش، راه‌حل‌های موجود برای نقض هر قانون ایالتی یا فدرال دیگر را محدود نمی‌کند.

(e) مفاد این بخش از تاریخ 1 ژانویه 2012 لازم‌الاجرا می‌شود.

برده‌داری قاچاق انسان زنجیره تأمین ...

Section § 1714.45

این قانون می‌گوید که تولیدکنندگان یا فروشندگان در قبال آسیب‌های ناشی از محصولاتی که ذاتاً ناایمن شناخته شده‌اند و کالای مصرفی رایجی مانند شکر یا الکل هستند، مسئول نیستند. با این حال، این قانون شرکت‌های دخانیات را از شکایت بابت آسیب‌ها یا مرگ‌های مرتبط با دخانیات محافظت نمی‌کند، اگرچه تولیدکنندگان غیردخانیات، مانند خرده‌فروشان، را مصون می‌دارد. در دعاوی مربوط به نقص محصول که باعث آسیب می‌شود، این بخش بر دعاوی مبتنی بر نقص تولید یا نقض ضمانت صریح تأثیری نمی‌گذارد. این قانون همچنین اشاره می‌کند که در مورد اقدامات دولتی علیه شرکت‌های دخانیات برای بازیابی هزینه‌های درمان بیماری‌های مرتبط با دخانیات اعمال نمی‌شود. در نهایت، مجلس قانونگذاری روشن ساخت که هیچ مصونیت قانونی برای شرکت‌های دخانیات در پرونده‌های آسیب شخصی یا مرگ ناشی از قصور وجود ندارد.

(a) در یک دعوای مسئولیت محصول، تولیدکننده یا فروشنده مسئول نخواهد بود اگر هر دو مورد زیر صدق کند:

(1) محصول ذاتاً ناایمن باشد و ناایمن بودن محصول برای مصرف‌کننده عادی که محصول را با دانش عمومی رایج در جامعه مصرف می‌کند، شناخته شده باشد.

(2) محصول یک کالای مصرفی رایج باشد که برای مصرف شخصی در نظر گرفته شده است، مانند شکر، روغن کرچک، الکل و کره، همانطور که در تفسیر i به بخش 402A از بازگویی (دوم) مسئولیت مدنی (Restatement (Second) of Torts) مشخص شده است.

(b) این بخش تولید یا فروش محصولات دخانی توسط تولیدکنندگان دخانیات و جانشینان قانونی آنها را از دعاوی مسئولیت محصول معاف نمی‌کند، اما فروش یا توزیع محصولات دخانی توسط هر شخص دیگری، از جمله، اما نه محدود به، خرده‌فروشان یا توزیع‌کنندگان را معاف می‌کند.

(c) برای اهداف این بخش، اصطلاح “دعوای مسئولیت محصول” به معنای هر دعوایی برای آسیب یا مرگ ناشی از یک محصول است، با این استثنا که این اصطلاح شامل دعوایی مبتنی بر نقص تولید یا نقض ضمانت صریح نمی‌شود.

(d) این بخش به منظور اعلام قانون موجود کالیفرنیا است و آن را تغییر یا اصلاح نمی‌کند، از جمله پرونده Cronin v. J.B.E. Olson Corp. (1972), 8 Cal. 3d 121، و باید در مورد تمام دعاوی مسئولیت محصول که در تاریخ 1 ژانویه 1988 یا پس از آن در جریان یا آغاز شده‌اند، اعمال شود.

(e) این بخش در مورد دعوایی که توسط یک نهاد عمومی برای بازیابی ارزش مزایای ارائه شده به افراد آسیب‌دیده از بیماری مرتبط با دخانیات ناشی از رفتار زیان‌بار یک شرکت دخانیات یا جانشین قانونی آن مطرح شده است، اعمال نمی‌شود و هرگز اعمال نشده است، از جمله، اما نه محدود به، دعوایی که طبق بخش 14124.71 قانون رفاه و مؤسسات مطرح شده است. در دعوای مطرح شده توسط یک نهاد عمومی، این واقعیت که ادعای فرد آسیب‌دیده علیه خوانده ممکن است توسط نسخه قبلی این بخش ممنوع شده باشد، دفاع محسوب نخواهد شد. این زیربخش به منزله تغییر در قانون موجود مربوط به محصولات دخانی نیست، بلکه اعلام‌کننده آن است.

(f) قصد مجلس قانونگذاری در تصویب اصلاحات زیربخش‌های (a) و (b) این بخش که در جلسه عادی 1997-98 به تصویب رسید، این است که اعلام کند هیچ مانع قانونی برای دعاوی آسیب شخصی مرتبط با دخانیات، مرگ ناشی از قصور، یا سایر دعاوی مسئولیت مدنی علیه تولیدکنندگان دخانیات و جانشینان قانونی آنها توسط سیگاری‌های کالیفرنیا یا سایر افرادی که از ترویج، بازاریابی، فروش یا مصرف محصولات دخانی دچار آسیب، خسارت یا هزینه شده‌اند، وجود ندارد. همچنین قصد مجلس قانونگذاری این است که روشن کند آن دعاوی که مطرح شده‌اند یا مطرح می‌شوند، باید بر اساس ماهیت خود تعیین تکلیف شوند، بدون اعمال هیچ ادعایی مبنی بر مانع قانونی یا دفاع مطلق.

(g) این بخش نباید به گونه‌ای تفسیر شود که به یک سازمان تحقیقاتی صنعت دخانیات مصونیت اعطا کند.

مسئولیت محصول ذاتاً ناایمن دانش مصرف‌کننده عادی ...

Section § 1714.55

اگر شما شرکتی هستید که خدمات 9-1-1 ارائه می‌دهید، عموماً مسئول خسارات یا زیان‌ها نیستید، مگر اینکه اقدامات شما بسیار بی‌احتیاطانه یا با قصد آسیب رساندن انجام شده باشد. این قانون شامل خدماتی که تحت ترتیبات قیمت‌گذاری خاصی ارائه می‌شوند، یا هرگونه ادعایی مربوط به دستگاه‌های مصرف‌کننده عادی که به خدمات 9-1-1 مرتبط نیستند، نمی‌شود. سازمان‌های ایمنی عمومی درگیر در خدمات 9-1-1 توسط یک قانون خاص تعریف شده‌اند. این قانون در مورد طراحی، راه‌اندازی و عملکرد خود خدمات خاص 9-1-1 است.

(a) ارائه‌دهنده خدمات خرده‌فروشی یا عمده‌فروشی خدمات مخابراتی، یا سایر خدمات، که در ارائه خدمات 9-1-1 مطابق با قانون کمک اضطراری وارن-911 (ماده 6 (شروع از بخش 53100) از فصل 1 از قسمت 1 از بخش 2 از عنوان 5 از قانون دولتی) مشارکت دارد، مسئول هیچ ادعای مدنی، خسارت، یا زیانی نخواهد بود که ناشی از یک عمل یا قصور در طراحی، توسعه، نصب، نگهداری، یا ارائه خدمات 9-1-1 باشد، مگر اینکه عمل یا قصوری که مستقیماً منجر به ادعا، خسارت، یا زیان شده است، سهل‌انگاری فاحش، سوءرفتار بی‌پروا یا عمدی، یا سوءرفتار عمدی باشد.

(b) برای اهداف این بخش:

(1) «سازمان ایمنی عمومی» به معنای یک سازمان ایمنی عمومی است که مطابق با قانون کمک اضطراری وارن-911 (ماده 6 (شروع از بخش 53100) از فصل 1 از قسمت 1 از بخش 2 از عنوان 5 از قانون دولتی) تعریف شده است.

(2) «خدمات 9-1-1» به معنای یک خدمات مخابراتی، یا سایر خدمات سیمی یا بی‌سیم، است که به کاربر سیستم تلفن عمومی امکان دسترسی به یک سازمان ایمنی عمومی را با استفاده از ارقام 9-1-1 می‌دهد یا به نحو دیگری ارائه خدمات اضطراری را مطابق با قانون کمک اضطراری وارن-911 (ماده 6 (شروع از بخش 53100) از فصل 1 از قسمت 1 از بخش 2 از عنوان 5 از قانون دولتی) تسهیل می‌کند. «خدمات 9-1-1» شامل خدماتی است که به طور کامل یا جزئی از پروتکل اینترنت استفاده می‌کند.

(d) این بخش نباید به گونه‌ای تفسیر شود که مسئولیت یک تولیدکننده، توزیع‌کننده، یا شخص دیگر را که ناشی از یک ادعا، خسارت، یا زیان مربوط به عملکرد یا کارایی یک دستگاه کاربر نهایی است و به ارائه خدمات 9-1-1 مربوط نمی‌شود، تغییر دهد.

مسئولیت خدمات 9-1-1 ارائه‌دهنده مخابرات سهل‌انگاری فاحش ...

Section § 1715

مسئولیت‌های اضافی در سایر بخش‌های قانون مدنی، به ویژه در بخش‌های اول و دوم، تشریح شده‌اند.

سایر تعهدات توسط بخش‌های اول و دوم این قانون مقرر شده‌اند.

بخش‌های اول و دوم مسئولیت‌های اضافی بخش‌های قانون مدنی ...

Section § 1716

این قانون ارسال نامه یا سند مشابهی را که شبیه صورت‌حساب به نظر می‌رسد تا کسی را وادار به پرداخت چیزی کند، در حالی که در واقع فقط یک پیشنهاد فروش است، غیرقانونی می‌داند، مگر اینکه از قوانین خاصی پیروی کند. این قوانین شامل نمایش یک عبارت برجسته است که می‌گوید این صورت‌حساب نیست، و مردم مجبور به پرداخت نیستند مگر اینکه آنچه ارائه شده را سفارش دهند. این اطلاعیه باید واضح و خوانا باشد و درست زیر هر مبلغی که به نظر می‌رسد باید پرداخت شود، قرار گیرد. اگر این قوانین رعایت نشوند، افراد می‌توانند ادعای خسارت کنند و فرستنده ممکن است با جریمه‌های مالی یا حتی اتهام جنحه (بزه کوچک) مواجه شود که احتمالاً منجر به حبس یا جریمه نقدی می‌شود.

(a) غیرقانونی است که شخصی با استفاده از یک اظهارنامه کتبی یا فاکتور، یا هر نوشته‌ای که به طور معقول بتوان آن را صورت‌حساب، فاکتور یا صورت‌وضعیت حساب بدهی تلقی کرد، اما در واقع یک درخواست سفارش است، از دیگری درخواست پرداخت پول کند، مگر اینکه این درخواست با بندهای (b) تا (f)، از جمله خود این بندها، مطابقت داشته باشد.

(b) یک درخواست (سفارش) توصیف شده در بند (a) باید بر روی خود یا سلب مسئولیت مقرر شده در زیربند (A) از بند (2) از زیربخش (d) از بخش 3001 از عنوان 39 قانون ایالات متحده را داشته باشد یا اطلاعیه زیر را:

“این صورت‌حساب نیست. این یک درخواست (سفارش) است. شما هیچ تعهدی برای پرداخت مبلغ ذکر شده در بالا ندارید مگر اینکه این پیشنهاد را بپذیرید.”

سلب مسئولیت قانونی یا اطلاعیه جایگزین باید با حروف بزرگ و برجسته (بولد) و واضح و با رنگی که به طور برجسته با پس‌زمینه تضاد داشته باشد، از جمله تمام نوشته‌های دیگر روی درخواست (سفارش)، نمایش داده شود و باید حداقل به همان اندازه بزرگ، برجسته و واضح باشد که هر نوشته دیگری روی درخواست (سفارش)، اما کوچکتر از فونت 30 پوینت نباشد.

(c) اطلاعیه یا سلب مسئولیت مورد نیاز این بخش باید به طور واضح و جدا از سایر نوشته‌های صفحه و بلافاصله زیر هر بخشی از درخواست (سفارش) که به طور معقول بتوان آن را به عنوان مشخص‌کننده مبلغ پولی بدهکار و قابل پرداخت توسط گیرنده تعبیر کرد، نمایش داده شود. اطلاعیه یا سلب مسئولیت نباید قبل، بعد یا اطراف آن کلمات، نمادها یا موارد دیگری باشد که وضوح آن را کاهش دهد یا متن مورد نیاز را معرفی، اصلاح، محدود یا توضیح دهد، مانند «اطلاعیه قانونی مورد نیاز قانون».

(d) اطلاعیه یا سلب مسئولیت نباید با تا کردن یا هر وسیله دیگری، ناخوانا یا کمتر برجسته از سایر اطلاعات روی درخواست (سفارش) شود.

(e) اگر یک درخواست (سفارش) شامل بیش از یک صفحه باشد یا اگر هر صفحه‌ای به گونه‌ای طراحی شده باشد که به بخش‌هایی تقسیم شود، مثلاً با پاره کردن در امتداد یک خط نقطه‌چین، اطلاعیه یا سلب مسئولیت باید به طور کامل بر روی هر صفحه یا بخشی از صفحه که به طور معقول ممکن است صورت‌حساب، فاکتور یا صورت‌وضعیت حساب بدهی تلقی شود، همانطور که در بندهای (b) و (c) الزامی شده است، نمایش داده شود.

(f) برای اهداف این بخش، «رنگ» شامل سیاه می‌شود و «رنگ با تضاد برجسته» شامل هیچ رنگی، یا هیچ شدت رنگی که در غیر این صورت شامل می‌شود، نمی‌شود که امکان تکثیر خوانا توسط تجهیزات فتوکپی معمولی اداری مورد استفاده در شرایط عملیاتی عادی را فراهم نکند، و حداقل به اندازه هر رنگ دیگری روی درخواست (سفارش) زنده (واضح) نباشد.

(g) هر شخصی که در اثر عدم رعایت این بخش آسیب ببیند، علاوه بر سایر راه‌حل‌های قانونی، مستحق دریافت خسارت به مبلغی معادل سه برابر مبلغ درخواست شده است.

(h) هر شخصی که این بخش را نقض کند، مسئول جریمه مدنی خواهد بود که برای هر تخلف از ده هزار دلار (10,000 دلار) تجاوز نکند، که در یک دعوای مدنی که به نام مردم ایالت کالیفرنیا توسط دادستان کل یا هر دادستان ناحیه، مشاور شهرستان، یا وکیل شهر در هر دادگاه صالح اقامه شود، ارزیابی و وصول خواهد شد. اگر دعوا توسط دادستان کل اقامه شود، نیمی از جریمه وصول شده به خزانه‌دار شهرستانی که حکم در آن صادر شده است و نیمی به خزانه‌دار ایالت پرداخت خواهد شد. اگر توسط دادستان ناحیه یا مشاور شهرستان اقامه شود، کل مبلغ جریمه وصول شده به خزانه‌دار شهرستانی که حکم در آن صادر شده است پرداخت خواهد شد. اگر توسط وکیل شهر یا دادستان شهر اقامه شود، نیمی از جریمه به خزانه‌دار شهرستان و نیمی به شهر پرداخت خواهد شد.

(i) نقض این بخش یک جنحه (بزه کوچک) است که با حبس در زندان شهرستان به مدت حداکثر شش ماه، با جریمه‌ای حداکثر دو هزار و پانصد دلار (2,500 دلار)، یا با هر دو جریمه و حبس قابل مجازات است.

فاکتورهای گمراه‌کننده سلب مسئولیت درخواست (سفارش) درخواست پرداخت ...

Section § 1717

این قانون می‌گوید که اگر یک قرارداد شامل بندی درباره اعطای حق‌الوکاله باشد، طرفی که در پرونده مربوط به آن قرارداد برنده شود، این هزینه‌ها را دریافت می‌کند. دادگاه تعیین می‌کند چه کسی برنده است، و این می‌تواند هر طرفی باشد، حتی اگر قرارداد شخص دیگری را نام برده باشد. قراردادها نمی‌توانند بندهایی داشته باشند که این حق دریافت حق‌الوکاله را ساقط کنند. اگر پرونده‌ای بدون تصمیم نهایی به پایان برسد یا با سازش حل و فصل شود، هیچ کس برای این منظور برنده تلقی نمی‌شود. اگر خوانده کل مبلغ ادعا شده را پیشنهاد دهد و آن را نزد دادگاه واریز کند، ممکن است به عنوان طرف برنده تلقی شود. همچنین، اگر علاوه بر مسائل قراردادی، مسائل دیگری نیز مطرح باشد، هر حق‌الوکاله اعطا شده می‌تواند بر اساس اینکه چه کسی در آن مسائل دیگر برنده یا بازنده می‌شود، تعدیل شود.

(a) در هر دعوایی که مربوط به یک قرارداد باشد، در صورتی که قرارداد به طور خاص پیش‌بینی کند که حق‌الوکاله و هزینه‌هایی که برای اجرای آن قرارداد متحمل می‌شوند، یا به یکی از طرفین یا به طرف پیروز اعطا خواهد شد، آنگاه طرفی که به عنوان طرف پیروز در قرارداد تعیین شود، چه او طرف مشخص شده در قرارداد باشد یا نباشد، مستحق حق‌الوکاله معقول علاوه بر سایر هزینه‌ها خواهد بود.

در جایی که یک قرارداد حق‌الوکاله را، همانطور که در بالا ذکر شد، پیش‌بینی می‌کند، آن بند باید به گونه‌ای تفسیر شود که به کل قرارداد اعمال شود، مگر اینکه هر یک از طرفین در مذاکره و اجرای قرارداد توسط وکیل نمایندگی شده باشند و واقعیت آن نمایندگی در قرارداد مشخص شده باشد.

حق‌الوکاله معقول توسط دادگاه تعیین خواهد شد و جزئی از هزینه‌های دادرسی خواهد بود.

حق‌الوکاله‌های پیش‌بینی شده در این بخش، توسط طرفین هیچ قراردادی که پس از تاریخ لازم‌الاجرا شدن این بخش منعقد شود، قابل چشم‌پوشی نخواهد بود. هر بندی در چنین قراردادی که چشم‌پوشی از حق‌الوکاله را پیش‌بینی کند، باطل است.

(b)

(1) دادگاه، پس از ابلاغ و درخواست یکی از طرفین، تعیین خواهد کرد که چه کسی طرف پیروز در قرارداد برای اهداف این بخش است، چه دعوا به حکم نهایی منجر شود یا نشود. به جز مواردی که در بند (2) پیش‌بینی شده است، طرف پیروز در قرارداد، طرفی خواهد بود که در دعوای مربوط به قرارداد، تسکین بیشتری به دست آورده باشد. دادگاه همچنین ممکن است تعیین کند که هیچ طرف پیروزی در قرارداد برای اهداف این بخش وجود ندارد.

(2) در جایی که یک دعوا به صورت داوطلبانه مختومه شده باشد یا بر اساس سازش پرونده مختومه شده باشد، هیچ طرف پیروزی برای اهداف این بخش وجود نخواهد داشت.

در جایی که خوانده در پاسخ خود ادعا کند که کل مبلغی را که خواهان مستحق آن بوده است، به او پیشنهاد (تندر) کرده است و سپس مبلغ پیشنهاد شده را برای خواهان در دادگاه واریز کند و این ادعا صحیح تشخیص داده شود، آنگاه خوانده به عنوان طرف پیروز در قرارداد در معنای این بخش تلقی می‌شود.

در جایی که واریزی بر اساس این بخش انجام شده باشد، دادگاه، بنا به درخواست هر یک از طرفین دعوا، دستور خواهد داد که مبلغ واریزی در یک حساب بیمه‌شده و سودده سرمایه‌گذاری شود. سود حاصل از این مبلغ به همان نسبتی که وجوه اصلی تخصیص یافته‌اند، بین طرفین تقسیم خواهد شد.

(c) در دعوایی که علاوه بر آنچه بر اساس قرارداد است، تقاضای تسکین دیگری نیز دارد، اگر طرف پیروز در قرارداد، خساراتی بر اساس دلایل دعوایی غیرقراردادی علیه خود داشته باشد، مبالغ اعطا شده به طرف پیروز در قرارداد بر اساس این بخش، از هرگونه خسارتی که به نفع طرفی که در قرارداد پیروز نشده است، کسر خواهد شد. اگر مبلغ اعطا شده بر اساس این بخش از میزان خسارات اعطا شده به طرفی که در قرارداد پیروز نشده است، بیشتر باشد، مبلغ خالص به طرف پیروز در قرارداد اعطا خواهد شد و حکم ممکن است به نفع طرف پیروز در قرارداد برای آن مبلغ خالص صادر شود.

اعطای حق‌الوکاله اجرای قرارداد طرف پیروز ...

Section § 1717.5

اگر در یک اختلاف قراردادی بر سر حساب‌های دفتری که بعد از 1 ژانویه 1987 ایجاد شده‌اند، درگیر هستید و توافقی در مورد حق‌الوکاله وجود ندارد، طرفی که در دعوا بیشتر برنده شود، می‌تواند حق‌الوکاله معقولی دریافت کند، البته با محدودیت‌هایی. اگر قرارداد با یک شخص برای اقلام شخصی باشد، حداکثر حق‌الوکاله 960 دلار است؛ برای سایر قراردادها، 1,200 دلار است. اما حق‌الوکاله نمی‌تواند از 25% اصل بدهی بیشتر شود. اگر دادگاه تشخیص دهد که کسی هیچ بدهی ندارد، او نیز می‌تواند حق‌الوکاله دریافت کند. این قانون فقط در صورتی اعمال می‌شود که یک توافقنامه کتبی خاص وجود داشته باشد که این موضوع را بیان کند. این قانون شامل دعاوی مربوط به شرکت‌های بیمه یا برخی موسسات مالی نمی‌شود.

(a) مگر اینکه قانون به نحو دیگری مقرر کرده باشد یا توسط طرفین یک توافقنامه ساقط شده باشد، در هر دعوای قراردادی مبتنی بر حساب دفتری، همانطور که در بخش 337a قانون آیین دادرسی مدنی تعریف شده است، که در تاریخ 1 ژانویه 1987 یا پس از آن منعقد شده و حق‌الوکاله و هزینه‌ها را، همانطور که در بخش 1717 مقرر شده است، پیش‌بینی نمی‌کند، طرفی که به عنوان طرف غالب در قرارداد شناخته شود، علاوه بر سایر هزینه‌ها، مستحق حق‌الوکاله معقول، طبق آنچه در ادامه آمده است، خواهد بود. طرف غالب در قرارداد، طرفی است که در دعوای قراردادی جبران خسارت بیشتری دریافت کرده باشد. دادگاه می‌تواند برای اهداف این بخش، تشخیص دهد که هیچ طرف غالبی در قرارداد وجود ندارد.

حق‌الوکاله معقولی که طبق این بخش برای طرف غالبی که دعوا را بر اساس حساب دفتری اقامه می‌کند، تعیین می‌شود، توسط دادگاه به مبلغی تعیین خواهد شد که از کمتر از این دو تجاوز نکند: (1) نهصد و شصت دلار (960$) برای حساب‌های دفتری مبتنی بر تعهد بدهی توسط یک شخص حقیقی برای کالاها، وجوه یا خدماتی که عمدتاً برای مقاصد شخصی، خانوادگی یا خانگی بوده‌اند؛ و یک هزار و دویست دلار (1,200$) برای سایر حساب‌های دفتری که این بخش شامل آنها می‌شود؛ یا (2) 25 درصد از اصل بدهی تحت قرارداد.

برای طرفی که تعهد بر اساس حساب دفتری در دعوای مشمول این بخش علیه او ادعا شده است، اگر مشخص شود که آن طرف هیچ بدهی در حساب دفتری ندارد، دادگاه به آن طرف غالب حق‌الوکاله معقولی اعطا خواهد کرد که از نهصد و شصت دلار (960$) برای حساب‌های دفتری مبتنی بر تعهد بدهی توسط یک شخص حقیقی برای کالاها، وجوه یا خدماتی که عمدتاً برای مقاصد شخصی، خانوادگی یا خانگی بوده‌اند، و یک هزار و دویست دلار (1,200$) برای سایر حساب‌های دفتری که این بخش شامل آنها می‌شود، تجاوز نکند. این حق‌الوکاله‌ها جزئی از هزینه‌های دعوا خواهند بود.

اگر یک توافقنامه کتبی بین طرفین وجود داشته باشد که توسط شخصی که قرار است متعهد شود امضا شده باشد، هزینه‌های مقرر در این بخش قابل اعمال نیست مگر اینکه آن توافقنامه حاوی بیانیه‌ای باشد که طرف غالب در هر دعوایی بین طرفین مستحق هزینه‌های مقرر در این بخش است.

(b) حق‌الوکاله‌های مجاز طبق این بخش، کمتر از یکی از موارد زیر خواهد بود: حداکثر مبلغ مجاز توسط این بخش، مبلغ مقرر شده توسط هر جدول پیش‌فرض حق‌الوکاله مصوب دادگاه که برای دعوا قابل اعمال است، یا مبلغی که به نحو دیگری توسط دادگاه مقرر شده است. هرگونه ادعای حق‌الوکاله طبق این بخش که بیش از مبالغ تعیین شده در جدول پیش‌فرض حق‌الوکاله باشد، حق‌الوکاله معقولی خواهد بود، همانطور که توسط طرف اثبات شده، به عنوان واقعی و ضروری برای ادعایی که مشمول این بخش است.

(c) این بخش شامل هیچ دعوایی نمی‌شود که در آن یک شرکت بیمه طرف دعوا باشد، و همچنین یک شرکت بیمه، ضامن یا کفیل، در غیاب یک شرط قراردادی خاص، تحت این بخش، برای حق‌الوکاله و هزینه‌هایی که به طرف غالب علیه بیمه‌شده‌اش اعطا می‌شود، مسئول نخواهد بود.

این بخش شامل هیچ دعوایی نمی‌شود که در آن یک بانک، یک انجمن پس‌انداز، یک انجمن فدرال، یک اتحادیه اعتباری ایالتی یا فدرال، یا یک شرکت فرعی، وابسته یا هلدینگ هر یک از این نهادها، یا یک شرکت وام صنعتی مجاز، یک وام‌دهنده مالی مصرف‌کننده دارای مجوز، یا یک وام‌دهنده مالی تجاری دارای مجوز، طرف دعوا باشد.

حق‌الوکاله حساب دفتری طرف غالب ...

Section § 1718

این قانون اصطلاحات مربوط به ماشین‌آلات کشاورزی و تعمیرگاه‌ها را تعریف می‌کند. این قانون حکم می‌کند که تعمیرگاه‌ها باید فاکتورهای دقیقی از تمام کارهای نگهداری و قطعات استفاده شده، با مشخص کردن هزینه‌ها برای هر کار به صورت جداگانه، نگهداری کنند. مشتریان می‌توانند قبل از انجام هر کاری، یک برآورد کتبی برای کار و قطعات درخواست کنند و تعمیرگاه‌ها نمی‌توانند بدون رضایت مشتری از این برآورد تجاوز کنند. اگر تعمیرگاه با هزینه کلی یک کار موافقت کند، می‌تواند این را در فاکتور ذکر کند. نقض این قوانین یک جرم جزئی (جنحه) محسوب می‌شود.

(a) همانطور که در این بخش استفاده شده است:

(1) «ماشین‌آلات کشاورزی» به معنای کلیه ابزار و تجهیزاتی است که در رابطه با بهره‌برداری از یک مزرعه استفاده می‌شود.

(2) «تعمیرگاه ماشین‌آلات کشاورزی» به معنای کسب‌وکاری است که در ازای دریافت دستمزد، در محل یا خارج از محل خود، به تعمیر ماشین‌آلات کشاورزی می‌پردازد.

(3) «بر اساس هر کار» به معنای هر عمل نگهداری یا تعمیری است که بر روی ماشین‌آلات کشاورزی انجام می‌شود.

(b) کلیه کارهای انجام شده توسط یک تعمیرگاه ماشین‌آلات کشاورزی، از جمله کلیه کارهای گارانتی، باید در یک فاکتور ثبت شود که تمام کارهای خدماتی انجام شده و قطعات تأمین شده را شرح دهد. اگر بیش از یک عمل نگهداری یا تعمیر توسط یک تعمیرگاه ماشین‌آلات کشاورزی انجام شود، فاکتور باید به گونه‌ای نوشته شود که هزینه کار در ساعت و کل هزینه کار، و همچنین قطعات خاص استفاده شده و هزینه آنها، بر اساس هر کار ثبت شود.

با این حال، در مواردی که کار بر اساس هزینه کلی توافق شده برای هر کار انجام می‌شود، یا کار شامل هزینه کلی توافق شده برای تعویض واحد قطعه است، فاکتور باید کار انجام شده بر این اساس و هزینه کلی آن کار را شرح دهد.

(c) هر تعمیرگاه ماشین‌آلات کشاورزی باید به هر مشتری، در صورت درخواست، یک قیمت تخمینی کتبی برای کار و قطعات لازم، بر اساس هر کار، ارائه دهد. این تعمیرگاه نباید برای کار انجام شده یا قطعات تأمین شده بیش از قیمت تخمینی بدون رضایت مشتری هزینه دریافت کند، که این رضایت باید در زمانی پس از تعیین ناکافی بودن قیمت تخمینی و قبل از انجام کاری که در برآورد گنجانده نشده است، یا تأمین قطعاتی که در برآورد گنجانده نشده‌اند، به دست آید. هیچ چیز در این بخش نباید به گونه‌ای تفسیر شود که یک تعمیرگاه ماشین‌آلات کشاورزی را ملزم به ارائه قیمت تخمینی کتبی کند اگر تعمیرگاه با انجام تعمیر درخواستی موافقت نکند.

(d) هرگونه نقض این بخش یک جنحه است.

ماشین‌آلات کشاورزی تعمیرگاه فاکتورها ...

Section § 1719

این بخش از قانون کالیفرنیا به این موضوع می‌پردازد که اگر کسی یک چک بلامحل صادر کند – چکی که به دلیل عدم وجود موجودی کافی در حساب قابل وصول نیست – چه اتفاقی می‌افتد. شخصی که چک را نوشته است، ممکن است مسئول پرداخت مبلغ چک به همراه یک هزینه خدمات باشد. اگر صادرکننده چک یک اخطار مطالبه از طریق پست سفارشی دریافت کند و ظرف 30 روز پول را پرداخت نکند، ممکن است مجبور به پرداخت خسارات اضافی شود که می‌تواند سه برابر مبلغ اصلی باشد، اما نه کمتر از 100 دلار و نه بیشتر از 1500 دلار. استثنائاتی وجود دارد: اگر چک بلامحل به دلیل خطای بانکی یا تاخیر در دریافت مزایای دولتی بوده باشد، یا اگر یک اختلاف مشروع (که به عنوان «اختلاف با حسن نیت» شناخته می‌شود) در مورد معامله وجود داشته باشد، در این صورت صادرکننده ممکن است مجبور به پرداخت این هزینه‌های اضافی نباشد. این قانون همچنین نحوه رسیدگی به اختلافات مربوط به توقف پرداخت در دادگاه را مشخص می‌کند، از جمله اقدامات احتمالی در دادگاه دعاوی کوچک.

(a)

(1) صرف نظر از هرگونه مجازات کیفری که ممکن است اعمال شود، هر شخصی که چکی را با موجودی ناکافی صادر کند، در قبال دریافت‌کننده (ذینفع) مسئول مبلغ چک و یک هزینه خدمات قابل پرداخت به دریافت‌کننده به مبلغی که از بیست و پنج دلار (25$) برای اولین چکی که با موجودی ناکافی صادر شده است و مبلغی که از سی و پنج دلار (35$) برای هر چک بعدی به همان دریافت‌کننده که با موجودی ناکافی صادر شده است، تجاوز نکند، خواهد بود.

(2) صرف نظر از هرگونه مجازات کیفری که ممکن است اعمال شود، هر شخصی که چکی را با موجودی ناکافی صادر کند، در قبال دریافت‌کننده مسئول خساراتی معادل سه برابر مبلغ چک خواهد بود، مشروط بر اینکه یک تقاضای کتبی پرداخت از طریق پست سفارشی به شخصی که چک را با موجودی ناکافی صادر کرده است، ارسال شود و تقاضای کتبی این شخص را از (A) مفاد این بخش، (B) مبلغ چک، و (C) مبلغ هزینه خدمات قابل پرداخت به دریافت‌کننده مطلع سازد. شخصی که چک را با موجودی ناکافی صادر کرده است، سی (30) روز از تاریخ ارسال تقاضای کتبی فرصت خواهد داشت تا مبلغ چک، مبلغ هزینه خدمات قابل پرداخت به دریافت‌کننده، و هزینه‌های ارسال تقاضای کتبی پرداخت را بپردازد. اگر این شخص در پرداخت کامل مبلغ چک، هزینه خدمات قابل پرداخت به دریافت‌کننده، و هزینه‌های ارسال تقاضای کتبی ظرف این مدت کوتاهی کند، در عوض مسئول مبلغ چک، منهای هرگونه پرداخت جزئی انجام شده به سمت مبلغ چک یا هزینه خدمات ظرف 30 روز از تقاضای کتبی، و خساراتی معادل سه برابر آن مبلغ خواهد بود، که نباید کمتر از یکصد دلار (100$) و بیشتر از یک هزار و پانصد دلار (1,500$) باشد. هنگامی که شخصی برای چکی که موضوع یک تقاضای کتبی است، مسئول خسارات سه برابری شود، آن شخص دیگر مسئول هیچ هزینه خدماتی برای آن چک و هیچ هزینه‌ای برای ارسال تقاضای کتبی نخواهد بود.

(3) صرف نظر از بندهای (1) و (2)، یک شخص مسئول هزینه خدمات، هزینه‌های ارسال تقاضای کتبی، یا خسارات سه برابری نخواهد بود اگر او پرداخت را به منظور حل و فصل یک اختلاف با حسن نیت با دریافت‌کننده متوقف کند. دریافت‌کننده تنها در صورت اثبات با شواهد روشن و قانع‌کننده که هیچ اختلاف با حسن نیتی وجود نداشته است، همانطور که در بند (b) تعریف شده است، مستحق هزینه خدمات، هزینه‌های ارسال تقاضای کتبی، یا خسارات سه برابری است.

(4) صرف نظر از بند (1)، یک شخص تحت آن بند مسئول هزینه خدمات نخواهد بود اگر، در هر زمان، او تأییدیه کتبی از موسسه مالی خود را به دریافت‌کننده ارائه دهد که چک توسط موسسه مالی به دلیل خطای موسسه مالی به دریافت‌کننده برگشت خورده است.

(5) صرف نظر از بند (1)، یک شخص تحت آن بند مسئول هزینه خدمات نخواهد بود اگر شخص تأییدیه کتبی به دریافت‌کننده ارائه دهد که حساب او به دلیل تاخیر در انتقال برنامه‌ریزی شده منظم، یا ثبت، یک واریز مستقیم از پرداخت کمک هزینه تامین اجتماعی یا مزایای دولتی، موجودی ناکافی داشته است.

(6) همانطور که در این بند استفاده شده است، «صدور چک با موجودی ناکافی» به معنای تهیه، ارائه، کشیدن یا تحویل هر چک، حواله یا دستور پرداخت پول به هر بانک، موسسه سپرده‌گذاری، شخص، شرکت یا شرکتی است که از پرداخت چک، حواله یا دستور به هر یک از دلایل زیر خودداری کند:

(A) عدم وجود وجه یا اعتبار کافی در حساب برای پرداخت چک.

(B) شخصی که چک را نوشته است، حسابی نزد مسوول پرداخت (دراوی) ندارد.

(b) برای اهداف این بخش، در مورد توقف پرداخت، وجود «اختلاف با حسن نیت» توسط مرجع رسیدگی‌کننده به واقعیت (تراور فکت) تعیین خواهد شد. «اختلاف با حسن نیت» اختلافی است که در آن دادگاه تشخیص دهد که صادرکننده (دراور) اعتقاد معقولی به حق قانونی خود برای خودداری از پرداخت داشته است. دلایل این حق شامل موارد زیر است، اما محدود به آنها نمی‌شود: خدمات ارائه نشده‌اند، کالاها تحویل داده نشده‌اند، کالاها یا خدمات خریداری شده معیوب هستند، مطابق وعده نیستند، یا به هر نحو دیگری رضایت‌بخش نیستند، یا اضافه شارژ (بیش‌دریافتی) وجود داشته است.

اخطار

به: (name of drawer)

(name of payee) دریافت‌کننده چکی است که شما نوشته‌اید

به مبلغ $ (amount). چک پرداخت نشد زیرا

شما پرداخت را متوقف کرده‌اید، و دریافت‌کننده تقاضای پرداخت دارد. ممکن است شما در مورد اینکه آیا کل مبلغ را بدهکار هستید، یک اختلاف با حسن نیت داشته باشید. اگر شما با دریافت‌کننده اختلاف با حسن نیت ندارید و در پرداخت کامل مبلغ چک به صورت نقدی، هزینه خدماتی به مبلغی که از بیست و پنج دلار (25$) برای اولین چک صادر شده با موجودی ناکافی و مبلغی که از سی و پنج دلار (35$) برای هر چک بعدی صادر شده با موجودی ناکافی تجاوز نکند، و هزینه‌های ارسال این اخطار ظرف 30 روز پس از ارسال این اخطار کوتاهی کنید، ممکن است از شما شکایت شود و مسئول پرداخت حداقل هر دو مورد زیر شناخته شوید:

(1) مبلغ چک.

(2) خساراتی حداقل یکصد دلار (100$) یا، در صورت بیشتر بودن، سه برابر مبلغ چک تا سقف یک هزار و پانصد دلار (1,500$).

اگر دادگاه تشخیص دهد که شما با دریافت‌کننده اختلاف با حسن نیت دارید، نیازی به پرداخت هزینه خدمات، خسارات سه برابری، یا هزینه پستی نخواهید داشت. اگر پرداخت را به دلیل داشتن اختلاف با حسن نیت با دریافت‌کننده متوقف کرده‌اید، باید سعی کنید اختلاف خود را با دریافت‌کننده حل و فصل کنید. می‌توانید با دریافت‌کننده در آدرس زیر تماس بگیرید:

_____ (name of payee) _____

_____ (street address) _____

_____ (telephone number) _____

ممکن است بخواهید با یک وکیل تماس بگیرید تا در مورد حقوق و مسئولیت‌های قانونی خود صحبت کنید.

(name of sender of notice)

(d) در مورد توقف پرداخت، دادگاه نمی‌تواند خسارات یا هزینه‌ها را طبق این بخش اعطا کند مگر اینکه دادگاه یک کپی از تقاضای کتبی را به عنوان مدرک دریافت کند که، در آن صورت، باید به صادرکننده (دراور) ارسال شده باشد و یک رسید پست سفارشی امضا شده که تحویل، یا تلاش برای تحویل در صورت امتناع، تقاضای کتبی به آخرین آدرس شناخته شده صادرکننده را نشان می‌دهد.

(e) یک دعوای حقوقی تحت این بخش می‌تواند توسط دریافت‌کننده اصلی در دادگاه دعاوی کوچک، در صورتی که از صلاحیت آن دادگاه تجاوز نکند، یا در هر دادگاه مناسب دیگری مطرح شود. دریافت‌کننده، برای جبران خسارات به دلیل اینکه صادرکننده (دراور) به مسوول پرداخت (دراوی) دستور توقف پرداخت را داده است، باید به رضایت مرجع رسیدگی‌کننده به واقعیت (تراور فکت) نشان دهد که تلاش معقولی از سوی دریافت‌کننده برای مصالحه و حل و فصل اختلاف قبل از پیگیری اختلاف از طریق دادگاه‌ها صورت گرفته است.

(f) یک دعوای حقوقی تحت این بخش می‌تواند توسط دارنده چک یا یک منتقل‌الیه (assignee) دریافت‌کننده مطرح شود. یک رسیدگی تحت این بخش یک پرونده مدنی محدود است. با این حال، اگر منتقل‌الیه (assignee) به نمایندگی از دریافت‌کننده، در ازای یک هزینه ثابت یا درصدی، عمل می‌کند، منتقل‌الیه نمی‌تواند برای آن بخش از مبلغ جمع‌آوری شده که نشان‌دهنده خسارات سه برابری است، هزینه ثابت یا درصدی بیشتری از دریافت‌کننده دریافت کند تا آنچه برای جمع‌آوری مبلغ اسمی چک، حواله یا دستور از دریافت‌کننده دریافت می‌شود. این بند در مورد دعوایی که در دادگاه دعاوی کوچک مطرح می‌شود، اعمال نخواهد شد.

(g) صرف نظر از بند (a)، اگر دریافت‌کننده دادگاه باشد، تقاضای کتبی پرداخت که در بند (a) توضیح داده شده است، می‌تواند توسط منشی دادگاه به صادرکننده (دراور) ارسال شود. صرف نظر از بند (d)، در مورد توقف پرداخت که تقاضا توسط منشی دادگاه ارسال می‌شود، دادگاه نمی‌تواند خسارات یا هزینه‌ها را طبق بند (d) اعطا کند، مگر اینکه دادگاه یک کپی از تقاضای کتبی، و یک گواهی ارسال توسط منشی دادگاه به شکلی که در بند (4) از ماده 1013a قانون آیین دادرسی مدنی برای ابلاغ در دعاوی مدنی پیش‌بینی شده است، به عنوان مدرک دریافت کند. برای اهداف این بند، در دادگاه‌هایی که یک منشی دادگاه به بیش از یک دادگاه خدمت می‌کند، منشی به عنوان منشی دادگاه هر یک از دادگاه‌ها تلقی خواهد شد.

(h) الزامات این بخش در خصوص راه‌حل‌های قانونی برای دادگاه الزامی است.

(i) منتقل‌الیه (assignee) دریافت‌کننده یا دارنده چک می‌تواند هزینه خدمات، خسارات و هزینه‌های مشخص شده در این بخش را به همان میزان دریافت‌کننده اصلی مطالبه، بازیابی یا اجرا کند.

(j)

(1) صادرکننده (دراور) تنها در صورتی مسئول خسارات و هزینه‌ها است که تمام الزامات این بخش برآورده شده باشد.

(2) صادرکننده (دراور) تحت هیچ شرایطی بیش از یک بار طبق این بخش برای هر چک بابت هزینه خدمات، خسارات یا هزینه‌ها مسئول نخواهد بود.

(k) هیچ چیز در این بخش به منظور مشروط کردن، محدود کردن، یا به نحو دیگری خدشه‌دار کردن حقوق، ادعاها، راه‌حل‌های قانونی و دفاعیات تحت بخش 3 (شروع از ماده 3101) قانون تجارت یک صادرکننده (دراور)، دریافت‌کننده، منتقل‌الیه (assignee) یا دارنده، از جمله دارنده با حسن نیت (holder in due course) همانطور که در ماده 3302 قانون تجارت تعریف شده است، در ارتباط با اجرای این بخش نیست.

چک بلامحل موجودی ناکافی هزینه خدمات ...

Section § 1720

اگر کسی که بدهکار است (بدهکار) به صورت کتبی در مورد هرگونه هزینه به حسابش سوال کند و کسی که قرار است پول را دریافت کند (طلبکار) به موقع پاسخ ندهد، طلبکار نمی‌تواند از زمانی که سوال را دریافت کرده تا زمانی که پاسخ دهد، بهره یا کارمزد دریافت کند. سوال باید با پست سفارشی ارسال شود و پاسخ باید ظرف 60 روز برگردانده شود. این قانون فقط در مورد حساب‌های اقساطی خرده‌فروشی اعمال می‌شود.

(a) اگر طلبکار در پاسخ به موقع به استعلام بدهکار در مورد هرگونه بدهکار یا بستانکار قابل اعمال به یک تعهد کوتاهی کند، از تاریخ ارسال پستی استعلام تا تاریخ ارسال پستی پاسخ، حق دریافت بهره، هزینه‌های مالی، هزینه‌های خدمات، یا هرگونه هزینه‌های مشابه دیگر را نخواهد داشت.

(b) برای منظور بند (a):

(1) «استعلام» نوشته‌ای است که با پست سفارشی به نشانی طلبکار که پرداخت‌ها معمولاً به آن انجام می‌شود، ارسال می‌گردد، مگر اینکه نشانی دیگری به طور خاص در صورت‌حساب برای این منظور مشخص شده باشد، در این صورت به آن نشانی ارسال می‌شود.

(2) «پاسخ» نوشته‌ای است که پاسخگو به یک استعلام بوده و به آخرین نشانی معلوم بدهکار ارسال می‌شود.

(3) پاسخ «به موقع» است اگر ظرف 60 روز از تاریخ ارسال پستی استعلام، ارسال شود.

(c) این بخش فقط در مورد تعهدی اعمال می‌شود که طبق یک حساب اقساطی خرده‌فروشی، همانطور که در بخش 1802.7 تعریف شده است، ایجاد شده باشد.

بدهکار طلبکار هزینه‌های بهره ...

Section § 1721

اگر کسی عمداً و با سوءنیت مالی را در محلی که ساخت و سازهای بزرگ در حال انجام است، تخریب کند و دادگاه به نفع قربانی رأی دهد، دادگاه می‌تواند تصمیم بگیرد که طرف مقصر را وادار به پرداخت تا سه برابر هزینه‌های واقعی خسارت کند. دادگاه همچنین می‌تواند طرف مقصر را وادار به پرداخت حق‌الوکاله معقول وکیل قربانی کند.

تخریب عمدی، تخریب خصمانه، اموال غیرمنقول، اموال منقول، محل ساخت و ساز، بهبودهای اساسی، خسارات سه برابری، خسارات واقعی، حق‌الوکاله وکیل، خواهان، حکم به نفع، صلاحدید دادگاه

Section § 1722

این قانون خرده‌فروشان با 25 یا بیشتر کارمند را ملزم می‌کند که با مصرف‌کنندگان بر سر یک بازه زمانی چهار ساعته برای تحویل، خدمات یا تعمیر کالا توافق کنند، در صورتی که حضور مصرف‌کننده الزامی باشد. اگر خرده‌فروش یا نماینده‌اش نتواند این بازه زمانی را رعایت کند، مگر به دلیل رویدادهای اجتناب‌ناپذیر، مصرف‌کننده می‌تواند برای خسارات تا سقف 600 دلار شکایت کند. قوانین مشابهی برای شرکت‌های کابلی و شرکت‌های خدماتی در مورد اتصال یا تعمیر خدمات اعمال می‌شود. مصرف‌کنندگان نمی‌توانند از این حقوق صرف‌نظر کنند و هرگونه تلاش برای اطلاع‌رسانی به مصرف‌کننده در مورد تاخیرها باید شامل اطلاعات تماس کافی برای برنامه‌ریزی مجدد باشد.

شرکت‌های کابلی و شرکت‌های خدماتی باید مشترکین را از حقوقشان برای خدمات به موقع مطلع کرده و در صورت لزوم، قرار ملاقات جدیدی ترتیب دهند. در همه موارد، سوابق تجاری که زمان‌بندی و تلاش‌ها برای اطلاع‌رسانی به مصرف‌کنندگان را نشان می‌دهند، شواهد کلیدی محسوب می‌شوند.

(a)

(1) هرگاه قراردادی بین یک مصرف‌کننده و یک خرده‌فروش با 25 یا بیشتر کارمند منعقد شود که مربوط به فروش کالایی است که قرار است توسط خرده‌فروش یا نماینده خرده‌فروش در تاریخ بعدی به مصرف‌کننده تحویل داده شود، و طرفین توافق کرده‌اند که حضور مصرف‌کننده در زمان تحویل الزامی است، خرده‌فروش و مصرف‌کننده باید، یا در زمان فروش یا در تاریخ بعدی قبل از تاریخ تحویل، بر یک دوره زمانی چهار ساعته که در آن هرگونه تحویل باید انجام شود، توافق کنند. هرگاه قراردادی بین یک مصرف‌کننده و یک خرده‌فروش با 25 یا بیشتر کارمند برای خدمات یا تعمیر کالا منعقد شود، صرف‌نظر از اینکه کالا توسط خرده‌فروش به مصرف‌کننده فروخته شده باشد یا خیر، و طرفین توافق کرده‌اند که حضور مصرف‌کننده در زمان خدمات یا تعمیر الزامی است، پس از دریافت درخواست خدمات یا تعمیر تحت قرارداد، خرده‌فروش و مصرف‌کننده باید، قبل از تاریخ خدمات یا تعمیر، بر یک دوره چهار ساعته که در آن خدمات یا تعمیر باید آغاز شود، توافق کنند. هنگامی که زمان تحویل، خدمات یا تعمیر تعیین شد، خرده‌فروش یا نماینده خرده‌فروش باید کالا را به مصرف‌کننده تحویل دهد، یا خدمات یا تعمیر کالا را آغاز کند، در آن دوره چهار ساعته.

(2) اگر کالا تحویل داده نشود، یا خدمات یا تعمیر آغاز نشود، در دوره چهار ساعته مشخص شده، به جز تاخیرهای ناشی از اتفاقات پیش‌بینی نشده یا اجتناب‌ناپذیر خارج از کنترل خرده‌فروش، مصرف‌کننده می‌تواند در دادگاه دعاوی کوچک علیه خرده‌فروش برای دستمزدهای از دست رفته، هزینه‌های واقعی متحمل شده، یا سایر خسارات واقعی که مجموعاً از ششصد دلار (600$) تجاوز نکند، اقامه دعوی کند.

(3) هیچ دعوایی معتبر تلقی نخواهد شد اگر مصرف‌کننده در زمان مشخص شده، هنگامی که خرده‌فروش یا نماینده خرده‌فروش تلاش کرد تحویل، خدمات یا تعمیرات را انجام دهد، حضور نداشته باشد یا تلاش مجدانه‌ای برای اطلاع‌رسانی به مصرف‌کننده از طریق تلفن یا حضوری در مورد عدم توانایی خود به دلیل اتفاقات پیش‌بینی نشده یا اجتناب‌ناپذیر خارج از کنترلش انجام داده باشد. اگر اطلاع‌رسانی از طریق تلفن باشد، خرده‌فروش یا نماینده خرده‌فروش باید یک شماره تلفن برای تماس برگشتی مصرف‌کننده با خرده‌فروش یا نماینده‌اش بگذارد، تا مصرف‌کننده بتواند یک دوره دو ساعته جدید برای تحویل، خدمات یا تعمیر با خرده‌فروش یا نماینده خرده‌فروش ترتیب دهد.

(4) در هر دعوای دعاوی کوچک، گزارش‌ها و سایر سوابق تجاری که توسط خرده‌فروش یا نماینده خرده‌فروش در روال عادی کسب و کار نگهداری می‌شوند، دلیل ظاهری (prima facie) دوره زمانی مشخص شده برای تحویل، خدمات یا تعمیرات و زمان تحویل کالا خواهد بود، یا دلیل ظاهری تلاش مجدانه خرده‌فروش یا نماینده خرده‌فروش برای اطلاع‌رسانی به مصرف‌کننده در مورد تاخیر ناشی از اتفاقات پیش‌بینی نشده یا اجتناب‌ناپذیر.

(5) این یک دفاع در برابر دعوی خواهد بود اگر تلاش مجدانه‌ای برای اطلاع‌رسانی به مصرف‌کننده در مورد تاخیر ناشی از اتفاقات پیش‌بینی نشده یا اجتناب‌ناپذیر خارج از کنترل خرده‌فروش یا نماینده خرده‌فروش انجام شده باشد، یا خرده‌فروش یا نماینده خرده‌فروش به دلیل عدم حضور یا عدم دسترسی مصرف‌کننده در طول دوره چهار ساعته قادر به اطلاع‌رسانی در مورد تاخیر نبوده باشد، و در هر دو حالت، خرده‌فروش یا نماینده خرده‌فروش تحویل، خدمات یا تعمیرات را ظرف دو ساعت از زمان جدید توافق شده انجام دهد یا اگر مصرف‌کننده به طور غیرمنطقی از ترتیب دادن زمان جدیدی برای تحویل، خدمات یا تعمیرات خودداری کند.

(b)

(1) شرکت‌های تلویزیون کابلی باید مشترکین خود را از حقشان برای اتصال یا تعمیر خدمات در یک دوره چهار ساعته مطلع کنند، اگر حضور مشترک الزامی باشد، با ارائه دوره چهار ساعته در زمانی که مشترک برای اتصال یا تعمیر خدمات تماس می‌گیرد. هرگاه مشترکی با یک شرکت تلویزیون کابلی برای اتصال یا تعمیر خدماتی که قرار است در تاریخ بعدی انجام شود، قرارداد ببندد، و طرفین توافق کرده‌اند که حضور مشترک الزامی است، شرکت کابلی و مشترک باید، قبل از تاریخ اتصال یا تعمیر خدمات، بر زمان آغاز دوره چهار ساعته برای اتصال یا تعمیر خدمات توافق کنند.

(2) اگر اتصال یا تعمیر خدمات در دوره چهار ساعته مشخص شده آغاز نشود، به جز تاخیرهای ناشی از اتفاقات پیش‌بینی نشده یا اجتناب‌ناپذیر خارج از کنترل شرکت، مشترک می‌تواند در دادگاه دعاوی کوچک علیه شرکت برای دستمزدهای از دست رفته، هزینه‌های واقعی متحمل شده یا سایر خسارات واقعی که مجموعاً از ششصد دلار (600$) تجاوز نکند، اقامه دعوی کند.

(3) هیچ دعوایی معتبر تلقی نخواهد شد اگر مشترک در زمان مشخص شده، هنگامی که شرکت تلاش کرد اتصال یا تعمیر خدمات را انجام دهد، حضور نداشته باشد یا تلاش مجدانه‌ای برای اطلاع‌رسانی به مشترک از طریق تلفن یا حضوری در مورد عدم توانایی خود به دلیل اتفاقات پیش‌بینی نشده یا اجتناب‌ناپذیر خارج از کنترلش انجام داده باشد. اگر اطلاع‌رسانی از طریق تلفن باشد، شرکت تلویزیون کابلی یا نماینده‌اش باید یک شماره تلفن برای تماس برگشتی مشترک با شرکت یا نماینده‌اش بگذارد، تا مصرف‌کننده بتواند یک دوره دو ساعته جدید برای اتصال یا تعمیر خدمات ترتیب دهد.

(4) در هر دعوای دعاوی کوچک، گزارش‌ها و سایر سوابق تجاری که توسط شرکت یا نمایندگان آن در روال عادی کسب و کار نگهداری می‌شوند، دلیل ظاهری (prima facie) دوره زمانی مشخص شده برای آغاز اتصال یا تعمیر خدمات و زمان تلاش شرکت یا نمایندگان آن برای انجام اتصال یا تعمیر خدمات خواهد بود، یا دلیل ظاهری تلاش مجدانه شرکت برای اطلاع‌رسانی به مشترک به صورت حضوری یا تلفنی در مورد تاخیر ناشی از اتفاقات پیش‌بینی نشده یا اجتناب‌ناپذیر.

(5) این یک دفاع در برابر دعوی خواهد بود اگر تلاش مجدانه‌ای برای اطلاع‌رسانی به مشترک در مورد تاخیر ناشی از اتفاقات پیش‌بینی نشده یا اجتناب‌ناپذیر خارج از کنترل شرکت یا نمایندگان آن انجام شده باشد، یا شرکت یا نمایندگان آن به دلیل عدم حضور یا عدم دسترسی مشترک در طول دوره چهار ساعته قادر به اطلاع‌رسانی به مشترک نبوده باشند، و در هر دو حالت، شرکت تلویزیون کابلی خدمات یا تعمیرات را ظرف یک دوره دو ساعته جدید توافق شده آغاز کند.

(6) هیچ دعوایی علیه شرکت تلویزیون کابلی طبق این بخش معتبر تلقی نخواهد شد هنگامی که امتیاز یا هر آیین‌نامه محلی راه حلی برای تاخیر در آغاز اتصال یا تعمیر خدمات به مشترک ارائه می‌دهد و مشترک انتخاب کرده است که آن راه حل را دنبال کند. اگر مشترک انتخاب کند که راه حل‌های خود را علیه شرکت تلویزیون کابلی تحت این بخش دنبال کند، مرجع اعطای امتیاز یا مرجع صدور مجوز ایالتی یا محلی از اعمال هرگونه جریمه، مجازات یا سایر تحریم‌ها علیه شرکت، ناشی از همان حادثه، منع خواهد شد.

(c)

(1) شرکت‌های خدماتی (Utilities) باید مشترکین خود را از حقشان برای اتصال یا تعمیر خدمات در یک دوره چهار ساعته مطلع کنند، اگر حضور مشترک الزامی باشد، با ارائه دوره چهار ساعته در زمانی که مشترک برای اتصال یا تعمیر خدمات تماس می‌گیرد. هرگاه مشترکی با شرکت خدماتی برای اتصال یا تعمیر خدمات قرارداد ببندد، و طرفین توافق کرده‌اند که حضور مشترک الزامی است، و مشترک یک قرار ملاقات چهار ساعته درخواست کرده است، شرکت خدماتی و مشترک باید، قبل از تاریخ اتصال یا تعمیر خدمات، بر زمان آغاز دوره چهار ساعته برای اتصال یا تعمیر خدمات توافق کنند.

(2) اگر اتصال یا تعمیر خدمات در دوره چهار ساعته ارائه شده تحت بند (1) یا دوره دیگری که شرکت خدماتی و مشترک بر آن توافق کرده‌اند، آغاز نشود، به جز تاخیرهای ناشی از شرایط پیش‌بینی نشده یا اجتناب‌ناپذیر خارج از کنترل شرکت خدماتی، مشترک می‌تواند در دادگاه دعاوی کوچک علیه شرکت خدماتی برای دستمزدهای از دست رفته، هزینه‌های واقعی متحمل شده، یا سایر خسارات واقعی که مجموعاً از ششصد دلار (600$) تجاوز نکند، اقامه دعوی کند.

(3) هیچ دعوایی معتبر تلقی نخواهد شد اگر مشترک در زمان مشخص شده، هنگامی که شرکت خدماتی تلاش کرد اتصال یا تعمیر خدمات را انجام دهد، حضور نداشته باشد یا تلاش مجدانه‌ای برای اطلاع‌رسانی به مشترک از طریق تلفن یا حضوری در مورد عدم توانایی خود به دلیل اتفاقات پیش‌بینی نشده یا اجتناب‌ناپذیر خارج از کنترلش انجام داده باشد. اگر اطلاع‌رسانی از طریق تلفن باشد، شرکت خدماتی یا نماینده‌اش باید یک شماره تلفن برای تماس برگشتی مشترک با شرکت خدماتی یا نماینده‌اش بگذارد، تا مصرف‌کننده بتواند یک دوره دو ساعته جدید برای اتصال یا تعمیر خدمات ترتیب دهد.

(4) در هر دعوای دعاوی کوچک، گزارش‌ها و سایر سوابق تجاری که توسط شرکت خدماتی یا نمایندگان آن در روال عادی کسب و کار نگهداری می‌شوند، دلیل ظاهری (prima facie) دوره زمانی مشخص شده برای آغاز اتصال یا تعمیر خدمات و زمان تلاش شرکت خدماتی برای انجام اتصال یا تعمیر خدمات خواهد بود، یا دلیل ظاهری تلاش مجدانه شرکت خدماتی برای اطلاع‌رسانی به مشترک به صورت حضوری یا تلفنی در مورد تاخیر ناشی از اتفاقات پیش‌بینی نشده یا اجتناب‌ناپذیر.

(5) این یک دفاع در برابر دعوی خواهد بود اگر تلاش مجدانه‌ای توسط شرکت خدماتی برای اطلاع‌رسانی به مشترک در مورد تاخیر ناشی از اتفاقات پیش‌بینی نشده یا اجتناب‌ناپذیر خارج از کنترل شرکت خدماتی انجام شده باشد، و شرکت خدماتی خدمات را ظرف یک دوره دو ساعته جدید توافق شده آغاز کند.

(d) هرگونه شرط در قرارداد تحویل، خدمات یا تعمیر که در آن مصرف‌کننده یا مشترک موافقت کند که هر یک از حقوق اعطا شده توسط این بخش را تغییر دهد یا از آن صرف‌نظر کند، باطل و خلاف سیاست عمومی است.

حقوق تحویل مصرف‌کننده دوره زمانی چهار ساعته مقررات خرده‌فروش ...

Section § 1723

در کالیفرنیا، فروشگاه‌های خرده‌فروشی که حداقل به مدت هفت روز پس از خرید کالا، بازپرداخت کامل، اعتبار فروشگاهی یا تعویض ارائه نمی‌دهند، باید سیاست‌های بازگشت کالای خود را به وضوح نمایش دهند. این کار می‌تواند با استفاده از تابلوها در هر صندوق یا ورودی، برچسب‌ها روی کالاها یا فرم‌های سفارش انجام شود. با این حال، این الزام شامل اقلامی مانند غذا، گیاهان، کالاهای فاسدشدنی، خریدهای «همینطور که هست» یا محصولات سفارشی نمی‌شود. اگر فروشگاهی این قانون را نقض کند، در صورت بازگرداندن کالاها ظرف 30 روز، مسئول بازپرداخت وجه به خریدار است. این قوانین علاوه بر سایر قوانین و حمایت‌های مصرف‌کننده ایالتی هستند.

(a) هر خرده‌فروشی که کالاها را به عموم در این ایالت می‌فروشد و سیاستی مبنی بر عدم ارائه بازپرداخت کامل نقدی یا اعتباری، یا عدم اجازه مبادلات برابر، یا هر ترکیبی از آنها، برای حداقل هفت روز پس از خرید کالاها در صورت بازگردانده شدن و ارائه مدرک خرید آنها دارد، باید آن سیاست را به طور واضح یا بر روی تابلوهای نصب شده در هر صندوق و پیشخوان فروش، در هر ورودی عمومی، بر روی برچسب‌های متصل به هر کالای فروخته شده تحت آن سیاست، یا بر روی فرم‌های سفارش خرده‌فروش، در صورت وجود، نمایش دهد. این نمایش باید سیاست فروشگاه را بیان کند، از جمله، اما نه محدود به، اینکه آیا بازپرداخت نقدی، اعتبار فروشگاهی، یا مبادلات برای کل مبلغ قیمت خرید ارائه خواهد شد؛ دوره زمانی قابل اجرا؛ انواع کالاهایی که تحت پوشش این سیاست هستند؛ و هر شرایط دیگری که بازپرداخت، اعتبار، یا مبادله کالا را کنترل می‌کند.

(b) این بخش شامل غذا، گیاهان، گل‌ها، کالاهای فاسدشدنی، کالاهایی که با عبارت «همینطور که هست»، «مرجوعی پذیرفته نمی‌شود»، «همه فروش‌ها قطعی است» یا زبان مشابه علامت‌گذاری شده‌اند، کالاهای استفاده شده یا آسیب دیده پس از خرید، کالاهای سفارشی‌سازی شده که طبق سفارش دریافت شده‌اند، کالاهایی که با بسته‌بندی اصلی خود بازگردانده نشده‌اند، و کالاهایی که به دلیل ملاحظات بهداشتی قابل فروش مجدد نیستند، نمی‌شود.

(c)

(1) هر فروشگاه خرده‌فروشی که این بخش را نقض کند، در صورتی که خریدار کالاهای خریداری شده را در یا قبل از روز سی‌ام پس از خرید آنها بازگرداند، یا تلاش به بازگرداندن کند، مسئول در برابر خریدار برای مبلغ خرید خواهد بود.

(2) نقض‌های این بخش مشمول جبران‌های پیش‌بینی شده در قانون جبران‌های حقوقی مصرف‌کنندگان (Title 1.5 (commencing with Section 1750) of Part 4) خواهد بود.

(3) وظایف، حقوق و جبران‌های پیش‌بینی شده در این بخش علاوه بر هر وظیفه، حق و جبران دیگری است که توسط قانون ایالتی پیش‌بینی شده است.

سیاست‌های بازگشت خرده‌فروشی بازپرداخت نقدی اعتبار فروشگاهی ...

Section § 1724

این قانون فروش داده‌ها، یا دسترسی به داده‌هایی را که از طریق ارتکاب جرم به دست آمده‌اند، غیرقانونی می‌داند. اگر شما به طور قانونی مجاز به داشتن داده‌ها نیستید، همچنین نمی‌توانید آن‌ها را بخرید یا استفاده کنید، اگر می‌دانید یا باید بدانید که از طریق یک جرم به دست آمده‌اند. با این حال، این قانون به حقوق افشاگران و مطبوعات احترام می‌گذارد. این قانون اجازه اقدامات قانونی را می‌دهد که می‌تواند منجر به مجازات‌هایی مانند دستورات منع (دستورات دادگاه برای توقف انجام کاری) شود. این قانون به مدیریت قانونی داده‌ها به دلایلی مانند حفاظت از افراد در برابر سرقت هویت اذعان دارد. نقض این قانون منجر به اتهامات کیفری نمی‌شود، اما همچنان می‌تواند پیامدهای قانونی داشته باشد.

(الف) در این بخش، منظور از:

(۱) «شخص مجاز» به معنای شخصی است که به طور قانونی داده‌ها را به دست آورده یا به آن‌ها دسترسی پیدا کرده و طبق قوانین ایالتی یا فدرال، حسب مورد، همچنان اختیار قانونی برای در اختیار داشتن، دسترسی یا استفاده از آن داده‌ها را حفظ می‌کند.

(۲) «داده» همان معنایی را دارد که در بخش ۵۰۲ قانون مجازات تعریف شده است.

(ب) فروش داده‌ها، یا فروش دسترسی به داده‌هایی که شخص در پی ارتکاب جرم به دست آورده یا به آن‌ها دسترسی پیدا کرده است، غیرقانونی است.

(ج) برای شخصی که شخص مجاز نیست، خرید یا استفاده از داده‌ها از منبعی که شخص می‌داند یا به طور معقول باید بداند که آن داده‌ها را از طریق ارتکاب جرم به دست آورده یا به آن‌ها دسترسی پیدا کرده است، غیرقانونی است.

(د) این بخش نباید به گونه‌ای تفسیر شود که حقوق اساسی عمومی، حقوق افشاگران، و مطبوعات را در مورد مسائل مربوط به منافع عمومی، از جمله، اما نه محدود به، مواردی که در پرونده Bartnicki v. Vopper, (2001) 532 U.S. 514 توضیح داده شده‌اند، محدود کند.

(ه) این بخش ارائه یا به دست آوردن داده‌ها را به روشی که در غیر این صورت قانونی است، به منظور حفاظت از یک سیستم رایانه‌ای یا داده‌های ذخیره شده در یک سیستم رایانه‌ای یا حفاظت از یک فرد در برابر خطر سرقت هویت یا کلاهبرداری، محدود نمی‌کند.

(و) دادگاه در دعوایی که طبق این بخش مطرح می‌شود، می‌تواند جبران خسارت عادلانه، از جمله، اما نه محدود به، دستور منع، هزینه‌ها، و هرگونه جبران خسارت دیگری را که دادگاه مناسب تشخیص دهد، اعطا کند.

(ز) مسئولیت تحت این بخش، مسئولیت تحت هیچ قانون دیگری را محدود یا مانع نمی‌شود.

(ح) نقض این بخش جرم محسوب نمی‌شود.

شخص مجاز دسترسی به داده فروش داده ...

Section § 1725

این قانون مشخص می‌کند که خرده‌فروشان هنگام پذیرش چک (اسناد قابل معامله) برای خریدها چه کارهایی می‌توانند و چه کارهایی نمی‌توانند انجام دهند. خرده‌فروشان نمی‌توانند هنگام پرداخت مشتری با چک، کارت اعتباری را درخواست کنند یا شماره آن را ثبت کنند، مگر در شرایط خاصی مانند تأیید هویت یا معاملات مربوط به دریافت وجه نقد. با این حال، آنها می‌توانند اشکال دیگر شناسایی را درخواست کنند. اگر کسب‌وکارها این قوانین را نقض کنند، ممکن است با جریمه مواجه شوند، اما فقط در صورتی که تخلف عمدی بوده باشد. اقدامات قانونی می‌تواند توسط مشتری متضرر یا مقامات دولتی برای اجرای این قانون یا جلوگیری از تخلفات بیشتر انجام شود.

(a) مگر اینکه طبق بند (c) مجاز باشد، هیچ شخصی که یک سند قابل معامله را به عنوان پرداخت کامل یا جزئی برای کالاها یا خدمات فروخته شده یا اجاره شده در خرده‌فروشی می‌پذیرد، نباید هیچ یک از اقدامات زیر را انجام دهد:

(1) از شخصی که با سند قابل معامله پرداخت می‌کند، درخواست کند که کارت اعتباری ارائه دهد به عنوان شرط پذیرش سند قابل معامله، یا شماره کارت اعتباری را ثبت کند.

(2) به عنوان شرط پذیرش سند قابل معامله، درخواست کند، یا باعث شود شخصی که با سند قابل معامله پرداخت می‌کند، بیانیه‌ای را امضا کند که موافقت می‌کند کارت اعتباری او برای پوشش سند قابل معامله در صورت برگشت خوردن به دلیل عدم اعتبار، شارژ شود.

(3) شماره کارت اعتباری را در ارتباط با هر بخشی از معامله توصیف شده در این بند ثبت کند.

(4) با صادرکننده کارت اعتباری تماس بگیرد تا مشخص کند آیا مبلغ اعتبار موجود برای شخصی که با سند قابل معامله پرداخت می‌کند، مبلغ سند قابل معامله را پوشش می‌دهد یا خیر.

(b) برای اهداف این بخش، اصطلاحات زیر معانی زیر را دارند:

(1) «کارت تضمین چک» به معنای کارتی است که توسط یک موسسه مالی صادر شده است، که نشان‌دهنده توافقی است که طبق آن موسسه مالی چکی را که بر روی خود کشیده شده است، طبق شرایط و ضوابط توافق، بی‌اعتبار نخواهد کرد.

(2) «کارت اعتباری» معنای مشخص شده در بخش 1747.02 را دارد و شامل کارت تضمین چک یا کارتی که هم کارت اعتباری و هم کارت تضمین چک است، نمی‌شود.

(3) «سند قابل معامله» معنای مشخص شده در بخش 3104 قانون تجارت را دارد.

(4) «خرده‌فروشی» به معنای معامله‌ای است که شامل فروش یا اجاره کالاها یا خدمات یا هر دو می‌شود، بین یک فرد، شرکت یا سایر نهادهایی که به طور منظم در کسب و کار مشغول هستند و یک مصرف‌کننده، برای استفاده توسط مصرف‌کننده و نه برای فروش مجدد.

(1) درخواست ارائه اشکال معقول شناسایی مثبت، غیر از کارت اعتباری، که ممکن است شامل گواهینامه رانندگی یا کارت شناسایی ایالت کالیفرنیا باشد، یا در صورتی که یکی از اینها در دسترس نباشد، شکل دیگری از شناسایی عکس‌دار، به عنوان شرط پذیرش یک سند قابل معامله.

(2) درخواست، اما نه اجبار، از خریدار برای نمایش داوطلبانه کارت اعتباری به عنوان نشانه‌ای از اعتبار مالی یا مسئولیت مالی، یا به عنوان یک شناسایی اضافی، مشروط بر اینکه تنها اطلاعات مربوط به کارت اعتباری که ثبت می‌شود، نوع کارت اعتباری نمایش داده شده، صادرکننده کارت و تاریخ انقضای کارت باشد. همه خرده‌فروشانی که طبق این بند درخواست نمایش کارت اعتباری را دارند، باید مشتری را با یکی از روش‌های زیر مطلع کنند که نمایش کارت اعتباری برای نوشتن چک الزامی نیست:

(A) با نصب اطلاعیه زیر در مکانی برجسته و در دید بدون مانع عموم در محلی که چک نوشته می‌شود، به صورت واضح و خوانا: «شناسایی برای نوشتن چک: کارت اعتباری ممکن است درخواست شود اما برای خرید الزامی نیست.»

(B) با آموزش و الزام کارمندان فروش یا کارکنان خرده‌فروشی که کارت اعتباری را درخواست می‌کنند، به اطلاع‌رسانی به همه مشتریانی که چک می‌نویسند که برای نوشتن چک نیازی به نمایش کارت اعتباری ندارند.

(3) درخواست ارائه یا ثبت شماره کارت اعتباری به عنوان شرط نقد کردن یک سند قابل معامله که صرفاً برای دریافت وجه نقد از شخص استفاده می‌شود.

(4) درخواست، دریافت یا ثبت شماره کارت اعتباری به جای درخواست ودیعه برای تضمین پرداخت در صورت قصور، ضرر، خسارت یا سایر اتفاقات.

(5) درخواست، تأیید و ثبت نام، آدرس و شماره تلفن خریدار.

(6) درخواست یا ثبت شماره کارت اعتباری بر روی یک سند قابل معامله که برای پرداخت به حساب آن کارت اعتباری استفاده می‌شود.

(d) این بخش پذیرش یک سند قابل معامله را، چه کارت اعتباری ارائه شود و چه نشود، الزامی نمی‌کند.

(e) هر شخصی که این بخش را نقض کند، مشمول جریمه مدنی حداکثر دویست و پنجاه دلار (250 دلار) برای اولین تخلف می‌شود، و مشمول جریمه مدنی حداکثر هزار دلار (1000 دلار) برای تخلف دوم یا بعدی، که باید در یک دعوای مدنی که توسط شخصی که با سند قابل معامله پرداخت کرده، توسط دادستان کل، یا توسط دادستان شهرستان یا دادستان شهر در شهرستانی که تخلف در آن رخ داده است، ارزیابی و وصول شود. با این حال، هیچ جریمه مدنی برای نقض این بخش اعمال نخواهد شد اگر خوانده با ارائه شواهد غالب نشان دهد که تخلف عمدی نبوده و ناشی از یک خطای واقعی بوده است، با وجود اینکه خوانده رویه‌هایی را که به طور معقول برای جلوگیری از چنین خطایی اتخاذ شده بود، حفظ کرده است. پس از وصول، جریمه مدنی، در صورت لزوم، به شخصی که با سند قابل معامله پرداخت کرده و دعوا را مطرح کرده است یا به صندوق عمومی هر نهاد دولتی که دعوا را برای ارزیابی جریمه مدنی مطرح کرده است، پرداخت خواهد شد.

(f) دادستان کل، یا هر دادستان شهرستان یا دادستان شهر در حوزه قضایی مربوطه خود، می‌تواند دعوایی را در دادگاه عالی به نام مردم ایالت کالیفرنیا برای جلوگیری از نقض بند (a) مطرح کند و، پس از اطلاع‌رسانی به خوانده حداقل پنج روز، به طور موقت تخلف را محدود و ممنوع کند. اگر به رضایت دادگاه محرز شود که خوانده در واقع بند (a) را نقض کرده است، دادگاه می‌تواند حکمی صادر کند که تخلفات بیشتر را محدود کند، بدون نیاز به اثبات اینکه شخصی از این تخلف آسیب دیده است. در این رسیدگی‌ها، اگر دادگاه تشخیص دهد که خوانده بند (a) را نقض کرده است، دادگاه می‌تواند خوانده را ملزم به پرداخت تمام یا بخشی از هزینه‌هایی کند که توسط دادستان کل، دادستان شهرستان یا دادستان شهر در پیگیری یا اخذ حکم منع تعقیب طبق این بند متحمل شده‌اند.

(g) دعاوی برای وصول جریمه‌های مدنی طبق بند (e) و برای حکم منع تعقیب طبق بند (f) ممکن است تجمیع شوند.

معاملات خرده‌فروشی اسناد قابل معامله الزامات کارت اعتباری ...

در پر کردن فرم‌های طلاق مشکل دارید؟

تعهدات

تعهداتتعهدات مقرر در قانون

Section § 1708

Section § 1708.5

Section § 1708.5

Section § 1708.5

Section § 1708.6

Section § 1708.7

Section § 1708.8

Section § 1708.9

Section § 1708.85

Section § 1708.86

Section § 1708.88

Section § 1708.89

Section § 1709

Section § 1710

Section § 1710.1

Section § 1710.2

Section § 1711

Section § 1712

Section § 1713

Section § 1714

Section § 1714.01

Section § 1714.1

Section § 1714.2

Section § 1714.3

Section § 1714.4

Section § 1714.5

Section § 1714.6

Section § 1714.7

Section § 1714.8

Section § 1714.9

Section § 1714.10

Section § 1714.11

Section § 1714.21

Section § 1714.22

Section § 1714.23

Section § 1714.24

Section § 1714.25

Section § 1714.26

Section § 1714.29

Section § 1714.41

Section § 1714.43

Section § 1714.45

Section § 1714.55

Section § 1715

Section § 1716

Section § 1717

Section § 1717.5

Section § 1718

Section § 1719

Section § 1720

Section § 1721

Section § 1722

Section § 1723

Section § 1724

Section § 1725

در پر کردن فرم‌های طلاق مشکل دارید؟

در پر کردن فرم‌های طلاق مشکل دارید؟

شرکت

آنچه می‌توانید انجام دهید

منابع

ما را دنبال کنید

مقالات