این بخش به مشکلات موجود در اخذ دستورات نفقه فرزند و همسر به دلیل حجم کاری سنگین دادگاه‌های خانواده و کمبود پرسنل اشاره می‌کند. این بخش بر موفقیت پروژه‌های آزمایشی قانون خانواده در شهرستان‌های سانتا کلارا و سن ماتئو تأکید دارد که به افراد بدون وکیل کمک کرده‌اند تا مسائل مربوط به نفقه و بیمه را به طور کارآمدی مدیریت کنند. این پروژه‌ها برای افراد درگیر، مقرون‌به‌صرفه و رضایت‌بخش بوده‌اند و بر نیاز به یک سیستم سراسری که سریع باشد، تعارض را کاهش دهد و برای خانواده‌های بدون وکیل قابل دسترس باشد، تأکید می‌کنند. مجلس قانون‌گذاری قصد دارد این خدمات موفق را به تمامی شهرستان‌های کالیفرنیا گسترش دهد.

هر دادگاه عالی باید یک دفتر تسهیل‌گر حقوق خانواده داشته باشد. این دفتر باید توسط وکیلی اداره شود که در این ایالت دارای پروانه وکالت بوده و در میانجی‌گری، دعاوی حقوقی یا هر دو در زمینه حقوق خانواده تجربه داشته باشد. دادگاه عالی مسئول انتصاب تسهیل‌گر حقوق خانواده است.

تسهیل‌گر حقوق خانواده خدمات مختلفی را برای کمک به والدین در امور حقوقی مربوط به فرزندان و نفقه ارائه می‌دهد. این خدمات شامل ارائه مواد آموزشی و فرم‌های دادگاه برای تعیین و اصلاح نفقه فرزند و همسر، و همچنین کمک در تکمیل این فرم‌ها است.

آنها همچنین به تهیه جداول نفقه طبق قانون کمک می‌کنند و می‌توانند افراد را به آژانس‌ها و منابع محلی مربوطه ارجاع دهند. در مناطقی که مرکز اطلاعات حقوق خانواده وجود دارد، آنها بر مسائل نفقه فرزند تمرکز می‌کنند.

این بخش به دادگاه عالی اجازه می‌دهد تا وظایف اضافی به تسهیل‌گران حقوق خانواده محول کند. این وظایف می‌تواند شامل کمک به حل و فصل مسائل نفقه فرزند و همسر، تنظیم توافق‌نامه‌ها، آماده‌سازی مدارک برای دادگاه، نگهداری سوابق، و کمک به محاسبات حضانت فرزند مرتبط با نفقه باشد. اگر هر دو طرف توسط وکیل نمایندگی نشوند، اولویت خواهند داشت. تسهیل‌گران همچنین می‌توانند به دادگاه در تحقیقات کمک کنند و برنامه‌های اطلاع‌رسانی برای کمک به افراد بدون وکیل و کم‌درآمد در دسترسی به سیستم دادگاه خانواده ایجاد کنند. این برنامه‌ها ممکن است اطلاعاتی در مورد دستورات تسریع شده نفقه فرزند و سایر منابع دادگاه مانند ملاقات تحت نظارت ارائه دهند.

این قانون از شورای قضایی می‌خواهد که استانداردهای اساسی را برای نقش تسهیل‌گر حقوق خانواده تعیین کند و هرگونه فرم یا قواعد دادگاهی لازم را ایجاد کند تا این استانداردها به طور مؤثر عمل کنند.

این قانون ایجاب می‌کند که مدیر اداره خدمات اجتماعی ایالتی در کالیفرنیا از دفتر فدرال اجرای حمایت از کودک درخواست مجوز کند تا از بودجه‌های فدرال خاص، معروف به بودجه‌های عنوان IV-D از قانون تأمین اجتماعی، برای حمایت از خدمات مربوط به حمایت از کودک که در این بخش مشخص شده است، استفاده کند.

اگر در پرونده‌ای که میانجی‌گری در آن الزامی است، سابقه خشونت خانگی یا دستور حمایتی وجود داشته باشد، تسهیل‌گر حقوق خانواده باید با هر یک از طرفین به صورت جداگانه ملاقات کند، به شرطی که طرف آسیب‌دیده این درخواست را به صورت کتبی و تحت مجازات شهادت دروغ (با مسئولیت قانونی) ارائه دهد. علاوه بر این، هر فرمی که باید قبل از میانجی‌گری پر شود، باید به طرفین اطلاع دهد که اگر خشونت خانگی را ادعا کرده‌اند یا تحت حمایت یک دستور حمایتی هستند، می‌توانند درخواست جلسات جداگانه با میانجی را داشته باشند.

این بخش توضیح می‌دهد که یک تسهیل‌گر حقوق خانواده اجازه ندارد از نظر قانونی کسی را نمایندگی کند، یعنی به عنوان وکیل شما عمل نخواهد کرد. از آنجایی که آنها وکیل شما نیستند، هر گفتگویی که با آنها داشته باشید تحت حمایت محرمانگی وکیل-موکل قرار نمی‌گیرد. آنها باید به وضوح به شما اطلاع دهند که هیچ رابطه وکیل-موکلی وجود ندارد، و این بدان معناست که آنها می‌توانند به طرف دیگر پرونده شما نیز بدون هیچ تضاد منافعی کمک کنند.

این قانون کارکنان یا افرادی را که مستقیماً تحت نظارت تسهیل‌گر حقوق خانواده هستند، از اظهارنظر عمومی در مورد پرونده‌های دادگاهی در حال جریان یا آتی منع می‌کند. همچنین، این قانون از این افراد می‌خواهد که یک نسخه از دستورالالعمل‌های اخلاقی خاص را دریافت کرده و با امضای یک سند، تأیید کنند که این قوانین را درک می‌کنند.