این بخش از قانون توضیح می‌دهد که پوشش بهداشتی ارائه شده به مشترکین باید استانداردهای فدرال تحت قانون تامین اجتماعی را برآورده کند و به طور کلی با مزایای بهداشتی ارائه شده به کارمندان دولتی مطابقت داشته باشد. یک استثنا برای مراقبت‌های بستری سلامت روان وجود دارد که رویکردی انعطاف‌پذیر را امکان‌پذیر می‌سازد که در آن یک روز بستری می‌تواند جایگزین روزهای بیشتری از مراقبت‌های سرپایی شود. علاوه بر این، هرگونه مقرراتی که به دلیل تغییرات در این بخش تصویب یا بازنگری شود، اضطراری تلقی می‌شود و به آنها اجازه می‌دهد تا از برخی الزامات رویه‌ای دولتی برای تضمین رفاه عمومی عبور کنند.

این قانون برای مشترکین طرح‌های بهداشتی درمانی که احتمالاً دچار اختلال شدید عاطفی تشخیص داده شده‌اند، اعمال می‌شود. طرح‌های بهداشتی درمانی مشارکت‌کننده تشویق می‌شوند تا برای کمک به این افراد با ادارات بهداشت روان شهرستان‌ها همکاری کنند. در حالی که ارجاع به ادارات بهداشت روان شهرستان‌ها مجاز است، طرح‌های بهداشتی درمانی همچنان باید پوشش بهداشت روان مشخص شده در قراردادهای خود را، از جمله ارزیابی و برنامه‌های درمانی، ارائه دهند. ادارات بهداشت روان شهرستان‌ها می‌توانند تمام یا بخشی از خدمات بهداشت روان را ارائه دهند.

هیئت مدیره ایالتی سیستمی را ایجاد خواهد کرد تا شهرستان‌ها بتوانند برای خدماتی که به این مشترکین ارائه می‌دهند، بازپرداخت فدرال را مطالبه کنند، با نرخ‌های بازپرداختی که توسط اداره خدمات بهداشتی درمانی ایالتی تعیین می‌شود. این قانون تنها در صورت تأیید دولت فدرال لازم‌الاجرا می‌شود.

اگر شهرستان‌ها با طرح‌های بهداشتی درمانی همکاری کنند، مسئول تأمین سهم غیرفدرال هزینه‌های این مشترکین خواهند بود.

این بخش توضیح می‌دهد که پوشش بیمه برای کودکانی که دارای شرایط پزشکی خاصی هستند و آنها را واجد شرایط برنامه خدمات کودکان کالیفرنیا می‌کند، چگونه کار می‌کند. اگر کودکی واجد شرایط این خدمات باشد، طرح بیمه درمانی عادی او درمان‌های خاص تحت پوشش این برنامه را پوشش نمی‌دهد. در عوض، خود برنامه مسئول آن درمان‌ها و پرداخت‌ها است. طرح‌های بیمه باید کودکانی را که ممکن است به این خدمات نیاز داشته باشند، به این برنامه ارجاع دهند. پس از ثبت‌نام، درمان‌ها توسط پزشکان و مراکز تایید شده توسط برنامه و بر اساس برنامه‌های تایید شده ارائه می‌شوند، در حالی که سایر خدمات بهداشتی نامرتبط همچنان تحت پوشش بیمه معمول کودک قرار دارند.

این بخش قوانین مربوط به فرانشیزها و پوشش بیمه برای مشترکین تحت یک برنامه بیمه خاص را تشریح می‌کند. فرانشیزهای مشترکین نمی‌تواند بیشتر از فرانشیزهای کارمندان دولتی کالیفرنیا باشد و سقف آن سالانه 250 دلار برای هر خانواده است. طرح‌های بهداشتی باید برای کسانی که فرانشیزهای مکرر دارند، برنامه‌های پرداخت طولانی‌مدت ارائه دهند و هیچ کسورات یا استثنای شرایط از قبل موجود مجاز نیست.

پوشش نمی‌تواند بر اساس وضعیت سلامتی یا سابقه ادعاهای مشترک متفاوت باشد و هیچ فرانشیزی برای خدمات پیشگیرانه وجود ندارد. علاوه بر این، هیچ سقف مزایای سالانه یا مادام‌العمر وجود ندارد. ویزیت‌های اورژانس دارای فرانشیز 50 دلاری است که در صورت بستری شدن لغو می‌شود، در حالی که اقامت‌های بستری در بیمارستان دارای فرانشیز 100 دلاری برای هر روز، تا سقف 200 دلار برای هر پذیرش است.

تغییرات در فرانشیزها به تایید فدرال بستگی دارد و باید با تغییرات برای کودکان در برنامه Medi-Cal همسو باشد. مقررات برای اجرای این تغییرات برای سلامت و ایمنی عمومی فوری تلقی می‌شوند و از فرآیندهای بررسی معمول عبور می‌کنند.